A Fish Called Wanda (1988)

Geweldige komedie waarin scream queen Jamie Lee Curtis zich weer luid laat horen. Ze was geweldig op dreef. Vooral de scènes waarin ze contact probeerde te leggen met John Cleese waren komisch.

Daarnaast vond ik ook het verhaal van de hondenmoordenaar erg amusant. geweldig toen die oude oma dood was en de boef stond te juichen. Heerlijke Britse humor.

En zo waren er veel meer leuke personages en situaties, met als hoogtepunt de snobistische vrouw van John Cleese! 4*

Zo wat een vieze tegenvaller, ontiechelijk a-grappig en onboeiend. Het draait voornamelijk om Jamie Lee Curtis, die ik niet echt mag helaas pindakaas. Over John Cleese ga ik maar helemaal geen worden vuil maken.

Aardige komedie met goede acteerprestaies van Kline en Cleese.

Het verhaal wist me niet echt te bekoren, maar de acteurs straalden nu eenmaal zo'n grote charme uit dat ik 3.5* geef.

Zeer goede komedie met een hilarische Cleese. De verschillende verhaallijntjes met o.a. de sterke Kline doen de film zeker geen afbreuk. Zeer goed.

A Fish Called Wanda.. een film die ik niet echt geweldig vond. De score op Moviemeter en de goede recencies die ik las op internet over deze film maakte mij gewoon te nieuwsgierig, en aangezien ik de film op VHS thuis had liggen ging ik hem maar eens bekijken. Er zaten vaak geweldige scenes tussen zoals dat John Cleese bij zichzelf gaat inbreken, de tas op zijn auto laat staan, uit het raam hangt en de stotterende Ken . Maar verder vond ik er niet echt heel veel aan, soms zelfs wat saaie momenten. Al waren de acteurs met name verantwoordelijk voor de geslaagde grappen, ze acteerden niet echt fantastisch. Desondanks is het einde wel grappig gemaakt, en kijkt de film goed weg.

2,5*

Geweldig!

Eindelijk heb ik deze film pas gezien. Mijn interesse is snel gewekt als er een Britse komedie met de geniale John Cleese is gemaakt dus deze moest ik zeker zien.

Hij stelde me zeker niet teleur. Het is geen komedie waarbij je elke 5 minuten dubbel ligt van 't lachen maar er zitten genoeg briljante momenten in. Dat komt ook zeker dankzij een aantal hilarische personages. Cleese zelf vond ik briljant maar ik heb ook genoten van Wanda's lover Otto met zijn jaloezie en pogingen tot geweld en haar echte stotterende broer. Ook was het zijverhaal met de aanslagen op de hondjes briljant. Daar moest ik toch echt om lachen!

De film bevat echte Britse humor met veel geweldige dialogen en flauwe momenten die gewoon echt leuk zijn. Niks geen geforceerde humor, het was puur.

Bijzonder vermakelijk: 4*

Zeer genoten van deze film, een erg grappige film, flauw maar niet te flauw. Een makkelijk maar wel erg leuk bedacht verhaal. De film staat op zijn personages. Één voor één geweldige personages. Met name Ken, Otto en natuurlijk Archie. De film is niet van het niveau Monty Python maar dat moet je ook niet verwachten. De humor is ook wel wat anders en iets subtieler. Al zitten er wel een paar momenten in waar je helemaal dubbel om gaat. Muziek was ook erg goed moet ik zeggen.

De cast is geweldig, natuurlijk John Cleese, want hij blijft een held en is wederom top. Kevin Cline is ook geweldig als Otto, leuk dat hij een Oscar heeft gekregen voor zo'n rol. Curtis ben ik niet zo weg van, maar deed het wel leuk en Palin is ook weer briljant.

4*

Hele leuke komedie met erg vermakelijke grappen

Vooral als Cleese aan het dansen is en zijn kleren uitdoet en dan ineens een hele familie binnen komt en hij in zijn blootje staat.

Cleese, Palin, Kline en Curtis zijn erg leuk samen in deze film.

Georgeson heeft dan wel een kleine rol maar blijft niet ongemerkt.

Toen Otto die visjes opat Jak

You can stick this marriage in yourbottom

4 sterren

A Fish Called Wanda is een luchtige komedie. Heerlijke komedie film met een uitstekende cast en een prima rol van Cleese en Curtis. De film is qua humor ook zeker geslaagd. Het verhaaltje en de uitwerking is ook fijn en leuk gefabriceerd. Erg leuke komedie dus krijgt het een 4,0.

Heerlijke komedie.

Na wat shockhorror doet komedie echt geen kwaad. En deze deed me werkelijk wel lachen. Een aangename vorm van humor en de acteurs speelden zeer goed. Ook een leuk verhaaltje. Dus alles was inorde met een paar kleine minpuntjes maar geen één film kan perfect zijn.

Een 3,5* waard.

Hilarische film!

Vol grappige karakters (stotterende Ken, Otto "don't call me stupid" the Italian, Archie Leach, enz...) en dito situaties. Leuke sideplotje met Ken die die oude vrouw moet omleggen (je ziet de meeste grappen wel van ver afkomen maar het blijft grappig hoe die hondjes telkens weer aan hun einde komen).

Er wordt ook handig ingespeeld op de karaktertrekjes en zwakheden van elk personage: Wanda die geil wordt van andere talen, Otto die niet graag dom genoemd wordt, Ken de dierenvriend... Het past er allemaal perfect in.

Heb echt een aantal keren in een deuk gelegen, voornamelijk als Otto weer eens "verscheen". De scène waarin Otto en Wanda naar bed gaan in contrast avondritueel van Archie en z'n vrouw was erg leuk.

Een komedie moet er vooral voor zorgen dat je moet lachen, en dat is bij deze goed gelukt!

Leuke comedy waarin niet alleen de gebeurtenissen en situaties een goed script volgen, maar waarin ook de nodige Engelse zelfspot voorkomt. En dat kom je tochniet zo heel veel tegen.....

De film is inmiddeld 22 jaar oud en mist de vaart van dit decennium waardoor de jongere kijker wellicht afhaakt. Toch wist ie mij ruim anderhalf uur te boeien.

Steekt boven het middelmatige uit.

Deze film heb ik altijd bewust links laten liggen omdat het concept me niet echt aansprak. En na hem vandaag gezien te hebben moet ik toch concluderen dat het een redelijke tot matige komedie is. Het eerste uur vond ik zeer flauw (ook vaak saai) en heb ik nergens om moeten lachen pas daarna begint de film enigszins grappig te worden en dat is vooral te danken aan Kevin Kline. John Cleese vond ik eigenlijk tegenvallen en dat geldt ook voor Michael Palin. Jamie Lee Curtis was nergens grappig (vond haar juist zeer irritant) maar in 1 bepaalde scene zag ze er wel zeer fraai uit. Al met al een tegenvaller, maar eerlijk gezegd had ik het wel een beetje verwacht.

Gekeken uit nieuwsgierigheid, nadat ik had gehoord dat iemand zich letterlijk heeft doodgelachen om deze film. Ik kan mij dat goed voorstellen, want er zitten een hoop hilarische momenten in deze film. Vooral door Otto (gespeeld door Kevin Kline, die het geweldig doet), die op sommige momenten onverwachts verscheen, heb ik echt in een deuk gelegen. Zeker één van de beste komedies die ik heb gezien.

Iets meer binnen de lijntjes van de doorsnee comedy dan we van de heren achter Monty Python gewend zijn. De absurdistische zwarte humor uit hun hoogtijdagen heeft dan ook iets meer plaats moeten maken voor meer mainstream clownerie. Wel verrassend is de chemie tussen de Engelse acteurs en de Amerikaanse acteurs, ze vullen elkaar zo goed aan dat het de wisselwerking over en weer is die op de lachspieren werkt.

prima filmpje voor mij. Geen over-the-topkomedie zoals in Monty Python, geen onderbroekenlol zoals in Superbad, maar volwassen humor. En dat het verhaal goed ineensteekt, en de acteurs niet van de minste zijn, zorgt ervoor dat dit filmpje me geen seconde heeft verveeld.

3.5*

Wel een vermakelijke grappige film, helaas laat deze film geen blijvende diepe indruk achter.

Wel blijft de zogenaamde "broer" van Wanda die overal opduikt en het leegeten van het aquarium in het geheugen gegrift.

John Cleese heeft een leuk orgineel verhaal geschreven. Vooral Kevin Kline was erg grappig. Soms was het iets te overdreven waardoor ik er niet om kon lachen maar over het algemeen heerst er een hele goede sfeer. John Cleese is sowieso erg goed.

Ik had in de loop der tijd geregeld over deze film gehoord en ik hoorde er altijd positieve reacties over dus ik ben er ook maar een keer voor gaan zitten. Helaas kan ik niet helemaal meegaan in de positiviteit wat betreft deze film. Op zich vind ik het wel een geinige film maar zo heel bijzonder vond ik hem eigenlijk niet.

De humor vind ik wel heel typisch. Het is niet helemaal engels en niet echt amerikaans. Eigenlijk kan ik het meer omschrijven als een mengelmoesje tussen de twee. De scène waarin Archie uit het raam wordt gehangen door Otto omdat hij zijn excuses aan moet bieden en de scène waarin je het verschil ziet in het sexleven van Otto en Wanda en die van Archie met zijn vrouw waren eigenlijk wel mijn favoriet.

Maar al met al vond ik de rest van de film eerlijk gezegd een beetje kinderlijk en flauw. Het verhaal blijft ook een beetje kabbelen. Er gebeurd wat mij betreft verder niet veel bijzonders.

Wervelende boevenkomedie met een top-cast.

High-Quality, by all means.

Jammer dat het naar het einde toe, naar mijn gevoelen toe, toch iets te burlesk is, maar dat was "The Lady Killers" (1953) ook, maar dan toch subtieler.

Eén van de meest grappige komedies die ik ooit heb gezien.

Dit is met name te danken aan het uitstekende script alsmede de uitstekende cast. Kevin Kline steelt de show als de oliedomme dief Otto, maar de grappigste scènes in de film zijn toch wel die van dierenvriend Ken (gespeeld door Palin) die een oud vrouwtje om moet leggen. Dit oude vrouwtje heeft 3 hondjes en bij elke mislukte aanslag legt één van de 3 hondjes het loodje. Dit tot groot verdriet van Ken zelf.

Hilariteit ten top. De film werd een internationaal succes en is inmiddels een klassieker binnen z'n genre.

Persoonlijk heb ik nooit veel gehad met John Cleese in de TV-serie "Fawlty Towers ", maar deze film is een grote uitzondering. Voor de acteur groeide deze zelfs uit tot z'n lievelingsfilm!

De cast zorgt voor een hilarische komedie met o.a. John Cleese in de hoofdrol. Zijn personage Archie Leach was overigens de echte naam van voormalig acteur Cary Grant. Ook Cleese's echte dochter Cynthia Cleese speelt in deze film zijn dochter. Michael Palin levert een sterk staaltje acteerwerk als de klunzige stotteraar Ken Pile. Palin had al enige ervaring met stotteren, omdat zijn vader hieraan leed. Deze geweldige komedie kent echter wel een tragische gebeurtenis. In 1989 werd de film vertoond in Denemarken. Een bioscoopbezoeker genaamd Ole Bentzen heeft zich letterlijk doodgelachen. Dit tijdens de scène waarin Ken 2 frietjes in z'n neus krijgt gedouwd. Bentzen moest hierbij denken aan een soortgelijke gebeurtenis die hij een paar jaar eerder met z'n familie meemaakte. Zo sloot hij een weddenschap af waarbij ze bloemkool in hun neus stopten, en vervolgens hun wortelen moesten opeten zonder dat de bloemkool eruit viel. Het lachen werd Bentzen's hart fataal. Hij overleed na een hartstilstand. Bentzen's zoon heeft dit later bevestigd. In de Verenigde Staten werd deze scène voor TV zelfs geschrapt. Ook Jamie Lee Curtis kon haar lach amper inhouden tegenover Kevin Kline. Hierop moest ze wanhopig haar gezicht met een kussen bedekken. Kevin Kline had moeite met de Italiaanse taal, en smeekte John Cleese om hem vloeiend Frans te laten praten. Cleese stond er echter op dat hij Italiaans moest spreken. Kline besloot hierop in een wanhopige poging het lied "Volare " te zingen.

Het was de laatste film voor regisseur Charles Crichton. Samen met Cleese was hij voor zowel de regie als het script verantwoordelijk. De film werd 3 keer genomineerd voor een Oscar, maar alleen Kevin Kline ging met deze filmprijs naar huis. Echter was de film goed genoeg voor meerdere filmprijzen. In totaal werd hij 15 keer genomineerd, en won 9 prijzen. In 2006 werd de film uitgeroepen als één van de 50 beste komedies ooit gemaakt. In India kreeg hij in 2005 een zeer slechte remake onder leiding van Mahesh Manjrekar. Deze originele versie uit 1988 blijft ongetwijfeld een grote aanrader!

3,5 *

Luchtige misdaadkomedie die destijds heel populair was. De film kent een hoog tempo, veel humor en een fraai script met heel wat aardige wendingen. Kortom, prima vermaak en een fijn tussendoortje. Ruim 3*

Een misdaadkomedie die niet echt uit de verf weet te komen. Echt grappig wordt het namelijk zelden, daarvoor is het plot toch wat te matig en ontbreekt het aan echt leuke personages. Van iemand als John Cleese verwacht je toch wat meer dan deze veelal te flauwe humor.

Heerlijke komedie met karikaturale personages zonder echt over the top te gaan richting slapstick. De cast is uitstekend en is goed op elkaar afgestemd. John Cleese bvb, een acteur waarvan ik niet noodzakelijk fan van ben, kan me hier best bekoren als de stijve upperclass advocaat Archie Leach. Leach zit vast in de sleur van het leven en wil vluchten uit zijn saai leventje met zijn vrouw en zijn werk. De dialogen met zijn omhooggevallen vrouw zijn grappig (maar voor sommigen misschien herkenbaar)... Wanda was het laatste spreekwoordelijke duwtje dat hij nog nodig had. Wanda (JL Curtis) is diegene die de avonturier in hem naar boven brengt en dit levert enkele leuke scènes op. Wanda is zeer manipulatief en windt elke man rond haar vinger om haar doel te bereiken. Ook Wanda's broer Otto (Kevin Kline) zorgt voor de grappige noot als geschifte "intellectuele" mafkees. Tot slot maakt de stotterende Ken het helemaal af. Zijn moordpogingen op het oude dametje zijn hilarisch, doch voorspelbaar, maar het blijft leuk om volgen. Ook de martelscene met de vissen is leuk. Het einde zelf op het vliegveld vond ik er net wat over waarbij de absurditeit het écht haalde van de gewone fijne humor.

De film is zowel qua inhoud als qua uitvoering simpel en makkelijk te volgen. Er zit heel wat humor in de film, zowel in de fijne dialogen (meerwaarde) als in diverse sketches. Het maakt de film aangenaam om volgen en is net iets meer dan pure kolderkomedie. Een nipte 3,5 niet in het minst voor de aantrekkelijke personages.

Don't call me stupid!

Als liefhebber van Monty Python is het altijd wel leuk om na te gaan met wat voor andere projecten de leden nog zijn bezig geweest. In het geval van John Cleese zitten daar erg leuke dingen tussen (Fawlty Towers!) maar sowieso zie je A Fish Called Wanda wel vaker passeren op lijstjes met beste komedies. Gisteren nog wel eens zin in een echt goede komedie en dus vanzelfsprekend voor deze zwanenzang van Charles Crichton (onder andere van The Lavender Hill Mob) gekozen.

En ik heb me hier inderdaad danig mee geamuseerd. Zitten best wel wat Python-achtige scènes in (Ken die wraak wilt nemen met de pletwals en van mijlenver tegen een slakkengang 'Reveeeeenge!' ligt te roepen of de moordpogingen op het oude dametje) maar het is ook tof dat dit allemaal vrij onvoorspelbaar blijft. Toegegeven, het plotje rond de bankroof verdwijnt op den duur wat meer op de achtergrond (George verdwijnt bijna helemaal uit the picture) maar er komt veel tofs voor in de plaats. Sowieso omdat dit een leuke verzameling is van bonte figuren. Zo'n Otto kan heel makkelijk beginnen te irriteren, maar om de een of andere reden vloeit het hier allemaal perfect in elkaar. Alleen een beetje jammer dat het einde een beetje wat uit de bocht vliegt. Otto had bijvoorbeeld niet nog eens moeten terugkeren nadat hij verpletterd was, maar die typische 'en wat gebeurde er verder nog met de personages' is wel een leuke uitsmijter.

Toffe film dus en in de eerste plaats vooral vanwege de acteurs. John Cleese doet het altijd wel goed en kan zich hier lekker laten gaan als Archie Leach, de ietwat sullige advocaat. Tof detail trouwens: Archie Leach was de echte naam van Cary Grant. Begrijpelijk dat die ervoor gekozen heeft om een artiestennaam te gebruiken. Cleese wordt herenigd met Kevin Kline (ze speelden reeds samen in Silverado) en die schmiert er echt heerlijk op los. Zo over the top maken ze ze niet gauw. Ik volg de laatste tijd Scream Queens waar Jamie Lee Curtis een behoorlijk grote bijrol heeft en hoewel ze toch vooral als horror icoon gekend is, is ze ook op haar plaats in een komedie. Van Michael Palin was dat uiteraard reeds geweten en die neemt samen met Kline toch een groot deel van de leukste scènes voor zijn rekening. Die scène waar Cleese probeert uit te horen waar Otto en co naartoe zijn gegaan.. Heerlijk!

Veel van verwacht, verwachtingen compleet ingelost. Crichton houdt er een vlotte regie op na en in combinatie met het script van Cleese wordt dit een uitstekende film. Vreemd genoeg vond Michael Palin bij een eerste leesbeurt het script abominabel, blij dat hij is bijgedraaid en hier toch in heeft meegespeeld. Fijne cast, fijne jokes, fijne film. Meer heb je niet nodig

4*

Ligt me absoluut niet.

Gekeken vanwege Cleese, die ik erg goed kan slikken in zijn Monty Python films. Daarom dacht ik dat deze film daar ook klakkeloos in zou slagen. Maar ik heb mezelf toch meerdere keren zuchtend en vermoeiend zien kijken.

De humor is niet echt mijn ding. Curtis kan gewoon niet irritanter acteren, en zelfs Cleese weet geen glimlach op mijn gezicht te toveren. Dan is er nog de rest, die ik ook vrij irritant en pijnlijk ongrappig vond. Film duurt echt veel te lang.

Zuchtend doorheen gegaan. Heel soms wel een redelijke scene, zoals het stotterende ventje. En het einde is ook wel leuk. Maar daarmee heb je me niet overtuigd. Jammer, ik had hier veel meer van verwacht.

The central message of Buddhism is NOT every man for himself!

Enorme hit destijds die een (onofficieel) vervolg zou krijgen met Fierce Creatures.
Het verhaal is simpel maar doeltreffend, de dialogen zijn slim geschreven, en met Ken en Otto kent A Fish Called Wanda een paar geslaagde personages. Met name Kline blinkt uit als de bizarre Otto die verreweg de leukste momenten en teksten heeft. Af en toe doet hij iets te veel aan gekkebekkentrekkerij maar verder heb ik niets op hem aan te merken.

De andere hoofdrolspelers, Cleese en Curtis, hebben wat aardige scenes maar het was soms even doorbijten- Cleese schikte zich kennelijk met een bescheiden inbreng want normaal gesproken is hij toch nadrukkelijker aanwezig. Geen slechte keus toch om in dit geval anderen te laten shinen.

Het is verder geen grootse film maar voor een komedie erg genietbaar. Als ik toch minpunten moet noemen: tegen het einde ging het net te lang door, met Otto die opeens weer opduikt - de scène onder de bulldozer was een perfecte afsluiter voor Otto- en de korte “wat gebeurde er daarna” tekstjes waren overbodig en flauw.

Na een aantal Pink Panther movies de beste komedie ooit. Kom niet bij van het lachen als ik deze film zie. Cleese en Curtis zijn heerlijk op dreef. Veel grappiger dan de Monty Python films. 5 sterren

Degelijke film. Het verhaal is leuk met niemand die elkaar vertrouwt in feite. Britse humor ligt me soms wel goed, hier heb ik wel een aantal keer bij gelachen. Komedies zijn vaak behoorlijk flauw, echter is het verhaal hier wel voldoende en zitten er ook voldoende "goede" grappen in. Cleese zorgt in feite voor het meeste humor. Mijn ouders zeggen al jaren dat dit een steengoede film is. Als zij zich dat zo herinneren, prima, maar mijn indruk is toch eerder vrij doorsnee. Het heeft zeker zijn momenten en een aantal gedenkwaardige scènes. Jamie Lee Curtis speelt iet of wat een femme fatale of toch niet? Leuk om een keer gezien te hebben, maar meer als een 7/10 zie ik er niet in.

Telkens als deze film op tv komt neem ik mij voor om het helemaal af te kijken, maar tot nu toe is dat nooit gelukt. Daarvoor is de humor te belegen, het verhaal te suf, en de acteurs te onaantrekkelijk. Maar iedereen is altijd erg enthousiast over deze film, dus de volgende keer zal ik zeker weer een poging doen om het tot het eind te zien.

Erg gevat en, hoewel zwaar over de top, ook extreem grappig. Inmiddels iets gedateerd, maar nog steeds één van de leukste komedies aller tijden.

Vooral Kline en Cleese stelen hierin de show, maar Curtis als beider love interest is daarbij een geweldige aangever. En ook de dier-gerelateerde scenes met Palin zijn zeer memorabel.

Dit is een film die ik graag elke paar jaar opnieuw bekijk, zo leuk dus.