The Entertainer (1960)

Voor de liefhebbers van theater en revue-artisten en vergane glorie. In Nederland op toneel gespeeld door Paul Steenbergen 'die nog op het biljart begonnen is'.

Zoals diverse films en stukken van Osborne waarschijnlijk flink verouderd. Maar topacteur Olivier [spreek uit : Olívvijee]is altijd de moeite waard.

Ik kom in de naslagwerken nogal uiteenlopende reacties tegen over The Entertainer, van toneelmatig tot grimmig, sociaal tijdsdocument.

Een tijdloos meesterwerk is het in elk geval niet voor mij. Kijkend naar Laurence Olivier heeft nogal wat weg van Charles Chaplin hier. Wellicht (weet het wel zeker) deed het me daarom steeds denken dat ik een film uit de Jaren 20 aan het kijken was. Olivier in een 'modern' sociaal drama, het is even wennen (of eigenlijk went het ook niet).

Ook de maatschappijkritiek was nogal een versimpelde sfeer, het kitchen sink drama manifesteert zich nogal voorzichtig zeg maar, heel keurig, heel correct. Maar net als in The Family Way is de milieuschets ook wel weer heel aardig, met name de locatiekeuze (een levendige kustplaats) en het vele gebruik van die locaties (niet toneelmatig in elk geval).

Verder een zeer jonge Alan Bates en Albert Finney (in een klein rolletje). twee groten van de Engelse cinema. Leuk om zulk vroeg werk van te zien.

Hiervoor moet ge toch vertrouwd zijn met de Britse variété van destijds met zijn insiderjokes, zijn flukse toespelingen op locale toestanden en zijn overwegend dialectisch taalgebruik.

Aldus is de film niet echt om van te smullen tenzij ge tot die insiders behoort.

Niettemin toch wel enigszins geboeid gekeken naar de markante personage die Laurence Oliver neerzet en naar het beeld van de Britse arbeidersklasse, à la Tony Richardson ("A Taste of Honey", "The loneliness of the Long Distance Runner",...)