Enter Madame! (1935)

Deze film was lang niet te zien, todat Paramount 'm uit het archief haalde en nog op de Cary Grant-movie DVD-box is gezet.

Ongetwijfeld is dit Grant's slechtste film en ik vind het een beetje onbegrijpelijk dat deze film een 6.1 op IMDB heeft gekregen.

Het verhaal is eenvoudig: Opera-diva trouwt met een fan, gaat ipv op huwelijksreis alleen op tournee en laat niets meer van zich horen, echtgenoot is het zat, wil scheiden en opnieuw trouwen met de weduwe van zijn beste vriend, Diva keert echter terug.

Er is geen enkele chemie tussen de hoofdrolspelers Landi en Grant.

Elissa Landi speelde dat jaar (1935) haar bekendste rol in de schitterende film "The Count of Monte Christo" en deed dat fantastisch.

In deze film speelt ze bar slecht.

Ze moet de heldin van deze film zijn, maar het is voor de kijker moeilijk om enige sympathie op te brengen voor deze uiterst lastige, onmogelijke diva.

Je hoopt als kijker dat Grant maar niet terug gaat naar deze vrouw,maar dat hij kiest voor zijn nieuwe verloofde.

Landi speelt en playbackt delen van opera's , dat doet ze erg slecht...Haar playback is zelfs lachwekkend .

Frank Albertson als Landi's broer speelt ook enorm slecht.

Landi heeft drie bediendes die de hele film doorelkaar heen lopen te schreeuwen.

Sharon Lynn moet de bitch van de film zijn, maar ik begrijp eigenlijk niet waarom, ze is goed bevriend met Grant, Weduwe van zijn beste vriend, gaat zich zelfs met Grant verloven en wordt op een ongelofelijke lompe manier door Grant de laan uitgestuurd, Moeilijk om enige sympathie op te brengen voor zo'n man!

Sharon Lynn is het enige lichtpuntje van de film, maar zij kan deze film ook niet redden.