ChromeSkull: Laid to Rest 2 (2011)

Heavy violence.

Sinds Wai Dor Lei Ah Yut Ho (2010) heb ik niet meer zo'n extreem vertoon van blood & guts gezien. Ik zou Chromeskull, zoals wel meer bronnen dat doen, tot de smerigste (Amerikaanse) slashers ooit rekenen. Sterker nog, het is dé hardste slasher uit deze hoek van de wereld. Europa kan er wat van, Azië laat het graag zien... maar Robert Hall die doet het nu ook!

Je zou het van Ittenbach wel verwachten, dit soort keiharde over-de-top mutilaties die volledig ON-screen worden vertoond. Verdomd knap en bikkelhard. Het is dan ook verrassend om te zien dat dit me nu zo weet te overtuigen, terwijl 2 jaar terug het eerste deel mij niet kon imponeren. Dat zou nu wel anders zijn aangezien het personage op een hoop waardering kan rekenen van mij.

Danielle Harris komt ook nog even opdraven. Dé coolste horror vixen op dit moment. Met het derde deel van Hatchet (2006) op komst is dit tussendoor natuurlijk geweldig om in op te draven. Al heeft ze geen aanwezige rol. In het derde deel zal dit denk ik iets anders gaan liggen!

Al met is dit een heerlijke duistere slasher die werkelijk nergens voor terugdeinst. Chromeskull zal uitgroeien tot cultfiguur en een fanbase voor dit werk van Hall zal zich zonder problemen vormen. De positieve en negatieve reacties zullen voorspelbaarder dan ooit zijn hier. Probeer er gewoon lekker vanaf te blijven als je de eerste al helemaal niks vond

Tony's Cinema Trash: Chromeskull: Laid to Rest 2 (2011) - tonypulp.blogspot.com

Toegegeven Jeroen, de gore werkt best lekker in deze film. Vind het van een veel meer aanvaardbaar niveau dan de film waar we het hier eerder over hadden. Wat dat betreft zit het allemaal wel snor in ChromeSkull. Ook is het acteerwerk wat minder slecht dan het eerste deel en lopen de slachtoffers niet als kippen zonder kop rond in dit deel. Wat dat betreft een verbetering t.o.v. deel 1. Iets wat an sich niet lastig is, want dat was gewoon een kutfilm.

Toch blijft het een erg slechte film dankzij dat lome sfeertje, debiele moordenaars, domme momenten(als je iemand ontvoert kan je op z'n minst de zakken even controleren op een mobieltje), die nerd in de hoofdrol met zijn eyeliner, zeer slechte Fruity Loops muziek(let maar is op in de aftiteling) en een teleurstellend einde van de film die veel te gemakzuchtig is. De horrorclichés worden weer flink uit de mouwen geschud.

Ik zie in deze film wel het vermaak dat jullie trachten te zien in deze film, maar het blijft toch kommer en kwel hoor. Vooral zo'n megahoge 4,5* beoordeling is een belediging in het gezicht van vele andere topfilms

1* en ik zit misschien nog wel aan 1,5* te denken.

Deel 1 werd niet goed ontvangen maar was eigenlijk gelijk fan, een film die enorm groeide bij herziening. Laid to Rest heeft sinds het eerste deel een kleine maar fanatieke fanbase gekregen. Dat zorgt al snel voor een cultstatus, Hatchet is een goed voorbeeld van een culthit turned into a franchise, en hetzelfde gebeurd met LTR. Fijn dat Hall dat ook realiseert en geeft de fans dan vooral veel terug voor hun steun.

Laat ik beginnen met het grootste nadeel. En dat is toch wel het ontbreken van Luther als The Girl. Ze is door LTR mijn favoriete final girl geworden en helaas wordt ze in dit deel ontvangen door een andere actrice. Volledig plausibel, aangezien ze toen als muze van Hall en nu als ex-vrouw niet meer in zijn plannen voorkomt. Zijn nieuwe muze mag wel komen opdraven, en hoe. Wat zij (Angelina Armani red.) voor haar kiezen krijgt is qua gore toch wel het hoogtepunt van de film. Brian Austin "Mister Megan Fox" Green als wannabe asshole is altijd +1.

Qua narratief laat Hall het maar zitten, wat ie in het eerste deel nog wel probeerde legt ie nu de focus totaal op de vorm. Daar slaagt ie goed in want de gore en kills zijn rauw, hard en full frontal. Zelden is gore zo full frontal in beeld gebracht. Erg sterk gedaan. Helaas komt Chromeskull pas laat ten tonele, blijft toch wel een geweldige killer. Geen motief, geen klunzigheid en zeer meedogenloos.

Wel erg benieuwd naar de Director's Cut nu. Erg veel lekkere ranzigheid aanschouwt, Harris die even kan opdraven en Hall laat er geen geheim over bestaan dat er gewoon een derde deel komt. Van mij mogen er nog wel een stuk of twaalf volgen. Wat een smeerpijperij, wat een vervolg die op totaal andere gebieden delivered. More please!

Amper beter dan het origineel dat voor mij de horrorflop van 2009 was. Het enige vlak waar Hall er met dit vervolgdeel op vooruit is gegaan, zijn de effecten die een stuk minder amateuristisch ogen. Maar echt vernieuwend zijn ze nu ook weer niet. Dat een reeks als deze het uithangbord van de neo-slasher zou moeten worden stemt me hoe dan ook triest. De plot hangt alweer als los zand aan elkaar - correctie: er is geen plot - de kills ogen over het algemeen erg suf en het slachtvee bestaat dit keer niet uit domme tieners maar domme politieagenten. Klinkt als een komische horrorfilm? Klopt, behalve dat ik geen enkele keer heb gelachen. Misschien ben ik te oud geworden voor dit soort films (alhoewel, eighties slashers vind ik nog altijd geweldig), maar in Laid to Rest vind ik niets terug dat mij als horrorfanaat kan bekoren.

Sterke verbetering op deel een en samen met Sweatshop de beste neo-slasher.

In mijn geval wil dat nog niet heel veel zeggen, want in vergelijking met de betere slashers blijft dit maar povertjes. Toch heeft Chromeskull: Laid to Rest 2 veel te bieden en heb ik de gehele speelduur kunnen genieten van zaken die de horrorfan deugd doen.

Om te beginnen ziet dit deel er visueel een stuk rustiger, sfeervoller en gewoon beter uit. In dat opzicht het beste wat dit subgenre te bieden heeft. Grootste pluspunt is echter het script. We krijgen zowaar een opbouw, wat de killer heel veel goed doet. Chromeskull krijgt de mystiek mee die de betere killers behoren te hebben. Ook ziet hij er hier stukken beter uit. Zijn huid is verrot geworden en de masker heeft een upgrade gekregen. Veel dreigender allemaal.

Hoewel het eerste uur op een gegeven moment best wel begint te sleuren gaat de film het laatste half uur los. De gore laat zich zien en is op momenten behoorlijk indrukwekkend. De personages, vooral de agenten, vallen dan helaas tegen en missen elke vorm van charisma of uitstraling. Gelukkig wordt er wel goed met ze afgerekend, waardoor ze nog een functie hebben.

Sterke verbetering op deel een dus en gaat de reeks voort dan zie ik nog wel een erg sterk deel verschijnen. Het laatste shot belooft in ieder geval veel goeds. Zou tof zijn, Chromeskull 3 in een Halloween (?) setting.

Ik twijfel tussen de 3* en 3,5*. Voor nu 3*.

Op zich wel iets beter dan deel één.
Zaten weer wat leuke kills in en de gore is zeker goed te noemen.
Vind het alleen wat ongeloofwaardig dat ChromeSkull dus nog blijkt te leven en na de eindcredits krijg je dus nog te zien dat hij een vrouw heeft die zwanger is. Vrij vaag allemaal net zoals de mensen de mensen die hem helpen.
Maar goed dat zal vast wel uitgelegd worden in deel drie.

2,5 Sterren.

Alhoewel Laid To Rest bij herziening wat hoger is uitgekomen als eerst vind ik dat nog steeds een behoorlijk slechte en bij vlagen gewoon irritante film. Deze vind ik op bijna alle vlakken beter, maar slechts een heel klein beetje beter. Acteerwerk is nog steeds verschrikkelijk irritant en slecht, de muziek zuigt nog steeds en de killer is nauwelijks verbeterd. Wat wel heel erg verbeterd is, zijn de moorden. Creatiever en vooral veel goorder. Er komen genoeg liters bloed bij kijken en het wordt prachtig in beeld gebracht. Vandaar toch nog een 2.5, maar meer kan ik er helaas niet van maken.

Na het overheerlijke eerste deel eergisteren, had ik nog een kleine poging gewaagd om deel 2 er achter aan te kijken. Helaas waren we te moe en dat is zonde voor een film als deze, als je met één oog aan het kijken bent. De film verdiende mijn volledige aandacht. Dus gisteravond ging ik 'fris en fruitig' in de herkansing. Om vervolgens weer na een half uur in slaap te vallen. What is wrong with me? Anyway, vanochtend toen ik wakker werd meteen de derde poging, drie keer is scheepsrecht. En ja, deze keer bleef ik wel wakker.

Verrast om Brian Austin Green te zien, kende hem van Desperate Housewives, maar dit is toch wel even een héél ander personage wat hij hier neerzet. Moet bekennen dat ik nooit echt gecharmeerd was van zijn acteerprestaties maar dat hij toch wel een sterke rol neerzet. Thomas Dekker blijft wel het hoogtepuntje van de film. De personages lijken ook een stukje 'slimmer' geworden, ze doen minder onlogische en tenenkrommende dingen. Dat is aan de ene kant fijn, maar anderzijds stiekem ook wel jammer. Wel een vooruitgang wat betreft het algehele acteerwerk. Plus, de gore is echt behoorlijk extreem. Echt walgelijk. Dit gaat nog een stapje verder dan Saw wat geweld en gore betreft.

Toch kan de film niet tippen aan het eerste deel, waar ik echt aan de buis gekluisterd zat. Hier had ik het veel minder. Toch was ik blij dat ik even bleef doorkijken tot na de aftiteling, dat stukje vond ik interessant. Erg benieuwd naar het derde deel.

Mager verhaaltje maar wat zijn de kills bruut en smerig in beeld gebracht. Hiervoor krijgt deze film van mij een dikke 6,5. De rest was wat onsamenhangend. Samen met Hatchet 1 van de betere slashers van de afgelopen tijd. Schijnt dat de film the summer of massacre nog zieker is met een hoogtepunt aan slachtoffers. Keep it in mind. trailer

Robert Hall leert niet van de fouten die hij maakte in het eerste deel. Sterker nog, hij gaat er op achteruit.

Chromeskull zelf heeft nog steeds de uitstraling van een zakje aardappelpuree. Daarnaast is er wederom te weinig donkere humor en te weinig spanning. Enkel die scene waar Chromeskull en die blinde meid samen in die donkere kelder zitten is erg sterk. Buiten dat voelt het allemaal ook zo ongecoördineerd aan, alsof alles on-the-spot geïmproviseerd werd. Characters blijven stuk voor stuk van boordkarton en dat hele team dat samenwerkt met Chromeskull maakt het hele concept overigens alleen maar meer lame. Danielle Harris heeft een kleine bijrol, eentje die onmiddellijk weer vergeten zal worden.

Wat staat er tegenover? Redelijk goede gore, maar zelfs dat levert in meerdere scenes kracht in door overmatig gebruik van CGI. De film wil gewoon te bruut en hardcore zijn, maar faalt daar naar mijn mening gewoon in.

Nog een stukkie minder dan zijn voorganger dus. Héél erg simpel hak- en slachtwerk dat bijzonder weinig weet te imponeren. De killer blijft een ongekende douchebag en de film mist een eigen smoelwerk. Erg sfeerloos ook allemaal. Als ik het zo bekijk is een 2,5* nog gul.

In dit tweede deel gaat de killer met de naam Chromeskull op de oude voet verder. Veel kills. Veel bloed. Veel gore. Een ander prettig ding is het verhaal. In tegenstelling tot de eerste film, treuzelt het verhaal amper en heeft een hoger tempo. Ook leuk is dat er meer achtergrond bij de figuur Chromeskull wordt gegeven. Contouren worden duidelijker.
Inhoudelijk is het verhaal overigens nog steeds niet sterk. Het verhaal heeft dan wel meer richting en de handelingen verlopen wat vlotter, maar dat neemt niet weg dat de invulling van de witte vlakken uit de eerste film niet veel indruk maken. De film zet veel oninteressante personages en zwakke plottwistjes in waardoor gebeurtenissen veel te breed uitwaaieren. De kern van het verhaal (zijnde Chromeskull en zijn kills) raakt een beetje uit zicht. Het verhaal vliegt erdoor uit de bocht en is soms zelfs wat belachelijk.
Ik zie liever intensivering en verdieping dan verbreding. Gewoon een eenvoudig kernachtig verhaal met een killer en slachtoffers. Daaromheen goed ingevulde personages, een flinke dosis psychologie en een hoeveelheid twists die prettig verrast. Aan die dingen heeft de film een chronisch gebrek.
Acteertechnisch boekt de film niet veel vooruitgang ten opzichte van de eersteling. Groot pluspunt is wel dat Bobbi Sue Luther niet terugkeert voor de hoofdrol. Haar vervangster Allison Kyler (die overigens niet heel lang meegaat) oogt weliswaar eveneens niet heel spectaculair maar acteert in ieder geval een stukje beter.
Maar goed. Het gaat in de film vooral om de mutilaties en de kills. Die zien er goed uit. De fantastische make-up en de fantastische effecten staan in dat opzicht garant voor veel kijkplezier.

Zoals het hoort, worden Slasher-films gekenmerkt door een grote hoeveelheid sequels, zodoende kan dhr. ChromeSkull niet achterblijven en kwam er alvast één sequel...Geheel in de slasher-traditie; gruwelijker, met meer gore en bloed. En ja...zelfs een klein beetje meer achtergrond en verhaal! Dat verhaal over een mysterieuze organisatie achter ChromeSkull, was best intrigerend. Aja, dit was zeker een sterk vervolg en regisseur Robert Hall overtrof zichzelf hier dan ook! Eveneens kon hij lekker visueel zijn ex en hoofdrolspeelster uit de eerste film Bobbi Sue Luther netjes legaal laten omleggen door zijn moordenaar. Ja dit was voor de liefhebbers van het slasher-genre puur genieten! Het zal zeker niet verkeerd zijn als men inderdaad de (in de afkondiging) derde film van de grond weet te krijgen!

Vervolg op een best matig eerste deel. Vaak denk je dat je het met een vervolg wat harder en grootser aanpakt, maar Hall regisseert eigenlijk precies dezelfde film nog een keer. Alleen dit keer met de volgende hoop oninteressante personages. Principe keert terug om dezelfde saaie killer te spelen, deze ChromeSkull dus. Het is eigenlijk heel bijzonder hoe je met zo'n film dubbel en dik inzet op extra brute moorden en het dan vervolgens laat doen door deze lompe koe. Suf masker en geen enkele dreiging. Gelukkig heeft Hall de bal niet laten vallen qua geweld en drukt nog altijd extra hard door met de kills. Die zijn dan ook opvallend gemeen en bruut, maar het maakt weinig uit wie er sterft want het zijn toch allemaal maar inwisselbare personages. Sowieso kan zo'n basisgegeven echt niet meer. Een groepje eentonige politieagenten, een groepje saaie slachtoffers en wat random ingeschreven mensen om tussendoor even om zeep te helpen bij elkaar en daar nog een serieus verhaal omheen werken ook. Je moet het maar durven. Al bij al doet het totale gebrek aan visuele invulling en inhoudelijke creativiteit doet een best potentiële film als Laid to Rest de das om. Altijd jammer.