Katzelmacher (1969)

Staat als extraatje op de DVD 'Angst Essen Seelen

Auf' in de Fassbinder-box van A-film.

Vooral een interessant vorm-experiment, 'opgehakt' in een groot aantal statische scenes, vrijwel steeds met vast camera-standpunt. Als kijker lijk je even deelgenoot van een dialoog of gebeurtenis, voordat je weer verder 'gezapt' wordt naar een volgende scene. Het is ietwat lastig om het verhaal van de film zo te volgen, want een vloeiende lijn levert het niet op: het woord 'fragmentarisch' is zelden zo op z'n plaats als hier. Boeiend en bewonderenswaardig is het wel.

Een film die me te binnen schiet met een enigszins eendere structuur is 'Songs From The Second Floor' van Roy Andersson.

AK

Prachtige film over racisme die dat mooi weergeeft.

Ook de aparte stijl is mooi, misschien is het niet voor iedereen weggelegd maar ik vond het toch een meesterwerkje. Heel rustige statische film die perfect werkt. Fassbinder blijft mijn favoriet.

4 Sterren

Vrij vervelende film dit. De karakters zijn te oppervlakkig en er gebeurt te weinig. Enkele dames zijn wel vrij sensueel.

We worden weer eens getracteerd op Fassbinder's typische problemen met mensen en zijn moeite met (blijkbaar altijd) kille relaties. Pakt deze keer niet zo best uit. Kreeg namelijk heel sterk het vermoeden dat Fassbinder nog niet wist hoe hij film moest bespelen en zodoende tovert hij een saai verhaalloos geheel waarin ook maar de lichtste vorm van een band met de personages ver te zoeken is. Styllistisch interessant, iedere scene is in één, heel stijf gekadreerd, shot gefilmd maar het komt het nogal saaie gebeuren absoluut niet ten goede.

Wat is Schygullu heerlijk hier.

Hou niet echt van deze stijl, maar toch wel een voldoende.

Blijft een actueel thema.

Altijd met Fassbinder heb je dagen later pas het idee dat je toch wel iets bijzonders gezien hebt.

Als er een regisseur is die films maakt met blijven bekleven is het hij, als je het mij vraagd.

Vind Fassbinder en zijn films absoluut fascinerend, maar vaak ook wel wat saai. Dat is hier ook wel weer het geval. Een interessant vormexpiriment, maar niet alles werkt. Al met al een leuke voorloper op (het veel betere) Angst Essen Seele Auf. 3,5 sterren maar weer.

In dit debuut van Rainer Werner Fassbinder komt het discriminatiethema naar voren, iets wat nog wel eens vaker terugkomt in zijn latere films.

Fassbinder lijkt hier een soort van experiment van gemaakt te hebben. Een zwart-wit film met erg statisch camerawerk en telkens terugkerende problemen in de relationele sfeer. Ik kan me overigens goed voorstellen dat anderen hier niet veel aan vinden, maar ik vond het bij vlagen best wel wat hebben.

Grappig trouwens,(ook al is het niet zo bedoeld) hoe lomp die Duitsers hier worden neergezet in het omgaan met vrouwen. Ik vond vooral het laatste kwartier best wel sterk. De rest is soms wat wisselend van niveau, maar in zijn geheel goed genoeg voor een voldoende score.

3,0*

Uitstekende vroege Fassbinder die al wat kenmerken vertoont van zijn latere films. Enorm genoten van dit grijze statische, vervreemdende en o zo lekker slecht geacteerde experiment. Moet het ook vooral van de verfrissende stijl hebben, in contrast met de onsmakelijke acteurs. Want wat zijn de Duitsers in Fassbinder's werk toch lelijk?