Katzelmacher (1969)

We worden weer eens getracteerd op Fassbinder's typische problemen met mensen en zijn moeite met (blijkbaar altijd) kille relaties. Pakt deze keer niet zo best uit. Kreeg namelijk heel sterk het vermoeden dat Fassbinder nog niet wist hoe hij film moest bespelen en zodoende tovert hij een saai verhaalloos geheel waarin ook maar de lichtste vorm van een band met de personages ver te zoeken is. Styllistisch interessant, iedere scene is in één, heel stijf gekadreerd, shot gefilmd maar het komt het nogal saaie gebeuren absoluut niet ten goede.

Vind Fassbinder en zijn films absoluut fascinerend, maar vaak ook wel wat saai. Dat is hier ook wel weer het geval. Een interessant vormexpiriment, maar niet alles werkt. Al met al een leuke voorloper op (het veel betere) Angst Essen Seele Auf. 3,5 sterren maar weer.

In dit debuut van Rainer Werner Fassbinder komt het discriminatiethema naar voren, iets wat nog wel eens vaker terugkomt in zijn latere films.

Fassbinder lijkt hier een soort van experiment van gemaakt te hebben. Een zwart-wit film met erg statisch camerawerk en telkens terugkerende problemen in de relationele sfeer. Ik kan me overigens goed voorstellen dat anderen hier niet veel aan vinden, maar ik vond het bij vlagen best wel wat hebben.

Grappig trouwens,(ook al is het niet zo bedoeld) hoe lomp die Duitsers hier worden neergezet in het omgaan met vrouwen. Ik vond vooral het laatste kwartier best wel sterk. De rest is soms wat wisselend van niveau, maar in zijn geheel goed genoeg voor een voldoende score.

3,0*