De Noorderlingen (1992)

Van Warmerdam flikt het weer (na het hilarische Abel) mij hevig te amuseren.
De Noorderlingen is wel stukken zwarter en grimmiger en ook absurder.
De film geeft niet alleen een inzicht hoe het er aan toeging in Nederland (voornamelijk de kleine dorpjes) in de jaren 60 (Lumumba verhaal speelt zich af in 1960-61) [stijfheid, streng-gelovigheid, buren-controle], maar is tegelijkertijd een verhaal van de overgang van kind naar 'volwassene' van de jonge Thomas.
Het meisje in het bos, een bosnimf, representeert zowel de kinderlijke fantasie (sprookjesfiguur), alsook daarnaast een supersexy jongedame die ook andere fantasieen losmaakt bij Thomas. Haar dood is dan ook meteen het einde aan zijn kindheid. Tevens het Lumumba verhaal. Ik kan het mis hebben (ik vocht flink tegen de slaap), maar het laatste nieuws was volgens mij dat Lumumba vermoord was?? Twee kinderfantasietjes waarbij het licht uitgaat. Gelukkig schijnt er licht aan de rand van het bos, als op het laatst postbode Plagge wederkeert, de belichaming van de volwassen man met fantasie - vol met kinderlijke ondeugendheden en kwajongensstreken...niet voor niets gespeeld door Van Warmerdam zelf.

Nodig herzien onder betere omstandigheden (niet vechtende tegen mijn slaap). Kom maar op met die dvd-box.

De film is me zwaar tegengevallen. Ik had hier zoveel van verwacht.

Sorry, maar ik kan niet echt sterke argumenten geven, want de film heeft zeker wel wat. Leuke personages, grappige en bizarre gebeurtenissen, en toch deed de film me niet zoveel.

Misschien moet ik hem nog eens herzien, en dat ik de pracht van de film dan wel kan waarderen.
Ik zie wel dat deze film kunst is, maar het is helaas kunst waar ik niet zo van houd.

Ik geef hem toch 3*, omdat ik, hoewel het niet helemaal mijn film blijkt te zijn, hem toch wel kan waarderen, en omdat ik toch wel heel hard moest lachen om 'die neger' met Lumumba op zijn schouders.

Mijn 3de Van Warmerdam.

Sterk hoe de film veel sfeer haalt uit zijn aardig uitgewerkte locaties. Je waant je echt even in een andere wereld, in ieder geval ver weg van de huidige tijd. Geslaagd portret van de jaren `60. Vooral doordat de mensen elkaar niet naar het leven staan, en toch kleinburgerlijke en nieuwsgierige handelingen vertonen, die anderen schijnbaar veel emtionele schade berokkenen. Vooral de angst om doelwit van zo `n compagne te worden is treffend weergeven. Uit de ban springen is er niet bij, vandaar dat iedereen er een zwarte kousen mentaliteit op na lijkt te houden, zolang je maar doet alsof....Ondertussen wringt natuurlijk bij velen de schoen en doet men rare dingen buiten het gezichtsveld van het dorp. Wat weer spanningen met zich meebrengt. Doordat sommige personen van elkaar weten wat zij op hun kerfstok hebben. Elke gebeurtenis wordt breed uitgemeten in het dorp. Blijft toch leuk....Dat naar elkaar loeren, via een miniscuul raampje vanachter een bewegend gordijntje.

Ook wel grappig is dat iemand zich soms terugtrekt in het nabijgelegen bos. En massaal navolging krijgt. Er spelen zich wat absurde situaties af her en der. Maar het had nog allemaal wel wat gekker gemogen. Met name nadat de postbode is opgepakt verdwijnt er toch gelijk een van de dragende en meest komische figuren uit de film. Jammer, dat de film net wat te lang duurt, na een sterk 1ste uur. In het 2de uur is er wat meer verzoening en wat minder achterdocht onder elkaar. Dit komt doordat de film zich teveel richt op de sociaal - emotionele verhouding tussen echtparen, die steeds minder voor het oog van de massa worden uitgesproken. En als dit wel gebeurt is het allemaal wel zo `n beetje de revue gepasseerd.

Deed mij soms wat denken aan Amarcord. Ook zo `n nostalgisch dorp waarin de leerlingen naar school gaan, waarin men absurde dingen beleefd, er genoeg bedrijvigheid is en daar waar de kinderen nieuwe dorpelingen verwelkomen of in ieder geval nauwlettend volgen. Alleen is Amarcord veel beter, omdat die nog veel meer drijft op sfeer en dat gevoel constant vast weet te houden. 3,5*

Nog steeds de enige NL regisseur die mij weet te boeien.

Ook De Noorderlingen vind ik weer een leuke film. Grappige personages, nogal duistere humor soms, lekker absurd af en toe.

Vind het dan ook erg jammer dat er filmisch weer erg weinig te beleven valt, waarmee de film weer niet meer wordt dan een aantal zeer goed uitgewerkte ideeën. Hoewel de decors nog wel leuk ogen, en de abstractie de herkenbaar goed in de hand werkt, wordt het gewoon lelijk in beeld gebracht. Ook de soundtrack is af en toe om te janken.

Jammer, vooral films als deze hebben toch wel baat bij een beetje filmische afwerking. Maar niet gebaat.

Gelukkig weet de rest van de film zich wel staande te houden. Erg onderhoundend, beetje vreemd en af en toe grappig. Maar een echt goede film weet het niet te worden.

3.5*

Lichte tegenvaller, maar dat komt vooral ook omdat mijn verwachtingen vrij hoog lagen. Vond het decor het mooist, zo'n rare halfafgbouwde benauwende jaren '60 woonwijk. Erg Nederlands, ook een mooi punt. Doorzonrijtjeswoningen, gegluur door ramen. Had het idee dat de film soms wat al te zwanger was van symboliek en dat stoorde me een beetje omdat het absurdisme een veel sterker punt was. Het had van mij betekenislozer mogen zijn.Aanzienlijk beter dan Grimm, maar een echte Van Warmerdam-fan ben ik (nog) niet geworden.

3.5*

Aparte film van Alex van Warmerdam. Ik moet zeggen dat de film op zich mooi gemaakt is en de sfeer van de jaren zestig met die typische huisjes goed overkomt. Ook het bos en de scènes die zich in het bos hadden soms iets mystieks en in ieder geval zag dat er visueel mooi uit. Maar verder? De humor was vrij apart en ik kon er maar weinig om lachen moet ik zeggen. Alleen Theo op zijn brommertje was nog wel grappig, maar daar houdt het qua humor voor mij ook wel mee op. De veelal absurde situaties die in de film gebeuren, konden niet meer dan af en toe een glimlach opwekken bij me. Jammer, maar toch weer een aparte kijkervaring erbij, dat dan weer wel.

2,5*

Sterke film. Soms is het mij te vreemd en absurd wat je dan soms doet vervelen en weinig laat meeleven. Maar goed, Van Warmerdam zet hier wel een mooi beeld neer. Zoals wel meer zeggen lijkt het dorpje zo uit een western te komen. Slechts één straat, met haar bewoners, lijkt het een doorsnee en metafoor voor geheel Nederland te zijn. Dan natuurlijk het bos, alsof het altijd schemer is daar.

Vele leuke typetjes en figuren die rond lopen en allemaal goed gespeeld. Al vond ik die jager en Wouterse er boven uit steken. Van Warmderdam zelf was er dan voor de komische noot. Gebruik van muziek zeer nihil gehouden en op de juiste momenten opgezet. Komt daardoor sterk over en sommige scènes zeer natuurlijk en vreemd omdat meestal muziek meedraait. Prima film dus.

M'n tweede Warmerdam na (het fel gesmaakte) Ober. En opnieuw levert de Nederlander een heel leuke prent af die zich afspeelt in een wonderlijk universum.

Een aantal prachtige passages (zo vond ik de onderwaterscène bloedmooi) en heel veel absurde humor. Ook de acteerprestaties waren absoluut top, met op kop de uitstraling van het personage Thomas en de heerlijke kop van de regisseur zelf. Ook Theo van Goghs kanis zorgde voor de nodige gein .

En toch had ik soms het gevoel dat álles in teken stond van de spitsvondigheid, wat ik ook al had bij überoriginele films als Adaptation, Being John Malkovich of La Science Des Rêves: elke scène barst zodanig van de fantasie dat het een beetje gezocht wordt allemaal. Ik wil hiermee niet echt kritiek leveren op De Noorderlingen, maar het is een beetje hoe ik zelf tegenover dit soort films sta. Hoewel een fantasierijke prent als Eternal Sunshine Of The Spotless Mind er dan wel weer in slaagt me volledig mee te slepen.

Sowieso een bescheiden toppertje van een unieke filmmaker. Op naar Abel!

Mijn eerste van Van Warmerdam is een zware tegenvaller eigenlijk. Ik heb het denk ik niet echt op dit soort films. Wel erg artistiek, mooi gedraaid, interessante locaties, maar voor het grootste gedeelte gebeurd er niks bijzonders. Teveel uit het leven gegrepen, bepaalde stukken en handelingen, terwijl daartegenover gek genoeg juist ook de meest bizarre dingen plaatsvinden in deze film. Eigenlijk wisten alleen het personage van Wouterse en die van Van Warmerdam zelf op momenten te boeien, waartegenover ook weer zwaar irritante karakters de ronde deden, vooral die Martha. De scènes in het bos waren verder ook best aardig. Ik had hier toch veel meer van verwacht.

Het kale dorp, met één straat en gelegen op een zandvlakte, deed mij sterk denken aan een uitgestorven stadje zoals we ze kennen uit de klassieke Westerns. Ik miste alleen de voorbij dwarrelende hooibaal. De Jager probeert als sheriff de orde (en bekrompenheid) te handhaven, de Slager probeert zich in zijn saloon te vergrijpen aan het kleine beetje vrouwelijk schoon dat het dorp te bieden heeft, terwijl zijn vrome vrouw op het punt staat een sekte te stichten.

De bewoners zijn helaas niet allemaal even goed uitgewerkt. Sterke rol van Van Warmerdam vooral, ook de kleine rol van Van Gogh was leuk. De Jager vond ik dan weer wat cliché, en vooral slecht acteren. Visueel wist de film niet echt te prikkelen, hoewel de setting met geometrisch aangeplant bos, kale zandvlakte en rijtjeswoningen wel erg sterk was.

Mijn kennismaking met Van Warmerdam was een geslaagde. Gelukkig maar, want ik heb zijn hele DVD-box nog door te spitten.

Zondermeer de beste film die ik tot nu toe van Van Warmerdam heb gezien. Vooral de haast sprookjesachtige setting van de nieuwbouw wist me enorm te fascineren. Er wordt een blik met geweldige absurde personages losgetrokken en ieder weet op een volledig unieke maar totaal bevredigende manier tot een niets minder dan briljant einde te komen. Met name Van Warmerdam’s eigen personage als de postbode behoort (samen met Theo de hond uit De Laatste Dagen van Emma Blank) tot één van zijn beste performances uit zijn carrière. Misschien wel één van m’n favoriete Nederlandse films.

Zo'n twintig jaar geleden heb ik ooit Abel eenmaal gezien, en verschrikkelijk veel van genoten. Sindsdien heb ik de naam Alex Van Warmerdam nooit meer uit mijn hoofd verloren. Maar ondertussen ook niets meer gezien van hem. Gemakkelijk zijn zijn films niet te vinden (ik verblijf reeds meer dan tien jaar buiten de Benelux), maar nu heb ik eindelijk met een tweede Van Warmerdam kunnen kennismaken, deze dus, "De noorderlingen". Wat zou ik graag Abel nog eens terug zien, want na 20 jaar heb ik natuurlijk wel een andere kijk op de dingen, en ben ik natuurlijk ook veel van de film vergeten. Maar met de nog overgebleven herinneringen en vol verwachting aan De noordelingen begonnen.

Schitterende setting, leuke karakter-types, over het algemeen goed acteerwerk, leuke gebeurtenissen, fantastische fotografie. Ja, zelfs de soundtrack (of het bijna ontbreken ervan) beviel me erg goed.

Wat me bij deze echter tegenviel is dat je niet echt emotioneel betrokken geraakt bij de karakters, je geeft er gene ene moer om wat ze overkomen of gaan overkomen. Je zit erbij, nu en dan met een spontane glimlach, te bekijken welke veelal absurde gebeurtenis de volgende al dan niet aburdere gebeurtenis zal opvolgen. Ondertussen gelukkig wel genietend van de eerder aangehaalde kwaliteiten.

Toch wel een gemis in deze film, dat ik meen bij Abel niet gehad te hebben. Toch is deze film voor elke echte liefhebber van de zevende kunst een parel, en Alex Van Warmerdam blijft voor mij veruit de meest interessante Nederlandse filmmaker. Ik kijk al uit naar "Ober" die ik hier nu heb klaarliggen, om met smaak te verorberen. Een "Van Warmerdam", samen met verse maatjes en jonge Gouda het lekkerste dat Nederland te bieden heeft, volgens deze bescheiden vlaming.

Grappige en absurde film, maar De Noorderlingen mist helaas een pointe en dat geeft achteraf toch een beetje het gevoel bekocht te zijn.

Weer een leuke film van Alex van Warmerdam, nadat ik 'Abel' eerder al zag. Die vond ik denk ik nét nog wat leuker, maar ook met deze Noorderlingen heb ik me vermaakt.

Leuke setting, met die onafgemaakte wijk en dat bos met al die lange bomen. En dan nog het één na de andere ''vreemde'' personage. Interessant, dat meisje, mooie scénes in het water - de fantasie van Thomas. Want ze is niet echt neem ik aan, maartoch wordt ze vermoord door die boswachter (o.i.d.). Hoe kan dat? Geweldige scéne trouwens, dat droge gesprek tussen hem en postbode Plagge; William het konijn. Sowieso zijn alle personages wel leuk; die slager is ook één grote grap met z'n ''sexprobleem''.

Jammergenoeg was ik érg moe toen ik de film zag, dus van de 2e helft heb ik niet alles goed meegekregen. De rest met één grote grijns zitten bekijken. Voldoende.

De Noorderlingen is de opvolger van Abel. Deze gaat over een jaren zestig nieuwbouwwijkje in the middle of nowhere, en met alleen een bos in de buurt. Het is net als Abel wederom een absurd en surealistisch verhaal. Maar het is niet alleen de vorm, er gebeurt ook wel degelijk iets. En dat is knap gedaan.

Godverdomme wat een geniale film.

Briljante humor en personages, geweldig verhaal en surrealisme.
Halverwege dreigt het wat in te kakken, daarom ook niet hoger dan 4*, maar tegen het einde herpakt de film zich weer helemaal.

Grappig ook hoe het op een bepaalde manier herkenbaar was voor me. Ben eigenlijk opgegroeid in een nieuwbouwwijk die nog (lang) niet af was in de eerste jaren, dus al die braakliggende terreinen met enkel onkruid, al die half-verlaten keten, die rondslingerende stukken hout en steen, deden me terugdenken aan mijn 6e/7e levensjaar tijdens het buitenspelen. Natuurlijk is dit veel extremer, maar het kent wel enige overlap. Geweldige setting dus, waar die ongelofelijk tergende sociale controle nog meer in past dan een vooroorlogs dorpje van 5 huizen en een kerk.

Continu een lugubere maffe zwarte laag die de film ook op de minder humoristische momenten grappig houdt. En dat icm een nog immer aanwezige bekrompen tijdgeest (die leraar die bij die tentoonstelling vertelt over 'de neger' terwijl er eentje in een kooitje naast zit ), maakt het echt een unieke film.

4* dus.

Nee, aan deze film van Alex van Warmerdam vond ik niets aan. Hoe maf de film ook was het verhaal vond ik zeer saai en totaal niet boeiend en de humor was zeer ver te zoeken. Ik heb volgens mij welgeteld maar een paar keer moeten glimlachen (o.a. bij de scene met de neger in de kooi). De personages in de film konden me ook niet of nauwelijks bekoren en de rol van Theo van Gogh sloeg nergens op. Film technisch zag het er best fraai uit en dat geldt eigenlijk ook voor de decors (zeker het nep bos). Nee geef mij maar "De Jurk" en "Ober" van Alex van Warmerdam want die kon ik wel waarderen en vond ik ook zeer leuk.

Dit was toch weer een parel van Alex. Hierin druipt de absurstie en de botte cynisme er toch echt vanaf. Men neme een boerse dorpsleven, waar iedereen mekaars hebben en houden kent via roddels en geruchten en verkleind dat even door 10. En dan krijg je een halfgebouwde dorp waar het nog allemaal veel erger kan. Iedereen is wel gek of absurd en er mogen weer eens de onwaarschijnlijkste dingen gebeuren vanuit verschillende ooghoeken. Om te beginnen vond ik Alex van Warmerdam echt prachtig als cynistische, bezeten, facistische postbode. Weer net zo'n absurde soort rol als wat hij heeft in De Jurk en De Laatste Dagen van Emma Blank. Verder ook leuk om Jack Wouterse te zien in zijn jongere (maar niet dunnere) jaren, als een seksgefrustreerde slager en een wanhopige vrouw en apparte kinderen, waaronder Thomas die als neger verkleed gaat. Die knorrige boswachter was ook echt fantastisch. Het dorp is ook best mooi neergezet, het is niks meer dan een paar huizen, een niet afgebouwde straat, een betonmolen, en nog wat dingen voor de voorbereiding die nooit uit zal komen, en natuurlijk een bos. Meer niet. Elkaar op de lip zitten en afluisteren is de normaalste zaak ter wereld. En de grappen zijn weer zo hard en zo sarcastisch. Die Warmerdam lijkt wel sterk af te reageren op de maatschappij. En de boel loopt al helemaal in rep en roer waneer er een neger word getransporteerd als circusartiest. Ook gaat alles weer op een heerlijke falikante manier mis. niet voor de neger dan.

Echt een schitterende film weer. Net als De Jurk zeker weer een van zijn beste. Hoop wel op vervanging, wat uitgave betreft. (100% NL )

4,5*

Vorig jaar heb ik bij kunst in mijn eindexamenjaar op de havo een scene gezien uit deze film als inleiding tot 'arthouse films'. De scene waarin Jacob Lisa verkracht in het keukentje.
We snapten er geen zak van en een jaar lang heb ik een afkeer gehad van de film.

Gisteren sprak ik een oud-klasgenoot van me en kwam deze film ter sprake.
Daarop heb ik hem gepindakaast en vanavond gekeken.
Ik was aangenaam verrast: de film heeft daadwerkelijk een verhaal!
(Ik had om onverklaarbare reden het idee dat er weinig dialoog en logica in de film zat)
Hij was ook nog eens verdomd grappig.
Tja, daarnaast was het nog spannend ook.

Niet alles is me nu duidelijk, maar ik lees in eerdere recensies dat dat ook niet per se hoeft.
Misschien moet ik de film nog een keer kijken om het beter te begrijpen, maar dat zie ik niet als een straf.

Wie is het meisje (Agnes?), waar komt ze vandaan, en wat doet ze in Thomas zijn keuken, en waarom 'achtervolgt' ze hem?

Klein minpuntje. Bepaalde shots zagen er wel heel nep uit. Dat was jammer.
Anders was het namelijk nóg beter geweest.
De scene dat Agnes dood wordt geschoten, dat Anton's ogen worden uitgestoken, en dat Agnes door het ijs drijft terwijl ze vastgebonden zat.

Goeie film die zich op een aantal mensen uit een nieuwbouwwijk begin jaren '60. En dit decor oogt nogal kunstmatig en draagt daardoor veel toe aan de toon van de film. En die toon is typisch Alex van Warmerdam. Absurde personages en licht-komische situaties.

Vooralsnog een van mijn favoriete films van Alex van Warmerdam. Zijn absurdistische zwarte humor met tragisch randje komt uitstekend tot zijn recht met die schitterende sets en het onbestemde surrealistische sfeertje. Het weet bijna een gevoel van ontroering te creeeren bij kleinburgerlijkheid, intolerantie, seksisme en religieus fundamentalisme. De menselijke tekortkomingen onder een microscoop, en dat we er als toeschouwer maar hard om mogen lachen.

ik ben toch teleurgesteld. ik heb vorige week van Warmerdams nieuwste film Borgman gezien, wat me erg nieuwsgierig maakte naar deze 'doorbraak'. ondanks dat ik mijn achterhoofd hield dat we ruim 20 jaar teruggaan in de Nederlandse cinema, had ik moeite er doorheen te breken. het toeval wilde ook dat de film in 1960 speelde en er werkelijk alles aan gedaan leek te zijn om dat tijdsbeeld weer te geven. maar behalve setting en sfeer, leek ook de techniek (die geknepen stemmen!) en het houten acteerwerk mee de tijdmachine ingegaan te zijn. dat verhinderde me goed in de film te komen, denk ik.

de zwarte humor en het absurdistische zijn niet altijd even overtuigend. het tragische element voert constant de boventoon. het uitvergroten van het leven in een 'plastic bubble' van 12 woningen, een school en een slagerij is prima gedaan. ik moest met vlagen aan Dogville denken.

maar het had meer bizar gemogen. of beklemmend, maar wellicht paste dat minder in deze verhaallijn of durfde van Warmerdam dat nog niet. dat werd in Borgman, maar vooral ook het in eerste instantie schijnbaar vergelijkbare Een Ander Zijn Geluk, veel beter uitgewerkt.

In De Noorderlingen heeft Van Warmerdam een microkosmos geschapen die mij doet denken aan de pioniersdagen in Flevoland. Wat huizen, een school een slager, een bos en verder niets.

De bijzondere personages zijn niet erg interessant en wat ook opvalt is dat er weinig dialogen zijn.

De film is zeker de moeite van het kijken waard, maar ik vind hem niet zo betoverend als sommige andere films van deze regisseur.

Van Warmerdam is hard op weg mijn favoriete Nederlandse regisseur te worden. Nog maar 2 titels van hem gezien (de eerste 2), maar beide dusdanig origineel en eigenzinnig dat de rest haast niet meer mis kan gaan. Op naar De Jurk!

Herziening viel me toch iets tegen. Van Warmerdam weet knap de sfeer van kleinburgerlijk Nederland te treffen, helaas is het scenario te warrig en de film zakt geregeld in, met name in de tweede helft. Wouterse en Malherbe zijn goed, maar het leukst vond ik nog de droogkloterige rol van van Warmerdam zelf.

Een vreemde surrealistische sfeer oproepend in zo'n alledaags simpele setting vind ik wel weer knap gedaan , van warmerdam weet wel altijd een unieke sfeer op te roepen in zijn films en dat is toch wel bewonderenswaardig .

helaas zijn de personages zodanig vreemd dat het voor mij verder niet echt werkte , die boswachter de vrouw van de slager het ging me allemaal net wat teveel over the top .

Een maquette van de maatschappij ? Absurd, zeker, en de personages, hun gedragingen en de zwarte humor die er bovenop ligt, deden me af en toe denken aan die films uit het Oostblok (Roemenië, Tsjechië,...) die dezelfde lachse bitterheid konden brengen.

Eigenlijk wordt het ganse gebeuren gezien door de ogen van een 12-jarige jongen wat op zich, naast de vele andere onhebbelijkhedenn ook al een teleurstellende ervaring is voor iemand die op de drempel van het leven staat.

Alex van Warmerdam heeft hier een aparte, maar goede film neergezet, die ik al veel eerder had moeten zien, maar dat geldt voor zoveel films, en die zelf een heel opgemerkte rol vertolkt.

Misschien iets te lang en te stroef naar het einde toe, waarbij, voor mij althans, het betere werk in het eerste uur zit.

Visueel gezien het beste en meest interessante dat ik in de Nederlandse cinema heb gezien. Kan mij goed voorstellen dat deze film het goed deed in de internationale arthousewereld.

Zoals al eerder aangegeven door sommigen, verliest de film tegen het einde momentum omdat het verhaal teveel blijft steken in het absurdisme en daarmee aan dramatische impact inboet.

Desondanks heel fris en de moeite van het herzien waard. Heb ook het idee dat ik heel wat symboliek heb gemist.

Wat een bijzonder vermakelijk en komische film. Eerst wist ik niet helemaal wat ik moest verwachten en ben op zich niet echt een liefhebber van de Nederlandse cinema, maar de film veraste me in die zin bijzonder positief.

De setting is een wel erg treurig en desolaat ogende vlakte en onafgemaakte nieuwe woonwijk. Een miniwereld met de nodige voorzieningen bij de hand. Het is niet meer dan logisch dat alles meer opvalt dan in grotere gemeenschap, maar dat het geen zich in de grotere gemeenschap afspeelt natuurlijk ook hier gebeurt maar dan in het klein.

Een bijzondere setting, zoals gezegd, aparte taferelen, en nog bijzondere karakters die elkaar niet mogen, proberen de loef af te steken en de meeste karakters staan bol van seksueel verlangen of juist frustratie. Hoewel er niet echt heel erg geprobeerd wordt een coherent verhaal te volgen stoort mij dat totaal niet en vliegt de film voorbij met de vraag: wat voor raars gaat er nu weer gebeuren?

Kolderiek, komisch, absurdistisch, tragisch, dramatisch, het is met een lach en soms de neiging naar een traan. Prima prestaties van Warmerdam zelf en Wauterse. En wat is die Veerle Dobbeleare een lekker dingetje. Grappig verder Malherbe en Theo van Gogh.

Bijzonder vermakelijke film.

Mijn eerste kennismaking met een film van Alex van Warmerdam. Ik had me gelukkig vooraf iets verdiept in deze regisseur en dat is maar goed ook.

Zo las ik dat hij bekend staat om zijn absurdistische films waar de zwarte humor in domineert. Als ik dit vooraf niet had geweten dan had ik na een half uur de film afgezet waarschijnlijk.

Want absurd is het allemaal zeer zeker. Alleen de setting al.

Een woonwijk met twee huizenblokken tegenover elkaar, omgeven door zand en een groot bos. In dat bos gebeuren de gruwelijkste dingen, al is wat er in de woonwijk gebeurt ook niet echt normaal te noemen.

De personages mankeren ook allemaal iets wat er voor zorgt dat er de meest gekke dingen voorvallen.

Ik vond het niet allemaal geslaagd, zeker naar het einde toe gaat het totaal helemaal nergens meer over.

Toch is het als geheel genomen weliswaar absurd, maar wel vermakelijk en komisch. Zeker de boswachter, postbode en slager (leuke rol weer van Wouterse) komen goed uit de verf.

Ga zeker eens wat meer opzoeken van deze regisseur, voor deze film 3*

Van Warmerdam liet zich duidelijk inspireren door Jacquest Tati voor deze satire op de kleinburgerlijkheid van Nederland in de jaren ’50. Speelt zich af in de enige (en nog onverharde) straat in een nieuwbouwwijk in een kaal en saai zandlandschap, afgezien van een uiterst donker productiebos. Van Warmerdam speelt zelf de postbode die niet schroomt de brieven die hij dient te bezorgen eerst zelf te lezen, maar de hoofdpersoon is beginnende tiener Thomas [Leonard Lucieer] die in de ban is van de Kongolese politicus Patrice Lumumba die regelmatig in het nieuws is. Er is een seksueel gefrustreerde slager [Jack Wouterse] wiens vrouw [Annet Malherbe] hem afwijst en zich probeert vergrijpen aan zijn winkelmeisjes, er is een bijziende jager [Rudolf Lucieer], de zonderlinge Dikke Willie [Theo van Gogh] die de straat onveilig maakt met zijn motorfiets en de aantrekkelijke Agnes [Veerle Dobbelaere] die Thomas lijkt te willen verleiden, maar waartoe? Voortreffelijk geregisseerd met perfecte pantomime en uitgekiende beeldcomposities en vol bekende gezichten (o.a. Loes Luca, Beppie Melissen, Olga Zuiderhoek) en vaak erg grappig, maar iets aan de lange kant.

Van Warmerdam bewijst hier opnieuw dat je buiten een creatieve geest niet veel nodig hebt om een goede film te maken. Het decor is erg eenvoudig gehouden met een dorp dat uit twee woonblokken bestaat en een bos. De kleine Thomas en de postbode die elk op hun beurt en elk op hun wijze de mayonaise zijn tussen alle personages van het dorp.

De sterkte van de film zit in hem de personages, zoals zo vaak heb ik de indruk bij van Warmerdam. Zichtbare antipolen lokken vreemde en grappige gebeurtenissen uit. Best amusant allemaal, maar ik miste wat samenhang, een duidelijke lijn, ook al hebben we te maken met een absurdistische film.

Prima acteerwerk ook alweer. Van Warmerdam heeft het allemaal mooi onder controle. Echt wel een verrijking voor de cinema in de Lage Landen.

Even schrikken als ik de samenvatting las. Het leek me een nogal gedateerde foute komedie te zijn. Maar gelukkig de film toch gezien en enorm van genoten. Het verhaal van een klein conservatief volks dorpje in de jaren '60 met enkele foute figuren. Ergens doet het denken aan Dogville. Het dorp in De Noorderlingen is amper 1 straat groot met een bijliggend bos. En vooral dat bos was mooi gedaan. Visueel is het een heerlijke warm kleurenpalet, aangekleed met zwarte humor. Je moet denken aan regisseurs zoals Wes Anderson of Roy Anderson. Al is het uiteindelijk toch een van Warmerdam.

De film is heerlijk om te zien en de humor is misschien niet heel de film op topniveau, maar heeft zeker haar momenten. Eén van de betere Nederlandse films en vooral eentje die qua stijl haar eigen stempel drukt.