Arthur (2011)

Het is astig om een goed oordeel te vellen over deze film.

Aan de ene kant is Brand hier onuitstaanbaar, kinderachtig en gewoon ook ronduit dom. Maar aan de andere kant is zijn personage aanstekelijk, bij vlagen erg grappig en soms ook weer charmant. Dan doel ik natuurlijk vooral op de scenes met Gerwig, die nu toch echt een doorbraak in Hollywood lijkt te maken.

Mirren is ook weer erg leuk, de combinatie met Brand is dan ook wel geslaagd te noemen, haar rustige personage vult de excentrieke Brand prima aan. Verder een aantal bekende koppies in de bijrollen die het werk naar behoren doen.

De film is verder bij vlagen grappig, vooral Arthur's fetish voor filmauto's is erg grappig. Ook bevat de film alle clichés die in dit genre voorkomen en dat zorgt er enigzins ook weer voor dat de gehele film bijzonder voorspelbaar is. Brand lijkt ook niet in zijn eentje de hoofdrol te kunnen dragen, daarvoor is hij als acteur denk ik net iets te beperkt. Hij kan het beter bij zijn type rolletjes houden, wat nu toevallig in deze film wel oké werkte.

Uiteindelijk is Arthur gewoon een aardige film Niks bijzonders aan, maar nergens ook slecht.

3*

Guilty pleasure. Russel Brand is aaibaar als de steenrijke filantroop Arthur, die moet kiezen tussen zijn nieuwe liefde of een liefdeloos verstandshuwelijk met een bitch. Want onze Arthur moet potjandikkie volwassen keuzes gaan maken, anders draait Vivienne (de moeder) haar geldkraan dicht en heeft hij geen recht meer op het familiefortuin. Hellen Mirren steelt de show als de goed bedoelende maar lekker cynische nanny. Heerlijk hoe ze Russel Brand afbrandt, de les leest en in de nodige peptalk voorziet. Eigenlijk best een leuke film...stiekem...niet verder vertellen..echt niet!

Redelijke film die nooit echt sterk of zwak word. Het zijn gewoon wat simpele grapjes op een rij in een voorspelbaar verhaal. Dankzij Russel Brand is de film nog wel de moeite waard, al vond ik Greta Gerwig en Helen Mirren ook wel leuk. Leuk voor een keertje zou ik zo zeggen. Maar Brand moet niet te veel in zulk soort zoete films gaan spelen.

3*

Leuk.

De combinatie Brand-Mirren is echt goud waard in deze film. Brand speelt een erg genietbaar personage, net zoals Mirren trouwens, maar het is vooral het constante gebitch en de nogal random verbale humor die deze film tot de betere in z'n genre maakt.

Visueel ook wat aangenamer dan de meeste comedies trouwens, viel een aantal keer erg duidelijk op. Het enige jammere is dat het tweede deel van de film traditiegetrouw zich wat minder richt op de humor en wat meer op drama/romantiek. Gelukkig blijven de spaarzame grapjes in het tweede deel vaak ook echt wel grappig.

Toch zou het leuk zijn moesten ze daar in Hollywood gewoon nog eens een volbloed comedy maken. Het had deze film nog net wat beter gemaakt. Maar wat er nu op tafel ligt is nog steeds een aardig stuk beter dan de platte humor uit de Apatow-stal die tegenwoordig overal doorheen lijkt te sijpelen.

3.5*

Brand zonder vuur.

Ondanks dat Brand de ene grappige uitspraak na de andere doet, valt er verder weinig te lachen om de avonturen van de bezopen miljonairszoon. De paar minuten met Nolte zijn nog wel leuk, maar het verdere verhaal blijft erg flauw met als dieptepunt een poging tot klucht. Veelvuldig vuurwerk, naast de verbale combi van Arthur en zijn nanny, blijft helaas uit. Al is de film wel onderhoudend en zeker niet slecht.

Redelijk.

Apart filmpje dit, wat vooral ook komt door Russell Brand.

Brand speelt een personage dat aan de ene kant totaal niet uit te staan is en soms best ongrappig is. Aan de andere kant heeft hij ook wel een bepaalde charme, wel humor en is soms zelfs een beetje aandoenlijk. Het leukste van de film zijn duidelijk de confrontaties tussen Brand en Helen Mirren, die de rol van zijn verzorgster speelt. Mirren is soms lekker cynisch en ook nooit bang om de waarheid te zeggen, wat soms best grappige situaties oplevert.

Het verhaal is verder ook wel aardig uitgewerkt, al is de film wel enorm voorspelbaar. De overige rollen zijn trouwens ook redelijk verwaarloosbaar. Jennifer Garner is wat mij betreft geen echte bitch en Nick Nolte’s rol voegde al helemaal niks toe aan de film.

Toch heb ik me prima vermaakt met deze film, die op momenten toch te leuk is, waardoor de positieve elementen uiteindelijk toch de negatieve overheersen. Brand is zeker geen superkomiek, maar in deze film lukt het hem in ieder geval om overeind te blijven, al was het hem zonder helen Mirren misschien niet gelukt.

3,0*

Romkom over rijke playboy die verliefd wordt, soms grappig, met leuke chicks, voorspelbaar maar toch leuk uitgewerkt en onderhoudend genoeg.

Tamelijk dramatisch.

Waar Arthur in het origineel gewoon grappig was is het hier een compleet onuitstaanbaar en dom figuur. De beginscene met de Batmobile is al zo volkomen idioot dat ik echt moeite moest doen hem niet meteen af te zetten.

Geen idee wat een Guzman en Garner ook in deze rolletjes doen, valt echt geen eer mee te behalen.

He sounds like Harry Potter, is that a bad thing? he is a great wizzard

Arthur

Redelijk leuke film, sommige humor voorspelbaar maar toch best wel grappig, het verhaal is leuk maar voorspelbaar als dat Messi voetballer van het jaar word. Anyway de man die Arthur speelt vond ik echt heel leuk spelen, en bitterman was geweldig. Verder is het toch een vrij simpele film,met mooie achtergronden, vooral de kamer van Arthur is mooi al die dingen die er staan en in van die grappige auto's die hij rijd, het zijn volgens mij vooral die kleine details en de kleine grappige gebeurtenissen tussen door dat deze film voor mij zeer vermakelijk maakte.

3* omdat ik hem leuk vond en omdat het kan.

Deze film heb ik gisteren toevallig in het vliegtuig gezien. Ik dacht aanvankelijk dat het een film over Arthur, de nicht van de ronde tafel zou zijn, maar dat viel weer mee. Het is een vermakelijke komedie die makkelijk wegkijkt, ook zonder geluid en met de afleiding van stewardessen om je heen. Maar goed, het is dan ook een extreem simpel en voorspelbaar verhaal dat mogelijk zelfs begrepen kan worden door een chimpansee. De hoofdrollen hebben echter wel een leuke en sympathieke uitstraling.

Phoe. die Russell Brand zorgt er altijd voor dat ik op het punt sta mezelf vrijwillig aan te melden voor een anger-management program. Jeetje wat heeft die kerel een irritante stem, vervelend overdreven air en een drukte bij zich.

Toch, omdat ik zo'n aardig meisje ben, heb ik de film ondanks groot ongenoegen meegekeken. En dat was meteen de laatste keer. Zelfs Helen Mirren wist geen lachje op mijn gezicht te toveren. Waarom leende ze zich hiervoor?

Garner is wisselvallig bij mij, de ene keer vind ik haar cute, een andere keer heeft ze weer een erg hoog domme doos gehalte.

Helaas, af en toe een flink ongeloofwaardig en zoetsappig momentje wat je de strot af werd gedouwd. Ik ook totaal geen chemie tussen welke acteurs en actrices dan ook. Oppervlakkig gedoe met af en toe een romantisch randje, niks voor mij.

En nu snel proberen die irritante stem van Brand uit mijn hoofd te krijgen. Niet bevorderlijk voor mijn nachtrust.

Vreselijk eentonige acteur. Zowel in Get Him to the Greek als in Forgetting Sarah Marshall, en nu ook in Arthur speelt Brand éénzelfde rol. Deze rol (een vaak verwend, rijk, sarcastisch, egoïstisch, bijdehand en bovenal dom personage) blijkt het enige te zijn wat hij kan, aangezien het steeds wordt gekopieerd in een ander script. Jammer, hopelijk veranderd dit in zijn toekomstige films. Ik vind het helaas een irritant type wat mijn beoordeling van deze film niet ten goede komt. Ik was snel verveeld bij Arthur. Enige wat Russel goed doet is dat hij Katey doet.

Heerlijke film om naar te kijken, maar verwacht van de romantische kant niet teveel.

Film met van alles wat, in een uitzonderlijke manier van.

Humor overdreven maar de diepgang van het geouwehoer maakt het wel leuk om naar te kijken.

Komedie kijkers een must have.

Deze eens meegebracht en ondanks dat 'k er niet veel verwachtingen bij had, viel hij toch nog goed mee. De film zal natuurlijk niet de prijs winnen qua originaliteit, maar desondanks verveelt de film ook niet.

De cast deed z'n best en af en toe was de film wel grappig.

Al bij al wel een leuke film om eens gezien te hebben. Niet echt een must-see, maar 'k heb het me ook niet beklaagd.

Matige film waarin een miljonairszoon tegen zijn wil in moet trouwen om zeker te zijn van zijn geld. Op zich wel een frisse remake, maar de film mist de charme van het origineel. Verder is er weinig origineel aan deze romcom en het gaat allemaal ook te lang door. Russel Brand is op het begin wel wat irritant.

Verrassend grappig.

De mega irritante Brand tegenover de geweldig spelende Mirren, het is een contrast dat je maar aandurven moet. Dan is het contrast tussen Gerwig en Garner toch een stuk makkelijker. Beide redden het overigens niet echt tot het einde van de film, de eerste helft beviel me bepaald beter dan de tweede - de gimmick is er dan wel een beetje doorheen, en dan wordt het toch wel een beetje voorspelbaar en tam.

Vivienne Bach [Geraldine James] dreigt haar losbandige miljonairszoon Arthur [Russell Brand] te onterven als hij niet trouwt met zijn ex-vriendin Susan [Jennifer Garner]. Arthur gaat schoorvoetend akkoord, maar in de aanloop naar de huwelijksvoltrekking valt hij voor kinderboekschrijver Naomi [Greta Gerwig]. Remake van de gelijknamige film uit 1981 is een perfect vehikel voor Brand die hier is omringd door een uitstekende cast waaronder Helen Mirren als Hobson, de rol waarmee John Gielgud een Oscar won.