Sanctum (2011)

Een erg goed gegeven een film over een duikexpeditie. Lekker claustrofobisch griezelen, en wel zo, dat je zelf vergeet te ademen... Maar helaas moest ik al mee met een groep mensen die mij helemaal niet meenamen. Ik ergerde me rot aan de karakters; maar nog meer aan hun acteerprestaties. Geen enkel figuur die maar het minste of geringste sympathie in me opwekte. Op een gegeven moment denk je; verzuip toch allemaal een keer en skip je door naar dat moment van bevrijding... Onzinnig gesteggel tussendoor kon voor geen diepgang zorgen. Van al die gezichten werd ik sowieso al onpasselijk. Maar wat jammer. Er lijkt echt wel aandacht besteed aan geloofwaardige plaatjes en in potentie kon het misschien nog wel wat zijn met de juiste acteurs, die een flinterdun verhaal nog body kunnen geven. Een gemiste kans...

1,5 *

Deze net zitten kijken. Ik verwachte er eerlijk gezegd niet al te veel van en ging er vanuit dat ik na een half uurtje wel weg zou zappen,
echter ik vond het een enorme meevaller en het boeide mij tot het eind toe.

Tuurlijk, het was geen meesterwerk, maar ik vond dat er prachtige onderwaterbeelden en sowieso veel mooie natuurbeelden, van vooral ondergrondse gangen en spelonken, bij zaten en de gebeurtenissen en acteerwerk kwam allemaal behoorlijk naturel en realistisch over.

De enige twee acteurs, die ik kende, waren Roxburgh en Gruffudd, wiens karakters ook duidelijk het beste overkwamen, al hoewel die laatste een steeds zich idioter gedragende rol kreeg.

Houd je van realistische onderwaterbeelden en door nauwe ondergrondse gangen klimmen, zonder idiote monsters etc., dan is dit zeker een aanrader.

Ik las dat deze film oorspronkelijk in de bioscoop in 3-D is vertoond. Ik kan mij voorstellen, dat dat bij een film als deze een meerwaarde zou kunnen zijn.

Wel moet ik toegeven dat het verloop van het verhaal wat voorspelbaar was: iedereen waarvan ik vermoede dat ze het niet zouden halen, ging ook daadwerkelijk dood en ik ging er van uit dat de zoon het wel zou halen, dit kwam ook uit; dat hij de enige was, had ik dan weer niet verwacht..

Een dikke zeven, ofwel 3,5 ster.

Best oké.

Nu ben ik wel voor de onderwater/avonturen films. Sphere, maar zeker ook The Abyss hebben bij mij een streepje voor vanwege de setting. Ook deze film start best fijn. Mooie opgeving, avontuurlijke opzet en best aardig in beeld gebracht allemaal.

Eerste uur is dan ook gewoon leuk. Het loopt allemaal mis, iedereen zit vast in de grot en dan rest er maar één ding, een uitgang zoeken. Dat gaat dan allemaal eventjes goed, zolang de cast tegen de grot moet vechten, maar wanneer er steeds meer persoontjes afvallen en de personages zich tegen elkaar beginnen keren, zakt de film in. Rhys Wakefield is een zéér beperkte (zeg eigenlijk maar gewoon slechte) acteur en ook Gruffudd valt door de mand.

Jammer, het was leuker geweest als de film zich gewoon bij de natuurhindernissen had gehouden. Naar het einde wordt het te melig, verliest de film ook wel wat van z'n visuele charme (of treedt er gewenning op, want 110 minuten is ook best lang voor een film als deze) en begint de soundtrack aardig tegen te steken.

Een sterk begin en geweldige locatie houden het geheel echter wel draaiende. Maar hier had duidelijk meer in gezeten.

3.0*

Wat een slechte film was dit zeg... Helemaal uitgekeken , maar zeker niet voor herhaling vatbaar...

Zelden zo'n gedrocht gezien...

Een behoorlijk saai verhaal en heel matig acteerwerk. Iemand verdrinkt en de anderen zeggen:
"Oh man... fuck!"
"Uh-huh!"
Ook zijn de meeste acteurs irritant, vooral dat zeurende en huilende zoontje. Eendimensionele karakters zoals je normaal gezien enkel in B-movies ziet. Ongelooflijk dat de naam James Cameron hiermee verbonden is. De bombastische muziek moet bij de kijker emoties losmaken, maar daarin slaagt men toch veel beter met stilte en het geluid van de natuur (hier dus het water) en de ademhaling van de mens in een noodsituatie. Less is more! Sommige ondergrondse beelden zijn wel indrukwekkend, maar je krijgt erg weinig tijd om daarvan te genieten.

Spannend.

Dit soort avontuurlijke thrillers heb ik altijd gemogen. Afkomstig van het soort waarin een groep experts naar beneden duiken en vervolgens al het ongeluk van de wereld over zich heen krijgen. Grierson heeft hierna nooit echt geweldig grote projecten meer geregisseerd, dus Sanctum zal voor hem dan wel een toevalstreffer zijn geweest.

In ieder geval is het een andere film dan ik had verwacht. Ik had me ingesteld op een soort onderwaterhorrorfilm, maar daar moet Sanctum niets van hebben. Het teert vooral bijna exclusief op de spanning en wanhoop van de personages. Fijn ook dat er heel wat al bekwaam zijn in duiken en klimmen, waardoor Grierson alvast een groot deel van het beginnersgestuntel over kan slaan.

Na de uitgebreide introductie is Sanctum consistent spannend. De gevaarsituaties volgen elkaar snel op en zijn divers genoeg om altijd wel een gevoel van dreiging uit te ademen. Het acteerwerk is helaas niet erg sterk (enorme teleurstelling vanuit Wakefield) waardoor geen enkel personage echt warm wordt, maar dat maakt ook niet veel uit want het is vooral de visuele regie die een film als Sanctum overeind houdt.

Voortdurend op het puntje van je stoel totdat de 108 minuten om zijn. Het is best een flinke speelduur voor een redelijk inhoudsloos gebeuren, maar ik kwam er vlot en snel doorheen. Misschien dat Grierson iets rustiger had kunnen regisseren tijdens de introducties, want de natuur en locaties worden matig in beeld gebracht. Eenmaal onderwater is dat echter geen probleem meer, dan is het namelijk ouderwets genieten van behoorlijke spanning. Voor dit soort scenario's mag je mij altijd wakker maken.