What's Up, Tiger Lily? (1966)

Bizar. Moet je zien. Teksten die niks met de film te maken hebben.

Leuk idee, maar ik vond het op den duur nogal saai worden. Er zaten nog wel een aantal grappige dingen in, maar niet overdreven.

Briljant. Gewoon briljant.

Mwoah. Origineel idee, maar de gimmick gaat snel vervelen.

Ik had de dialogen absurder verwacht. Heb 'm met moeite uitgekeken.

Was dit niet de eerste film van Allen?

Ik snap de tekst: "Woody Allen strikes back!" op de poster dan niet

Woody Allen had lang voor deze film al een heuse reputatie gemaakt in verschillende komisch-artistieke middens. Zo trad hij geregeld op in hotels in NY voor de voornamelijk Joodse gasten (check 'broadway danny rose'!) en draaide hij mee in de tv- en radioshows van de onnavolgbare Sid Ceasar, net als Allen's generatiegenoot Mel Brooks (check 'Radio Days'!).

Misschien dat deze film in 1966 wel gewaardeerd werd door het originele idee. Nu in 2006 vond ik de debuutfilm van Woody Allen vervelend en niet grappig. Het is omdat ik alle films van Woody Allen al gezien had maar deze nog niet. Tiger Lily is zijn minst goede naar mijn mening: een 2.0*

De Japanse James Bond-achtige film die Woody Allen voor dit project misbruikte is Kokusai Himitsu Keisatsu: Kagi no Kagi uit 1965.

Wat op de DVD hoes staat klopt: "a collector's item for Woody Allen addicts". Ik ben een grote fan van Woody (heb al z'n films gekocht en gezien), en ik had verwacht dat dit de minste zou zijn. Het is juist een van de leukste. ik heb me vaak kapot gelachen.

Valse start voor Woody als regisseur! Weliswaar is het concept leuk (en zou het door MST3K tot grote hoogtes gebracht worden), het pakt hier totaal niet uit. Gelukkig zijn de films van Woody Allen hierna over het algemeen een stuk leuker.

Niet echt indrukwekkend inderdaad. Leuk idee, maar om het echt grappig te maken had het allemaal misschien nog wel een stuk absurder gekund.

De lachjes waren hier en daar wel erg aanstekelijk. Heerlijk fout.

Niet mijn eerste Woody film. Om precies te zijn: Achtendertig

Woody´s - dat zijn ze bijna allemaal heb ik bekeken én er

mijn mening over geschreven (heb ze ook alle achtendertig

op dvd natuurlijk). In alfabetische volgorde ga ik ze op MM

zetten, zo objectief als maar mogelijk is, dit voor de Woody

Allen fanaten, maar ook voor hen die Woody nog niet kennen.

Hier gaan we:

Sommigen vinden deze Woody`s eersteling 'de leukste,' of, 'vaak kapot gelachen,' of nog erger, 'briljant.' Anderen dan weer gaat deze film 'gauw vervelen,' of, 'bizar!' Tja, leuk lijstje, mag gezegd worden. Maar nu ik:

Deze eersteling is zijn alleraller minst goeie. Een draak, een miskleun (mijn hart krimpt in elkaar om zo maar mijn Beste Woody af te kraken, you always hurt the one you love) maar het is niet anders. Ik respecteer ieders mening want ook zij bekijken het vanuit hun standpunt: respect.

Deze miskleun heeft mij trouwens enkele jaren gekost om ´m te pakken te krijgen! België weet je wel. En zie nu! Nee, geen spijt.

Ik had voor mijn ex vriendin haar verjaardag een dvd willen kopen maar ik kende deze toen nog niet. Van Woody geleerd. Serieus blijven Confucius?

woody allen -1

Eindelijk de eerste film van Woody Allen gezien.

Leuk om een keer gezien te hebben maar niet een film die ik vaker zou willen kijken.

Woody Allen heeft hier zijn style nog lang niet gevonden, maar het idee was zeker leuk.

2,5*

tof idee, had een paar hilarische momenten maar werd op den duur een beetje saai, maar toch leuk om hem eens gezien te hebben.

Een practical joke in de vorm van een film. Maar je moet wel erg melig zijn om dit tot het einde toe leuk te vinden.

Het zal in de tweede zijn geweest, dertien jaar waren we toen, dat steevast bij een verjaardag we later op de avond richting de Turkse televisie (altijd de TRT) gingen om zelf invulling te geven aan het verhaal van eender welke slechte serie ook op tv was. Dat is leuk, als dat je dat zelf doet en in een melige bui bent, maar ook dat verveelt na een halfuur. Heel origineel is het dus niet, maar Allen maakte er dus echt een hele film van, en daar heb je na vijf minuten normaal gesproken genoeg van gezien dan. En als hij nu een film had die er nog mooi uitzag, of weet ik wat (porno was wellicht veel leuker geweest in dezen), dan was het wellicht nog uit te zitten. Nu nauwelijks. 1,0*, omdat de gimmick an sich aardig bedacht is.

Een behoorlijk experimentele film, zeker voor 1966. Een Japanse film wordt voorzien van Engelse stemmen en een eigen verhaal. In het begin had ik zoiets van, waar zit ik in godsnaam naar te kijken. Maar na verloop van tijd kwam ik er toch wel in en begon ik de meligheid, die sterk aan de Abrahams / Zucker films deed denken, best wel te waarderen en ik heb af en toe ook erg gelachen om de absurde situaties. Die dus verder niets met de originele film te maken hadden.

Geweldig concept, maar wel eentje die geschikt is voor pak hem beet een kwartiertje of twintig minuten. Daarna gaat de lol er toch wel heel snel af.

Toch leuk om te zien, hoe Allen ooit begonnen is. Hij heeft altijd wel leuke ideeën gehad, maar kan ze niet altijd even goed uitvoeren. Zijn debuut is, hoop ik, het slechtste wat hij gemaakt heeft. De echt leuke momenten zijn spaarzaam en visueel, cinematografisch of inhoudelijk valt er ook niet heel veel bijzonders aan te ontdekken.

1,5*

Zo, dat was slecht. Het idee is natuurlijk best geinig, maar om daar nou een lange film van te maken...gelukkig zou Woody zich later herpakken en heeft hij zijn dieptepunt meteen bij debuut al gehad.