Die Innere Sicherheit (2000)

Ik weet nog niet of ik deze ga kijken, of 'Festen'. Misschien toch maar opnemen.

Aangezien ik Festen al 2 keer gezien heb, wordt het deze.

Aangezien ik Festen niet kan ontvangen en ik hier heel erg benieuwd naar ben wordt het voor mij ook deze.

Helaas, ik bleef toch weer steken bij 'Festen', kan er niks aan doen.

Ik heb Festen dus niet gekeken, maar dit mooie filmpje.

Na het verassend goeie Toter Mann was ik er benieuwd naar deze film (allebei van dezelfde regisseur). Het verhaaltje wordt lekker rustig vertelt, wat soms ook de kracht van de film is. Dat is dus hier ook het geval. De cast acteert boven gemiddeld, het camerawerk is uitstekend en vooral de soundtrack was erg goed.

Ik denk dat ik nog eens fan wordt van de Duitste cinema!

Een dikke 8; dus 4*.

heb 'm gisteren opgenomen. Ben erg benieuwd, lijkt me een sterke film.

Begon sterk, totdat ik met testbeeld wakker werd

Als je hem erg graag nog wil zien FK; ik hem hem opgenomen.

Ik heb hem ook opgenomen. Wellicht kijk ik hem wel meteen vanavond. Ben benieuwd!

Ik ga hem maar eens vannacht kijken.(ned3)

Vorige week Sophiiie gezien en nu dit verhaal... Zijn er nog meer "verborgen" goede duitse films vraag ik me af...

An sich een zeer tragisch verhaal, maar wordt zeer mooi uitgewerkt. Goede casting en origineel verhaal maakt de film in mijn ogen zeer boeiend. Tempo was laag, maar dat is ook de bedoeling om het leven van een tiener in zo'n situatie extra te benadrukken.

Dat meisje vond ik trouwens erg veel op Natja "Christiane F" Brunckhorst lijken.

4,0*

Er zitten nogal wat losse eindjes en onverwachte wendingen in het verhaal. Film had met deze cast volgens mij veel beter kunnen zijn. Een gemiste kans.

Een sterk uitgangspunt. De film concentreert zich op de dochter. Eigenlijk een heel normaal meisje, maar omdat ze in zo'n uitzonderlijke situatie geplaatst is onstaat een erg origineel drama. Petzold vertelt de film consequent simpel en rustig. Alleen die rol van Heinrich was niet best gespeeld. Wat een houten klaas haha.

22 mei in het 'schandalig'-topic gepost dat ik Petzold-films moest gaan kijken. In een half jaar tijd 3 films gezien. Zijn duidelijk van de hand van dezelfde maker.

Die Innere Sicherheit is van die drie (naast Barbara, Gespenster) met gemak de beste die ik zag. Jammer dat de films erg academisch overkomen. Heel geconstrueerde verhaalstructuur (op het eerste gezicht onlogische achtereen geplaatste gebeurtenissen), strenge vormgeving (haast Bressoniaans in zijn soberheid) en doordrenkt van menselijk onvermogen en schuld. Als ik het opschrijf klinkt het beter dan dat het meestal uitwerkt. Want het is té academisch, erg kil.

Die Innere Sicherheit gaat wel echt over mensen (over echte mensen). Nergens is een directe verwijzing naar de recente last van de Duitse geschiedenis (Jaren 70 links terrorisme), maar het gewicht ervan is overal voelbaar. Zelfs het nageslacht, hoewel onschuldig, moet leven met de ontwrichting die dat veroorzaakte.

Die Innere Sicherheit zou door merg en been moeten (kunnen) gaan, maar doet dat niet helemaal al is het -zoals opgemerkt- Petzolds beste werk. Ik ga er nog even mee verder, al denk ik het beste nu gezien te hebben.

Ook erg fraaie muziek trouwens in een film die wordt in- en uitgeluid door Tim Hardins "How Can We Hang on to a Dream".

Ga er nog maar even mee verder inderdaad! Ook Toter Mann, Wolfsburg en Yella zullen je waarschijnlijk niet teleurstellen. Ik kan me wel voorstellen dat je het allemaal te kil vindt, maar volgens mij is dat ook de bedoeling. Ik ervaar dat, na het gros van Petzolds filmografie gezien te hebben, toch als een steeds terugkerende maatschappijkritische blik op de hedendaagse snelle samenleving waarin emoties maar beter niet getoond worden. Hardins meesterwerkje wordt hier inderdaad heel effectief gebruikt trouwens.

Een vijftienjarig meisje beleeft een erg nare jeugd en dit omwille van haar, zeg maar, criminele ouders.

Een zekerlijk onbehaaglijk onderwerp wordt door Petzgold wel degelijk uitgewerkt en Julia Hummer overtuigt, maar echt aanspreken doet de film niet.

De begeleidende muziek is wel passend en knap.

Wilde graag ouder werk van Christian Petzold zien n.a.v. de toekomstige uitbreng van Undine. De vraag die in Die Innere Sicherheit centraal staat, is óf en hoe het mogelijk en gerechtvaardigd is om een kind mee te slepen in een wetteloos leven. De ouders van Jeanne (Julia Hummer) verbieden haar (bijna) alles wat bij haar leeftijd hoort, maar vergeten daarbij voldoende in de spiegel van hun eigen bestaan te staren.

De grootste tekortkoming van de film is wat mij betreft de weinig overtuigende, en soms wat onbeholpen manier waarop de misdaadscènes geschreven en uitgespeeld waren. Ik heb nog niet genoeg van Petzold gezien om mijn vermoeden te kunnen onderbouwen dat deze regisseur te allen tijde een beter oog heeft voor drama dan voor de meer climactische plotelementen (overval, fysieke confrontatie, etc.). In dit geval vond ik Hummer overwegend sterk in de hoofdrol, maar bleef ik in enig ongeloof naar het gedrag van haar ouders kijken, hun degelijke acteertalent ten spijt. Het deus ex machina-einde werkte uitstekend bij een Nederlandse film die ik gisteren nog zag, maar hier totaal niet.

Verder is het zeker niet slecht, maar het behoort ook allerminst tot Petzolds betere werk.

3,1*