Mad Love (1935)

Peter Lorre speelt weer eens de waanzinnige en doet dit zeer goed het lachen van die man gaat door merg en been.

Echt wel schitterende film, jammer dat ie zo weinig bekend is bij het grote publiek. De oh zo brave dokter mag dan wel iets creepy over zich hebben, had niet verwacht dat hij het zo ver zou gaan drijven. Ook zijn huidhoudster zet een geweldig personage neer. Heel knap verhaal ook dat ondanks de korte speelduur toch goed uit de verf komt.

Knap geënsceneerde film.

De spookachtige belichting verhoogt het horrachtige van het verhaal en emoties worden perfet weergegeven door Frances Drake en Colin Clive, tegenspelers van de weer vervaarlijk met de ogen draaiende Peter Lorre, overbekend omwille van zijn aantreden in avonturen-mysterie-en horrorfilms uit die tijd maar ook soms het komisch element in lichtere komedies.

Fijne film over dr. Gogol die verliefd is op actrice Yvonne Orlac en door zijn liefde doordraait. Peter Lorre is briljant als de dokter. Ook is er ruimte voor een komische noot, vooral door de huishoudster (met papegaai). Helaas heeeft de film een korte tijdsduur en is deze mooie film veels te snel weer afgelopen.

"We all get it in the neck someday..."

Na het zien van Orlacs Hände (1924) was ik erg benieuwd naar de Amerikaanse talkie-remake. Normaal klinkt dat niet erg aantrekkelijk, maar met namen als Karl Freund, Peter Lorre en Gregg Toland veranderen de zaken. Charlie Chaplin noemde Peter Lorre schijnbaar na het zien van deze film de beste acteur op het grote scherm. Wellicht is dat iéts teveel eer, maar een genot om naar te kijken is hij absoluut.

Het verhaal is wederom simpel: pianist verliest handen, krijgt nieuwe handen die van een moordenaar geweest zijn, and things go downhill from there. Waar de remake verschilt is in het plotlijn omtrent de arts die dit doet, gespeeld door Peter Lorre. De vergelijking met Robert Wiene's laat expressionistische silent film vind ik moeilijk te maken, al waardeerde ik die nog net dat tandje meer, wat in 4* resulteerde. Mad Love zit daar ook bijna aan, maar kwam voor mij toch nét dat beetje tekort.

3,7*

Als kijker krijg je vooraf een waarschuwing via een voice over dat de film wel een heel schokkend zou kunnen zijn .

Anno nu komt dat nogal komisch over maar wellicht dat het toendertijd een stuk serieuzer werd genomen .

Sfeer zit er wel in en Lorre is weer goed op dreef alf creepy guy die geobserdeerd is door een vrouw die hij niet krijgen kan .

Naar verluidt putte striptekenaar Edgar P Jacobs behoorlijk wat inspiratie uit deze film voor zijn stripklassieker "Het Gele Teken".

Sommige scènes zou hij naadloos hebben overgenomen.

Eens zien of we die ook weer tegenkomen in de geplande Belgische verfilming van dat stripalbum.

Het zou de duurste Belgische filmproductie ooit worden.(25-30 miljoen Euro)