The Spikes Gang (1974)

De film leeft op als Lee Marvin in beeld is, wat een unieke acteur was dat toch. Ron Howard is daarentegen niet de beste acteur van de drie jongens die zich bij Marvin aansluiten.

Het verhaal wordt nergens saai en heeft een paar aardige actiescenes. Wat de film iets beter dan gemiddeld maakt zijn de oneliners waar Marvin kwistig mee rondstrooit.

Verdienstelijk western, aanvankelijk een eerder luchtige toon met de ervaren boef en de drie jonge snaken die hem maar al te graag volgen maar eerder een hinder zijn dan iets anders.

Stilaan ebt de luchtigheid weg en wordt het ernst en krijgt de film zelfs een maatschappelijk en emotioneel gelaat.

Lee Marvin doet wat bizarre aan in zijn gek pakje maar speelt toch wel op uitstekende wijze, de nietsontziende, geldzuchtige bandiet terwijl de drie youngsters er perfect jong en onervaren uitzien.

"We laten ons door niemand de wet voorschrijven. We gaan ons fortuin zoeken."

Bij gebrek aan beter, heb ik het gisteravond met deze behoorlijk deprimerende en sobere jaren 70 Western film moeten doen, waarbij de doorgewinterde bankovervaller Harry Spikes (Lee Marvin) drie weggelopen jongens, te weten Will (Gary Grimes), Les (Ron Howard) en Tod (Charles Martin Smith), ombouwt tot een bende bankrovers.

Het eenvoudige verhaal is behoorlijk afgezaagd en spannend wordt het nergens. Het verloop van het verhaal is behoorlijk clichématig en op de enigszins luchtige opening van het verhaal na, is het verder vooral een deprimerende en sobere aangelegenheid, waarbij de drie weggelopen jongens eigenlijk alleen maar met ellende te maken krijgen, die hun uiteindelijk ook één voor één noodlottig worden. Veel actie zit er overigens niet in (eigenlijk alleen tijdens de mislukte bankoverval) en het draait vooral om de band die de drie weggelopen bevriende jongens met elkaar hebben en dat was mooi om te zien. Ook wordt er best veel ingepraat, waarbij de dialogen niet bepaald hoogstaand zijn en veel dialogen bestaan vooral uit oneliners van vooral Lee Marvin (o.a. het verhaal over zijn geliefde vrouw, die hij uiteindelijk heeft gedood, omdat deze met iemand anders in bed lag)

Desondanks is deze film nog best vermakelijke om naar te kijken en dat komt vooral door de goed spelende cast en ook visueel zag het er allemaal wel aardig uit (m.u.v. het roze nepbloed, wat destijds gebruikelijk was). Van de cast springen er vooral Lee Marvin (in de rol van bankovervaller Harry Spikes) en Gary Grimes (in de rol van de weggelopen Will, die goed overweg kan met geweren en revolvers) uit en zij zijn eigenlijk ook de twee echte hoofdrolspelers in het verhaal. Ze staan dan ook niets voor niets op het einde van het verhaal tegenover elkaar.

Verder was het natuurlijk ook leuk om een jonge (destijds 20 jaar) Ron Howard te zien, die vooral bekend is vanwege zijn rol in de komische familie televisieserie "Happy Days (TV Series 1974–1984)", maar natuurlijk ook vanwege de films (o.a. "Apollo 13 (1995)", "A Beautiful Mind (2001)" en "The Da Vinci Code (2006)") die hij geregisseerd heeft.

Al met al leuk om eens gezien te hebben deze ouderwetse Western film, die niet veel actie bevat, maar vooral deprimerend en sober is.

Een kleine melancholische film over drie jonge wannabe outlaws die het pad kruisen van de bamkrover Harry Spikes. Een groot en spannend avontuur dat met opgewonden enthousiasme wordt aangegaan. een enthousiasme dat de schaduwkanten van het criminele bestaan in eerste instantie nog toedekt.

Een bende met drie onervaren jongens aan de ene kant en de gelouterde Harry Spikes aan de andere kant. De Spikes gang heeft geen evenwichtige samenstelling. Drie jonge jongens die geen idee hebben van de ernst van het bandietenleven. Een prijs op je hoofd betekent bekendheid en glamour. Dat een prijs op je hoofd ook aanleiding kan zijn tot moord en doodslag is iets dat niet heel bewust wordt beleefd. Het bandietenleven is spannend en je wordt er rijk van. Kijk maar naar Harry Spikes.

Ja. Hoe zit dat eigenlijk met Harry Spikes? Hij doet zich voor als een gentleman. Weliswaar is hij hard en bruut maar hij is geen moordende pyschopaat. De jongens zien hem als een genereuze vaderfiguur. Zo lijkt Harry zichzelf ook te zien. Maar de kijker is meer ervaren dan de drie jongens en ziet meer. Harry Spikes is allereerst een meedogenloze bandiet die als de situatie erom vraagt geen spoor meer draagt van de gentleman met een altruïstisch karakter.

De film houdt lange tijd een luchtige toon aan. Zelfs nog na de eerste dodelijke schietpartij. Regisseur Fleischer houdt de hoop, de droom en het avontuur lang in leven. Die dingen duwen de kille dreiging van de realiteit lang weg. Toch krijgt de film op een bepaald moment onmiskenbaar serieuzere trekjes en confronteert de personages met de realiteit van het echte wilde westen. De omslag is er plotseling en voltrekt zich zo snel dat het even duurt voordat je inziet dat de luchtige sfeer is vervangen door wreedheid en hardvochtigheid en de droom is ingehaald door de realiteit. De drie dromers weten het dan ook. De kijker wist het al.

Met de introductie van de drie jonge avonturiers in het koelbloedige bandietenleven botsen twee werelden keihard op elkaar. De avontuurlijke romantische kijk knalt op de kille realiteit. Dat aspect aan de film is erg boeiend en levert prachtig drama en hartverscheurend leed op. De aanwezigheid van Lee Marvin die weer eens een geweldig personage aflevert, verhoogt het kijkplezier.

Tweede film met Marvin in enkele dagen. En zijn rol is fijn. Ook met een erg jonge Ron Howard, Verhaal is een best aantrekkelijke mix van coming of age en western. Helemaal goed komt het niet helaas. De toon an de film is niet erg evenwichtig en de film is vaak te anekdotisch, in het begin soms een tikje ongepast lichtkomisch en bij vlagen te sentimenteel en een aantal van de dramatische momenten missen uitwerking. Het script is niet heel sterk en de regie voelt te routineus. Er worden ook levensgrote kansen gemist om het geheel met wat kleine trucjes meer psychologische diepgang mee te geven. Het is best een goede film, maar ik heb het gevoel van een gemiste kans waar veel meer uit te halen was. Opvallend is dat twee van de acteurs die de jongens speelden die zich bij Spike aansloten regisseur werden. Howard, maar ook Charles Martin Schmidt