Starbuck (2011)

Best aardige zoete feelgood.

De humor is redelijk. Verhaaltje best de moeite waard, al is het iets te moralistisch misschien. Ontkomt er echter niet aan om wel erg klef en sentimenteel te worden, met name richting het eind.

Verder weinig op aan te merken, leuk voor een keertje. 3*

Goeie film waarin een 42 jarige man erachter komt dat hij de vader is van 533 kinderen, nadat hij 20 jaar geleden sperma heeft gedoneerd. Een leuk gegeven voor een doldwaze komedie, maar de film gaat meer voor het feelgood-drama (hoewel er ook genoeg te lachen valt). Onderhoudend en goed uitgewerkt waarbij de leukste en meest verrassende scene toch wel het moment is als de vader zich plots in een zaal bevindt met meer dan 100 van zijn kinderen.

Hartverwarmende film die nergens te klef wordt.

Patrick Huard is geknipt voor de rol van ongecompliceerde verwekker van 533 kinderen. Grappig, met een positieve boodschap.

Tijdens het kijken kon ik het accent al niet plaatsen en de vele Engelse woorden, maar zie nu dat de film Canadees is.

Ik had vooraf veel meer komedie verwacht, maar de keren dat ik kon lachen vielen eerlijk gezegd een beetje tegen. De film is eigenlijk veel meer een feelgood movie met hier & daar een paar leuke grappen dan echt een pure komedie.

Er wordt wel leuk geacteerd, de film ademt een onschuldige, vriendelijke sfeer uit en het verhaal steekt origineel in elkaar.

Ik heb wel het gevoel dat er qua humor een stuk meer in had gezeten. Dit plot leent zich daar in mijn ogen perfect voor. Beetje gemiste kans voor mijn gevoel, maar dan nog blijft er wel een redelijk vermakelijke film over.

3,0*

Met dergelijk gegeven zoudt ge u aan een absurde, doldwaze komedie verwachten maar gelukkig zijn de makers er in geslaagd, naast grappige situaties en dialogen, er ook een flinke portie gevoeligheid in te stoppen. Het maakt dat de film u gaandeweg meer en meer gaat aanspreken en al was het einde enigszins voorspelbaar, ge houdt aan deze prent een goed gevoel over.

Negatief, maar niet bepalend voor de waardering van deze film, is dat het Canadees Frans niet om aan te horen is.

Helemaal mee eens. Sympatieke "dude" achtige hoofdpersoon, soms ongeloofwaardig maar vermakelijk feelgood verhaal. Love it hate it.