Darkness (1993)

1 van de bloederigste films die ik gezien heb. Daarom en om het stuk waar de zon opkwam nog 1 ster, maar voor de rest was dit dieptriest. Het zag er allemaal extreem amateuristisch en goedkoop uit. Fletse kleuren, debiele shots van de vampieren die meer zombies dan vampieren zijn, diep triest acteerwerk en het allerergste: De onwijs irritante death-metal soundtrack. Die kwam op de meest vreemde plaatsen knetterhard opzetten, soms zelfs al een stel acteurs met elkaar aan het praten waren, zodat je ze totaal niet kon verstaan.
De film is 1 groot splatterfestijn, maar het is gewoon niet leuk. De hints naar Evil Dead waren ook best triest, maar bij het opkomen van de zon en dat die vampierzombies gingen smelten moest ik toch nog een klein beetje glimlachen.

Wat een kijkervaring. Het start met een nachtelijke ultra gewelddadige gory scene gefilmd op korrelige super 8 mm die een creepy docu gevoel geeft, en daarmee is de toon gezet. Het stopt nooit meer maar ontvouwt zich als de regelrechte nachtmerrie die het is, en die ook de intentie van filmmaker Leif Jonker was. Het ziet er niet alleen uit als een nachtmerrie maar heeft ook een nachtmerrielogica. Dat betekent ook dat de plot niet noemenswaardig is zoals dat in de beste nachtmerries gaat. Als kijker word je zonder meer in de gebeurtenissen gesmeten en meegezogen in liters bloed, afgehakte ledematen, night views van een apocalyptisch Amerika. Ondersteund door Carpenterachtige synths én death/trash metal op de geluidsband. Intens.

Het is een levenswerk van Leif Jonker die de film independent schreef, regisseerde en produceerde. Hij begon eraan op zijn zeventiende eind jaren ‘80 en het zou enkele jaren duren vooraleer hij dit project rondkreeg op een microbudget. Helaas is het bij deze ene feature gebleven maar wat voor één. Het is een basale bloederige film die veel echter overkomt dan de gemiddelde Hollywood mainstream.

Er bestaan drie versies van en zelf heb ik de 25th anniversary final cut gezien (82 m) die voor een keer korter is dan de vorige cuts. Jonker heeft uit het origineel wat dialogen geknipt en het geheel nog meer gemonteerd tot een koortsdroom. Met brio geslaagd.

Hoe geweldig zou het zijn om deze film op groot scherm te zien in een groezelig filmzaaltje met plakkerige zetels gevuld met twee man en een paardenkop.