Friends with Benefits (2011)

Onderhoudend romcommetje dat nergens de middelmaat ontstijgt. Chemie was er wel redelijk tussen Timberlake en Kunis. Toch wel belangrijk met een script als dit waar ze toch een paar keer uit de kleren gaan. De zijplotjes zijn er een beetje aan vastgeplakt om een beetje drama erdoorheen te flansen. Niet perse nodig geweest wat mij betreft. Vond de setting wel erg vlot en van deze tijd. Harrelson die wel vaker dit soort rollen heeft gespeeld schaamt zich nergens voor en dat zorgt hier en daar voor een vrolijke noot. Moeder van Kunis werkte op mijn zenuwen. Irritant flower-power-wijf. Film had ook nog wel iets korter mogen duren. Toch overall wel kijkbaar. 3 sterren.

Tsjongejongejonge, ik heb nog best een hoge pet op van Justin Timberlake en Mila Kunis, maar hier waren ze gewoonweg strontvervelend. Timberlake blijft maar op de vlakte en is vooral saai, Kunis leuk om te zien, maar maakt het er niet leuker op met haar hautaine gedrag. Uiteraard wordt een vader met Alzheimer er weer bij de haren bijgetrokken om de film enigszins dramatische diepgang te geven. Tsja dat slaat natuurlijk nooit aan. Overigens vrees ik dat door de kijk-deze-film-eens-hip-zijn-qua-dialogen dit over tien jaar een gedateerd lachertje is.

Friends with Benefits is in mijn beleving een erg vermoeiende, rommelige en veel te gladde romantische komedie. Kunis en Timberlake hebben nauwelijks chemie en de dialogen die werkelijk nergers over gaan vliegen je om de oren. Het enige positieve aan de film zijn de bijrollen. Woody Harrelson en ook Emma Stone doen het erg leuk maar het voornaamste probleem van een fantasieloos scenario en vooral een slecht acterende Justin Timberlake is daar niet mee verholpen.

Zelfs Mila Kunis is irritant. Haar uiterlijk en een aantal naaktscene's doen daar niets aan af.

Zwak

'k vond het wel een leuke film. Natuurlijk wel een voorspelbaar verhaal, maar de film was wel grappig, 'k heb toch een aantal keren moeten lachen.

Toch een redelijk bekende cast, met zelf enkele leuke cameo's. Ze deden het allemaal wel prima.

Verder verveelde het verhaal niet en zag het er prima uit.

'k had weinig verwachtingen bij deze film, maar toch erg goed meegevallen.

Matige film waarin een man en vrouw besluiten een seks-relatie met elkaar te beginnen. De grappig bedoelde seks-scenes komen wel heel gekunsteld over. Deze romcom doet er te lang over om bij het voorspelbare einde te komen. De bijrollen zijn zowel leuker en ingevuld door betere acteurs.

Matig. Wel beter dan tegenhanger No Strings Attached, maar dat was dan ook een onding eerste klas. Deze film heeft in elk geval een hoofdrolspeelster met iets meer seks, een mooier kleurenpalet en hoewel er altijd lakens zijn om de edele delen te bedekken zie je af en toe nog eens een naakte kont waarvan je denkt: ah, ze zijn dus wel naakt. Nog altijd een brave film, maar net iets minder braaf.

Verder gaat dit soort films nooit om de inhoud, want die is zo voorspelbaar als wat. Nee, het gaat om de chemie (die is er niet, alleen de lach van Kunis is mooi) en de spelers (Timberlake zal ik nooit fan van worden) en de losse situaties, en die laatste categorie was er nog wel bij momenten. Wel heb ik het deel 'humor' volledig gemist. Ten slotte duurt de film te lang. 1,5*.

Een fijn, scherp, komisch en vlot eerste half uur waar je makkelijk de tijd mee vergeet, exact wat ik nodig had op een levenloze avond als die van gister, maar al snel moest het weer veranderen in zo'n zelfbewust hipster werkje dat zo overduidelijk anders wil zijn dan haar soortgenoten dat de geloofwaardig/oprechtheid al snel afzakt. Ik weet niet wat het is in de twenty-tens maar het lijkt wel alsof de Hollywood producenten er (weliswaar zo'n twintig jaar te laat) achter zijn gekomen dat de zoetsappige hap/slik formule (nu zelfs voor de al snel geëmotioneerde, ongestelde, door liefdesverdriet gekwelde, Ben & Jerry's etende vrouwen onder ons) niet meer werkt en ze het nodig achter dit op te lossen met een fake realistisch, meer uit het leven geroepen, maar ondertussen uit willekeurige indie-successen bij elkaar gesprokkelde randje, waar vrouwen boeren/scheten laten, John Mayer een gladjakker vinden, jongenshumor hebben en vooral seksualiteit een stuk opener behandeld wordt. Dat laatste valt opzich aan te moedigen maar buiten een plastic stunt-kont blijft het zich ten aller tijden onder de dekens afspelen. Bijzonder preuts voor een film die al meteen aan het begin een dialoog heeft over dat hetero mannen ook best kunnen genieten van een vinger in hun kont.

Mensen die mijn berichten een beetje volgen zullen dat een rare uitspraak vinden aangezien ik bij genre-collega's vaak geklaagd heb over het ontbreken van realisme, waardoor mijn reputatie als hopeloze romanticus ook een beetje gevaar loopt, dat is misschien ook wel een beetje zo maar ik weet zo even niet wat erger is want hoe cynisch je hoofdfiguren ook zijn, uiteindelijk weet je toch wel dat ze elkaar aan het eind weer ergens op een vliegveld staan te tongen met een cheesy popdeuntje eronder, iets wat ze zelf halverwege de film zo belachelijk maakte. Bovendien is anderhalf uur naar het zure gezicht van Mila Kunis kijken ook niet echt bevoordelijk voor de potentie. het luisteren naar haar stem ook niet trouwens. Dan had ik liever Emma Stone, wie ze met een zielige cameo van nog geen 5 minuten hebben afgedaan, in die rol gezien. Timberlake en Harrelson waren dan wel aardig en gelukkig zijn de humor en het scenario bij vlagen wel aanstekelijk waarbij ik mijn negativiteit af en toe ook wel even opzij kon leggen, daarbij heeft jaar en plotgenoot No Strings Attached bewezen dat het allemaal nog een stuk slechter kan. (2,5*)

Friends with Benefits

Omdat er in deze tijd werkelijk niets meer op tv is, keek ik deze toen die langs kwam op RTL 5, natuurlijk. Direct gevolgt door No Strings Attachted besloot ik beiden maar te kijken; dan zou mijn avond lekker snel om zijn. Na deze had ik echter geen kracht meer om aan de volgende te beginnen. De zoetsappige preutse semi-porno kwam me wel de neus uit. Leuk als je twaalf bent, maar die leeftijd ben ik reeds ontgroeid.

Want naast een ontzettend voorspelbaar, clichématig en ook saai plot heeft de film niets meer te bieden. Gluck heeft besloten even makkelijk te cashen en alle hopelozen onder ons naar de bios te lokken, in de hoop een tepel van de schone Kunis op te vangen. Mila weet echter de dekens op fenomenale wijze tijdens het spel der liefde, dat hier grandioos misbruikt wordt, precies over haar borsten en heupen te laten glijden zodat alles aan het oog onttrokken wordt. De fantasie is levendiger dan het beeld, maar een harde kan je er niet van krijgen. De ontzettend zwakke aaneenrijging van inhoudsloze seksscènes die tussen pornografie en komedie in vallen blijken een gapend, leeg gat te zijn. De daarop volgende drama - hoe kan het ook anders - is van een nieuw staaltje laag niveau. Toch heeft de film ook zeker humoristische waardes, belichaamd in het schaamteloze personage van Patricia Clarkson, die totale schijt aan alles en vooral zichzelf heeft.

Justin Timberlake heeft mij nooit weten te bekoren als acteur. Als zanger is hij in mijn optiek beter op zijn plek. Lekker bij laten Justin. Ook hier lijkt hij totaal niet in zijn rol te passen. Zijn karakter matcht niet met zijn looks, zijn looks matchen niet met zijn sekspartner en zijn sekspartner matcht niet met zijn karakter. Zwakke rol.

Bij Mila Kunis kan je zien dat ze in louter dit vak gezeten heeft, al zou ze zonder haar leuke koppie en strakke lijnen misschien niet tot hier zijn gekomen. Ze speelt beter, maar dat maakt haar nog niet goed. Aardig.

Patricia Clarkson was alleraardigst. Zij wist mij het meest te bekoren in deze matige productie. Met haar overdreven zeventiger-jarenmentaliteit is ze een van de meest toegevoegde waardes.

De films steekt zwak in elkaar. Naast een saai verhaal is het allemaal behoorlijk beroerd in beeld gebracht. Vooral de erotische scènes zijn zwak. Niet dat ik nu dorst naar geslachtsdelen, maar de krampachtigheid waarmee vooral dekens te zien waren stoorden mij aanzienlijk. Mila en Justin moeten zich een wrap gevoeld hebben. Daarnaast was er weinig romantiek in het geheel te beleven. Zelfs op het einde. Hierdoor ontstaat een constant gebrek aan sfeer dat de film vooral saai maakt.

Friends with Benefits is volgens de Amerikaans-Republikeinse kuisheidsregels een fantastisch werk geworden, maar hier in het doorontwikkelde Nederland een saaie zit. Geef mij dan maar Game of Thrones: bier, geweld en tieten. HBO heeft wel door hoe het moet.

2*

Leuke film.. humor en romantiek in een prima combinatie.. ook best herkenbaar uit het dagelijks leven.. was elk einde maar zo..

“Why don't they ever a make a movie about what happens after they kiss?”

Friends with Benefits is pretentieloos vermaak met twee charmante hoofdrolspelers. Dit soort romcom staat of valt bij de chemie die de twee hoofdrolspelers hebben, en Timberlake en Kunis hebben zichtbaar plezier met elkaar. Het verhaal wordt ook met veel vaart en flair opgediend door regisseur Will Gluck.

De film wil soms wel heel erg apart, gedurfd en excentriek zijn, waardoor de situaties en dialogen wat gemaakt overkomen. Maar vooral in het begin stoort dat nog niet. Wanneer Kunis en Timberlake hun “friends with benefits” mantra in de praktijk brengen begint de gekunsteldheid van hun dialogen wel heel erg op te vallen, maar Kunis en JT weten het nog aardig te verkopen. Wanneer ze naar Los Angeles gaan om de familie van Dylan op te zoeken komt er de onvermijdelijke ruzie en verwijdering, en hier ontwikkelt de film zich tot een voorspelbare en clichématige romcom. Het feel good einde wordt wel origineel gebracht, en dat is in dit soort films al het halve werk.

Standaard gebeuren.

Weinig vernieuwende Amerikaanse komedie zoals er wederom weer een hoop van zijn. Echter zit er soms wel een meer dan aardige komedie bij in de reeks, maar deze is helaas geen uitzondering en valt meer in het kader waar een hoop andere komedies ook in vallen.

Kunis en Timberlake doen het voor de rest wel aardig. Er heerst nooit optimale chemie, maar ze doen het voor de rest wel leuk. Ze voorkomen echter helaas nooit dat de film soms wat saai is. De film lijkt soms zelf ook niet meer te weten waar het heen wil.

De romantiek is niet echt aanwezig, wie een hele zoete romcom verwacht zal dan ook wel wat teleurgesteld zijn, Dit is vooral een komedie met wat subtiele trekjes. Wel in het gebied van seks zijn er flauwe momenten, maar de film houd zichzelf wel in toon gelukkig.

De film wordt nooit vervelend, maar heel grappig is het ook nergens. Verrassend ook dat Harrelson even voorbij komt lopen. Echter is hij niet leuk genoeg en niet prominent genoeg gebracht om optimaal leuk te zijn helaas.

Kijkt voor de rest wel redelijk weg, maar 109 minuten voelt soms absoluut gerekt aan. Het is soms ook wel een beetje saai, en veel heeft de film niet echt te bieden. Nu is de film wel onvoorspelbaar genoeg soms, daar nog wel extra punten van. Voor de rest blinkt de film nergens in uit.

Een romcom dat in het begin een kleine poging doet om het genre zelf wat op de korrel te nemen, maar al snel vervalt in een cliché romcom. Het begint ook verwarrend met een korte scène van Emma Stone die als actrice toch sneller doorgroeide dan de huidige hoofdspelers. Op zich is er niets mis met de film en de chemie tussen Timberlake en Kunis zit best wel goed. Enkele leuke randfiguren er bij, de nodige drama er bij, kortom alles wat je kan verwachten van het genre. Weinig verrassend dus, maar je krijgt wat je kan verwachten.

Zet de meest begeerlijke man (Timberlake) en de meest begeerlijke vrouw (Kunis) van het moment in een romantische komedie en je hebt een hit. Als het zo gemakkelijk was om een hit te scoren, dan was elke romantische komedie zo vermakelijk als deze. Wie had kunnen denken dat er zo’n goede chemie zou zijn tussen Timberlake en Kunis dat zij een perfecte match blijken te zijn? Dylan [Justin Timberlake] en Jamie [Mila Kunis] hebben net een langdurige relatie achter de rug en besluiten te kiezen voor seks zonder emoties. Wanneer Jamie (een recruiter) en Dylan (een cliënt) elkaar ontmoeten is er meteen een klik. Na een paar ontmoetingen besluiten ze samen te gaan voor een relatie als ‘Friends With Benefits’, maar uiteraard kruipt het bloed op den duur toch waar het niet kan gaan. Neemt de clichés van de romkom op vermakelijke wijze op de hak, maar schroomt niet om die te omarmen in de onvermijdelijke finale. Er zijn uitstekende bijrollen, met name voor Patricia Clarkson als Jamies vrijpostige moeder en voor Woody Harrelson als Dylans baas, een vroeg voorbeeld van een homoseksueel personage dat breekt met de hardnekkige stereotypes.

Film die voor mijn gevoel zeer aardig begon en ongeveer halverwege inkakt. Mila Kunis is wat mij betreft een schot in de roos voor deze rol. Leuke meid met een fijne uitstraling en soms ook echt wel grappig. Je snapt niet dat Justin Timberlake niet gelijk als een blok voor haar valt. Timberlake zelf heb ik daarentegen nooit zo'n begaafd acteur gevonden en ook hier wil het niet helemaal vlotten. De chemie tussen de twee is er nog wel in het begin, wanneer Kunis hem rondleidt door New York, maar - ironisch genoeg - zodra er gevoelens in het spel komen, verdwijnt het ook als sneeuw voor de zon.

Tegen het einde ontspoort de film helaas helemaal. Dylan zegt zulke vergaande dingen over Jamie dat je als kijker eigenlijk hoopt dat het niet meer goed komt tussen de twee. Zijn 'change of heart' komt dan weer veel te plots, waardoor het gezapige einde (wat normaal gesproken is wat we willen bij dit soort films) nauwelijks landt. Zonde. Uiteindelijk weten enkele bekende koppen in de bijrollen, met als hilarisch hoogtepunt Woody Harrelson, ervoor te zorgen dat ik nog wel net een voldoende aan de film kwijt kan. Als de film het niveau van het begin had weten vast te houden, had ik echter makkelijk een half punt hoger kunnen uitkomen.

3*

Prima romkom met Justin Timberlake en Mila Kunis die elkaar aantrekkelijk vinden maar geen relatie met elkaar willen. Wat de film best leuk doet is het spelen met de clichés van dit soort films, maar de film kan niet voorkomen dat ze toch ook zelf in wat clichés trappen. Maar het levert wel een leuke film op waar Timberlake en Kunis prima hun rol spelen, er is overduidelijk chemie tussen beiden. Sowieso wel een slimme zet om beiden te casten, ze waren destijds enorm populair en hebben natuurlijk hun looks mee. Poh, wat is Mila Kunis toch bloedmooi zeg, zeker geen straf om naar te kijken. Wel jammer dat dit weer een hele brave Hollywood-uitwerking heeft, dus geen borst of blote kont van Mila in beeld. Als je toch een onderwerp als friends with benefits kiest, durf dan ook wat gewaagds te tonen.

De film duurt wel wat te lang, dit soort verhalen moet je in een minuut of 85 kunnen vertellen. Zeker dat subplot rondom de pa Dylan met de alzheimer is echt overbodig en niet boeiend. Maar verder gewoon leuk, simpel vermaak met hier en daar best een leuke grap. Geinige cameo van Jason Segel ook.

3*