Capitaine Conan (1996)

Verhaal speelt zich af op het einde van WO I en de maanden die er op volgden. De partijen zijn enerzijds een Franse eenheid en daartegenover een mix van Duitsers en Bulgaren. Hevige gevechten, man tegen man, in overvloed bij het begin van de film, gevolgd door de melding dat de oorlog voorbij is. Van dan af richt de film zich vooral op menselijke gedragingen tijdens en na de gevechten : de heldhaftigheden, de lafheid, de misdragingen naast het front, de gelatenheid en het verzet wanneer het front nog eens wordt verlegd.

Film die de gruwel van de oorlog nog eens onderlijnt, de nadruk legt op de vele misbruiken die er uit voortvloeien en tenslotte wijst naar de onheelbare wonden die bij al wie het meemaakte zijn geslagen.

Een heel bijzondere en ook ongewone oorlogsfilm.

Tegenvallend. De vertelstijl viel me tegen en ik liep helemaal verloren in de dialogen (vaak oude volkstaal). Dat was voor mij het grootste struikelblok van begin tot eind. Lang geleden dat ik nog zo een slecht vertelde film zag.

In de laatste dagen van de eerste wereldoorlog zetten de Franse militairen (gestationeerd in Bulgarije) een vrijkorps in waarvan Conan de aanvoerder is. Kort na de capitulatie worden ze in Boekarest gestationeerd waar ze hun tijd uit verveling doorbrengen met allerlei wangedrag. De huurlingen voeren ook een brutale raid op een danstent en luitenant Norbert, goede vriend van Conan krijgt de leiding van de onderzoekscommissie die de schuldigen voor het militair tribunaal moet brengen. Dit houdt in dat hij acties moet verrichten tegen zijn vriend.

Na een spectaculair begin wordt het nogal slaapverwekkend naargelang de film vordert. De onverzoenbare verschillen tussen de militaire ethos en de burgerlijke inzet van het vrijkorps die het vuile werk moeten opknappen, komen tegen elkaar te staan... maar niet met succes.