Medium Cool (1969)

Corrupte politici, aggresieve agenten, armoede, racisme, diefstal onder kinderen, prostituerende varkens, rellen, politieke moorden, onbetrouwbare media, Vietnamoorlog...

Sociale onrust, dus.

Als dat je ding is dat zit je helemaal goed in deze film, want al deze elementen zijn terug te vinden in de film en ik ben er wellicht nog wat vergeten. Noem een maatschappelijk probleem en je hebt grote kans dat het in de film zit. Medium Cool zit vol goede bedoelingen, maar verbaast het iemand dat het geen coherente film oplevert?

Een voorbeeld van een scène uit de film: aan tafel verteld een klein jochie aan Robert Forsters personage dat de kinderen bij hem in de buurt allemaal met stenen naar elkaar gooien en elkaar met stokken slaan. Meteen slaat het gesprek over op een onterechte beschuldiging van Forster dat het jochie iets uit zijn auto gestolen zou hebben. Beledigt verlaat de jongen de tafel en gaat televisie kijken waar toevallig net een vast programma gecanceld is voor een special over de moorden op John F. Kennedy, Marthin Luther King en Robert F. Kennedy. Forster gaat intussen verder met het praten met de moeder van de jongen over hoe de media voor slechte doeleinden gebruikt worden, terwijl we een speech van King op de achtergrond horen over de gelijke berechting van zwarte mensen. Dit allemaal in 5 minuten.

De film verzuipt dan ook in zijn thematiek en weet bijna nergens de diepte in te duiken of echt te raken. Dit komt ook omdat de personages zelf niet echt interessant zijn gemaakt en bijna alleen maar over sociale onrust mogen praten. Daarnaast kabbelt de film maar een beetje voort en wordt het bij vlagen nogal saai.

De filmstijl is opmerkelijk en werd in zijn tijd als revolutionair gezien. Naast duidelijk fictieve momenten is er ook op documantaire wijze gefilmd tijdens belangrijke poltieke gebeurtenissen, met name een democratische conventie in Chicago. Er werd verwacht dat er tijdens deze demonstratie een rel zou uitbreken en dat zwarte mensen in opstand kwamen en Wexler wilde dit vastleggen. De zwarten kwamen echter niet in opstand, maar de blanken wel. En dat terwijl Wexler net een hele lading scènes en een heel subplot aan de slechte behandeling van zwarten besteed had... Gevolg: dit materiaal zit nog wel in de film, maar loopt dood, omdat de demonstratie niet zo ging als Wexler stiekem hoopte.

Ik vind het gebruik van documantair materiaal hierin wel interessant, maar niet geslaagd. De film probeert immers ook fictie te zijn en daarom moeten de hoofdpersonages tussen de demonstraties inlopen. Echter kan er natuurlijk geen verhaal verteld worden, dus we krijgen een lading beelden over ons heen waarin Verna Bloom verdwaasd om haar heen kijkt naar alle vreselijke gebeurtenissen tijdens de conventie, terwijl het plot haar ook nog verplicht naar haar zoontje te zoeken. Ik denk dat het zonder plot en met alleen documentair materiaal een stuk boeiender geweest zou zijn.

Daarnaast wordt het documentair materiaal nogal twijfelachtig gebruikt. Van sommige scènes wist ik niet zeker of het in scène gezet was of dat het nou echt gebeurde. Één ding is zeker, de geluidsband is zeker aangepast. Hoe kunnen we anders zo goed een lelijk scheldende politieagent verstaan terwijl een net zo hard schreeuwende maar dichter bij de camera staande demonstrant veel minder goed verstaanbaar is. Het holle geluid van de agent klonk zo nep dat ik wist dat dit er achter geplakt is. Waarom? Om de politieagent slechter over te laten komen natuurlijk, maar ik vind het juist een averechts effect hebben.

Nog een gevolg van de onverwachte wending tijdens de conventie is dat de redenen voor het blanke protest niet helemaal duidelijk zijn, ook al kan ik ze wel raden. Helaas kijkn we nu naar een anonieme massa die niet veel anders weet te schreeuwen dan "Pigs eat shit!" en 'Pigs are whores!". Arme varkens. Dit hebben ze dacht ik niet verdient.

Intussen worsteld Wexler zichtbaar met het plot. Een klein romantisch verhaaltje erdoorheen plus een korte vermelding dat Johns filmmateriaal voor corrupte praktijken gebruikt worden, maar het leidt tot niets en de fragmenten die het gewone leven van onze hoofdfiguren laten zien zijn over het algemeen suf. Verna Bloom komt nog wel goed over, maar Robert Forster acteerd als een houten plank.

En dat einde...? Wie verzint zoiets? Scriptschrijven op zijn slechtst!

Toegegeven, ik heb wel enig respect voor de durf van Wexler voor de aanpak en aan goede bedoelingen twijfel ik niet. Theoretisch gezien is het gewoon een razend interessante film, maar helaas alleen niet om ook naar te kijken. Daarvoor schiet het teveel alle kanten in en is het te saai.

2*

De zomer van 1968 na de moord op Martin Luther King (april) en Robert F. Kennedy (juni) cameraman doet het voor het succes, maar komt zelf in conflict met z'n bazen en dan eindigen we live tussen de Democratic Convention in Chicago zowel bij het congres als bij de anti-oorlogs-demonstratie buiten.

Broeierig, goed gefilmd, maar zonder duidelijk plot. Niet het meesterwerk dat sommige critici erin zien, meer een tijdsdocument met veel aandacht voor de rol van de media.