Anne Frank: The Whole Story (2001)

ik hou meer van hitler films maar toch wel een goeie film

3,5

De beste van de Anne Frank films: 3.50 (3.50)

Het dagboek van Anne Frank behoort tot de wereldgeschiedenis. De rol ook van Miep Gies, zonder wie Anne Frank een onbetekenend Joods meisje zou zijn gebleven, zoals miljoenen anderen. Dat we hier eindelijk het volledige verhaal van Anne Frank krijgen te zien (in tegenstelling tot andere films) is dan ook een enorme toegevoegde waarde voor de toch al niet misselijke prent, die naar het einde toe op een geweldige manier de uitzichtloosheid, en de mensonterende taferelen in de concentratiekampen op krachtige wijze weet samen te bundelen. In combinatie met de uitstekende vertolking van Anne door Gordon, aangevuld door een sterke Kingsley (de rest van de cast (Cees Geel?!?!?!?!?) stelt helaas ietwat teleur), staat er een kwalitatief sterke basis. Maar evenals de andere Anne Frank prent die ik onlangs zag (waar deze weliswaar torenhoog bovenuit steekt), had de prent meer cinematografische waarde mogen hebben. Het voelt nooit als Amsterdam, pas vanaf hun aanhouding betrekt Dornhelm de omgeving echt goed bij het verhaal, is het me een raadsel waarom alles in het Engels is vertaald maar teksten op bordjes en papiertjes gewoon in het (en dan ook nog ens gebrekkig) Nederlands zijn en kent de film een aantal dialogen die helaas maar weinig aan het geheel toevoegen. Toch sleept de prent drie-en-een-halve ster binnen, vooral met dank aan de sterke uitwerking van het leven van Anne Frank en de mensen om haar heen na hun aanhouding.

Dat het niet aanvoelt als Amsterdam, en de omgeving zeer voorzichtig in beeld wordt gebracht, is omdat het Amsterdam niet is maar Praag.

Mooie film, al vond ik de overgang van het onderduiken naar het kamp te snel gaan. Na die verandering werd het gewoon een heel andere film.
Een ander minpunt is de overgedramatiseerde liefdesrelatie tussen Anne en Peter. In haar dagboek staat dat ze al vrij snel op hem uitgekeken was, en ik vind het daarom te overdreven in deze film.
De acteerprestaties zijn geweldig tot de figuranten toe.

*3

Ze begon juist steeds meer gevoelens voor hem te krijgen. In het begin zag ze hem niet staan, in het laatste jaar van haar onderduiken was ze niet bij hem weg te slaan. Margot was degene die vanaf het eerste begin verliefd op hem was, maar die heeft nooit het lef gehad iets te ondernemen, mede omdat Margot zag dat Peter verliefd op Anne was.

Ik ben nu het dagboek weer aan het herlezen, en inderdaad, het laatste jaar ziet ze hem steeds meer staan.

Het is ook niet zomaar een puberliefde, ze geeft echt om hem. Maar toch denk ik dat als ze beide de oorlog overleefd hadden er niet meer veel van terecht was gekomen.

In de film is het de hele tijd Anne en Peter, al vrij vanaf het begin, en ik vind het verkeerd om dat als het middenpunt van het Anne Frank verhaal te noemen, al moet het ook weer niet vergeten worden.

Indrukwekkend, waargebeurd drama.

Anne Frank, tja dat is nou eenmaal een historisch figuur die zo slim was om een dagboek bij te houden. Ik ben gek op geheime gangen, geheime deuren of luikjes en de boekenkast is dus ook een van mijn favoriet. Erg tragisch als ze worden verraden, je krijgt meteen een haatgevoel naar die man toe.

Dan worden ze overgeplaatst, extra emotioneel natuurlijk bij de trein. Erg frustrerend feit nog, dat de geallieerden kort na Anne's dood in het kamp aangekwamen waren.

Kingsley doet het natuurlijk ook weer smooth.

Meeslepend en treurig. Goed werk.

Verhaaltechnisch gezien niets op aan te merken. Niet geheel waarheidsgetrouw. De rol van Anne wordt uitzonderlijk goed vertolkt. De geloofwaardigheid van de omgeving waarin zich de film afspeelt is slecht voor een verfilming. (bv. winkels met alleen de naam van wat er verkocht wordt, zonder de naam te noemen van de uitbater) Zie het daarom eerder als een toneelstuk. Neemt allemaal niet weg dat het verhaal indrukwekkend blijft.

Buiten de omgeving, de tekst: "Snopjes" op de etalageramen, opgenomen in Praag in plaats van Amsterdam, vraag ik me af waar er verder van de waarheid wordt afgeweken. Ik ervaar deze film juist als de meest waarheidsgetrouwe van de Anne Frank-films, heb geen enkele fout kunnen ontdekken. Zelfs in de kampen, waar vanzelfsprekend niet heel veel over (het specifieke geval Anne Frank) bekend is, zijn de getuigenverklaringen, (onder andere van Hanneli Goslar) die er wel zijn zeer goed weergegeven.

Goede verfilming van zo een triest verhaal...:(

Enige min punt vond ik de Locatie ,want Praag omtoveren naar Amsterdam is Best moeilijk !

De meest "FAKE" vond ik de Strand scene met Familie Frank.

Het zag eruit als een slechte Star Trek film met Duidelijk fake strand,zee&horizont !

Al met al zeker moeite waard te kijken!

hele goed film om naar te kijken.

ook erg zielig, helaas

jammer dat zo'n film zo laat komt

Prachtige film. Jammer dat dit niet het hele verhaal is. Vind de andere toch beter.

Wie weet trouwens hoe die heet.. Die waarbij je ook dat deel in het concentratiekamp ziet enzovoorts. Dat is niet deze toch?

Jawel, deze. De titel zegt het al: "The whole story"

Gisteravond was The Diary of... uit 2009 op tv, dus niet deze!

The Diary of Anne Frank (2009)

Inderdaad deze (zie link) was gisteren op tv.

Zeer indrukwekkend! met uitstekend acteren, wat een benauwde sfeer zeg! dit is toch wel een film die je gezien moet hebben..

4 sterren

Nee, hoor, dat verhaal van de portemonee staat precies zo in haar dagboek. (dat het in het magazijn verloren was althans)

En wie heeft haar verraden: De film heeft de grootste verdachte als dader gemaakt, die het waarschijnlijk ook gedaan heeft alleen is het nooit 100% bewezen.

De motieven zijn duidelijk, er was grote haat jegens Joden en door er een Jood of een een heel Joods gezin te verraden verdiende je weer een paar tientjes. Bovendien dacht men veilig te zijn als je een paar Joden aan de Duitsers kon verraden.

Een speculatie over de dader is het in de film, zoals het in het echt ook een speculatie is, hoewel de kans groot is dat het één van de magazijnmedewerkers was. Lena Hartog-van Bladeren, de vrouw van een magazijnmedewerker vind ik zelf het meest verdacht, aangezien ze na de oorlog dingen heeft ontkend die later waar bleken te zijn. In de film zie je haar ook naar de telefooncel gaan, waarschijnlijk om de familie aan te geven. Ik denk dat je in de film bewust niet hoort wat er in het telefoongesprek wordt gezegd, zodat je dit alsnog zelf kunt invullen.

Toch maar even een mening schrijven over deze film. Het dagboek moest ik, ik neem aan zoals velen, zowat verplicht op school lezen. Enkele jaren later las ik het weer, maar dan uit persoonlijke interesse. Ook heb ik enkele jaren geleden het Anne Frankhuis bezocht, iets wat ik iedereen kan aanraden.

Het verhaal dat de film vertelt blijft trouw aan het dagboek, al is volgens mij het verhaal rondom die wat duistere werknemer wel gedramatiseerd zodat het wat spanning in de film brengt. En het blijft speculeren over wie hen verraden heeft, en over de manier waarop, al wijst deze film wel een schuldige aan.

De film is me voorbijgevlogen, ondanks de 3 uur dat het duurt. Dat de film in Praag is opgenomen, en ergens een spelfoutje heeft, stoort me niet. Dat kan ik een film die zo'n verhaal vertelt wel vergeven. Het had wel wat toegevoegde waarde gehad als de Duitse of Nederlandse teksten op briefjes ook ik die taal werden getoond, i.p.v. in het Engels, maar ook dat vergeef ik deze film wel.

De film is duidelijk 'low budget', het geld is opgegaan aan het uitstekend casten van de spelers, aan de kleding, en aan de interieurs. Aan de buitenbeelden is minder aandacht besteed, maar ik kan dat nogmaals deze film niet aanrekenen.

Ik denk dat iedereen het verhaal wel kent, maar ik ga zekerheidshalve maar verder als 'spoiler': Van sommige scenes gaan je haren echt overeind staan, zoals het moment dat ze zich moeten registreren als jood, of wanneer je ziet dat er in die joodse schoolklas na een tijdje minder kinderen zijn. Ook dat de film doorgaat waar het dagboek eindigt maakt indruk.

De laatste scenes zijn uitstekend gekozen, niet alleen wat wordt getoond, maar ook wat de film weglaat. Zo vond ik het heel geslaagd en respectvol om de dood van Anne niet op film te zetten. En ook de scene, waarin Otto aanbelt bij het huis van de kennis van Anne die informatie over zijn kinderen heeft maakte indruk. Je loopt als het ware met Otto mee, hij gaat naar binnen, maar het meisje doet de deur voor de neus van de camera dicht: wij mogen niet meekijken hoe zij Otto vertelt dat zijn dochters dood zijn.

Er zijn genoeg details die de film goed verzorgd heeft, de relatie tussen Anna en haar moeder, het geluid van de kerkklokken, de boom waarop ze uit het raam kijkt (we zien die boom niet precies, maar het wordt wel genoemd), haar wens om een Nederlandse te zijn, en ook de prenten die ze aan de muur van haar kamer hangt. Enkele ervan hangen nog aan die muur op haar kamer in het Achterhuis (Anne Frank Museum), veilig achter een glasplaat alsof het om kostbare schilderijen gaat.

De film lijkt me verplichte kost voor wie geinteresseerd is in het verhaal van Anne Frank. Aanrader.

En nog even enkele filmtips voor liefhebbers van deze film, andere indrukwekkende films:

Elle S'appelait Sarah (2010), over de waargebeurde grootschalig aangepakte jodendeportatie uit Parijs. Als je in Parijs rondloopt moet je bij een school even opletten, bijna overal hangt een bord ter nagedachtenis aan de kinderen die uit die school zijn meegenomen en niet zijn teruggekomen.

Die Weiße Rose (1982) Over het indrukwekkend waargebeurd verzet van een groepje Duitse studenten tegen Hitler. Niet iedereen in Duitsland riep "ich habe es nicht gewusst". Ook de film Sophie Scholl - Die Letzten Tage (2005) gaat daarover.

The Great Dictator (1940) De eerste keer dat Charlie Chaplin spreekt. Hou je niet van slapstick of oude films, ga dan naar het einde, daar tref je zijn eerste gesproken woorden aan in de vorm van een indrukwekkende speech over wat er in Duitsland gebeurde, opgenomen in 1940, vóór de oorlog. Ook een must see.

Met deze toelichting wordt dat inderdaad een stuk waarschijnlijker, het verhaal rondom Lena Hartog-van Bladeren kende ik niet.

Tot nog toe kende ik alleen de film The Diary of Anne Frank uit 1959. Een prachtige en ontroerende film, maar deze verfilming uit 2001 is superieur daaraan. Het feit dat men met het casten van de uitstekend acterende Hannah Taylor-Gordon een look-alike van de echte Anne Frank heeft gevonden, geeft de film extra cachet.

Het is al weer lang geleden dat ik het dagboek heb gelezen, maar ik heb de indruk dat de filmmakers zich vrij nauwkeurig aan het verhaal van Anne houden. De ruime aandacht voor het leven van haar en haar familie vóór het onderduiken en het verblijf in de Duitse kampen zijn welkome aanvullingen. Je kunt enkel vraagtekens zetten bij de duidelijke beantwoording van de schuldvraag in deze film, omdat ondanks uitgebreide onderzoeken nooit is komen vast te staan, wie de onderduikers heeft verraden.
Het is al met al een aangrijpend geheel, dat mij regelmatig kippenvel bezorgde en dat ik ondanks de lange speelduur bij iedereen kan aanbevelen.

Graag verwijs vanaf deze plaats naar bovenstaande tips van arno74.
Als aanvulling daarop wil ik nog noemen:
La Rafle (2010) over de razzia in Parijs in juli 1942, die ook het vertrekpunt vormt voor Elle S’'Appellait Sarah.

Sorstalanság (2005) over Hongaarse slachtoffers van de Holocaust.

Beide films zijn, evenals de films waar arno74 naar verwijst, meer dan de moeite waard. Net als Anne Frank: the Whole Story verdienen zij een groot publiek, opdat we nooit vergeten!

Redelijke mini-serie over het Joodse meisje Anne Frank die met haar vader en moeder onderduikt tijdens de oorlog. Zoals de titel al doet vermoeden beperkt de film zich niet alleen tot de tijd in het achterhuis. Hannah Taylor-Gordon is uitstekend gecast als Anne Frank. Wel aan de lange kant, en hier en daar overduidelijk een tv-productie.

Doet erg denken aan The Hiding Place en is ongevveer van dezelfde kwaliteit. Maar vergelijkende films als In Darkness en The Book Thief zijn veel beter.

Fantastische rol van Taylor Gordon als Anne. Betere is niet te vinden.

Goede film, maar wil ook peré hoog op het gevoel inspelen. Gezien het verhaal was dat niet nodig geweest om het zo maar te zeggen....

Ja dat ben ik wel met je eens. Als het nou een film was uit de jaren 60 dan had ik het nog kunnen begrijpen, maar voor een film uit 2001 mag je toch verwachten dat ze niet met zo'n fake decor aankomen. Best jammer.

Waar in The Diary of Anne Frank (2009) nog veel focus lag op haar schrijven, vond ik dat hier maar weinig terug. Toch heb ik het gevoel dat dit verhaal net iets completer is, natuurlijk mede doordat ook het verhaal na Het Achterhuis is beschreven. Ik heb hiervan de lange versie gekeken, van de film uit 2009 de verkorte film. Mogelijk dat het ook daar nog aan ligt.

Het is op veel momenten duidelijk dat het in Praag is opgenomen en niet in Amsterdam, maar hier had ik eigenlijk verrassend weinig moeite mee. De scene op het strand was lachwekkend slecht, zeker in 2001 was dat niet meer nodig. Dit soort dingen laat ik door het grotendeels waargebeurde verhaal en door de dramatische gebeurtenissen wel wat varen. Op het eind van de film was ik dat eigenlijk ook wel weer vergeten, het is dat ik er nu een review over schrijf dat het mij te binnen schiet.

Van te voren wist ik al dat er een verrader in beeld zou komen en was daar dus op voorbereid. Ik blijf het echter jammer vinden. Dit was eigenlijk gewoonweg overbodig. Zonder verrader in beeld hadden ze hen ook van de zolder kunnen halen en kunnen overbrengen naar het concentratiekamp. Er is nooit bekend geworden wie de verrader is geweest en dat had van mij hierin dus ook niet terug hoeven te komen. Ondanks dat je vooraf een 'waarschuwing' krijgt dat het allemaal gedramatiseerd is, welk waargebeurd verhaal niet, was dit zeer overbodig.

Het verhaal dat zich afspeelt nadat ze waren overplaatst kon mij echter meer boeien dan ik had verwacht. Er is niet zo heel veel bekend over het leven na Het Achterhuis. Ik heb me daar eerlijk gezegd ook niet helemaal in verdiept, ik weet dus niet wat daarvan is gedramatiseerd en wat niet. We zullen nooit exact weten wat er daar heeft afgespeeld met deze families, maar ik denk dat er door alle verhalen wel een aardig goed (gruwelijk) beeld is geschetst. Van de hele groep is er natuurlijk één overlevende die zijn verhaal wel kon navertellen en Anne haar wens heeft laten uitkomen, haar dagboek als leidraad voor een boek. Weliswaar is het uiteindelijk haar hele dagboek geworden dat is uitgebracht.

Het verhaal na Het Achterhuis is vermoedelijk het meest gedramatiseerd. Het zal allemaal vast en zeker tegen de waarheid aanliggen, maar niemand kan vertellen wat er daar precies is gebeurd. Behalve Otto Frank natuurlijk, maar hij kan slechts zijn eigen verhaal vertellen en niet die van zijn familie. Wat er binnenshuis heeft afgespeeld ligt volgens mij zeer dichtbij de waarheid. Het komt tevens aardig overeen met het verhaal uit The Diary of Anne Frank uit 2009, het viel mij zelfs op dat sommige zinnen helemaal overeen kwamen. Er zijn natuurlijk kleine dingen, zoals de portemonnee, waar volgens mij nooit iets over bekend is geweest, evenals het verraad wat niemand zeker weet.

Voor de rest een prima film die een goed beeld heeft geschetst over het leven van Anne en haar familie in de oorlog. Het was mooi om te zien hoe Otto terugkwam, maar tevens kwam dat ook keihard aan. Toch is dit volgens mij de enige film die dit laat zien, evenals het leven in een kamp. Omdat het slechts een week geleden is dat ik de film uit 2009 heb gezien, moest ik even wennen aan de acteurs, maar uiteindelijk vond ik ze in deze film veel beter. Ik kom dan ook iets hoger uit dan die film: 4*.