Kidô Keisatsu Patorebâ: The Movie 2 (1993)

Een hele verbetering tegenover de eerste film. (die ook al niet slecht was)

Patlabor 2 deed een stuk minder "luchtig" aan als de eerste, en de sfeer en stijl kwamen wat meer in de buurt van de eerste GITS.

Ook op visueel vlak liegt deze er niet op. Prachtig om te zien met hoeveel liefde en oog voor detail de film gemaakt is. En de designs van de labors zijn werkelijk Subliem.

Moeilijk om deze te becijferen, ik zit te denken aan een hele dikke 4* maar 4,5* zouden ook niet misplaatst zijn.

*denkt even*

Ik hou het op 4* tot ik hem herzien heb

Was inderdaad goed te volgen zonder ook maar iets af te weten van de serie of de 1e film.

De film was niet helemaal zoals ik verwacht had.
Ik verwachtte een film over een groepje mensen die even de wereld gaan reden van terroristen. Met veel schiet werk.
Maar in plaats van dit kreeg ik juist een zeer rustige film met veel onderhuidse spanning, dat er ook nog eens zeer mooi uit zag.
Niet verkeerd dus, want mijn dosis schieten had ik al gehad met dead leaves
Enige minpunt vond ik het einde waar het toch een klein beetje de kant op ging van schieten en beuken. Wat ik niet helemaal binnen de film vond passen.

Maar desalniettemin toch 4 sterren.
Oshii beste Na pas drie films van de man gezien te hebben

Voor wie van details houdt,

Prachtig uitgewerkte animatiefilm. De film scoort vooral punten doordat hij ongelofelijk veel sfeer uit weet te stralen. De straatlantaarn die de personages in hun auto even belicht om ze weer voor even in het donker achter te laten tot aan de volgende lantaarnpaal, de sneeuwvlokjes die zich tussen 2 flatgebouwen naar beneden laten vallen en waarvan er enkele kans zien om zich in het gezicht te laten waaien van enkele personages die zich schuilhouden onder een viaduct. Verder een prachtige aanblik van een file, geschoten vanaf het hoogste punt waardoor de auto `s kop over kop omhoog lijken te schuiven. Het is allemaal niet zo rechtlijnig geanimeerd en daardoor ook nauwelijks verouderd.

Kon hier veel meer mee dan met Ghost in the Shell. Waarschijnlijk doordat deze film wat minder abstract is. De mensheid speelt een belangrijke rol in deze film en spectaculaire al dan niet Science Fiction elementen als Labors en vliegtuigen worden als middel ingezet i.p.v. als doel. Dit zorgt naast het nodige vermaak ook voor wat rake, filosofische eye openers. Zo wordt er bv. gesproken over het voeren van een oorlog en wat daarvan de consequenties kunnen zijn, zonder dat er veel militairen aan te pas komen.

Scènes zijn ook qua muziek zeer gevarieerd. Soms geven ze het gevoel dat er gevaar loert en soms krijg je een wat ambient achtige muziek voorgeschoteld. Altijd in evenwicht met de desbetreffende scènes. Kreeg nooit het gevoel dat de muziek een scène moest maken, het gaf vooral wat extra `s mee. Geweldig stukje ook bij dat aquarium, met bijbehorende muziek. Leek net alsof men onder water sprak, dankzij dat geblub.

Verder soms ook nog wat grappige verwijzingen naar de 1ste Patlabor. Het vissen en de tomaten....Alleen hier was er slechts sporadisch de tijd om hobby `s te beoefenen. Daardoor misschien ook allemaal net wat effectiever en mooier. Na Avalon en The Red Spectacles weer een geweldige Oshii! 4,5*

Beter dan het eerste deel maar ook hier moest ik me door het verhaal heen worstelen. Personages waren ook hier bijzonder oninteressant.

Audiovisueel valt er ook weinig te beleven op een paar scenes na. Het zijn die scenes die deze film voor mij redden van een onvoldoende.

3*

Visueel verbluffend (sneeuw en tunnel scène zijn geweldig) en veel sfeervoller krijg je ze niet. Kawai overtreft zichzelf hier andermaal, wat een score

Wel jammer van iets te veel politiek gezwam. Vijf sterren zal Oshii ook nooit gaan halen bij mij, ben ik net even iets te anti-filosoof voor. Dit is eigenlijk wel de eerste keer dat ik geneigd ben om de serie te gaan kijken. Ik zal er nog eens over nadenken.

4.5* beste Oshii tot nu toe, zo zien we het graag.

Veel beter dan deel 1.

Dit is daadwerkelijk een boeiende film geworden, met veel sfeer en uitstekende animaties. Zitten een aantal prachtige scenes in, vooral met die sneeuwval. Verder is het verhaal gewoon een stuk interessanter, en heeft het wat minder die 'een stel agenten beleven avonturen'-gevoel wat in deel 1 overheerste. Maar bovenal is de soundtrack in dit deel veel beter, al zat er af en toe wel een twijfelachtige compositie in, maargoed het was al een hele opluchting dat het vaak daadwerkelijk sfeerverhogend werkte.

Helaas ook niet altijd even lekker te volgen, er zitten zo nu en dan ook scenes in die behoorlijk langs je heen gaan, maar als geheel een boeiende en sfeervolle film.

3.5*

Blijft geniaal.

De eerste film waar Oshii z'n eigen stijltje vindt. Niet dat hij zich hieraan zou vastklampen in al z'n latere werk, maar de films en projecten voor Patlabor waren toch erg random allemaal. Films met een zeer sterke, unieke visie, maar moeilijk te herleiden naar één regisseur.

In Patlabor 2 waagt Oshii zich aan wat direct filosofisch gemijmer, politieke plotlijntjes, plotloze cutscenes en natuurlijk een aantal honden. Visueel blijft het indrukwekkend, opvallend gedetailleerd en mooie, subtiele animatie. Ook de soundtrack is nagenoeg perfect. Voor het eerst vinden Kawai en Oshii elkaar echt, volgens mij ook een reden voor Oshii's typische cutscenes.

Patlabor 2 blijft een geniale film. Heerlijk rustig, sterk verhaal, boeiende filosofie en audiovisueel ijzersterk.

5.0* en een uitgebreide review

Dit is inmiddels de zevende film van Oshii die ik gezien heb en net zoals bij Patlabor 1 lukte het mij niet om ook van deze film onder de indruk te raken. Dit soort actie animatiefilms liggen mij op de een of andere manier niet. Het verhaal in deze film sprak mij gewoon niet aan en daar komt ook nog eens bij dat ik van de animaties niet bepaald onder de indruk was. Wat mij ondanks deze negatieve punten er van weerhoudt deze film een onvoldoende te geven is de schitterende score van Kenji Kawai. Vooral de muziek tijdens de aftiteling is wonderschoon. Met Joe Hisaishi behoort Kawai voor mij tot de absolute top van de Japanse filmmuziek componisten.

3,0* dankzij de score van Kawai

Onlangs weer eens herzien naar aanleiding van een recente herziening van Ghost in the Shell. Het Opmerkelijk dat ik die laatste film volgens eigen telling zeker zeven keer gezien heb, terwijl ik Patlabor 2, die niet of nauwelijks voor Ghost in the Shell onderdoet, nu pas voor de tweede keer gezien heb. De eerste kijkbeurt was bijna precies zeven jaar geleden, dus het was wel weer eens tijd voor een herziening.

Destijds heb ik eerst de OVA en de eerste film gezien voor me aan deze film te wagen, vandaar dat ik veel vertrouwder was met het universum en de personages dan deze keer. Er is nogal wat weggezakt, maar dat geeft me meer de mogelijkheid om te zien hoezeer deze film op zichzelf staat.

Dat valt niet tegen. Natuurlijk sneeuwen er bepaalde personages een beetje onder en is het niet helemaal duidelijk (meer) wat hun rol in het team is. De focus ligt met name op de personages Goto en Nagumo, en die hebben wel degelijk een interessante rol in het verhaal. Net als bij Ghost in the Shell is het verhaal aanvankelijk een beetje lastig te volgen, maar uiteindelijk wordt de hoofdlijn wel duidelijk. Interessant en grappig is dat de antagonist is gemodelleerd naar Hayao Miyazaki. In dezelfde lijn als de volgende quote van Oshii die ik tegengekomen ben:

De sfeer van de film is geweldig. De beelden zijn erg gedetailleerd, zowel in de karakterontwerpen als qua achtergronden. Er is vaak sprake van interessant lichtspel, bijvoorbeeld tijdens de scène in de auto, en de subtiele soundtrack van Kawai versterkt de sfeer alleen maar nog meer. Sowieso één van de sterkste soundtracks die ik ken, al verkies ik uiteindelijk wel die van Ghost in the Shell boven deze. Net als in de laatstgenoemde film tijd voor scenes waar eigenlijk weinig gebeurt behalve een dialoog of een monoloog, en waar het vooral om de sfeer lijkt te draaien, zoals tijdens de auto scène en nog veel meer tijdens de boot scène.

Uiteindelijk niet veel actie. Ik moet zeggen dat ik over het algemeen niet heel veel op heb met het mecha genre, maar voor het Patlabor universum (okee, en ook voor Full Metal Panic) maak ik een uitzondering. Het komt denk ik vooral omdat het Patlabor universum erg realistisch overkomt. Nochtans vind ik het niet erg dat de Patlabors pas op het einde uit de kast komen, waardoor de film grotendeels in een echt realistische setting speelt.

Wellicht is deze film visueel en qua sfeer nog net wat beter dan Ghost in the Shell, die in mijn top 10 staat. Toch verkies ik die film net wat meer dan Patlabor 2 vanwege de filosofie die me wat meer aanspreekt, de score die ik daar net iets mooier vind, maar misschien nog wel het meest vanwege nostalgische redenen. Nochtans is Patlabor 2 één van de sterkste films die ik ken, zeker als we ons beperken tot animatie. De 5* blijven ruimschoots overeind.