The Set-Up (1949)

Erg sterke noir, die zich afspeelt in de bokswereld.

Boordevol prachtige figuren en een prachtrol van Robert Ryan!

4*

Aardige film. Erg realistisch zou ik het allemaal niet willen bestempelen, maar wel lekker pulp. De box-scènes zijn heerlijk ruw, geleid met Opvallend mooie cameravoering die spijtig genoeg her en der nogal wordt vergalt door de montage. Ondanks de speelduur is er sprake van 'n paar overbodige scènes. niet al te hoogstaand, eenvoudigweg amusante film.

Onverwacht een zeer goede film noir van Robert Wise. Het eerste half uur maak je als kijker kennis met het bokswereldje van de jaren '40 en krijg je te zien hoe het hoofdpersonage met de bijnaam Stoker zich klaarmaakt voor het boksen. Tijdens dat half uur merk je ook op hoe zijn vrouw zich ernstig zorgen maakt over de gezondheid van haar man aangezien Stoker niet meer zo jong is i.v.m. zijn tegenstanders. Maar het is pas na die eerste dertig minuten aan spanningsopbouw dat de film echt interessant begint te worden, want de boksscènes met her en der wat geroep en reacties van het publiek waren op z'n minst spannend te noemen. Uiteindelijk zal Stoker moeten boeten voor een weddenschap tussen een misdadiger en zijn manager, Stoker wordt trouwens uitstekend neergezet door Robert Ryan.

De sfeer in deze film zit zoals bij vele films binnen het genre weer zeer goed, mede dankzij het schitterende camerawerk en de soms originele camerashots (zoals de schaduw van het orkestje tegen de muur van het steegje). Het idee van een real-time verhaal binnen 72 minuten pakt verder ook opvallend goed uit bij deze film, vooral omdat het verhaal nogal simpel van opzet is.

4.0 sterren

Als niet boksliefhebber is The Set-Up ondanks een speelduur van slechts 72 minuten toch een lange zit. De film speelt zich namelijk voor meer meer dan de helft af in de boksring. Nu is daar wel een goede reden voor aangezien de film in real-time speelt. Dat maakt van The Set-Up een bijzondere film maar jammer genoeg geen hele goede. Het real-time element voegt buiten realisme namelijk ook veel lang uitgesponnen stukken op, die de vaart flink uit de film halen. Het maakt van The Set-Up een aardig maar niet helemaal geslaagd filmexperiment. Een experiment dat ruim 60 jaar later al vaak is gekopieerd maar nog steeds geen echt goede film heeft opgeleverd.

Uitstekende film waarin een bokser op zijn retour zich klaarmaakt voor een bokswedstrijd. De film speelt zich in real-time af en heeft een rauwe toon (het acteerwerk en de casting van Robert Ryan draagt hier zeker aan bij). De bokswedstrijd zelf ziet er niet alleen goed uit, maar is mede door de opbouw die zich daarvoor heeft afgespeeld ook spannend.

Behoorlijk mooie film op een prachtig scherpe blu-ray van Warner Brothers Archive Collection, regiovrij met Engelse ondertiteling en verkrijgbaar als "Made on demand" bij Oldies.com. Een prachtige schakering van sfeervolle zwarte, witte en grijstinten in donkere straten en een groezelige boksarena. Tijdens de bokswedstrijden in de film zaten er behoorlijk wat gemene mensen in het publiek die erop hoopten dat de hoofdrolspeler flink in elkaar zou worden geslagen. Ze acteerden dit zodanig realistisch dat ik me ergerde aan hun gedrag en dit ertoe bijdroeg dat ik erg veel sympathie voor de hoofdrolspeler voelde.

Erg mooi gefilmde boxing noir van Robert Wise. Ik was ook zeer te spreken over de Warner Brothers Archive Collection Blu-ray. De film gaat over een wanhopige bokser in een cynisch afgebeelde bokswereld. De film beschrijft een bedompt klein uitzichtloos stadje in Amerika en volgt real time (zelden vertoond volgens Scorsese) een dag in het leven van een bokser.

De grauwheid die wordt weergegeven staat in contrast met de prachtige beelden. Rustige trackingsshots, close ups van het publiek, de geliefde en de boksers vormen de hoogtepunten van deze film.

Sterke noir boksfilm met een uitstekend spelende Ryan , het real time effect werkt hier heel goed , de sfeer is rauw

en hard , het verhaal is simpel zonder teveel zij plot lijntjes .

Eéntje van een handvol boksdrama’s uit de forties die ik nu ook weer kan afvinken (naast City for Conquest, Body and Soul en The Champion). Sommige zijn volledig in de studio gefilmd, andere gaan al een keer echt de straat op om footage te schieten. Maar wat ze alle gemeen hebben is dat de actie in de ring met voldoende realisme en grit wordt gebracht. En dat geldt dus ook voor deze The Set-Up. Het lijkt hier te gaan om een indoor studioproduct, al geeft dat niet van zodra je je inleeft in de personages. Het is een in alle opzichten gebalde film waarin wel wat symboliek te rapen valt. Zo vindt de bokskamp plaats in Paradise City (decennia voor Axl Rose & co deze stad bezongen) en in de finale van de film zoomt de camera uit en valt het oog van deze kijker op de neonverlichting ‘Dreamland’. En dan blijken stad en arena in eerste instantie toch een hellegat te zijn. Maar op het eind valt het dan weer op zijn plaats. Net zoals die Dreamland.
Het grootste deel van de film speelt zich af in de arena. Het is een waar inferno waarin Robert Ryan als hoofdkamper er alleen voor staat, in de steek gelaten door medestanders waaronder nota bene zijn manager en verzorger. Hij put weilswaar zijn kracht uit zijn afwezige (!) geliefde. Het publiek bestaat groteske karikaturen (de corpulente man, de sensatiebeluste vrouw, de bloeddorstige blinde (!)) wat bij mij eigenlijk herinneringen opriep aan de karikaturale figuren in de Kruisdraging van Jeroen Bosch - tsja kan ik niets aan verhelpen dat ik hierbij moet denken aan een eeuwenoud schilderij.
Robert Wise weet wel degelijk hoe hij een camera (en de cameraman) moet hanteren dus dat zit helemaal snor. Het is een film die zeker zal bijblijven, door de combinatie van een eerder simpel scenario met sterke beelden.

Degelijke boksfilm, die het vooral moet hebben van de sfeer en de goede boksscènes. Het gevecht wordt goed in beeld gebracht en hetgeen zich rondom de ring afspeelt ook. Qua verhaal en personages stelt de film niet zo veel voor, maar het kijkt best aardig weg.

Wegens wat andere zaken gisteren niet aan deze toegekomen en ook later deze week heb ik (met name donderdag en vrijdag) momenten dat ik wellicht geen tijd heb. Zaterdag en zondag heb ik echter tijd zat, dus ik haal het wel in.

De tweede boksnoir van dit jaar en ze gaan beiden hoog in de eindstand komen. Beiden vind ik ze beter dan de boksnoir van vorig jaar.

Robert Wise was in zijn beginjaren vooral iemand die kleine genrefilms maakte voor RKO, eerst vooral horror bij Val Lewton en wat later ook film noir. In deze fase was het vanuit de studio geredeneerd eem stuk minder ambitieus dan de films die hij had geëdit. Dit was zijn laatste RKO film. Hierna ging hij naar Warner. Ook dit had een laag budget. Het script was een bewerking van een gedicht met een paar bewerkingen (zo werd de hoofdrolspeler verandert van zwart in blank). Pas veel later was Wise op de toppen van zijn macht toen hij films mocht maken die heel belangrijk voor de studio waren zoals West Side Story en The SOund Of Music.

Het is vooral een heel vindingrijke film met een fantastische cameravoering, een film in real time, geen muziek om de geluiden te benadrukken, de camera die vaak van personages wisselt en een bokswedstrijd centraal stellen en die helemaal laten zien. Het is ook een film met zo'n bescheiden plot dat er zelfs in een film van nog geen vijf kwartier veel ruimte overblijft voor sfeer. Er is eigenlijk maar een zijweggetje en dat is ook al erg goed gedaan. Namelijk het vriendinnetje dat constant twijfelt of ze nog een bokswedstrijd kan aanzien.

We zitten in de eerste helft veelal in de kleedkamer van een hoop boksers op de wekelijkse boksavond. Deels jonge mensen met dromen om ooit verder te komen dan dit zaaltje en deels mensen die ooit verder waren maar weer teruggezakt zijn.

Grote aanrader.