Starbuck (2011)

Vanaf 7 juni in de bios (door distributeur Imagine).

Dacht dat er eindelijk een film was gemaakt over de oprichter van Starbucks. Die zou Tom Hanks of Steven Spielberg toch regisseren ofzo?

Geschreven door Alan Sorkin zeker? Geen idee, Google is your friend

Op 17 juni is de film STARBUCK in een aantal speciale voorvertoningen te zien in combinatie met een filmarrangement (vaderdag).

http://starbuckfilm.nl/vaderdag.php

Trailer (YouTube)

Wauw, weinig reacties en stemmen nog op deze film! Vandaag gezien en was erg onder de indruk.. Een fijn verhaal, een erg leuke hoofdrol, ondersteund door een mooie soundtrack.

Meerdere malen wist de film in te spelen op mijn emoties en lagen een traan en glimlach niet ver uit elkaar. Erg aangename film, zeer verrast!

Geinig, maar niet in de zin van lachen. Zoetsappig en beetje langdradig omdat 40 minuten voor het eind de rest al erg duidelijk was. 3*

Geen onaardige film met - hoewel voorspelbaar - een hartverwarmend einde. Best wel goed acteerwerk trouwens, vooral van die advocaat wiens Frans absoluut niet te verstaan was. Dat accent verraadt dus heel duidelijk dus dat deze film niet in Frankrijk maar in Québec - de franstalige provincie van Canada - gemaakt is.

3,5*

Best aardige zoete feelgood.

De humor is redelijk. Verhaaltje best de moeite waard, al is het iets te moralistisch misschien. Ontkomt er echter niet aan om wel erg klef en sentimenteel te worden, met name richting het eind.

Verder weinig op aan te merken, leuk voor een keertje. 3*

Een sentimentele (melodramatische), simpele, absurde, hilarische komedie over een voormalige spermadonor, die een loster eerste klas blijkt te zijn. Het centrale thema van de film is "heimwee naar familie" en hoewel de humor over het algemeen droog is, is de film toch te braaf en oppervlakkig en zelfs onsamenhangend. Maar al bij al leuk om naar te kijken.

Matig met weinig diepgang. Veel te oppervlakkig en ongeloofwaardig neergezet. Maar daar is het genre ook naar. Not mine cup of tea (in ieder geval)

*2.5

Leuke film met een apart verhaal. Het is zeker niet hilarisch zoals gauke zegt, het neigt meer naar een komisch drama, hoewel het nergens echt dramatisch wordt. Niet lachen gieren brullen dus maar wel met komische momenten. Verder wel een beetje voorspelbaar, ongeloofwaardig (maar je moet dit ook niet te serieus nemen) en soms een tikkie zoetsappig. 3 sterren

Beetje kruising tussen tragiek en komedie met vleugje romantiek.

Resultaat is feel good movie.

Zoals Pazmaster boven reeds zegt je moet de film over zijn geheel inderdaad niet al te serieus nemen.

Daarvoor is het allemaal net wat te vergezocht.

Maar de film is geschikt voor de koude kerstdagen.

Je houdt er als kijker in elk geval een goed gevoel aan over.

Niet bijzonder maar zeker ook niet vervelend.

3*

Itt bijv Intouchibles een meer integere feelgood. En daarom ook het bekijken waard.

Ik ben het eens met Waku. Soms slaat de film een beetje door. Het is ook wel een overdreven verhaal. Niet zozeer een lachkomedie, maar je houd er inderdaad wel een prettig gevoel aan over.

De acteur die de emo/goth speelde vond ik dat vrij goed doen. Een nogal stereotypische weergave, maar hij kon het wel geloofwaardig houden en dat is knap. ''De meeste mensen worden uit liefde verwekt, ik ben het resultaat van een masturbatie.''

leuke, maar verschrikkelijk sentimentele film waar je voor in de stemming moet zijn.

Lekker sfeervolle en makkelijk te kijken film

Zeer geslaagde film. Komisch, sentimenteel, meeslepend. Goed geacteerd, leuke bijrollen. Behalve de dikke advocaat. Echt een hele goede film. Ik verwacht dat hier nog een keer een Amerikaanse remake van wordt gemaakt met bekende acteurs. Hoewel ik dat overbodig vind, maar het grote publiek mist nu een juweeltje.

Goeie film waarin een 42 jarige man erachter komt dat hij de vader is van 533 kinderen, nadat hij 20 jaar geleden sperma heeft gedoneerd. Een leuk gegeven voor een doldwaze komedie, maar de film gaat meer voor het feelgood-drama (hoewel er ook genoeg te lachen valt). Onderhoudend en goed uitgewerkt waarbij de leukste en meest verrassende scene toch wel het moment is als de vader zich plots in een zaal bevindt met meer dan 100 van zijn kinderen.

Hartverwarmende film die nergens te klef wordt.

Patrick Huard is geknipt voor de rol van ongecompliceerde verwekker van 533 kinderen. Grappig, met een positieve boodschap.

Tijdens het kijken kon ik het accent al niet plaatsen en de vele Engelse woorden, maar zie nu dat de film Canadees is.

Ik had vooraf veel meer komedie verwacht, maar de keren dat ik kon lachen vielen eerlijk gezegd een beetje tegen. De film is eigenlijk veel meer een feelgood movie met hier & daar een paar leuke grappen dan echt een pure komedie.

Er wordt wel leuk geacteerd, de film ademt een onschuldige, vriendelijke sfeer uit en het verhaal steekt origineel in elkaar.

Ik heb wel het gevoel dat er qua humor een stuk meer in had gezeten. Dit plot leent zich daar in mijn ogen perfect voor. Beetje gemiste kans voor mijn gevoel, maar dan nog blijft er wel een redelijk vermakelijke film over.

3,0*

Geen heel bijzondere film, maar gewoon vermakelijk om te zien.

Het verhaal is leuk, en ik heb me de hele film prima vermaakt, vooral het einde is erg leuk en laat je met een lekker gevoel zitten..

Maar wat de film mist om hem ECHT leuk te maken is wat meer humor, ik heb eigenlijk nergens echt kunnen lachen... en dat is jammer.. want er hadden best wat meer ingezeten.

maar desondanks, is het gewoon een fijne ontspannen film te zien, je kijkt hem.. vermaakt je ermee en morgen ben je hem vergeten

2.5*

Met dergelijk gegeven zoudt ge u aan een absurde, doldwaze komedie verwachten maar gelukkig zijn de makers er in geslaagd, naast grappige situaties en dialogen, er ook een flinke portie gevoeligheid in te stoppen. Het maakt dat de film u gaandeweg meer en meer gaat aanspreken en al was het einde enigszins voorspelbaar, ge houdt aan deze prent een goed gevoel over.

Negatief, maar niet bepalend voor de waardering van deze film, is dat het Canadees Frans niet om aan te horen is.

Matige film, die vooral in het begin toch wat saai is, maar naar het einde toe steeds interessanter word.

Maar echt schitterend was het toch allemaal niet.

Sentimenteel gebrabbel met fijne humor erin, iets wat mij gisteravond wel kon bekoren.

Helemaal mee eens. Sympatieke "dude" achtige hoofdpersoon, soms ongeloofwaardig maar vermakelijk feelgood verhaal. Love it hate it.

Wat vooral opvalt is hoe lelijk Frans deze mensen spreken.

Domme beetje Amerikaanse aandoende suffert.

Film mist die subtiele touch die Franse films in genre wel (kunnen) hebben.