Night of the Living Dead: Darkest Dawn (2015)

Haha Dat dit gemaakt wordt. Waar te beginnen? 5 jaar geleden blijkbaar al een bericht achtergelaten. Weinig vertrouwen in uitgesproken en dat blijkt (meer dan) terecht. Ik heb niet de behoefte om er al teveel research in te stoppen, maar ik dacht ergens gelezen te hebben dat De Soto een hele andere stijl in gedachte had, maar deze film eigenlijk compleet is verwaarloosd (sommige acteurs wisten in 2012 al niet meer van dit project af....LOL) door diverse ''partijen'' en dan eindig je met dit. Het ziet er, geen grap, uit als een PS2 game. 0,0 details in de textures (het zijn gewoon egale vlakken), geen geanimeerde gezichten, súper achterhaalde ''flashy'' effecten en, ondanks aardig wat grote namen (Todd, Harris, Moseley) middelmatige voice-acting. Een complete ramp van een film zien? Hier is 'ie!

Ooit gehoopt op een uur lang die vervelende verhaallijn-filmpjes die opdoken tijdens het spelen van Resident Evil 2 op de Playstation? Dan is Night of the Living Dead: Darkest Dawn iets voor jou. En de film heeft meer gemeen met Resident Evil 2 dan enkel zombies; ook de animaties in deze film lijken rechtstreeks uit het computerspel uit 1998 te komen.

Het idee klonk niet eens zo gek; een geanimeerde remake van Night of the Living Dead met stemmen van bekende horroracteurs, waaronder acteurs die al eerder in de franchise zaten, zoals Tony Todd en Joseph Pilato. Maar los van het feit dat bekende namen uit de horrorwereld de stemmen inspreken heeft Night of the Living Dead: Darkest Dawn geen enkel bestaansrecht. In de meest kneuterige animaties zien we het bekende verhaal van Barbara (Danielle Harris uit de Halloween sequels). Haar broer Johnny is ditmaal niet met haar mee op de begraafplaats, maar hangt aan de lijn. Bill Moseley (die de rol van Johnny ook speelde in de 1990 versie) kwam opdraven voor twee dialoogzinnen, waaronder de bekende 'They're coming to get you, Barbara'. In principe hadden ze die ook gewoon uit de oude film kunnen halen.

Daarna ontmoet Barbara Ben, net als in de 1990 versie vertolkt door Tony Todd. Waarom hij de helft van de tijd fluistert en men steeds inzoomt op zijn steevast halfopen ogen is mij een raadsel. Ook de Coopers (waaronder Joe Pilato uit Day of the Dead als Harry) en Tom en Judy komen erbij en dan is het pixelfeest compleet. Maar er zijn ook verschillen met het origineel: Zo speelt dit zich af in de stad en niet het platteland, krijgen sommige personages een flashback en verlaat men op een gegeven moment zelfs het huis. Maar het grootste verschil is toch wel dat in tegenstelling tot de vorige verfilmingen deze verfilming eruit ziet als een 60 minuten durende foutmelding van Windows.

Ergens is het geestig, maar het is eigenlijk vooral beschamend. Je ziet aan de gezichten van de personages niet eens wie er nu een zombie is en wie een normaal mens; ze kijken allemaal als halfdode, zielloze figuren. Desondanks is het niet eens de meest belabberde versie van Night of the Living Dead die ik ken. Die eer gaat nog altijd naar de 2006-versie van Jeff Broadstreet.

1,5 sterren.