Murders in the Zoo (1933)

Het is dat ik een film zocht waarin dieren of een dierentuin een rol speelden. Anders zou ik deze film nooit zijn tegen gekomen. Ik zal eerlijk zeggen dat ik van deze titel nog nooit had gehoord. Aangezien er slechts zes maal op deze film is gestemd, was ik niet de enige. Zijn onbekendheid begrijp ik wel. Na het zien van de film was ik niet laaiend enthousiast.

De regisseur heet A. Edward Sutherland. De man heft met name in de jaren 30 en 40 aardig wat films gemaakt, waaronder een aantal muzikale gedrochten met Bing Crosby. Ik zag in zijn CV zelfs The Flying Deuces (1939) staan. De enige andere film van Sutherland die ik ooit eens heb bekeken. Laurel en Hardy in een hele geslaagde komedie. Waarschijnlijk de enige positieve uitschieter in het verder vrij vlakke oeuvre van de regisseur.

Terug naar Murders in the Zoo. De film heeft een hele aardige openingsscène .De scène begint met een idyllisch shot van een oerwoud, eindigt met lichamelijk en psychologisch geweld en is lekker duister van opzet. De scène biedt fijne horror en doet dat zonder monsters of bovennatuurlijke fenomenen. Gewone klassieke suspense en mysterie overgoten met een duister sausje. Mooie scène. Daarna is het allemaal wat minder opwindend met hier en daar nog een aardig momentje van de hoofdrol.

Prima hoofdrol van Lionel Atwill. Hij speelt een geesteszieke sadist behept met een obsessieve vorm van jaloezie. Atwill geeft hem gestalte als een heuse psychopaat zoals we die uit latere films ook wel kennen. Denk hierbij bijvoorbeeld aan Hannibal Lecter. Lionel Atwill’s personage is Intelligent, creatief, medisch onderlegd en efficiënt in het doden van mensen. Overigens doet hij dat laatste niet zonder zijn slachtoffers eerst even te kwellen en te pijnigen. Hij is de personificatie van menselijke wreedheid. Fijne man, die Atwill.

De moordende psychopaat maakt de film bezienswaardig. De overige personages zijn niet erg interessant. en spelen een bijrol in dienst van Atwill. De beestjes waar het mij allemaal om was begonnen spelen eveneens een weinig prominente rol. De dierentuin als achtergrond bij het verhaal is een leuke toevoeging en levert nog wat beestachtig vertier op.

Aardige film.