Spring 1941 (2008)

Redelijk oorlogsdrama met een prima Joseph Fiennes ook de rest van de vrij onbekende cast deed het goed.

Klopt wat stinissen zegt:maar ook niet meer en minder,wel mooi bedacht aan het einde in de kerk.

In 1941 proberen in Polen, de succesvolle Joodse dokter Artur Planck, zijn vrouw Clara en hun twee dochters aan de binnenvallende Nazi's te ontsnappen. Een van de meisjes wordt neergeschoten. Ze vinden onderdak in de boerderij van Emilia, wiens man naar het front trok en vermist is. Terwijl Clara gedwongen wordt om op de zolder te blijven, ontstaat er een verhouding tussen Emilia en Artur en ze vertelt de mensen dat hij haar neef is.

Dit Holocaust-verhaal in flashback-structuur had intenser kunnen zijn, maar de driehoeksverhouding gooit volgens mij roet in het eten. In plaats van een prangende oorlogsfilm werd het een eerder middelmatig melodrama. Op de vertolkingen valt evenwel niets aan te merken.

Behoorlijk zware film, met weinig nuances en met nogal wat effectbejag (hakenkruisbanners op plaatsen waar ze niet horen), maar die alleen al gezien het onderwerp natuurlijk wel de aandacht weet vast te houden. Maar ook te ontroeren? Ik vraag het me af. Aan de acteerprestaties ligt het niet en aan het scenario zeker ook niet. Toch krijgt de film hier nauwelijks een voldoende.

Er zitten nogal wat gaten in het verhaal waar ik me aan gestoord heb, en die de makers kennelijk niet belangrijk vonden, en dat alleen al stoort me. Als de synopsis hier klopt, waarom heet de film dan 'Spring 1941'? De Duitsers kwamen niet in de lente van 1941 naar Polen, maar in september 1939. En wie is dat blonde meisje aan het eind van de film? Kennelijk een dochter van Clara, maar hoe zit dat dan? Ik hou niet van dat soort puzzels.

Behalve de regisseur is dit toch meer een Poolse film dan een Israëlische. Relevant? Nee. Of het zou de nadruk moeten zijn op het feit dat het Polen waren die hier joden verborgen hielden voor de Duitsers. Zeker, dat is ook gebeurd. Maar uit recente gebeurtenissen blijkt dat de Polen nog weinig vat hebben op hun oorlogsverleden. Bij wet is bepaald dat we het niet mogen hebben over Poolse vernietigingskampen, maar dat het Duitse kampen waren. Ja, die oorlog is daar nog niet voorbij. Hier trouwens ook niet. Dodenherdenking op 4 mei in Rotterdam, op koopavond, dus de winkels gewoon open. Vonden de winkeliers geen punt.

Gewoon een goede film waarin Clare Higgins als de oudere Clara de show steelt. Al in de opening weet ze met haar cello een gevoelige snaar te raken. Melodramatisch wordt het zeker niet. Het trauma van Clara als Holocaust overlevende is ontroerend. Bij het afsluitende cello concert in b-mineur van Dvorak heb ik wel een traantje weg gepinkt.

Dochter Tania duikt al in de opening op. Waarschijnlijk is Clara hertrouwd na de oorlog.

De gebeurtenissen op de boerderij spelen zich af in de lente van 1941 vandaar. Het getto van Warschau was niet van de ene op de andere dag gerealiseerd he.