Akai Misshitsu (Heya): Kindan no Ôsama Geemu (1999)

No budget splatter.

Iemand die bekend is met Yamanouchi's eerdere werk weet wat hem of haar te wachten staat, een no budget splatter. Deze keer een kamer, gevuld met verruit dezelfde namen, spelen een spel voor 10000YEN (beetje weinig, maar ach)Of, misschien was het ook wel meer. Het verloopt precies zoals hierboven vermeldt, een martelspelletje: Hoe ver wil men gaan voor geld.

Heel ver, blijkt. Red Room wordt vaak vergeleken met de Guinea Pig series, ik vind het zelf nog al een gevaarlijke vergelijking, zeker omdat Daisuke helemaal geen budget had voor deze film, hoeft geen excuus te zijn, maar gelikte effecten en dergelijke heeft de beste man dan ook maling aan.

Het is goedkoop en het lijkt goedkoop, neemt niet weg dat dit gewoon een heerlijke splatterwerkje is met een benauwd sfeertje en een hoop gehak. Veel gore en nog meer gore, leuk!

Bij 'Red Room' denk ik aan een kamertje waar bloederige taferelen zich afspelen. Dat is in dit geval ook zo, maar de helft van de tijd heb je het gevoel alsof je naar een hoerenkast aan het kijken bent. Bijna alle spelletjes hebben namelijk een seksueel tintje, met pijnlijke afloop natuurlijk.

De intro toont al meteen aan met wat voor een filmpje we te maken hebben. Vier mensen doen vrijwillig mee aan een spel en de winnaar kan naar huis met Y10.000.000. Verwacht hier echter geen show van want de setting is een krakkemikkige schuur waarvan de muren met plastic zijn afgeplakt. Budget was er duidelijk niet.

De spelletjes beginnen onschuldig, bij het eerste spelletje verveelde ik me zelfs een beetje. De opdracht stelde niks voor, maar Daisuke bleef minutenlang filmen. Gelukkig wordt het daarna allemaal wat extremer. Mensen die niet graag naar seks kijken, dat zullen er hooguit een handjevol zijn hehe, die kunnen beter een ander filmpje pakken want zowat alle spelletjes zijn in dit kader. En wauw, wat waren die geluidseffecten overdreven. Voor tongen, likken of neuken werd allemaal eenzelfde sopgeluid gemaakt. Kon er wel om lachen, maar wel met het geluid wat zachter.

De spelletjes eindigen in veel gevallen met een pijnlijke afloop, al zet ik mijn vraagtekens bij sommige disqualifies. Persoonlijk wil ik de nadruk ook niet teveel op gore leggen, want zo enorm veel zit er imo niet in. Vooral op het laatst wordt er wel met wat rode saus gesmeten, maar splatter gaat me te ver. Het is meer de gedachte vaak die de film gruwelijk maakt, zoals met bijvoorbeeld de gloeilamp. De vlotte muziek vond ik een pluspunt.

Leuk idee zo'n martelspelletje, maar met een groter budget zit er nog veel meer in. Visueel stelt de film niks voor, maar door de korte speelduur wel constant vermakelijk. Ook omdat de deelnemers zelf niet helemaal wijs zijn. Straks meteen even de sequel er achteraan.

Povertjes.

Inderdaad no-budget, maar Yamanouchi doet er verder ook niet veel mee. Toegegeven, het idee is erg leuk, doet een beetje denken aan dat bib-spelletje, op filmgebied is het eerder Saw meets Das Experiment.

De uitwerking is goedkoper dan goedkoop. De eerste 20 minuten saai en aftastend, de tweede 20 saai en goedkoop. Pas tegen het einde van de film komen er eindelijk wat pijnlijke momenten (splatter? nee toch) waarbij de spelletjes pas écht over de schreef gaan.

Daar moet je echter wel een aardig stukje voor doorworstelen. Acteerwerk van laag niveau, visueel oerlelijk en de soundtrack is ook belachelijk slecht. Het is dat het qua shock op het einde nog wel iets weet te brengen, maar zelfs dan nog zijn de 1.5* die ik er aan kwijtkan nog ietwat aan de gulle kant.

1.5*

Wat een film, het verhaal is erg spannend en meeslepend. Alle acteurs diepen hun rol echt goed uit, ik kon mij helemaal in hun situatie inleven. De dialogen zijn ook van een hoogstaand niveau!

Maar even ernstig, dit filmpje had ik een hele tijd geleden al eens gezien. Het idee is zeker interessant: 4 mensen zitten opgesloten in een kamer en moeten elkaar allerlei dingen laten aandoen tot iedereen behalve de uiteindelijke winnaar het opgeeft. Saw meets Japanse porno. Met een hoger budget had dit iets kunnen worden, maar deze film schreeuwt goedkoop!

De opbouw gaat zoals te verwachten eerder traag, de eerste uitdagingen zijn redelijk tam maar langzamerhand neemt het bloedvergieten toe. Had de eerste kandidaat die de 'king card' getrokken heeft meteen een uitdaging bedacht die niemand zou volbrengen, dan was dat natuurlijk realistischer geweest maar dan had de film nog korter geweest dan hij al is.

Een leuk idee dus, en Sheena Nagamori is een knappe Japanse meid, maar het had beter gekund. Ik wil deel 2 weleens bekijken, hopelijk was daarvoor een groter budget beschikbaar?

Toch een leuke film. lekker kort en effectief ook.

Tussendoor was ik wel iets teleurgesteld dat de film best 'tam' was qua gore. Er kwam niet zoveel vol in beeld, maar goed. Het is inderdaad meer de gedachte tijdens de film die het schokkend maakt. Er komt inderdaad bloed in voor. Kortom het is zoals eerder vermeld een low-budget film.

Gelukkig had het einde iets meer pit.

Hier en daar zit er nog een best donkere humor in wat wel fijn is.

De acteur en actrices deden het ook wel leuk en de dialogen mochten er zeker zijn. De gemene sneren naar elkaar toe waren erg leuk en gaven wat spanning in de film. Dus, dat de deelnemers van dit sadistische spel best fanatiek waren en niet willen verliezen.

Wel hier en daar jammer dat de meeste opdrachten een seksueel tintje hadden. Dat had iets meer afgewisseld kunnen worden.

De warrige chronologie vond ik een groot minpunt !

Verder heb ik me wel vermaakt met deze film.

Redelijk 'gore'...

Ik hoop dat deel 2 (nog) een tikkeltje geiler is... (torture porn, toch !?)