My Name Is Joe (1998)

Armoede - and how to live it: Ken Loach in één korte zin.
Een scheut romantiek en een portie humor, maar toch vooral ellende;
met de zoektocht naar financiële en andere zekerheden in het leven;
met het streven naar evenwicht;
met het zoeken naar een beetje liefde en genegenheid;
met de daar al te vaak bijhorende strijd tegen en rond alcohol en andere drugs;
...
Harde film, met een meer pessimistisch einde dan andere Loach-films zoals Sweet Sixteen of Ae Fond Kiss. En met een supersterke, al dan niet professionele, cast.
8/10 - de punten die ik 16 jaar terug gaf bij m'n eerste kijkbeurt.

Fijne Loach, maar haalt het voor mij niet bij I, Daniel Blake en Sorry We Missed You. Mullan is wel altijd fijn, al is hij niet de beste acteur om geen Subs bij te hebben. Maar ik kreeg ze niet synchroon. Dan maar zonder, en het was te doen

Geen vrolijk filmpje weer, maar dat kun je een beetje verwachten.

3,7*

Leuk om een keer gezien te hebben.

Het is bij deze mijn vierde van Ken Loach en de vorige drie scoorden allemaal een 4*. De verwachtingen waren dus best hoog en My Name is Joe heeft alles behalve ontgoocheld.

Ken Loach weet opnieuw een sterk drama te brengen over het leven aan de onderkant van de Britse samenleving. Het begin is redelijk gezapig met eenvoudige, maar realistische momentjes die erg leuk worden gebracht. Denk maar aan de voetbalmatch met de retrotruitjes, maar de ploeg van Joe moet in het blote bovenlijf spelen, omdat het andere team dezelfde truitjes heeft.

We maken kennis met Joe, die het niet getroffen heeft in zijn leven, maar wel duidelijk het hart op de juiste plaats heeft. Zijn romance met Sarah wordt op een mooie en vooral geloofwaardige manier gebracht. De twijfel die heerst bij Sarah nadat ze de ring van Joe krijgt, is zeker niet onterecht, maar de scène nadien waarin ze terug samenkomen, is één van de mooiste momentjes dan weer uit de film. Naar het einde toe krijgen we de typische Loach-climax waar de zaken beginnen te escaleren met de break-up tussen Joe en Sarah, de confrontatie tussen Joe en de McGowan-clan en de uiteindelijke zelfmoord van Liam.

Wederom een goede film van Loach. Een score van 4* zoals de andere films die ik van hem gezien heb (Kes, I, Daniel Blake en Sorry We Missed You) haalt het net niet, maar veel scheelt het toch ook niet.

3.5*