Daydream Nation (2010)

Prima debuut van Goldbach.

Daydream Nation sluit wat mij betreft qua gevoel dicht aan bij de gelijknamige plaat van Sonic Youth en glijdt even naadloos over van de ene vibe in de andere. Het is een onconventionele tienerfilm die baadt in een spookachtige, wat surreële sfeer. Deed me ergens een beetje denken aan The Ice Storm, waarschijnlijk mede door de winterse beelden. Visueel is deze prent overigens meer dan geslaagd, hoewel ik de look net wat te gepolijst vind. Ook goed: de mooie indiesoundtrack.

Kat Dennings speelt hier op zich wel overtuigend, maar haar uitstraling ligt me niet zo. Met een andere actrice in de hoofdrol was de film voor mij waarschijnlijk nog beter geweest.

Mocht misschien ook nog iets eigenzinniger en subjectiever, maar Daydream Nation is in ieder geval bijzonder genoeg om hier meer aandacht te verdienen. Fans van Donnie Darko gaan dit ook wel kunnen smaken.

3,5*

Niet echt.

De karakers zijn te narcistisch om enigzins mee te kunnen relateren en wederom is het knappe buitenbeentje de meest wijze persoon ter wereld, met de verplichte voice-over. Wat mooie plaatjes her en der van o.a. de industriële brand waar, om redenen onbekend m.b.t. het plot, telkens weer naar verwezen werdt. Ongetwijfeld is er ergens een diepere laag op te graven, maar de karakters zijn, wederom, te egoïstisch en oppervlakkig om een tweede kijkbeurt enigzins doorstaanbaar te maken voor de kijker. 2,0*

Ik vond dit een ietwat vreemde film. Niet onaardig ondanks het einde wel tegenviel. En Kat Dennings was zo slecht nog niet....

Er was maar een reden waarom ik deze eens wilde zien, vanwege de titel die dezelfde is als de fantastische plaat van Sonic Youth. Zo goed als die dubbelelpee is deze film niet, maar het is absoluut een fijn, klein indiefilmpje.

De regisseur had dat album overigens ook in het achterhoofd. niet alleen komt er muziek van Sonic Youth langs (ook van andere elpees) en heet de mannelijke protagonist Thurston, maar ook is de film in tempo en toon nogal afwisselend terwijl er wel een algemene vibe blijft. Het verhaal is ook niet zo heel bijzonder, maar de uitwerking is des te beter; een heerlijke soundtrack, een aantal mooie scènes en een bloedmooie Kat Dennings zijn het eerste waar ik aan denk. Goldbach weet ook heel goed wanneer hij de camera langzaam naar voren en achteren moet bewegen om een gevoel te creëren. Alleen als die twee in de auto een wip maken, hoe subtiel die camera zo naar voren glijdt. Verder zit die een-na-laatste scène vol crosscutting gewoon erg knap in elkaar en wordt daar echt toegewerkt naar een climax met een boem.

Verder is de sfeer fijn, wordt prima geacteerd en lopen er geen gekkies rond die films met tieners nog weleens ontsieren. 4,0*.

Ik vond het een nogal chaotische film.

De film liet absoluut boeiende dingen zien.

Echter was deze film naar mijn mening wat vreemd opgezet.

Het verhaal kwam niet erg indrukwekkend op me over.

Aardige film over een studente die een relatie aanknoopt met zowel haar leraar als een klasgenoot. De film heeft een beetje een dromerige sfeer (wat uiteraard mooi aansluit bij de titel). Deze overigens aangename sfeer gaat wel wat ten koste van het verhaal dat simpelweg iets te vol zit en ook wat rommelig gemonteerd lijkt.