BKO: Bangkok Knockout (2010)

Dit was toch wel één van de films die ik het liefst wilde zien. De trailer maakte me razend enthousiast en zo veel goede Thaise martial arts films zijn er niet. De beeldkwaliteit van de versie die ik heb gezien was goed, maar de ondertiteling was vermoedelijk gemaakt door een ladderzatte analfabeet die met zijn tenen typte. Ik heb een aantal keer goed kunnen lachen, onbedoeld dus.

Wat ik er vanuit op kon maken was dat de lekkere chick van een vechtersgroep is gekidnapt door een rijke Amerikaan en om haar terug te winnen moeten ze vechten. Ondertussen kunnen een aantal rijke lui geld inzetten op degene waarvan ze denken dat hij gaat winnen. Een enorm dun verhaal dus, en waarschijnlijk maken de dialoogscenes (waar ik dus niet veel van begreep) het niet veel diepgaander. Maakt geen drol uit natuurlijk want het enige dat je wilt zien is dikke actie en dat zit met de regisseur van Kerd Ma Lui en Ong Bak 2 aan het roer behoorlijk goed. Toch knaagde er regelmatig iets en besefte ik dat ik hier toch niet met een film van Prachya Pinkaew te maken had. De vergelijkingen met pionier Tony Jaa en zijn Ong Bak zijn onvermijdelijk en helaas wordt BKO: Bangkok Knockout nooit zo goed. Maar waarom niet?

De locatie is bijvoorbeeld wat pover. Tachtig procent van de film speelt zich af in een verlaten gebouw waar camera's zijn geïnstalleerd zodat alles goed is te volgen voor de rijke stinkerds. Ik denk dat het budget van de film ook niet al te hoog is en zo'n gebouw is best leuk, maar verveeld op den duur een beetje. De kracht van het Thaise stuntwerk zit namelijk ook in het gebruik maken van de omgeving en muurtje op, stellinkje af had ik na tientallen keren wel gezien. Beetje kaal voelde het aan. Gelukkig maakt het einde het een en ander goed. Maar bij een Ong Bak of Tom Yum Goong waren de locaties afwisselender.

Er is ook een ernstig gebrek aan interessante hoofdpersonen. Tony Jaa is de grote man en van de vrouwen is Yanin Vismistananda de grote vechtersbazin. In deze film spelen onbekende acteurs die nogal kleurloze personages neerzetten. Niet alleen is er geen duidelijke hoofdrol, geen van hen heeft speciale signature moves in huis of een overdreven stoer voorkomen. Aan vijandelijke zijde staan gelukkig wel enkele stoere badguys zoals de man in het zwart, de gemaskerde vechter en de blonde verrader. Personen die een eigen stijl hebben en er ook tough uitzien.

De actie is zoals we mogen verwachten en zoals de trailer aanduidt bikkelhard. Klappen komen weer hard aan en er worden geen koorden gebruikt. De Thai zijn daar meesters in, iedere acteur is zijn eigen stuntman en soms vraag je je echt af hoe ze het hebben overleefd. De martial artists laten iedere schijnbaar onmogelijke move lijken op kinderspel. Soms kreeg ik spontaan zin om ook even een somersault kick uit te voeren, maar in de wetenschap dat de tv, het raam en diverse meubels het niet zouden overleven en ik met een dubbelgevouwen hoofd naar het ziekenhuis zou moeten, hield ik me in. Erg vlot gefilmd en mooi gechoreografeerd. En toch had ik nergens echt het 'wow' gevoel dat ik bij de Jaa-films (daar is hij weer) wel had. Misschien omdat ik intussen al wat gewend ben wat betreft Thaise stunts. Maar eigenlijk denk ik ook dat een sterkere soundtrack me meer adrenaline zou hebben gegeven, een sterk punt in Ong Bak. De cinematografie was soms ook niet zo sterk. Vechters die buiten beeld sprongen en opeens ergens anders weer in beeld sprongen bijvoorbeeld of het filmen van het moment dat de vechters tegelijk de lucht inspringen en elkaar in het midden treffen had beter gekund.

Uiteindelijk kan ik tot de conclusie komen dat ik me goed heb vermaakt, maar er iets meer van had verwacht. De film voelt wat meer low budget dan de trailer doet vermoeden en doordat de ondertitels voor geen kant klopten heb ik niet veel begrepen van het verhaal en daardoor misschien wat binding met de characters misgelopen. Deze film ga ik ongetwijfeld binnenkort herzien, met goede ondertitels en ik vermoed dat ik hem dan nog wel eens kan ophogen. Desalniettemin het bekijken waard voor Thaise martial arts fans.

Meer van verwacht.

Met de actiescenes is niks mis. Misschien niet bijster origineel meer ondertussen maar gevechten als in de kooi ( ) of later tegen de Michael Myers look-a-like mogen er absoluut zijn. Die niche hebben ze in Thailand wel vast en zullen ze allicht ook niet snel meer afgeven.

Maar verder is het een wat kale film. Verhaaltje is dom, boeit verder niet zo maar de intro was gewoon te langdradig. Ook de outro trouwens, na het "finale" gevecht komt er nog een heel stuk bij (meer dan 20 minuten) die niet erg veel meer boeiden. Wel nog steeds actievol, maar het verhaal was toen eigenlijk afgelopen en qua choreografie voegden die actiescenes ook niet heel veel meer toe. Wat gedoe met brommers en trucks, niet geheel mijn ding.

Setting, camerawerk en acteerwerk vond ik ook ondermaats. Een film als deze mag er toch echt wel wat beter uitzien. Nu is het gewoon telkens weer wachten op de volgende actiescene. Die zijn dan ook meteen wel weer érg goed, maar geweldig hoog scoren doet de film uiteindelijk niet.

Beetje een gemiste kans.

3.0*

Enige reden.

Voorzien van zeer matig acteerwerk en veel te lang hangend blijvende op dezelfde locatie, heeft deze officieuze Ong Bak vrijwel alleen goede knokscènes te bieden. Het aardige begin doet echter vermoeden dat er ook verhaaltechnisch gezien best wel wat meer in had kunnen zitten. En dus moet de kijker zich tussen de vaak fenomenaal uitgevoerde vechtpartijen worstelen door een hoop reut. Eigenlijk zijn deze oplevingen de enige reden om de rit uit te zitten.

Goed.

Alles (zwaar) kut, behalve wanneer het stunten en meppen begint. Acteren kunnen ze niet, maar aan incasseringsvermogen geen gebrek. Ze vallen weer hard. Toch mist het over het geheel wat aan impact in de knokpartijen. De lat ligt hoog sinds Ong-Bak en dat is iets wat deze nieuwe generatie te vaak bij lange na niet haalt.

Het beste gevecht, eentje in een kooi, is echt smullen, maar die zit wel ergens in het begin. In wat de laatste had moeten zijn (die van het spel) wordt het hier en daar nog even serieus stevig. Alles daarna voelt overbodig. Bovendien mag Rittikrai de volgende keer wel even iets pittiger afrekenen met z'n meest irritante personage.

Voor het verhaal en het matige acteerwerk hoef je deze film echt niet te kijken, want dat is echt zo fout dat het eigenlijk weer grappig wordt. De gokkers sloegen wel alles, negen van de tien keer onverstaanbaar en met name die 'Rus' met zijn droge one-liners...
Al kon ik eerlijk gezegd wel genieten van dat mannetje die voor een vrouw kan doorgaan met zijn grappen en hysterische geschreeuw de hele tijd. En uiteindelijk blijkt die gast dus ook bij de bad guys te horen. "Classic."

Verder is er niet echt een hoofdpersonage aanwezig, het zijn allemaal vrij inwisselbare personages. Al dacht ik wel dat het min of meer Pod was aangezien hij de beste vechter van de club is. En de leuke dames mogen er uiteraard wel wezen.

Om dan bij de actie te komen, die is gelukkig wel goed te noemen ondanks het zich voor het grootste gedeelte op één (povere) locatie afspeelt. Plus de bad guys zijn even goed of soms zelfs net wat beter dan de good guys, wat je niet veel ziet in films.

De film had wel wat ingekort mogen worden, want tegen het einde aan had ik het wel gezien en werd het me te langdradig.

Kleine 3,0 sterren.

B.K.O. is overduidelijk een productie waarbij de focus volledig op actie ligt.

Het verhaal begon helaas matig, een trage lange opbouw waarbij een korte wedstrijd wordt gehouden, winnaars vieren feest en na ruim een kwartier worden de heren en dames wakker en hebben ze door dat er iets niet klopt. En ja na bijna 20 minuten wanneer die auto door de muur komt rijden, gaat het ook echt los.

En dan wordt het meer dan leuk. Barstensvol stuntwerk en sterke gevechten. Het verhaal zelf is slap maar dat wordt meer dan goed gemaakt door de actie. Die oogt regelmatig gewoon alsof de klappen ook echt raak zijn.

Panna Rittikrai flikt het hem weer voor mij.

@shinobi:

Dat mannetje dat voor een vrouw kan doorgaan, wat een irrant personage was dat trouwens, vond hem overigens lijken op Willy Wonka (De Johnny Depp look)

Panna Rittikrai flikt het eindelijk

Er is een tijd geweest dat ik me via Ong-Bak en Tony Jaa wat meer begon te interesseren voor de Thaise cinema, maar dat is langzamerhand doodgebloed. Deze BKO stamt dan ook nog uit die tijd en lag al ettelijke maanden wat stof te verzamelen. Daar kwam dan ook nog eens bij dat ik Rittikrai zijn Ong-Bak 2 niet al te schitterend vond en ik me afvroeg wat hij er hier van ging maken.

Nu moet ik daar wel bij zeggen dat ik die Ong Bak films al in geen jaren meer heb gezien, maar dit vond ik erg leuk. Op narratief vlak is Bangkok Knockout wat kaal en voorspelbaar met de verplichte flashbacks die het verleden van de fight club wat uit de doeken doet, maar op gebied van de actie is dit toch wel een heerlijk staaltje cinema. Veel verschillende stijlen, een aantal coole bad-guys (favoriet was toch de imposante serial killer-achtige dude met zijn bijl, zeker wanneer hij ook nog eens in de fik komt te staan) en een paar toffe settings. Het kooigevecht is in ieder geval één van de hoogtepunten. Naar het einde toe lijkt de film zich te gaan verslikken in het feit dat de fight club nog eens achter de gokkers aangaan (met alle gevolgen van dien), maar ook dat blijkt een nog vermakelijk stukje te zijn.

Degene die verantwoordelijk voor de ondertiteling had trouwens precies wel wat teveel gezopen toen hij werd ingehuurd om de film te ondertitelen. Soit, het verhaal is sowieso niet het belangrijkste aan de film en ook aan het acteren zelf lijkt niet de prioriteit te zijn geweest. Vond de muzikant eigenlijk wel wat weghebben van Eric Tsang in de oude Jackie Chan films, maar vreemd genoeg kon ik hem hier wel goed hebben. De humor is regelmatig van een bedenkelijk niveau en toch.. Ik zal wel in een flauwe bui zijn geweest. Niet echt bekende namen lijkt me, al moet ik toegeven dat praktisch elke andere Thaise acteur buiten Tony Jaa onbekend is voor mij, maar het is duidelijk dat ze allemaal wel een lekker potje kunnen knokken.

Ik ben één van de zeldzame hoge stemmers voor deze Bangkok Knockout en langs de ene kant begrijp ik wel waarom, maar langs de andere kant heb ik me hier gisteravond wel mee geamuseerd. Er is veel op te merken aan de film, maar als je op zoek bent naar een geslaagde vechtfilm, dan kom je hier wel aan je trekken.

4*

Vond je the Raid een goeie film?

Voor mij is deze bijna net zo goed,een aaneenschakeling van gevechten en actie.

Het komt ook allemaal fris en vernieuwend over,kortom een heerlijke knokfilm.

Vandaag bekeken, vond hem wel een stuk minder dan ''The Raid'' , als je die gewend bent is dit nog matig.

in de film ''The Raid '' zijn veel hardere gevechten te zien en vallen er veel meer doden vergeleken met deze film.

Deze film begint vrij langzaam met een hoop ongein, maar na zo'n 25 minuten begint het 'spel'' en moet een groep/ familie vechten tegen andere goede vechters, zo komen ze steeds verder in het spel.

Leuke gevechten wel en ook het einde was best wel geslaagd met de vrachtwagen.

Maar op een gegeven moment werd het wel wat eentonig.

Nee geef mij maar 'the raid'' vol met spanning en keiharde actie.