Some Guy Who Kills People (2011)

Ik vroeg me in het begin echt af wat jeroentjuhhhh me nu weer aangesmeerd had, wat moest ik hier nou mee? Nou, als eerste: verstand op 0, drankje erbij, snacks en kijken. En dat werkte wel.

Een van de dingen die meteen opvielen: lekkere muziek. Sprak me aan, deed iets met me, maakte me vrolijk en ik kreeg meer zin in deze film. Scored dus. Goede cast ook, met name Ariel Gade (met Karen Black op de tweede plaats) sprong er voor mij toch wel uit. Heerlijke donkere, zwartgallige humor, precies waar ik van hou. Eindelijk ook weer eens een script waar met liefde aan gewerkt is, want het klopt. Alles. Goede grappen, fijne dialogen, leuke kills.. tsja, en de cops natuurlijk he. Entertainment pur sang. Fijne verrassing.

Al moet ik toegeven, ik heb de trailer gekeken nadat ik de film gezien had, en ben blij dat ik klakkeloos op de fantastische (slijm) filmsmaak van Jeroen heb vertrouwd, want na het zien van de trailer was ik waarschijnlijk afgehaakt.

3.5*

Leuke verrassing.

Op basis van eerdere films had ik er niet zoveel vertrouwen in, maar dit is een verrassend leuke film van Perez. Wel een gekke keuze na al die cheesy C-horrortjes van hem.

Zwarte komedie die vooral steunt op een aantal geweldige scenes met de sheriff en verder aangevuld wordt met een resem fijne moorden. Doet vanuit de verte een beetje denken aan films als Super en God Bless America, al weet Perez er toch een eigen draai aan te geven.

Visueel wel oké (al is de intentie vaak beter dan de afwerking), acteerwerk mag er ook best zijn. Een leuke, kleine verrassing dus. Echt geweldig wordt het niet, maar verder leuk en vlot vermaak.

3.5*

Leuke film, al zakt het niveau soms een klein beetje in.

De term horror is niet echt op zijn plaats hier, want afgezien van een paar aardige kills, gebeurt er dat gebied vrij weinig in de film. Leuk is die op sommige momenten echter wel, met dank aan enkele leuke personages en wat goed geslaagde (zwarte) humor.

Qua personages zijn vooral de sheriff en Amy erg leuk. Die eerste heeft een aantal erg droge opmerkingen en de tweede is gewoon een leuke extraverte meid. De muziek is ook niet onaardig en het sfeertje mag er zijn.

Toch zakt het tussendoor soms wel wat weg en heeft de film niet altijd een constant niveau, al zijn de inzakkingen gelukkig vaak maar van korte duur. De afloop was uiteindelijk niet echt moeilijk te raden, maar stiekem hoopte ik wel dat het zo zou eindigen, dus wat dat betreft is daar weinig op aan te merken.

Uiteindelijk best een geslaagd werkje, al komt het op kleine puntjes net tekort. Vermakelijk is het in ieder geval zeker.

3,0*

Some Guy Who Kills People begint niet al te sterk.

De kijker wordt meteen in het diepe gegooid en bestookt met flashbacks nog voordat we goed en wel aan de personages zijn voorgesteld. Het is allemaal erg kort door de bocht: man werd vroeger gepest en slaat nu an het moorden, niet echt een origineel concept. De humor komt geforceerd over, en de grappen zijn niet grappig.

Maar na ongeveer een kwartier gebeurt er iets; na de introductie van Boyd's dochter wordt het plotseling interessant, en verandert de film in een intrigerend drama. Kevin Corrigan acteert erg sterk op de rand van een psychose om langzamerhand steeds sympathieker en opener te worden, en zijn interactie met z'n dochter is erg aandoenlijk. Ze zijn samen echt het hart van de film, omringd door een leuke cast; de personages vond ik ijzersterk.

Het horror-aspect is dan al lang het raam uit en wordt nooit meer echt gebruikt. Het is dan meer een thriller, maar het sterke drama voert nog steeds de boventoon, met af en toe een subtiel grapje hier en daar en een goede rol van Barry Bostwick om het ook zonder Corrigan in beeld interessant te houden. Het verhaal kent een vrij standaard verloop om dan toch nog met een soort van twist te eindigen, wat ik wel kon waarderen.

Uiteindelijk vond ik dit een fascinerend kijkje in de geest van een mentaal gefrustreerde man. Geen echte horror zoals ik gedacht had, maar ik ben misschien wel beter te spreken over het eindresultaat dan wanneer het een rechttoe rechtaan slasher was geweest.

De cover van de Nederlandse blu-ray doet het inderdaad voorkomen alsof deze film een horror film is. Dat dekt niet helemaal de lading. De film bevat zeker horror elementen, maar uiteindelijk is het toch meer een feelgood movie, zoals hierboven al opgemerkt.

Los van wat nu het genre is waarin deze film valt, heb ik me er in elk geval prima mee vermaakt.

Regisseur Jack Perez blijkt sowieso aardige films te maken, al is het wel in zeer verschillende genres: enerzijds Mega Shark vs Giant Octopus en anderzijds La Cucaracha.

Geen alledaagse horror.

Al is deze film niet echt een horror te noemen, het is dat de moorden nogal bloederig in beeld worden gebracht.

Daarnaast de zwarte humor die goed erin is verwerkt met name van de politieagenten (Barry Bostwick ken ik nog als de burgemeester uit Spin City) en de verhaallijn van de dochter die het contact met Ken probeert te vernieuwen. Erg leuke rol trouwens van Ariel Gade.

De plottwist zag ik niet aankomen, ik dacht echt dat Ken al die mensen had vermoord. Blijkt het toch die Irv te zijn die hem zo steunde.

Uiteindelijk loopt het dan allemaal wel goed af. Zeker leuk om eens een keer gezien te hebben.

Kleine 3,5 sterren.

Als Komedie / Horror (Slasher) was dit best een leuk tussendoortje. Het is niet echt geweldig maar ook niet slecht. Het verhaal was best leuk gevonden en met de uitvoering zat het ook wel snor. De cast deed het leuk en met name de zeer jonge Ariel Gade speelde goed. Barry Bostwick als Sheriff Walt Fuller zorgde vooral voor de komische ondertoon in het verhaal. Het was overigens leuk om Lucy Davis die vooral bekend is uit de Engelse serie "The Office" weer eens terug te zien. Ik moet zeggen dat ze er nog steeds hetzelfde uitziet als destijds en dat is zeker een compliment waard.

P.S. wat een vreselijke poster.

Aardige film waarin de vroegere pestkoppen worden vermoord als hun slachtoffer wordt ontslagen uit een inrichting. Een redelijk originele uitvoering die nogal moeizaam op gang komt, maar vanwege de toch wel goed uitgewerkte personages wel leuk is om te kijken. De zwarte humor is subtiel en de cast doet het wel goed.

De film begint op zich als een aardige horror-komedie met leuke humor. Helaas gaat de film zichzelf gaandeweg iets teveel serieus nemen en verdwijnt de humor teveel van de voorgrond om het nog boeiend te houden. Wat uiteindelijk overblijft is een slap soort 'romantisch, kinderachtig misdaad' verhaaltje dat nergens ook maar enige impact weet te maken.

Het acteerwerk vond ik van een wisselend niveau. Vooral dat meisje was niet echt overtuigend. De sheriff is toch wel het meest aangename personage met zijn droge kop en bijbehorende fijne humor.

Kortom, het begon leuk, maar verzand gaandeweg als een zandkasteeltje in de opkomende vloed.

Jammer. 2,5*

Onderhoudend filmpje met een aantal geinige maar karikaturale personages. Al met al niets bijzonders en waarschijnlijk zal ik m weer gauw vergeten. Redelijk.

Niet allerdaagse film die hier en daar toch wat clichematig aanvoelt maar vooral overeind blijft door het relativerende acteerwerk. Vooral Corrigan en Bostwick waren erg vermakelijk. De subtiele en droge humor was echt op hun lijf geschreven.

Gemiddeld.

Interessante film die er niet voor terugdeinst om filmgenres lekker in de mix te gooien.

De film komt langzaam op gang, mede doordat je als kijker ook eerst even aan de hele set-up moet wennen. De rol van de sheriff vond ik juist aan de irritante kant. Voor mij was de film bovenal een drama, die meer dan voldoende is gelukt. *3.0

Leuke onderkoeld komische thriller, met hier en daar wat dramatische aspecten. Het akteerwerk is dik in orde, visueel zit alles netjes in elkaar en ook qua plot is dit zeker niet verkeerd. Regisseur Jack Perez, die doorgaans alleen maar bagger aflevert, laat hier zien toch wel wat talent in huis te hebben. Geproduceerd door John Landis.

Wat een schrikbarend gemiddelde... Dit zou echt zo'n cheesy film moeten zijn waarbij de fun factor hoog zou moeten liggen.

Echter heb ik me kapot verveeld. De personages zijn saai en vervelend geschreven, de dialogen zijn zouteloos en duren soms veel te lang, er gebeurt amper iets in de film en de weinige momenten dat de kills er zijn voelt het net even te crappy aan. Naar vooral het langdradige karakter van de film stuitte me tegen de borst. Er viel soms amper doorheen te komen.

Ik heb me geen moment vermaakt met deze film.

2,0*

Deze lag hier al een tijdje en dus ook maar eens bekeken. Vond het nog geen slechte film. Wat aparte personages, maar dit maakte de film wel toffer. Het verhaal verveelde ook niet. Niet echt een horrorfilm, het is toch wel wat meer dan dat. De film was ook beter dan dat de hoes deed vermoeden. Verder deed de cast het ook goed en einde was ook beter dan verwacht.

Uiteindelijk toch wel aangenaam verrast door deze film.