The Oregonian (2011)

Trailer

De trailer is vaag, en ziet eruit als een B-film. Maar het verhaal klinkt goed, dus ben opzich wel benieuwd.

sluit me aan bij m'n bovenbuurvrouw

Leuk gefilmd, leuke muziek, maar teveel los zand.

Weer 80 minuten van mijn leven verspeeld

Op zich begint het allemaal nog wel aardig. De vrouw midden op de weg maakte het nog enigszins mysterieus. Maar als je aan het einde van de film nog geen idee hebt waar het nou precies over ging en als de regisseur bepaalde wazige figuren en beroerde schrikmomenten meerdere malen terug laat keren zonder dat er eigenlijk een bedoeling mee is haak ik af. Zat na een minuut of 40 al te kijken wanneer ie nou eindelijk afgelopen was. Dat is nooit een goed teken.

Hoofdrolspeelster was irritant en de actrice niet overtuigend. Het leek af en toe wel of ze een glimlach op haar gezicht had als ze in een 'angstige' situatie zat. 'Doe maar wat', zal de regisseur geroepen hebben. Er is toch nauwelijks een plot.

Het meest hilarische was nog dat ik het idee had dat Koekiemonster erin speelde. Wanneer je de film gezien hebt zal je dit begrijpen. Alhoewel ik het geen aanrader vind.

1*

Opvallend.

Simpel maar knap in elkaar gedraaid low budget filmpje met overtuigende karakters.

Vaag maar enorm vermakelijk en effectief. Niet te lang, niet te kort. Absurd werkje voor de liefhebbers. 7.5/10*

Zeer amateuristisch broddelwerkje zonder overtuigingskracht. Slechte acteurs zonder tekst., lachwekkende effecten die met windows moviemaker pro of iets dergelijks gemaakt zijn en zwakke soundtrack bestaande uit snerpende hoge tonen. Beware!

WTF!

Wingard en Lynch, zo dat lokt al gelijk de goeie doelgroep hier naartoe?

Een onbegrijpelijke film maken is makkelijk. Echter een film onlogisch laten lijken en daar toch nog logica in verstoppen? Das een ander verhaal. Nu moet je het niet zo zien dat deze film echt aandacht geeft aan logica hoor, meer dat ik er wat uit kan halen.

Deze film spoort namelijk van geen kant en tript volledig door. Wilde je nog een film voor bij je blowtje of je paddo's? Tip! Drugs zijn bij deze film verder niet nodig, het laat je toch wel confused achter.

Vooral erg audiovisueel, waar het plot (hierboven klopt wel zo ongeveer) maar een kapstok is voor het audiovisuele. Een vrouw komt terecht in een ongeluk, krijgt geheugen verlies en een mentale breakdown. Wat is echt, wat niet en waarom is er verdomme niemand in deze stad die me even kan helpen.

Audiovisueel vraagt het ook wel wat uithoudingsvermogen van de kijker. De vrouw is gek, dus wij moeten dat ook maar worden.

Soundtrack bestaat uit distorted slide gitaar, radio samples drone en op de momenten dat het er toe doet bizar schelle, high pitched noise.

Visueel is het handheld, 16mm, expres heel vuil en kapot. Een ode naar de jaren 70/80? Getuige ook een game dat in een kamer ligt, genaamd Maniac (naar de film). Waar Lynch graag met kleuren speelt (rood/blauw), staat hier de kleur groen centraal, als een thema door de film. Waarom? Geen idee, maar thematisch is het wel fijn.

Daar houdt de Lynch vergelijking niet op. Personages zeggen niets of brabbelen maar wat. Key personages komen ook steeds terug en lijken een belangrijke rol te spelen in het geheel, who knows. Door het spel met kleur, personages en editing komt er voor mij ook een verhaal uit, maar daar zal iedereen anders tegenaan kijken.

Humor, veelal door het absurdisme, is de film ook niet vreemd. Sommige scenes zij zo belachelijk, hoewel serieus gepresenteerd, kun je een lach niet onderdrukken. Nu is de scheidingslijn tussen absurd mysterieus en grappig wel dun, maar hier maken ze het wel erg bont.

Tsjah en daar houdt het op met deze chaotische review, voor een chaotische, verwarrende film. Horror puristen hoeven dit niet te proberen, maar wie Inland Empire en Pop Skull onder het kopje Horror plaatst, moet dit toch eens proberen.

Rest me nog te zeggen:

Een groot gedeelte van het team achter deze film, zat ook achter William Never Married http://vimeo.com/35097357#, een film zonder geplande distributie of dvd, maar zeer de moeite waard. Wel een stuk meer donker drama, dan mysterie.

Nog een leuk weetje: Deze dvd is te koop voor 25 dollar, inclusief LP van de soundtrack, de masochisten . The Oregonian - theoregonianfilm.com

Wat een bizarre nachtmerrie is dit. Jammer dat de digitale fotografie niet erg aantrekkelijk is, want verder is dit een briljante nachtmerrie David (Inland Empire) Lynch-style. Maar dan wel een stuk deprimerende dan we van Lynch gewend zijn. Soort moderne Eraserhead. Geweldige soundmix!

Hele dikke 4*

Ga er nu eerst een nachtje over woelen. Wellicht dat ik morgen iets hoger uitkom. Extreem onplezierig werkje, maar erg tof.

Edit: Heeft inderdaad ook veel weg van Wingard zoals Inland Rabbit hierboven terecht opmerkt.

Harmony Korine meets David Lynch op een regenachtige zondagmiddag.
Klinkt als een 'match made in heaven', maar helaas ben ik toch wat minder enthousiast dan Inland Rabbit of Reinbo. Het concept is in de eerste paar minuten wel duidelijk (en deed me erg denken aan Silent Hill), waardoor er ook wel makkelijk een soort verhaaltje uit te peuteren valt. Maar ik vond de nachtmerrieachtige taferelen niet echt werken zonder een duidelijke context. Lynch biedt altijd wat meer houvast door middel van de karakters. Nu krijg je een lading vreemde scenes over je uitgestort, waarbij ik het gevoel kreeg alsof men probeerde het gebrek aan degelijke acteurs op te vangen door alle tekst en interactie dan maar te schrappen.
Ondanks de goedkope look en de matige acteerprestaties toch wel een aardig experiment.
(en een extra punt voor die oude vrouw in de rode mantel)

Een aantal interessante, bizarre scénes, maar weet toch niet 80 min lang te boeien. De film mist een eigen identiteit, gezien deze film wel erg veel van Lynch's Twin Peaks, Mulholland Dr., Inland Empire en Rabbits heeft overgenomen zonder daar een eigen interessante draai aan te geven. Matig kopieerwerk. Er lijkt ook bewust gekozen voor weinig dialogen, schokkerige shots, en lage kwaliteit beeldmateriaal om een gebrek aan budget te verdoezelen. The Rambler een stuk interessanter.

Lynch, Wingard en andere, maar ook Reeder's The Rambler kan ik goed waarderen, maar dit is gewoon tè slecht. Weinig verhaal, schokkend beeld met verschrikkelijk geluid, maar wel een constante dreigende sfeer met vreemde figuren, dat eigenlijk nergens naar toe leid.

The Rambler is stukken beter; ook lekker bizar, maar logischer verhaaltje met fijne droge humor..

Ook een keer gezien een x aantal jaar geleden....inderdaad een vage film.

Zo zien je maar dat smaken erg kunnen verschillen.....maar goed ook .

Geluid en beeld vond ik destijds niet al te best.

Ik kan er niet meer dan een 0,5 ster voor geven.......een draak van een film.

Hahaha die Bob. Ik had je reactie en beoordeling nog niet gelezen maar moest bij voorbaat al lachen omdat ik dacht dat je dit helemaal niks zou vinden en dat klopt dus ook

ik ben blij dat jij er lol aan heb

Ja met zo,n film als deze kan ik geen moer mee.......zo kan ik er wel tien maken .(bij wijze van)

Ik hou wel van films die aan de vage kant zijn maar het houd natuurlijk ergens wel op

In ieder geval leuk(appart )dat er mensen zijn die dit wel waarderen

Ieder zijn meuk inderdaad en ik begrijp je reactie helemaal

Dit is sowieso een typisch love-or-hate-it filmpje en voor de meesten geldt waarschijnlijk dat laatste

The Rambler vond ik ook al zo,n misbaksel

Die vond ik geweldig!

Mieter Inland Empire, Silent Hill en Pop Skull in de blender en je krijgt iets dat lijkt op The Oregonian. Bizar en fascinerend filmpje. Vond hem net wat beter dan The Rambler, maar dat komt vooral omdat de setting me daar wat minder lag. Gelukkig blijven de cowboys in deze film tot een voor mij hanteerbare hoeveelheid beperkt.

Angstaanjagend sounddesign en talrijke salvo's aan manische, bevreemdende editing zijn de grootste sfeermakers hier. Voeg een stevige dosis Lynchiaanse weirdness toe en je hebt een film waaraan liefhebbers van surrealisme (waaronder ik) zich kunnen verlekkeren. Perfect is de film helaas niet, daarvoor vond ik het qua kleurgebruik en stilering soms toch net wat teveel van een brak geschoten homevideo weghebben. Sommige scenes weten dat niveau zeker wel te ontstijgen, maar het mocht toch wel wat meer zijn op dat vlak. Gelukkig is deze film weer zo'n toonbeeld van hoe belangrijk een sterke soundtrack kan zijn, want met het ijzingwekkende geluid wordt een heleboel gecompenseerd. Bij wijlen om rillingen van te krijgen.

Geef hem voor nu het voordeel van de twijfel met een kleine 4*, want nachtmerrie-cinema als dit heeft bij mij nou eenmaal wel een streepje voor.

''Creatief zooitje.''

T. O. (2011): een film die mij weer eens op 't puntje van mijn stoel heeft gekregen. Effectief verhaal, bizarre personages en hier en daar belabberd acteerwerk maar dat siert deze film wel ben ik van mening. Kortom: heerlijk gek en super vaag.

The Oregonian: een bijzondere film die niet voor iedereen is weggelegd.

Vierenhalve ster van mijn kant.

Dat was niet get koekiemonster maar Jerkbeast (2005)

Poe he, dat was een hele zit voor een film van 80 minuten. We zien de omzwervingen van een jonge vrouw, die na een ongeluk geen idee heeft waar ze is, wat er gebeurd is en waarom ze daar is, door een nachtmerrie-achtige wereld, vol met rare personages, bizar gedrag en om het nog even wat desorienterender te maken, moeilijke edits en een intense soundtrack. De soundtrack vond ik wel vrij sterk, het werkt erg goed om de duistere en vervreemdende sfeer te verhevigen. En ook visueel was dit wel goed gedaan hoor. Maar qua plot en bizarre karakters was mij dit toch te vaag, ik snap er nog steeds de ballen van en hoe al die leipo's die ze tegenkomt in het verhaal passen, geen idee. Audiovisueel behoorlijk goed, maar ik had toch liever een film gehad waar ik iets van begrepen gehad.

"Mieter Inland Empire, Silent Hill en Pop Skull in de blender en je krijgt iets dat lijkt op The Oregonian" - Leatherhead

Een jonge vrouw die afkomstig is van een boerderij raakt betrokken bij een ernstig auto-ongeluk. Ze heeft echter geen flauw idee waar ze zich nu bevindt en zwerft wat rond langs de kant van de weg. Later doet ze de ontdekking dat ze zich in een grote nachtmerrie lijkt te bevinden.

Als je zo door de berichten scrollt op de pagina van The Oregonian weet je meteen dat je een goede keuze hebt gemaakt voor het subgenre 'experimentele horror' voor de 2024 horror challenge; wat een verdeeldheid. Wanneer zelfs een toch niet onbevreesde culttrotseerder als Woland vraagt om iets dat beter te begrijpen is, dan weet je wel dat je iets te wachten staat.

Ook voor mij is het moeilijk om een waardering te geven voor dit experimentele werkje van regisseur Calvin Reeder, een filmmaker van wie ik nog niets zag. Audiovisueel is het sowieso een trip, en het intrigeert zonder enige twijfel. Maar het irriteert ook, waar ik dat bij een Lynch totaal niet heb. Begrijpen doe ik het evenmin, maar ik kan dit geen onvoldoende geven, daarvoor heb ik echt te gebiologeerd zitten kijken.

Check zeker in dit geval absoluut de trailer.

3,2*