Senna (2010)

'Jaja, Hunt, dat was 'm. 'Zoon van' toch? daarmee dat ik 'm verkeerdelijk de naam Stewart toebedeelde. En ja, Schumi was ook groot, maar zijn ster is ondertussen toch ook tanend.

Qua charisma ben ik het met de meeste mensen eens dat Senna onnavolgbaar was (hoewel Stewart zelf toch ook redelijk wat uitstraling had en daarvoor weet ik het niet zo goed). Deze docu (of hagiografie) is best aardig om te bekijken maar dat tikkeltje extra voor niet-liefhebbers is er toch net niet bij.

Mijn vrouw haar reactie (ze kwam er op het eind bij zitten) was veelbetekenend toen hij tegen de muur crashte (ook een plan van God?): zij haalde haar schouders op en zei: "Tja, hij heeft wel altijd gedaan wat hij wilde doen."

Zo was het.

Je vrouw slaat de spijker op zijn kop, je dood vinden op het moment dat je doet wat je liefste doet is een mooie dood. Ik houd van autoracen, zit echt niet op dodelijke ongevallen te wachten, maar als het dan gebeurd (en de afgelopen maand zijn er twee redelijke bekende coureurs om het leven gekomen, één bij de Indy cars en één in de motorsport) moet je daar niet al te dramatisch over doen.

En Senna had charisma, zeker. Maar de documentaire schildert hem wel af als heilig en dat was hij niet. Hij kon enorm goed regen rijden, maar zo zijn er meer geweest, Jacky Ixkcx bijvoorbeeld en zelf onze eigen Jos Verstappen was heel bijzonder in de regen. Kortom, Senna was een topcoureur, met een enorm charisma. Niki Lauda had dat ook wel in zijn tijd, maar anders. En als je het tegenwoordig ziet, lijkt het wel dat de echte persoonlijkheden in de Formule 1 uit het verleden stammen. Schumi was groot, zoals jij zelf al zegt, maar zal dat feitelijk altijd blijven. Dat MS na zijn uiterst succesvolle carriere na drie jaar op "hoge" leeftijd weer in de F1 stapte, vind ik getuigen van liefde van de sport, hij had niets meer te winnen en alleen maar te verliezen. Een echte coureur in hart en nieren.

@Leo1954

Ik ben helemaal geen kenner, maar Wikipedia noteert dat dit pas postuum het geval was: "After his death it was discovered that he had quietly donated an extremely large portion of his personal fortune (estimated at around $400 million) to aid poor children." Het zou me dus sterk lijken dat hij daar bij leven en welzijn enorm mee had uitgepakt. Maar ik ben geen autoriteit wat Senna betreft.

Ik volg ook stefan dias wat de tegenstelling Prost-Senna betreft: "Senna" is nadrukkelijk gecomponeerd om Prost als tegenstander af te schilderen. Ik weet niet hoe het objectief gezien zat, maar als niet-kenner en kijker onthou ik na de docu vooral dat ie een kwal was. Daarentegen valt het op dat de makers Prost nauwelijks aan bod laten komen, wat de objectiviteit niet ten goede komt.

An sich heeft "Senna" sterke hagiografische neigingen, deels omdat het plaatje past: de revelatie, het abrupte, tragische einde, de bange hoop van een natie in donkere dagen en, uiteraard, de diepe spirituele levensfilosofie.

Niettemin heb ik wel genoten van de film, met voor mij als hoogtepunt de scène waarin Senna praat over het continu bijschaven van zichzelf, niet alleen als coureur, maar vooral ook als mens. Als je hem dan hoort praten over hoe hij zich de rest van zijn leven wil verbeteren als persoon en je weet hoe het zal lopen, dan slik je wel even.

Ik wil er wel nog even aan toevoegen dat de makers niet veel moeite hebben moeten doen. Als buitenstaander herinner ik me nog heel goed hoe Prost destijds al de uitstraling van een natte dweil had. Zijn bijnaam "de Professor" kan je misschien wel positief uitleggen, maar ik denk niet dat die positief bedoeld was.

Ik herinner me nog goed destijds dat Prost het ene jaar de deur dicht deed in Japan (een voorspeld scenario trouwens) en het jaar erna een koekje van eigen deeg kreeg. Het was dan ook wat flauw dat hij daar over liep te janken.

Alleen ging men erg ver in de complottheorie en ik weet uit ervaring dat die heel makkelijk hard gemaakt kunnen worden vanuit een een eenzijdige benadering. Hoewel de beelden hier wel voor zich spreken en je zonder meer kan zeggen dat Ballestre een regelrechte klootzak was.

Wat Prost - Senna betreft: het waren beide haantjes die bereid waren (elk op hun eigen manier) tot het uiterste te gaan om het allerhoogste te behalen (een essentiële eigenschap in deze sport). Ze waren daar beiden erg succesvol in en ik denk dat ze naderhand dat wel her- en erkenden bij elkaar en dat er op die manier ook wel een zeker respect was. Geen vriendschap of zo, wel respect. Ze hebben elkaar in beeld toch nog de hand geschud achteraf en ze moesten niet eens moeite doen om te glimlachen. Het is gewoon een bikkelharde wereld en sport en als de belangen niet helemaal gelijk lopen, dan gaat het hard tegen hard.

Ik denk dan vooral aan duels à la Hinault - Lemond en Armstrong - Contador waarbij de eersten het telkens smerig probeerden te spelen om de coming man tegen te houden...

Mijn sympathie gaat dan ook telkens naar de (betere) coming man: Lemond, Conatdor … en Senna natuurlijk.

Het is door fans, voor fans. Dus het mag wel, dat hagiografische. Op dat punt is het wel leuk dat ze de (weliswaar handig gemonteerde) beelden voor zich laten spreken.

@entropy, je ziet Senna op zijn jacht met kleine jongetjes uit achterstandswijken in Brazilië, toen leefde hij nog. En zo liet hij zich tijdens zijn leven graag afschilderen. Geen al te groot punt van maken, het was een goede daad en er zijn vele sporters die dat doen. Maar volgens mij was dat al tijdens zijn leven bekend, misschien niet in die grootte. Krajizek heeft ook een project voor kinderen in achterstandswijken opgezet bijvoorbeeld.

@Stefan Dias, Senna liep net zo hard te janken als Prost, toen hij eruit werd gekegeld. Bij Senna kun je wel zeggen dat hij onterecht werd behandeld bij die start in Japan, hij had pole en moest op het vieze deel van de baan starten, Dat is ongebruikelijk, de man op pole mag in zo'n geval kiezen aan welke kant hij start. Beide harde mannetjes en wat dacht je van Schumacher, die er ook niet vies van was Hill eraf te kegelen en zo WK te worden. Dan is de F1 heden ten dage maar soft.

Prost werd "de Professor" genoemd om zijn berekende stijl, Senna had een stijl die een leek op de huidige Lewis Hamilton. Dat spreekt een hoop fans meer aan, maar mij niet.

Senna was een figuur die tot de verbeelding sprak, had ook iets ongrijpbaars, een soort eenzame onbegrepen ridder op het witte paard. Misschien kun je wel stellen dat hij zijn eigen dood voorvoelde. Je kunt echter alleen tot de verbeelding spreken als je ook presteert en dat deed hij. Persoonlijk ga ik niet blindelings mee in dat algemene beeld, maar het valt niet te ontkennen dat een film over Senna aantrekkelijker is dan over Prost.

@Leo1954 & stefan dias

Fijne inzichten, bedankt! Ik raak steeds meer geboeid door de sport en de coureurs, moet ik zeggen. Zijn er nog aanraders qua film, of klassiekers in boekvorm?

Het viel me overigens enorm op welk beeld er leefde in het thuisland Brazilië. Staatsbegrafenis en dagen van rouw zeg! Ik zie ze het in ons vaderland nog niet doen voor een overleden sporter. En dan die heroïsche zege in Brazilië waarbij ie met stramme spieren totaal gebroken uit de wagen wordt gehesen, na een race waarbij ie uiteindelijk enkel nog in zesde versnelling kon rijden! Het mag dan misschien wel wat aangedikt zijn, de beelden zijn pakkend.

Wat ik in de discussie Prost-Senna ook enorm bewonder aan Senna was dat ie rechtoe-rechtaan was. Geen berekende fratsen zoals bij "De professor" (vijfde plaats rijden omdat het volstaat), nee gewoon: "pure racing". Rijden om te winnen, niets minder. Geen politiek, geen spelletjes, enkel de wagen en de baan. "If there is a gap, and you don't go for it, then you are no longer a racing driver.” Prachtig!

Nog een vraag, kan er iemand wat meer toelichting geven bij de, volgens de docu, dubieuze rol van Jean-Marie Balestre?

Grand Prix

Er zijn veel slechte films gemaakt, maar Grand Prix is wel een Klassieker.

En tja, als F1 rijder ben je geen kartrijder en komen er commerciele en politieke zaken bij, daar moet je ook mee om kunnen gaan. Hier wordt ook nog ingegaan op de titelstrijd tussen Alain Prost en Ayrton Senna in de Formule 1 in 1989 en de rol van Jean-Marie_Balestre.

@leo1954: ik geloof dat we hier met een gefrustreerde Schumacherfan te maken hebben die het niet kan verkroppen dat Senna door vrijwel iedereen als de betere coureur wordt gezien ondanks dat de statistieken in het voordeel zijn van Schumacher?

Schumacher reed in 1994 zeer zeker niet in een minder auto dan Senna. Sterker nog, zijn Benetton had allerlei illegale software die op dat moment (weer) verboden zaken als traction control mogelijk maakten. Zo was het makkelijk winnen ja.

Ik ben geen Schumacher fan ShredderSepp als je dat bedoelt. Ben met je eens dat statistieken niet alles zeggen, maar statistieken zijn wel onpartijdig, gewoon cijfers. Je kan gewoon stellen dat MS het meest succesvol is geweest.

Ik ben op dit moment een grote fan van Vettel en was vroeger een fan van Niki Lauda. Lauda stak zich diep in de schulden om in de f1 te komen, veel lef dus, Senna was een rijk jongetje. Maar wel een rijk jongetje die aan de andere kant van de wereld het vak is gaan leren, en dat vind ik knap en bewonderenswaardig. Ik onderschat Senna niet, maar ga ook niet mee in de mythe. In de huidige f1 heb je met scholen te maken, jongetjes worden al vroeg ingelijfd bij de Ferrari school of Red Bull. Contracten zijn bijna voor het leven, heel anders dan de tijd van Senna, waar de coureur nog lef moest hebben om de gok te wagen naar een ander team te gaan. Dat vind ik jammer dat het zo is veranderd, er is bijna alles veranderd tegenwoordig en niet beter geworden. DRS is zielig, de banen komen bijna alle van één man, Tielke, mooie pits, maar saaie banen.

En stefan dias, als je mij zou vragen wie de grootste sportman aller tijden is geweest, zou ik direct Merckx noemen.

Na Ali: Through the Eyes of the World eindelijk weer een meesterlijke sportdocu. Vooral de eerste twee uur zijn uitzonderlijk sterk. De strijd tussen Prost en Senna wordt in al zijn facetten blootgelegd en de ruime aanwezigheid van Prost in de docu maakt dat boeiende gegeven alleen maar sterker. Het zijn echter vooral de bijzondere racebeelden die, samen met de persoonlijkheid Senna, deze docu tot een bijzondere maken.

Mooiste moment is wat mij betreft zonder twijfel de winst van Senna in Brazilie. Wat een explosie van vreugde en ontroering: kippenvel. Ook mooi dat Senna gedurende zijn leven zijn steun aan goede doelen grotendeels verzweeg. Zegt wel wat over een persoon want normaal is het eerder andersom.

Nee al met al een meesterlijke docu die in het laatste half uur wat doorschiet in zijn verheerlijking maar dat kan een fantastische kijkervaring al lang niet meer verpesten.

4,5

Merckx, absoluut. Hij heeft hier jaren op de schouw gestaan in zijn mooie roze trui van de Giro.

Een nog steeds een mooie, klasrijke man.

Weet iemand waar de 3 uurs versie te koop is?

Docu is het bewijs hoeveel meer Formule 1 is dan gewoon maar rondjes rijden.

Ayrton Senna mag herinnerd worden als een genie in de wagen, een supertalent in het rondjes rijden maar ook als mens heb ik niets dan respect voor hem. Ik werd geboren een kleine maand voor zijn tragische dood in Imola, was dit erna geweest dan had ik nu waarschijnlijk als voornaam Ayrton. Ben ik gezegd geweest van mijn pa, een groot Senna-fan.

Dankzij deze documentaire heb ik nu een betere kijk op zijn ingesteldheid, zijn toewijding, zijn visie op zowel Formule 1 als het leven en ik heb maar weinig meegemaakt dat een documentaire zo verlichtend werkt. Kon goed meeleven met alles en vond het bij momenten bijzonder emotioneel.

Werd blijkbaar behoorlijk geneukt door het politieke systeem dat zeker en vast ook deel uitmaakt van de Formule 1. Er komt behoorlijk wat geld bij kijken en het is overduidelijk wat je met machtige vrienden kunt doen, zo blijkt uit de GP van Japan van 1989.

Ayrton Senna is één van dat select groepje sportgoden.

Staat wonderbaarlijk NIET op de shortlist van 15 docu's waaruit de genomineerden worden gekozen voor de komende Oscar voor Beste Documentaire...!

Kan ik me wel iets bij voorstellen, als documentaire kraakt het aan alle kanten. Niet objectief is als documentaire erg slecht. Dat het voor raceliefhebbers leuk is om te zien, maakt het als documentaire nog niet goed.

Documentaire moet objectief zijn? Volgens mij complete onzin. The Cove is ook niet objectief.

Oké. Non-fictie dan

De vraag is of deze docu het F1-niveau weet te overstijgen. Een beetje toch wel, maar net niet genoeg naar mijn smaak.

Ik heb helemaal niets met F1 maar ken weinig docu's die zo'n indruk op mij hebben gemaakt. Hooguit Muhammad Ali: Throug the Eyes of the World ook over een sport waar ik niets mee heb.

Overeenkomst voor mij. Ze overstijgen de sport. Daarom ook totaal oneens.

Ja, het kan ook liggen aan het feit ik deze nog redelijk laat gauwgauw gehuurd heb via de kabel. Als ik er uitgerust voor gaan zitten was in een zaal, dan zou ik 'm waarschijnlijk nog net iets hoger hebben staan.

Ik ken The Cove niet, maar de manier van redenatie dat een andere documentaire ook niet objectief is, zegt mij niets.

De organisatie “World Union of Documentary“ gaf in 1948 deze definitie aan documentaire:

“Met documentairefilm wordt bedoeld alle methoden van opname op celluloid van enig aspect van de realiteit door ofwel feitelijke filmopname ofwel door een integere en gerechtvaardigde reconstructie, om daarmee een beroep te doen op zowel verstand als gevoel, met als doel het stimuleren van het verlangen naar en het vergroten van menselijke kennis en begrip, en het eerlijk tonen van problemen en oplossingen daarvan op het terrein van economie, cultuur en menselijke relaties.”

En imo voldoet deze documentaire daar wel grotendeels aan, maar gaat veel te ver in de mythe bevestiging rond Senna, die ook maar gewoon een coureur was. Wel een snelle, zijn manier van racen leek erg op van de huidige Vettel, polesitter en winnen. In een mindere auto in de regen de eerste overwinning, gaat voor beiden op. Alleen doet Vettel alles op veel jongere leeftijd. Zelf vind ik Vettel nu al groter dan Senna ooit was, maar dat terzijde.

Het ging over Oscarnominaties en The Cove won in 2010 de Oscar vandaar wel degelijk een relevante docu in deze discussie wat mij betreft.

Tja Timbo, het is een beetje zoals ik het zie, een documentaire kan dan wellicht een invalshoek van de maker hebben, maar imo komt mijn idee daarover het vrij dicht in de buurt wat de definitie van een documentaire zou moeten zijn. Dat lijkt me zeker geen complete onzin. Verder bedankt voor het noemen van de documentaire The cove, heb er het e.e.a. over gelezen naar aanleiding van jouw reactie en het lijkt me interessant. Wordt verteld vanuit het oogpunt van Milieubeschermers heb ik begrepen.

Maar je mag het van mij ook anders zien, ik heb mijn mening gegeven en daar wil ik het nu bij houden. Het wordt op deze manier veel te overbelicht, de documentaire is verder voor de liefhebber best de moeite waard. En ik ben een liefhebber van F1.

Is natuurlijk ook geen complete onzin en The Cove is zeker de moeite waard. Maar persoonlijk denk ik dat het idee van een documentaire die objectief (sowieso een heel moeilijk begrip) moet zijn enigzins achterhaald is. Er zijn tegenwoordig zoveel varianten op de docu (neem alleen al de mockumentarys) die ook nog steeds onder de docu wordt gerangschikt.

Toch wel een tegenvaller moet ik concluderen na het zien van de lange versie. Misschien is dat ook wel een van de grote minpunten, de enorm lange speelduur. Ik als ‘klein beetje formule 1 fan’ had toch forse verwachtingen van deze documentaire over Senna, mede door de enorm positieve reacties. Achteraf viel het toch tegen, door de speelduur zoals ik al had gezegd maar ook door het niet altijd even boeiend zijn. Ik had misschien iets meer Senna in actie willen zien in plaats van al dat gepraat, maarja daar is het dan misschien ook wel een documentaire voor. Ik weet het niet. Wat ik wel weet is dat het mooi was om het leven van Senna in beeld te zien maar voor mij werkte het niet altijd even goed. 2,5*

De lange versie onderscheidt zich van de korte versie door veel meer interviews, andere mensen uit het wereldje over Senna, dus als je daar niet zo in geïnteresseerd bent is de oplossing voor de hand liggend.

Klopt! Op basis van de lange versie geef ik 2,5* Binnenkort wil ik me ook wagen aan de korte versie en wellicht zal ik mijn stem dan verhogen. In eerste instantie wilde ik ook de korte versie zien maar 'helaas' kreeg ik de lange versie binnen.

Morgen op RTL 7. Na de GP.

Deze ga ik zeker kijken....

Is het wel dezelfde. Er is overigens ook om 1500 al een docu over Senna van 30 minuten??