Nevada Smith (1966)

De toch wel hoge score op MM vind ik verbazingwekkend.

De film zit vol met gaten en zaken die gewoonweg niet kloppen.

Steve McQueen die een halfbloed-Indiaan moet spelen is al om niet serieus te nemen. Hij wordt door iedereen "kid" genoemd, maar ziet er toch uit als een pakweg 35-40 -jarige.

De eerste drie kwartier is redelijk te noemen, maar dan beginnen de fouten zich op te stapelen en is er van kijkplezier geen sprake meer, althans niet bij mij. Het script en de regie rammelt aan alle kanten, terwijl het verhaal op zich best wel mogelijkheden had.

De locaties zijn divers en goed gekozen.

Ik had me erg op deze film verheugd, maar het werd een complete teleurstelling.

Pluspunt: De rol van Brian Keith.

Steve McQueen is niet overtuigend en de rest van de cast is ok, maar nergens bovengemiddeld. Zelfs Karl Malden niet.

1*

Het wraakmotef is geen nobele onbekende voor het archetypische westerngenre en ook Nevada Smith ontsnapt niet aan dit inhoudelijk gegeven. En dat is hoegenaamd geen nadeel. Ware het niet dat Hathaway de romantiserende toon laat primeren op de onderhuidse, sinistere toon. De landschappen en muzikale score zijn louter idyllisch en masqueren een gebrek aan gitzwarte diepgang. Nevada Smith is deugdelijk, maar al bij al te gemeten om een noemenswaardige indruk achter te laten. Iets waar een vreemd intrigerende Steve McQueen overigens wel in slaagt.

2.5*

Het klassieke thema van de wraak na de moord op nabestaanden, hier in een goede, avontuurlijke western met een Steve McQueen die aanvankelijk vreemd aandoet als de knullige cowboy om daarna, zoals gebruikelijk, sterk uit de hoek te komen.

Coming-of-age actiedrama verpakt als western. Het verhaal is afwisselend en daardoor boeiend, mits je niet te veel eisen stelt aan de geloofwaardigheid. Hoewel Steve McQueen een aardige rol neerzet, is de keuze voor hem in de titelrol is niet erg gelukkig, want McQueen ziet er veel te oud uit om op overtuigende wijze een late tiener te spelen. De rest van de sterrencast heeft niet meer dan een veredelde bijrol. Desondanks best onderhoudend allemaal, maar geen topper, zoals de meeste films van regisseur Hathaway trouwens.

Matige film over een jongeman wiens ouders door drie criminelen worden vermoord. Deze western heeft een simpel wraak-verhaal dat iets te lang doorgaat. De film ziet er goed uit met mooie locaties en landschappen. Net geen 3.0 sterren vanwege de casting van Steve McQueen in de titelrol die totaal niet werkt om twee redenen. De 35-jarige McQueen speelt een tiener en een halfbloed-indiaan.

Het beklag omtrent de leeftijd van Steve McQueen (Eigenlijk te oud voor deze rol) vind ik wel enigszins begrijpelijk, vooral in het begin van de film wanneer als ik me goed kan herinneren zijn personage met

'boy' wordt aangesproken, met nog een geluk dat hij er voor die leeftijd nog vrij jeugdig uitzag.

Maar die discrepantie ben je gaandeweg in de film al gauw vergeten, en word je eenvoudigweg

meegesleept in een western met trekjes van een avonturenfilm. En McQueen doet het gewoon

uitstekend, die zint op wraak maar bepaald niet als de King of Cool want vrij onzeker en onhandig.

Hij wordt in mijn ogen overigens vakkundig overklast door Karl Malden, een extra troef in deze film.

Met ook een leuke bijrol voor Brian Keith.

Nevada Smith is allesbehalve een traditionele western, al zijn de typische elementen legio aanwezig.

Naar mijn beleving zweemt deze toch wel eigenaardige western zelfs een beetje naar een

cult-klassieker. Toch wel een must see film, en dat met nog maar 67 stemmen alhier.

Een wraakfilm in een westernjas en de prequel voor de film The Carpetbeggars (1964) naar een boek van Harold Robbins. De hoofdrol in Nevada Smith is voor Steve McQueen die ten tijde van de opnames 36 jaar oud was. Hij speelt de jonge wreker Max Sand, die in het begin van de film pas 16 jaar oud is. Hoewel McQueen een prima Max Sand neerzet, kost het bij aanvang wat moeite om hem in die jeugdige rol te accepteren. Gelukkig evolueert het personage vrij snel naar een meer volwassen karakter en valt het optische verschil in leeftijd tussen acteur en personage nagenoeg weg. Toch is de eerste indruk niet gemakkelijk uit te wissen en komt het met de inleving in het personage Max Sand niet meer helemaal goed.
De film vertelt een simpel verhaal en is vermakelijk. Dat ligt aan de goede hoofdrol, aan de grote verscheidenheid aan gebeurtenissen en aan de rijkelijke hoeveelheid settings. Nevada Smith werd op circa 45 locaties opgenomen. De film van regisseur Henry Hathaway is een film met veel afwisseling. De film vergezelt Sand op de vlucht in de moerassen van Louisiana. Bij een overval op een goudtransport. Tijdens een vreedzame periode in een indianendorp. Bij een pokerspel in een rumoerige saloon. Zo maar een greep uit de gebeurtenissen en de locaties. Er gebeurt gewoon heel veel. Teveel om op te noemen.
Goeie rol van McQueen. Zijn personage is vastbesloten om wraak te nemen. De haat voor de mannen die hij achtervolgt, spat er niet af. In plaats daarvan lijken de haatgevoelns hem inwendig te verteren. Hij lacht nooit en toont amper zichtbare emotie. McQueen voorziet Sand van een beheerste woede die af en toe vurig opflakkert. Dat doet McQueen toch wel indrukwekkend zonder heel actief de psychologische diepten in zijn personage aan te boren.
In een film met veel afwisseling komen veel personages voor. Karl Malden en Brian Keith vielen mij het meest op met een geweldige weergave van twee markante personages. Suzanne Pleshette doet ook mee. Haar rol is niet heel memorabel maar haar schoonheid des te meer. Ik was onder de indruk.
Ja, Nevada Smith is een gevarieerde western.