Yogi Bear (2010)

Vandaag met de kleine gezien. Viel me niet tegen.

Het was niet een kinderfilm voor de allerkleinsten zoals een 'Mega Mindy' wel is.

De 3D effecten waren niet overdreven in aantal maar werden een paar keer leuk gebruikt.

Al met al een leuke vrolijke en goed uitziende familiefilm.

Teleurstellend filmpje, vol met standaard personages, die allemaal op een overdreven manier worden neergezet, waarbij het belangrijkste element, namelijk de humor, nogal eens ontbreekt.

Ook het verhaaltje is zo standaard als maar zijn kan. Yellystone Park wordt bedreigd met sluiting, zouden Yogi en zijn vrienden dit kunnen voorkomen? Zoiets is al in tal van andere films voor en ook uitgekauwd.

Er zijn nog een paar kleine pluspuntjes. De makers zijn redelijk trouw gebleven aan de tekenfilmserie van vroeger. En Anna Faris is nog wel een lichtpuntje tussen de verder, erg matige en pijnlijk ongrappige andere acteurs.

1,5*

Eens met Spetie.

Dit is gewoon te saai voor woorden en ik kan me eigenlijk niet indenken dat kinderen het wèl helemaal te gek vinden. Die beer zelf was helemaal niet zo grappig en de situaties waar hijzelf en Boo-Boo terecht kwamen waren ook allebehalve lachwekkend of plezierig.

Die zakenmannen stelden zich erg aan met hun protesten. En waarom toch steeds dat raampje dat vast blijft zitten... totaal niet grappig ofzo.

Verder gewoon volgepropt met standaard personages, toevalligheden en clichés.

Overigens stoorde ik me eraan dat de Amerikaanse tekst gewoon omgezet was in het Nederlands want dan zie je van die monden bewegen terwijl er geen geluid uit komt. Tja... kleine kinderen zullen waarschijnlijk wel geen ondertiteling kunnen lezen maar ik vond het erg irritant.

En ik had maar liefst drie Amerikaanse vlaggen aangetroffen, in dezelfde ruimte. Twee kleine vlaggetjes op het bureau en een hele grote vlag achter het bureau van die Mayor Brown. Voor de 1000e keer komt het chauvinisme weer terug en dat is hatelijk.

De 3D voegde niet zoveel toe.

Voordat de film begon kwam er een kort stukje van de Looney Tunes met Roadrunner en Wile E. Coyote, die al vele malen leuker was dan deze 80 minuten.

Niet veel aan.

Heb deze film nogmaals gezien en vond hem echt tegenvallen!

de eerste keer vond ik hem nog goed, maar nu was hij gewoon saai.

het verhaal was slecht, de voice-overs waren maar zo,...

echt niet goed.

Beledigende beer.

Zelfs in 3D valt er erg weinig te beleven aan deze uiterst voorspelbare kinderfilm met de beroemde beer. De humor is ontzettend flauw en het verhaal is uiterst mager. Een handjevol aardige driedimensionale effecten helpen een beetje de tijd door te komen, maar eigenlijk is dit een belediging voor de originele comics en cartoons.

Doorsnee (in 3D).

Na een hele nacht horrorfilms de volgende dag wat tegengas gekregen met ene Yogi Bear. Veel negatieve verhalen over deze verfilming gehoord, maar het scheelt waarschijnlijk dat er voor mij weinig sentimentele waarde aan deze beer hangt. Van de 6000 cartoons die ik vroeger zag, heb ik deze serie in ieder geval zelden gezien. En ik vond de film in ieder geval nog best meevallen. Wat je ziet is wat je krijgt en dus is Yogi Bear niets meer dan een kleurrijk, over de top en en vrolijke kinderfilm met veel visuele grappen en om de zoveel tijd eens een woordgrapje voor de wat oudere kijker.

Maar goed, uiteindelijk is Yogi Bear wel weer in dezelfde categorie te gooien als Garfield en Scooby Doo. En dan niet alleen omdat het over een CGI beest gaat. De twee harige hoofdkarakters (met stemmen vna Akryoyd en Timberlake) zijn prima en ook het bijrolletje van Daly is lekker over de top, maar daar staan vrij belachelijke rollen tegenover als ranger Smith, dat hulpje dat qua geluid een exacte kopie van Jason Lee is of de altijd vervelende Anna Faris in opnieuw een verschrikkelijke rol. Snap niet hoe mensen Yogi Bear irritant kunnen vinden als er zo'n Faris de hele film rondhuppelt. Verder kent deze film de meest belachelijke en crappy green screen effecten ooit. Bekijk alleen die scène in dat bootje en laat je meevoeren naar de jaren '40 waar dergelijke special effects nog gebruikt werden voor een autoritje.

2 sterren.

Geen verwachtingen bij deze film, maar voor een jeugdfilm was hij zeker niet slecht. Een simpel verhaal, wat humor en je hebt een licht verteerbare film.

Yogi zag er wel goed uit, voor mij was de combinatie van echte mensen en animatie wel geslaagd.

Wel een korte film, maar ze hebben het verhaaltje mooi afgerond, zonder het nodeloos te rekken.

Vond er niet zoveel aan. Keek vroeger wel heel vaak de tekenfilms van Yogi Bear en zijn maatje Boo-Boo, maar deze film-versie vond ik de tekenfilms geen eer aan doen. Aykroyd en Farris hadden er ook niet echt veel zin in leek het. Geen chemie. Ook viel er weinig te lachen en gebeurde er vrij weinig. Hier en daar wat leuke momenten. De ingesproken stem van Yogi paste wel goed bij het karakter. Eind goed al goed-movie waar de kleintjes vast van zullen genieten. Voor mij helaas niet weggelegd.

Een matige animatie/avontuur/komedie/familie film...

Flauw verhaal...

Flauw acteerwerk...

Het hoort niet bij elkaar voor acteurs en animaties...

Prima camerabeweging...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Niet te moeite waard...

Suf.

Ik weet niet helemaal wat de regisseur hiermee wilde doen, maar geslaagd is het totaal niet. Daarvoor is het veel te flauw, en daarnaast zelfs vervelend. Zelfs kinderen zullen zich hiermee wel een beetje bedrogen voelen, die stem van Yogi Bear is ongelooflijk irritant.

De schurk is dommig, Faris is niet leuk en dan heb je enkel de vrolijke animatie van de beren, die wel geslaagd zijn. De beren zien er voor de rest wel leuk uit, alleen Yogi Bear zelf is nogal een vervelend personage en de film is buitengewoon flauw en irritant.

Totaal niet wat ik ervan had verwacht, het resultaat is voor volwassenen maar ook voor kinderen niet bepaald leuk te noemen. Veel te flauw en vervelend op het scherm gebracht. Jammer, dit had opzicht nog wel een leuke film kunnen zijn.

Aykroyd en Timberlake leveren verdienstelijk werk af als Yogi en Boo Boo maar worden hopeloos in de steek gelaten door een slap verhaal waardoor Breivik niet veel anders kan dan terugvallen op wanhopige slapstick. Burgemeester Brown [een aangenaam doortrapte Andy Daly] heeft zijn stad financieel naar de afgrond geleid. Om zijn hachje te redden (en zijn herverkiezing veilig te stellen) vindt hij een maas in de wet waarmee hij Jellystone kan verkopen en het geld kan ‘uitdelen’ aan de bewoners. Ranger Smith [Tom Cavanagh] kan dat alleen voorkomen als hij in korte tijd een fortuin bij elkaar weet te krijgen. Daarbij krijgt hij hulp van documentairemaker Rachel [Anna Faris]. Uiteraard willen Yogi [Dan Aykroyd] en Boo Boo [Justin Timberlake] ook hun steentje bijdragen, maar dat is het laatste waar Ranger Smith op zit te wachten. Goedgemutst en acceptabel voor de kleintjes, maar dit werkte veel beter in hapklare brokjes van 30 minuten.

Wat een ellende. Hoe kinderen hier op reageren weet ik niet, maar als volwassene zie ik alleen maar personages en dialogen die niet grappig zijn, acteurs die niets uitstralen, en CG-beren die er redelijk goed uitzien en aardig met de omgeving versmelten maar helaas visueel totaal oninteressant zijn – en zelfs de stemacteurs zijn niet grappig, hetgeen een constatering is die mij pijn doet omdat de titelheld nota bene de stem van Dan Aykroyd heeft gekregen. Alleen om de opgewekte burgemeester en zijn stafchef en hun schaamteloze schurkenstreken kon ik echt lachen, en het natuurschoon was natuurlijk prachtig, maar dat zijn dan ook de enige redenen waarom ik hier (nèt) niet de laagste score aan geef.