Little Deaths (2011)

Een waardeloze film, begin begon ook wel spannend en later werd het gewoon op een foute manier verprutst. De beelden vond ik ook niet in alle opzichten mooi voor een 2011 film. De nacht was mij te pixelerig!! 2*

Beter dan de 4 is het niet geworden, wel slechter.

Meningen verschillen, maar deze film is prul!!

Poster is ook mooi, zeer apart. Dat is een pluspunt

mwa , aardige verhaaltjes met als uitschieter nummer 3 wat mij betreft.

sexueel getinte verhaaltjes met een vleugje horror.

het eerste verhaal was wel aardig maar niet bepaald origineel.

Wat mij betreft, een absolute verrassing...

Helemaal niet het soort film (horror) dat ik gewend bent en dus daarom best wel een beetje verschoten van het expliciet naakt. Apart filmpje dus...Het heeft me in elk geval geen moment verveeld,...

Het enige wat jammer is...als je zulk beetje naakt vertoont, laat dan ook alle remmen los. Met momenten heb je het gevoel dat de makers zich inhouden, vooral op vrouwelijk vlak dan . Met het motto "als je A zegt, moet je B zeggen" zou de score hier ongetwijfeld verdubbelen...

Eerste filmpje, zeer langzaam opgebouw en bijna langdradig maar met een lekker verrassend gore einde.

Tweede filmpje, hier bleef ik op mijn honger zitten. Ik wachtte steeds dat er iets zou gebeuren maar het bleef allemaal wat hangen.

Derde filmpje, had wel een verhaal met wat diepgang maar was verre van boeiend.

2,5*

Mijn vijfde film uit deze after dark - serie en ook nu blijf ik wat op mijn honger zitten. Het niveau van vorige jaren is toch duidelijk minder. Niet dat deze slecht is, maar de 3 verhalen weten de kijker niet helemaal te boeien.

Het eerste verhaal, meteen ook het beste, wordt goed opgebouwd naar de verrassende climax.

Het tweede verhaal is wat langdradiger en minder boeiend. Geen sprake van enige spanning.

Het derde deel is zwak omdat het verhaal totaal niet interessant is.

6/10, 5/10, 3/10 afgerond : 5/10

Het eerste deel begon best sterk maar eindigde in flauwe en zwakke afloop. Het volgende deel maakte meer indruk. Daar kon ik nog wel wat mee. Het idee van het derde deel was goed maar net te zwak uitgewerkt. Beetje jammer. Een paar aardige scenes maken dit kijkwaardig, maar meer dan ook niet..

Het eerste deel was nog redelijk. Ik wist vooraf niet waarover het filmpje ging en was dan ook zeer verrast door de plotse wending.

Het 2de deel viel minder goed mee. Om niet te zeggen dat het voor mij persoonlijk rotslecht was.

Deel 3 was verontrustend raar. Ik weet niet goed wat ik hier mee aan moet.

Alles samen dus niet echt geweldig. Niks voor mij.

Oninteressant drieluik met seksueelgetinte horrorverhalen. Verhaal 1 begint redelijk maar wordt snel en voorspelbaar afgerond. Verhaal 2 vond ik veel te vaag en verhaal 3 is ronduit saai. De nachtelijke scenes zijn veel te donker en gekorreld opgenomen. Verder nauwelijks mooie plaatjes, de mooie poster deed dat wel vermoeden. 1,5*

Toch niet zo slecht hoor! Drie leuke verhalen waarvan ik de laatste het best vind. Er zitten leuke twists in de verhalen die ik wel kan waarderen. Vooral het laatste verhaal vind ik geniaal. Wel jammer van het hoge B-gehalte van de film. Als ze iets meer geld erin hadden gestoken en wat betere acteurs hadden genomen dan had dit wel wat hoger gescoord. Desalniettemin zijn de verhalen met interessante twists wel gewoon goed en geef ik 3 dikke sterren.

Meningen kunnen inderdaad erg verschillen maar ik zal deze film in elk geval niet snel vergeten.. Ik hou persoonlijk wel van zulke vage schokkende films

Een filmpje vond ik leuk,de andere twee waren echt onder de maat!!

Een net niet voldoende!!

De vette hoes stond al een tijdje naar me te knipogen vanaf de plank en hoewel ik huiverig was moest ik er toch aan geloven. Er was bijna geen doorkomen aan.

Nochtans start Little Deaths met het leukste filmpje. Vermakelijk om het ontspoorde koppel tekeer te zien gaan op een hulpeloze dakloze. Voordat je een beetje medelijden met haar krijgt worden de rollen plots omgedraaid. Aardige make-up en een bevredigend einde. Nu had ik hem eigenlijk stop moeten zetten.

Want ik weet eigenlijk nog steeds niet waar het tweede filmpje over gaat. Het zal ongetwijfeld niet zo ingewikkeld zijn, maar dan doe je toch iets fout als je geen moment mijn aandacht weet vast te houden. Een oninteressante hoer heeft last van visioenen van een nazi-experiment aan een ketting. Voor de rest wordt er met dit leuke gegeven helemaal niks gedaan. Boring.

Het slotverhaal was een erotisch drama, als je SM erotiek vindt natuurlijk. Best een mooie vrouw, maar een vent nemen met een voorbinddildo is een afknapper. Naar filmpje over een sadistische relatie tussen man en vrouw, en die behoorlijk ziek eindigt. Nu kun je discussieren over het feit dat het goed is dat de camera op een jankende vent staat, terwijl al het ranzige offscreen gebeurd. Het laat inderdaad veel aan de verbeelding over, maar ik was het intussen zo zat dat ie het voordeel van de twijfel niet krijgt. Ik had die vrouw wel aan stukken gescheurd willen zien worden. Of de regisseur.

De trilogie wordt ondergedompeld in naakt en erotiek al is het afgezien van een enkele scene in het laatste filmpje nooit too much. De horror daarentegen is bijzonder matig en weet amper te vermaken. Deze vliegt snel uit mijn collectie, dat verzeker ik jullie.

Aardig filmpje met drie absurde verhaaltjes.

Degelijk uitgevoerd, maar uiteindelijk duurt het net iets te lang.

Dit is net zoiets als Srpski Film. Op papier proberen shockeren, maar in de praktijk dat nauwelijks laten zien. Zoals een moviemeteraar het ergens hierboven prima verwoordt- Als je met A adverteert moet je ook B leveren. Wil je zogenaamd scoren met bloot en fetisj-horror ga dan vol gas en laat niet alleen zulke laffe speldeprikjes zien. Het beeld was echt gênant pover en bedroevend. Was dit 144p of wat voor kunstvorm het dan ook moest voorstellen? Vergeten underground films krijgen volledige remasterbewerkingen en worden zelfs geheel ingekleurd, maar hier gaat men het exact dat tegenovergestelde doen. Waarom zijn die beelden helemaal knalgeel en wijnrood alsof je in 'n DoKa staat, waarom is bijna het gehele segment #3 zo blauw??! En niets toevoegende camera-op-de-helm-van-een-motorrijder-die-snel-van-links-naar-rechts-kijkt effect. Werd de beleving er nou echt beter van? Die man en vrouw zitten daar pal tegenover elkaar, moet je het beeld per sé 10>x heen en weer laten vliegen? En ik snap ook niet wat er geweldig moet zijn aan die poster, dat zegt alleen maar meer hoe gewend we geraakt zijn aan tamme en inspiratieloze griezelfilmposters van de laatste vijftien jaar. Even ter herinnering hoe het vroeger ook alweer was...voorbeeld.

Ik vond het niet vervelend en verhaal 3 het beste. De krux zit hem in de verbeelding van de kijker, en dat was prima, leuk om gezien te hebben.

Drie regisseurs maken drie korte films en voegen die samen tot één film. Wat de drie korte films gemeen hebben zijn de thema’s seks en geweld. Sean Hogan, Andrew Parkinson en Simon Rumley vertellen los van elkaar een horrorverhaal rondom vlees, lust en de lust naar vlees.

De eerste episode is van Sean Hogan. Wat er aan het eind van zijn korte film gebeurt, is geen hoogstaande cinema, maar is door de drastische manier waarop het wordt weergegeven schokkend en verrassend. De inleiding en het middendeel van het verhaal zijn tamelijk warrig en bestaan grotendeels uit saai gebabbel. Het voordeel van de saaiheid is dat de overgang naar de gewelddadige clou je doet opschrikken en je weet dat je binnen enkele minuten afscheid kunt nemen van houterig acteerwerk en nietszeggende dialogen.

De tweede episode is van Andrew Parkinson. De episode vertelt een bizar verhaaltje dat met verontrustende beelden een behoorlijke duistere sfeer weet neer te zetten. Meer positiefs heb ik niet te melden. Het verhaal zit fragmentarisch in elkaar en wil veel meer vertellen dan geëigend is voor de korte tijdspanne die de episode is gegund. Ik kreeg er een onaangenaam vol gevoel van. De ontknoping is teleurstellend en nam het onaangename gevoel niet weg.

De laatste korte film is van Simon Rumley. Van hem zag ik het redelijke Fashionista (2016). Dat feit biedt hoop. Zijn bijdrage is inderdaad beter dan de twee andere episoden. Een dynamischer regie en een aardige eindmontage, die weliswaar voorspelbaar is maar wel enige indruk achterlaat. Aardig is ook dat het einde volledig van muziek is voorzien. Eind goed, al goed, zou je denken. Niet heus, want de laatste episode slaagde er niet in mijn vermoeidheid die zich al kort na het begin van de eerste episode had gemanifesteerd, op te heffen. Zo goed was ie nu ook weer niet.

Little Deaths biedt de kijker twee flops en een korte film die je als redelijk mag kwalificeren. Misschien dat een enkele grove scène na afloop nog een momentje blijft hangen. Waarschijnlijker is echter dat het blije gevoel dat overweldigend opkomt bij het zien van de eindcredits beter in de herinnering blijft hangen.