Beyond the Valley of the Dolls (1970)

Tieten-koning Russ Meyer's big budget dames-drama. Ergens tussen The Graduate, Love Story en de Tina.

Scoort hoog op sfeer en heeft een briljant einde.

Alle typische eerste helft van de 70-ies stuff komt hier voorbij. Geen Shocking Blue of andere beat-meisjes: Dit is pre Middle Of The Road!!

Heerlijke film dit!

Russ Meyer's Boogie Nights

Geweldige film weer van Meyer, en nu eindelijk met het grote geld van de studios. dat kan niet misgaan natuurlijk, en dat doet het ook niet. De sfeer is echt subliem, lekkere cheesy oneliners, mooie aankleding en decor is ook dik in orde. Verhaal stelt niet zoveel voor maar dat is dan ook niet zo belangrijk.

Meyer's kritiek op de Rock 'n Roll scene destijds is duidelijk en hij weet de boodschap toch wel erg effectief over te brengen. Die hippiescene weet hij toch weer erg treffend in beeld te brengen. De cast is ook voortreffelijk. Dolly Read, Cynthia Myers, Michael Blodgett, David Gurian, Marcia McBroom, Edy Williams en Erica Gavin. Waar Read, Myers, Williams en Gavin echt overheerlijk zijn. Wat had Meyer toch een goede vrouwensmaak, de mooiste vrouwen uit de jaren 70 zitten in een Meyer, en helaas werden die actrices ook niet vaak gebruikt. Jammer. Charles Napier komt ook nog even kijken. Feest! Over feest gesproken, het einde is compleet geflipt. Erg verrassend en desoriënterend einde. Dat maakt het feest compleet. Dan wordt het moraal van het verhaal nog uitgelegd, en voor zover dat nog niet duidelijk was. Hoe corny ook, het is wel een moraal waar ik wat mee kan. O ja Meyer fans, er zitten ook weer genoeg mooie tieten in hoor. Wees niet ongerust .

Qua score kan ik niet anders. Russ Meyer . Geef die man een standbeeld. Samen met David Lynch mijn favoriete regisseur, hands down. Beyond the Valley is zonder twijfel mijn favoriete Meyer tot nu toe.

Na 'Faster, Pussycat! Kill! Kill!' de 2e film die ik zag van Russ Meyer. En wat heb ik genoten van deze schitterende achtbaanrit door vooral de begin jaren '70 sfeer.

Genieten geblazen, van de 1e tot de laatste minuut; prachtig. De sfeer, de settings en de vele charismatische hoofdpersonages. Prachtige vrouwen, veel naakt, drank, drugs en vooral heerlijke onzin. Een kleurrijk en uiterst vermakelijk / grappig geheel...

... zonder een verhaal, maar dat hoeft natuurlijk ook helemaal niet. Als je het dan maar goed aanpakt; en dat doet Meyer. Lekkere camp, veel grappige dialogen en one-liners en prima montage, al was dat in het begin wel even wennen. Ja, ik heb genoten.

Dit is misschien wel de grootste verrassing ooit voor mij. Had niet veel verwacht en dan krijg je dit (!). De film kent zoveel leuke personages, de meiden zijn leuk (en mooi), die pornoster is misschien wel mijn favoriet (geweldig), de grote neger, Z-Man, Harris (die zelfmoordpoging!), maar ja, welke eigenlijk niet. Leuke muziek ook steeds, geweldig.

Helemaal mijn ding dit. Het einde met de doorgedraaide Z-Man is briljant, grappig en best bruut; kop eraf! Bizarre mix van vanalles en nogwat. Jep, uiterst vermakelijke cult dit.

Dit was zeker geen slechte film van Meyer, maar ik heb toch beter gezien.
Vond sommige personen niet echt geweldig. De rest van de film was oke, maar sommige scene's hadden ook iets sneller gemogen. De film heeft weer prima muziek en ook de mooie belichting + kleurgebruik. Visueel is er niks mis mee. Aankleding ziet er zeker niet slecht uit. De laatste scene wanneer Ronnie doorslaat is erg goed en best heftig. Wat mij betreft was dat de beste scene uit de film. Dat maakt het begin ook wat duidelijk. Ik zag net op IMDB dat Pam Grier in deze film zat, helaas is ze voor mij niet opgevallen. 3,5.

Beyond the Valley of the Dolls is mijn eerste kennismaking met Meyer. Meer films (Vixen en Pussycat) zullen snel volgen. Want wat was dit ontzettend leuk. Gevaar met campy pulpregisseurs, is dat de films die ze maken inderdaad pulp zijn, maar niet perse in de goede zin van het woord. Vaak is het gewoon ook slecht en amateuristisch, waardoor het eenvoudigweg minder vermakelijk wordt.

Niets van dit alles bij deze film. Het is campy, het is fun en het is eigenlijk gewoon goed gemaakt. Duidelijk dat filmmakers als Baz Luhrman, Tarantino en zelfs P.T. Anderson hier veel aan hebben gehad. Wat je op zijn minst zou moeten zeggen is dat Meyer met deze film durft en het is voor mij nu al duidelijk dat hij een vrij uniek filmmaker is. Wat je er verder ook van vindt, hier kun je toch moeilijk omheen.

Ik vind deze film hoogst vermakelijk. In het midden (zo tussen de 45ste en 75ste) zit er wel een behoorlijk inkakmoment in en de film is op sommige momenten beter dan op andere momenten (laat ik het minpunt meteen maar even uit de weg ruimen), maar het weegt nauwelijks op tegen de sterke punten. De vele extravagante en vreemde personages, de waanzinnige montage (ik ken geen film uit die tijd met zulke flitsende montage), de heerlijke muziek, de mooie vrouwen, het te gekke feest op het begin en het bizarre eind, maken deze film meer dan de moeite waard. Ik keek mijn ogen uit, maar vond het tegelijk ook erg relaxt.

Veel meer heb ik er ook niet over te zeggen. 4 sterren voor een unieke film.

Minder irritant dan The Rocky Horror Picture Show,( ondanks Z-man) maar verder toch aardig vervelend. Het geneuzel rond de band en hun relaties vond ik eigenlijk interresanter dan de uiteindelijke moorden. Verder vreselijk van de hak op de tak ge-edit waarbij soms zelf de laatste woorden van de tekst wegvielen. Eigenlijk ging de film pas echt onderuit op het eind als er een narrator ons even gaat uitleggen hoe het allemaal zit met de hoofdpersonen en kelly die i.p.v. een minirok een "Little House On the Prairie" jurk aan heeft om te laten zien dat ze haar leven gebeterd heeft. Nee, ondanks de sfeer en de mooie dames geen leuke eerste kennismakig met Russ Meyer.

Sex (best veel), drugs (redelijk wat) en Rock and Roll (ook best veel maar niet echt mijn smaak) daar draaide deze film om en dat in combinatie met bedrog, jaloezie en waanzin. Het verhaal was eigenlijk best wel leuk en de manier waarop het gefilmd (o.a. opening met aftiteling) was ook. Wel de diverse overgangen waren soms bizar en te snel. Wat ook bizar was, was einde wat ook best grof was. Lachwekkend was echter de boodschap na het einde

De cast deed het best leuk en de vele vrouwen zagen er best fraai uit. Zeker Cynthia Myers (bandlid Casey Anderson) met haar mooie decolleté en Kelly Mac Namara (leadzangeres van de band en hoofdpersoon in de film) mochten er wezen. De komische noot in deze film kwam vooral van Otto de barman met zijn Nazi verleden. Hij werd ook wel Martin Bormann genoemd (waarop hij ook wel leek). De dialogen omtrent hem waren hilarisch o.a. "we konden je (nadat iemand gevochten heeft) goed gebruiken tegen het Russisch front of "Laat de ovens branden waarop hij zegt jawohl mein führer" Hij liep ook gewoon rond in een nazi-uniform

Deze film was ook het debuut van Pam Grier maar eerlijk gezegd heb ik haar niet gezien. Ze stond wel op het einde bij de aftiteling vermeld als "4e vrouw". Wat ik daar onder moet verstaan mag Joost weten (en die weet het waarschijnlijk ook niet).

Redelijke film over drie meiden die in een bandje zitten en naar Hollywood verkassen om door te breken. Qua verhaal (en dan zeker de finale) een beetje een eigenzinnige film. Het had ook best wat korter gemogen. Kleurrijk in beeld gebracht allemaal met genoeg vrouwelijk naakt. Absoluut een product van zijn tijd en de tijdsgeest wordt dan ook goed gevangen (muziek, kleding, taalgebruik en haardracht). Een nipte 3.0 sterren.

Jongerencultuur ten tijde van de seksuele revolutie. Op zich een uitdagend thema. Laat het maar aan Russ Meyer over om daar een smakeloze snertfilm over te maken. Een waardeloos verhaal en dito acteerprestaties. Bij de casting is volgens mij meer op de cupmaat gelet —altijd een prioriteit bij Meyer— dan op acteertalent, want dat laatste is over de hele linie nagenoeg geheel afwezig. In vergelijking met de populaire muziek uit die tijd doet de soundtrack pijn aan je oren.

Russ Meyer. Wat een talentloze zak hooi. Ook Beyond the Valley of the Dolls is weer een vreselijke draak, al is het weliswaar op een hele andere manier een draak dan Faster, Pussycat! Kill! Kill! of (in iets mindere mate) Motorpsycho dat waren. Maar ook hier is het een film lang een stelletje ontstellende lutsers en dozen die hip en cool proberen te acteren; in die eerdere films door de gangster of wraakengel uit te hangen, en hier zien we een meidenband die zich laat gaan in de partywereld van begin jaren '70, met volop hippies en vrije seks. Het is bijzonder dat je er dan alsnog een saaie film van kan maken, maar laat dat maar aan Russ Meyer over. Het zijn in ieder geval nog vier ICM-lijstjes.