• 143.249 films
  • 7.050 series
  • 21.395 seizoenen
  • 481.376 acteurs
  • 286.466 gebruikers
  • 8.229.114 stemmen
Avatar
 
banner banner

Year of the Horse (1997)

Documentaire / Muziek | 106 minuten
3,33 53 stemmen

Genre: Documentaire / Muziek

Speelduur: 106 minuten

Oorsprong: Verenigde Staten

Geregisseerd door: Jim Jarmusch

Met onder meer: Neil Young

IMDb beoordeling: 6,6 (1.860)

Oorspronkelijke taal: Engels

Releasedatum: 30 januari 1998

  • On Demand:

  • Netflix Niet beschikbaar op Netflix
  • Pathé thuis Niet beschikbaar op Pathé Thuis
  • Videoland Niet beschikbaar op Videoland
  • Amazon Prime Niet beschikbaar op Amazon Prime
  • Disney+ Niet beschikbaar op Disney+
  • Google Play Niet beschikbaar op Google Play

Over Year of the Horse

Verslag van de tour van de Canadese rockband Neil Young & The Crazy Horse in 1996. Interviews met de leden door de regisseur zelf en backstage-beeldmateriaal uit de jaren '70 en '80.

image

Externe links

Volledige cast

Acteurs en actrices

Video's en trailers

Reviews & comments


Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van Tonyvdb

Tonyvdb

  • 1408 berichten
  • 1168 stemmen

goeie band, slechte film

** 2 op 5 **


avatar van Down_By_Law

Down_By_Law

  • 145 berichten
  • 199 stemmen

Erg goede documentaire over Neil Young & Crazy Horse, die uitsluitend liefhebbers van deze groep zal aanspreken. Maffe interviews, leuke backstage-beelden en natuurlijk briljante livemuziek maken van "Year Of The Horse" een van mijn favoriete 'rockumentaries'. Het gelijknamige dubbelalbum van NY&CH is overigens een perfecte aanvulling.


avatar van Don Dijk

Don Dijk

  • 7079 berichten
  • 0 stemmen

Geen verkeerde documentaire dit, een open en eerlijk beeld van een stelletje rockers én van mijn grote held Neil Young.

Wél heb ik een minpunt; persoonlijk vind ik de nummers die gespeeld worden, niet tot de mooiste nummers uit zijn oeuvre behoren.

****


avatar van harm1985

harm1985

  • 526 berichten
  • 503 stemmen

De documentaire-beelden zijn interessant, vooral die uit 1976 en 1987, aan die uit 1996 stoorde ik me soms, vooral aan Frank Sampedro die de hele tijd zo nodig de stoere jongen moet uithangen, terwijl hij nog niet half zo'n goede gitarist is als zijn voorganger Danny Whitten.

Muzikaal zit het ook wel snor, ook al was Broken Arrow niet Neil's beste album ooit, want deze tour was eigenlijk een soort eerbetoon aan Neil Young's recent overleden producer David Briggs, dat bleek uit de keuze voor de songs en de rauwe manier van spelen.

Aardig weetje: de beelden uit 1987 komen van de nooit uitgebrachte documentaire Muddy Track, waar Neil Young een camera meeneemt op zijn Europese tour, die niet geheel vlekkeloos verliep. Rellen in Italië nadat teveel mensen het gratis concert wilden bezoeken (dat doet ie dus ook nooit meer), ruzie met de band in Rotterdam (staat ook op deze film) nadat ze het nummer Name of Love (dat een jaar later met CSNY opgenomen werd voor American Dream) tot tweemaal toe moesten instarten. Ik kan het weten, want ik heb de bootleg Muddy Track en het desbetreffende concert in Rotterdam. Op zich krijg je wel een redelijk beeld van de band, maar eigenlijk valt er niet veel te snappen aan deze mannen, gewoon instrumenten oppakken en spelen maar, not much more to it. Neil Young, da's een ander verhaal.


avatar van Straatbord

Straatbord

  • 195 berichten
  • 446 stemmen

Ik heb sterk de indruk dat de mix van de dvd veel beter klinkt dan die van het album.


avatar van The One Ring

The One Ring

  • 29974 berichten
  • 4041 stemmen

Waarschuwing: Als je niet de minste affectie hebt voor Neil Young & Crazy Horse moet je Year of the Horse nooit kijken. Zelfs niet als je als doel hebt om alle films van Jim Jarmush te bekijken. Dit is nooit uit te zitten als je geen zwak hebt voor de ellenlange jams van Crazy Horse.

Het is ook een ietwat vreemde concertregistratie en documentaire. Jarmush heeft er kennelijk de meest losse film mogelijk van proberen te maken, met luchtige interviews en een registratie van verschillende concerten met behulp van een Super 8 camera. Het ziet er goedkoop, ruw en rommelig uit, maar dat is de bedoeling. Het moet visueel het gevoel van de muziek van Crazy Horse overbrengen en eerlijk is eerlijk, het werkt. Op een bepaalde manier past de lelijkheid van het geheel uitstekend. Zelfs de interviews lijken bewust gedaan in een lelijke kamer, met een wasmachine op de achtergrond.

Erg veel inzicht in de band krijg je niet. Poncho's enige bijdrage in de interviews is simpelweg steeds opnieuw te stellen dat Jarmush nooit een documentaire kan maken die een goed beeld kan schetsen van Crazy Horse. Misschien, dit zijn mannen die zo simpel en alledaags mogelijk proberen over te komen en een eenvoudige manier hebben om hun muziek uit te leggen. Dat past bij het totaalbeeld van de band, maar veel kun je er niet mee als interviewfilm. Dat Jarmush alsnog het karakter van hun weet te vangen is een verdienste. Hij gebruikt ook archiefbeelden uit 1976 en 1986, met wat ruzies tussen de muzikanten en wat grappige momenten tussendoor. Ook hier niet veel dat inzicht biedt, maar het geeft een bepaalde sfeer. Dat is wellicht de beste omschrijven van deze documentaire: een sfeerbeeld van Crazy Horse in plaats van het verhaal achter Crazy Horse.

Zoals gezegd: je moet er van houden. Ik merkte de affectie die deze film voelde voor zijn onderwerp en ondanks dat er niets werkelijk gedenkwaardigs te zien is voelde ik die affectie ook wel. Ik hou ook wel van die muziek van Neil Young en Crazy Horse, dus dat helpt enorm. Ik zag ze vorig jaar nog live in de Ziggo Dome en dat concert is ongeveer zoals de concerten die je hier ziet. Dus heerlijke, ruwe jams die aanvankelijk kracht winnen door hun lengte en vervolgens vaak weer zo lang doorgaan dat het weer irritant wordt. Dat laatste neem je voor lief, want het is toch wel iets unieks. Maar ik neem het niemand kwalijk als het zijn of haar ding niet is.

3*


avatar van Straatbord

Straatbord

  • 195 berichten
  • 446 stemmen

The One Ring schreef:

Ook hier niet veel dat inzicht biedt, maar het geeft een bepaalde sfeer. Dat is wellicht de beste omschrijven van deze documentaire: een sfeerbeeld van Crazy Horse in plaats van het verhaal achter Crazy Horse.

Waarschijnlijk meer aan Neil Young te danken dan aan Jim Jarmusch. In een interview met Crosby, Stills, Nash en Young rond het begin van de eeuwwisseling wordt door Crosby en Young aangegeven dat hij er een hekel aan heeft om zijn nummers uit te leggen. Dus misschien dat hij hier ook liever toont dan uitlegt?


avatar van The One Ring

The One Ring

  • 29974 berichten
  • 4041 stemmen

Ik had ook niet het uitleggen van nummers in gedachten, maar meer anekdotes van de band, wat meer over hun persoonlijkheden en geschiedenis. Het zit er wel in, maar beperkt. Verder niet erg.


avatar van rebjuh

rebjuh

  • 35 berichten
  • 1726 stemmen

Oké, 0,5 hoger voor de fantastische muziek. Want echt, wat is dit fantastisch mooi.