Kickboxer: Retaliation (2018)

Als actiefilm absoluut de moeite waard om te kijken. Met korte gastrollen voor Ronaldinho Gaúcho en "onze" Rico Verhoeven. Van Damme is geruime tijd te zien als blinde trainer.

Iedereen die dit deel uit de franchise heeft gezien en het een B-film durft te noemen heeft werkelijk waar niet goed gekeken! Het heeft alle ingrediënten om het binnen dit genre een zeer succesvolle film te noemen. De martial arts en cinematografie zijn echt spectaculair alsmede het acteerwerk prima in orde. Het verhaal leent zich perfect om deze setting waar te maken. Chapeau, het deed het eerste deel herleven.

Formule film die de geijkte paden binnen het genre bewandelt en daar ook geen moment van afwijkt. Jammer dat ze daar dan zo nodig ruim 110 minuten voor moeten uittrekken, wat leidt tot wat saaie en domme scenes. Buiten dat kijkt de film redelijk weg en de gevechten zien er aardig uit maar niet spectaculair of bijzonder. Van Damme blijft een zwakke acteur en zet dit keer een lachwekkende rol neer. Ook Lambert laat zich weer verleiden tot een niks zeggende rol. Grappig om naast Tyson ook Ronaldinho te zien. Overbodig vervolg. 2.0

van damme is altijd een B acteur geweest in ongeloofwaardige films begon al met blood sport met de dim mak haha toen schopte hij palmbomen om maar een schop op het gezicht van tong po schudde die alleen zijn kop,o ja dat was hij die de fundering onder het gebouw vandaan stond te schoppen toen heel het gebouw trilde.toen had tie weer een 2 lingbroer en ga zo maar verder mooi man

Deel 1 is een klassieker. De rest erg matig en het vorige deel vond ik het dieptepunt. Dit deel viel me , mede door mijn lage verwachtingen, niet eens verschrikkelijk tegenvallen. Uiteraard is het verhaal filterdun ik snap eigenlijk nog steeds de eerste trainscene niet.
maar het camerawerk bij de actie scenes vond ik best aardig. En leuk dat Mike en Rico een rol hadden.

Stukken minder dan Kickboxer: Vengeance. Film heeft niet voor het eerst een flinterdun verhaal, welke ik dit keer wel erg tegen vond vallen. De actiescenes vond ik ook niet echt heel bijzonder en dat stelde me zelfs wat teleur. Eigenlijk behoren de cameo's van onder meer Rico Verhoeven, Ronaldinho, Mike Tyson en Roy 'Big Country' Nelson tot de leukste momenten uit de film. En ook de lange speelduur is een tegenvaller. Over Kickboxer: Vengenace was ik nog vrij positief, maar helaas is deze opvolger een tegenvaller.

Easy money just walked in the door... Again!

Met Kickboxer Vengeance was er een geslaagde reboot van de Kickboxer franchise en dan was het natuurlijk onvermijdelijk dat er een sequel ging komen. Voor mij was dat in ieder geval geen probleem, want Vengeance was een vermakelijk filmpje en ik was wel benieuwd welke richting ze nu gingen uitgaan aangezien de verhaallijn met Tong Po afgesloten was. Dat resulteert logischerwijs in het vertrek van Bautista, maar we kunnen nog altijd wel op Van Damme en Alain Moussi rekenen in de hoofdrollen.

En hoewel het op zich een andere film is geworden dan zijn voorganger, is het ook een vermakelijk deel. Iets minder dan zijn voorganger omdat deze minder gaat lenen bij de originele Kickboxer, al kan ik me precies nog wel herinneren dat David Sloane in deel 4 ook in de gevangenis terecht komt vanwege de moord op Tong Po, en daardoor wat zijn weg moet zoeken. Sowieso start dit erg vreemd met de droom/hallucinatie/nogietsanders van Kurt en vliegt de film hier en daar wat uit de bocht met onder andere Durand die opeens blind is geworden, maar regisseur Dimitri Logothetis (die opnieuw optreed als producer, net zoals hij dat voor Venegance heeft gedaan maar daar liet hij de regie aan John Stockwell over) laat het niet aan zijn hart komen. De film duurt beduidend langer dan zijn voorganger en sleept daardoor halverwege wat, maar gelukkig is er nog steeds wel een degelijke climax die gewoon ook zijn tijd neemt. Het is geen simpel gevechtje van een paar minuten en klaar, nee je krijgt er wel iets voor in de plaats en dan is het ook maar de vraag wat Kickboxer Armageddon gaat brengen.

Die zou dit jaar moeten uitkomen, maar met uitzondering van een titelwijziging (de film ging oorspronkelijk Kickboxer: Syndicate heten) is er nog niet zo heel veel geweten. Logothetis zou de regisseur zijn en Moussi zou terugkeren, maar van Van Damme is nog geen sprake. Mocht die ontbreken, dat zou zonde zijn aangezien het juist die dynamiek tussen die is dat de film leuk maakt. In ieder geval zijn er nu een aantal nieuwkomers waarvan Christopher Lambert de merkwaardigste is. Nog zo'n jaren '80 à jaren '90 vehikel en toch ook ergens een persoonlijk favorietje, er is dan ook weinig aan te merken op zijn rol. Ik ben iets minder gecharmeerd door de rol van The Mountain als Mongkut, maar er zijn genoeg van de pot gerukte bijrollen om dat euvel te verhelpen. Mike Tyson en Ronaldinho die opeens in dezelfde gevangenis zitten als Sloane? Het kan allemaal in de wereld van Kickboxer. Ook Sara Malakul Lane keert opnieuw terug voor de rol van Liu, maar net zoals in de voorganger loopt ze er maar wat verloren bij.

Een double feature Kickboxer films gehad en dan nog had ik zin in het derde deel, zegt genoeg over wat ik van de films vind. Hoogstaande cinema is het nergens en Vengeance is net dat tikkeltje beter dan Retaliation, maar het verschil is miniem. Benieuwd wat Armageddon gaat brengen, maar laat dan wel iedereen uit de eerste 2 delen terugkeren.

3.5*

Het was aan me voorbij gegaan dat er weer nieuwe Kickboxerfilms werden gemaakt. Deel 1 met Jean Claude van Damme is inmiddels jeugdsentiment en in mijn herinnering was het best een serieuze film.

Deze Retaliation is vooral ontzettende camp en dat snappen de makers verdomd goed. Als je erin slaagt om Jean Claude Van Damme, Christopher Lambert, Mike Tyson, Ronaldinho en onze eigen Rico Verhoeven in een film te krijgen dan weet je dat het lachen gieren brullen gaat worden.

Lambert en Van Damme houden voortdurend een boeiend gevecht over wie de slechtste Engelse uitspraak heeft maar beide doen dat met veel charme en charisma. Naast deze twee jaren 80 iconen steekt hoofdrolspeler Alain Moussi nogal schril af maar het moet gezegd hij slaat gezellig om zich heen en heeft net als de rest van de cast de nodige zelfspot.

De actie en het acteerwerk waren zeker genietbaar. Onder de streep heb ik een paar keer hard gelachen met als hoogtepunt het geweldige en tegelijkertijd stompzinnige eindgevecht tegen Hafþór Júlíus Björnsson. De man uit IJsland was in het dagelijks leven ooit de sterkste man van de wereld en het moet gezegd het is werkelijk een boom van een vent die door zijn enorme postuur af en toe voor hilarische momenten zorgt.

Waar ik als klein jochie op het puntje van mijn stoel zat bij de eerste Kickboxerfilm was het bij deze vooral heerlijk vermaak dat nergens over gaat maar wel doet terug verlangen naar lang vervlogen tijden waarin je nog geloofde dat de held altijd won. Het weerzien met Jean Claude van Damme maakt het zien van deze film alleen al de moeite waard.

Misschien niet de beste film maar Jean Claude laat in ieder geval zien dat hij zelfspot en humor heeft en dat maakt deze revival van de Kickboxerfilms een stuk aangenamer dan menig film van andere actiehelden uit de jaren tachtig.

Niet briljant maar ik heb zeker genoten.

Boven gemiddeld.

Nu te zien op Film1

Kort nadat Kurt Sloane [Alain Moussi] een kampioensgevecht in Las Vegas heeft gewonnen, reist hij met zijn verloofde Liu [Sara Malakul Lane] naar Thailand. In de trein naar Bangkok (waar anders) wordt Liu ontvoerd. Echt waar! Opdrachtgever is Thomas Tong Moore [Christopher Lambert], die Kurt daarmee wil overhalen om – je raadt het nooit – mee te doen aan een gevecht tegen de gigantische Mongkut [Hafþór Július Björnsson]. Als Kurt blijft weigeren, laat Moore hem opsluiten in een gevangenis vol vechtersbazen. Een mooi excuus voor enkele (toegegeven) goed uitgevoerde en stijlvol gefilmde knokpartijen, al vraag je je af hoe handig het is om iemand af te laten tuigen zodat hij voor je kan vechten?! Van Damme is de inmiddels blinde mentor die Kurt met onconventionele methodes probeert te behoeden voor een slecht einde.