Chistoe Nebo (1961)

Schitterend!

De derde film die ik van deze regisseur gezien heb en ook deze is om in te lijsten. Mij kostelijk vermaakt ook met het romantische eerste drie kwartier. Dat ligt ook wel aan de zeer aantrekkelijke en lieve Sashenka. Tja, als de vrouwelijke hoofdrolspeelster mij niet ligt in dit soort melodrama's dan kan de film het voor mij meestal wel vergeten. Buiten de mooie romantische plaatjes kent de film een paar zeer sterke scènes. De scène met de vrouwen op het perron en de voorbijrazende trein met soldaten op weg naar het front. De aankondiging dat Stalin dood is met daarop een scène met smeltend ijs. De dooi is ingetreden, letterlijk en figuurlijk. Als Stalin in de zomer overleden zou zijn, dan zou die scène nogal onrealistisch overgekomen zijn.

Om deze film te kunnen waarderen en dat geldt voor meer Russische films in die periode, is kennis van de Russische geschiedenis wel enigszins belangrijk. Als je als Russische krijgsgevangene de Duitse stalags overleefde dan werd je bij thuiskomst al gauw verdacht gemaakt van collaboratie met de vijand. Maar liefst 2,5 miljoen Russische krijgsgevangenen overleefden de 2e Wereldoorlog namelijk niet.

4,5*

Ik ben niet onverdeeld enthousiast over deze film. Zeker, het is een mooi oorlogsdrama met prima acteerwerk —vooral van Nina Drobysheva— maar qua vormgeving heeft het er alle schijn van dat regisseur Grigoriy Chukhray heel erg goed gekeken heeft naar de films van Kalatozov. Daarnaast lijkt de perronscène wel een replica van een soortgelijke scène uit Chukhray’s eerdere Ballada o Soldate (1959), wat ik trouwens een mooiere film vind dan deze. Toch een beetje een tegenvaller.