Marwencol (2010)

Het was grappig, interessant, apart, sneu, vreemd, en indrukwekkend,

En zoiets heb ik nog niet eerder gezien...

4 sterren voor deze aparte man

Aandoenlijke kerel creëert na een persoonlijk drama zijn eigen droomwereld en maakt daar werkelijk prachtige (!!!) foto's van. Het is bijna spijtig dat de docu uiteindelijk wat met hem aan de haal gaat en Hogencamp zichzelf terug vindt en kwijt raakt in New York bij een tentoonstelling van zijn werk.

3*.

Mark Hogancamp liep een ernstige hersenbeschadiging op toen hij buiten het café in door een groepje jongeren werd mishandeld. Hij verloor bovendien grotendeels zijn geheugen. Mark vond een unieke vorm van zelftherapie in het ‘bouwen’ van Marwencol, een fictief dorpje in België tijdens de Tweede Wereldoorlog met met verschillende miniatuurpoppen als bewoners en een heroïsche soldaat als Marks alter ego. Door met behulp van een eenvoudige camera zelfverzonnen verhalen te vertellen, geeft hij zijn eigen leven structuur en betekenis. Familie, vrienden en kennissen vertellen welk personage op hen is gebaseerd en we volgen Hogancamp in de aanloop naar een tentoonstelling van zijn werk. Een extra spannende gebeurtenis, omdat Mark buitengewoon mensenschuw is. Malmberg vertelt het verhaal door middel van een slimme combinatie van gesprekken en een selectie uit de duizenden foto’s die Hogancamp maakte om de parallellen tussen de realiteit en de ‘fictie’ van Marwencol te leggen. Marks verhaal werd in 2018 verfilmd als Welcome to Marwen met Steve Carell in de hoofdrol.