Anne Frank: The Whole Story (2001)

Erg boeiende en interessante film over het leven van Anne Frank. Dit keer eens niet gebaseerd op haar dagboek, maar op de biografie van Melissa Muller.

Het dagboek of deze biografie zelf heb ik nooit gelezen, dus het leek me wel eens boeiend om hier meer over te weten te komen. Grootschalig wist ik hier natuurlijk al het nodige van af, maar toch is het altijd 'leuk' (hier misschien niet helemaal de juiste woordkeuze) om de nodige feiten en weetjes te zien.

Ik kreeg nu dus een erg lange, maar toch wel boeiende film voorgeschoteld. Hier en daar had de film van mij best wel in mogen korten (het stuk voordat de famillie Frank in het achterhuis gaat wonen) en ik had ook het gevoel bij stukken in de film dat hier best wel meer over te vertellen viel (ik had best wel meer over het wel en wee van Anne Frank in de kampen willen weten).

Het acteerwerk vond ik erg sterk. Natuurlijk was Kinglsey erg goed als Otto Frank (waarom werd hij door Anne eingelijk Pim genoemd) maar ik verbaasde me over het formidabele acteerwerk van Taylor-Gordon als Anne Frank.

Dus al met al een hele aardige film. 3,5*

Shoah is een zeer aangrijpende documentaire, en de verhalen van de sonderkommando waren ook zeker te gruwelijk voor woorden, maar niemand kan ontkennen dat de Joden in de kampen het meest hebben geleden van iedereen.

Ikzelf ben wel zeer geïnteresseerd in het lot van de Joden en het onrecht wat ze is aangedaan. Wat Anne Frank zo bijzonder maakt, is haar onschuld, en haar enorme wijsheid. Ze werd in het Achterhuis als een kind behandeld, en dat was ze natuurlijk ook, maar aan de andere kant was ze al veel volwassener als haar ouders dachten.

Toen haar vader na de oorlog het dagboek van Anne las, was hij ook verbaasd en geschokt om de volwassen gedachten van zijn dochter te lezen.

Ik vind deze film zeer aangrijpend en ik was, hoewel ik het verhaal natuurlijk van begin tot einde al kende, echt emotioneel aangedaan.
Ik vind iedereen perfect in de rol passen, en er werd met overtuiging gespeeld.

Dit is, bij mijn weten, de enige film die niet eindigt bij de arrestatie van de Franks, en verder gaat tot en met de terugkeer van Otto Frank.
Ben Kingsley heeft bij mij voor deze rol niets dan respect afgedwongen.
Hannah Taylor-Gordon als Anne Frank is weergaloos goed, ik heb een kind nog nooit eerder zo goed zien acteren. Kippenvel!

De gesprekken van Anne met haar vriendin Hannah bij 'de muur' in het kamp Bergen-Belsen zijn Oscar-waardig, steengoed. Op het moment dat ze vertelde dat haar vader was vergast en helemaal geen familie meer had, behalve de doodzieke Margot, moest ik een hele dikke kikker wegslikken.

Dit kan alleen maar resulteren in de volle 5* en een internetbestelling van deze film.
Dat we ooit Pim Fortuyn als "grootste Nederlander" hebben verkozen is een grof schandaal.

Film/documentaire die LOW-BUDGET schreeuwt en je toch gezien moet hebben.

Enkele weken terug heb ik ongeveer de helft van het dagboek van Anne Frank gelezen maar ben toen afgehaakt...omdat ik toch niet echt zo'n lezer ben en áls ik lees dan heb ik liever iets anders.

Hoe dan ook, de film, ik heb de 3 uur durende versie gezien en ik vind het moeilijk om in te denken hoe je een kortere versie kunt zien want alles was best boeiend.

Het verhaal weet iedereen wel denk ik en dat is natuurlijk geweldig, dramatisch en schokkend. Ik ga geen samenvatting geven want dat kan je hier overal lezen.
Maar goed, de film weergeeft veel situaties perfect zoals ik die ook gelezen heb. Alhoewel ik wel het idee kreeg dat ze in de film nogal "luidruchtig" waren, als je het boek (deels) gelezen hebt dan weet je dat ze héél stil moesten zijn.

De film gaat verder dan het boek, waar het dagboek stopt wanneer ze allemaal opgehaald worden en gedeporteerd, gaat de film daarna verder en zien we de families Frank en van Pels in de concentratiekampen.
Ik zat mij wel constant af te vragen in hoeverre het gebeurde waarheidsgetrouw was, hoeveel wist men zeker, hoeveel is "verdraait zodat het past in de film" of gedramatiseerd?

De acteurs zijn geweldig gecast, als je foto's hebt gezien van Otto en Anne Frank dan zie je dat ze lijken als 2 druppels water. Deze twee acteurs stelen de show en zetten hun personage perfect weer. Ik ben zeer onder de indruk van de jonge actrice die Anne neerzet.
Maar bij die twee acteurs houdt het dan ook op. Veel van de andere acteurs en actrices (meneer van Pels en de tandarts bvb) zijn gewoon barslecht en irriteerden me dan ook verschrikkelijk.
Of het een reden moet zijn om blij te zijn om onze eigen Neerlandsche trots , Cees Geel, in de film te zien is ook te betwisten.

Deze film lijkt zó verschrikkelijk low-budget. Bvb de strand-scene, het is nog nooit zo duidelijk geweest dat je tegen een kartonnen achtergrond zit aan te loeren.
Ook jammer dat ze de moeite niet namen om een paar shots op te nemen in Amsterdam of tenminste de voorkant van het originele achterhuis te laten zien. Dat miste ik dus, dat je bepaalde dingen niet te zien kreeg, laat me uit het raam kijken waar zij uitkeek en laat de boom zien waar ze het over heeft.

Het bovenstaande negatieve is eigenlijk het enige negatieve maar ook de reden waarom het geen 4 of 4,5 sterren krijgt.
Het is wel een film die je MOET hebben gezien, omdat het geschiedenis is, het laat zien waar mensen toe in staat zijn.
Omdat het een verschrikkelijk goede drama-film is die je bij de kloten pakt en toch wel even stil maakt voordat hij is afgelopen.

Ik heb een speciale uitgave met boekje en versie van 189 minuten.

De film is zeer aangrijpend en emotioneel.

Zitten ook Nederlandse acteurs bij.

Rest is het erg sterk geacteerd en Anne frank lijkt sprekend.

5 sterren

Indrukwekkend, waargebeurd drama.

Anne Frank, tja dat is nou eenmaal een historisch figuur die zo slim was om een dagboek bij te houden. Ik ben gek op geheime gangen, geheime deuren of luikjes en de boekenkast is dus ook een van mijn favoriet. Erg tragisch als ze worden verraden, je krijgt meteen een haatgevoel naar die man toe.

Dan worden ze overgeplaatst, extra emotioneel natuurlijk bij de trein. Erg frustrerend feit nog, dat de geallieerden kort na Anne's dood in het kamp aangekwamen waren.

Kingsley doet het natuurlijk ook weer smooth.

Meeslepend en treurig. Goed werk.

Zeer indrukwekkend! met uitstekend acteren, wat een benauwde sfeer zeg! dit is toch wel een film die je gezien moet hebben..

4 sterren

Toch maar even een mening schrijven over deze film. Het dagboek moest ik, ik neem aan zoals velen, zowat verplicht op school lezen. Enkele jaren later las ik het weer, maar dan uit persoonlijke interesse. Ook heb ik enkele jaren geleden het Anne Frankhuis bezocht, iets wat ik iedereen kan aanraden.

Het verhaal dat de film vertelt blijft trouw aan het dagboek, al is volgens mij het verhaal rondom die wat duistere werknemer wel gedramatiseerd zodat het wat spanning in de film brengt. En het blijft speculeren over wie hen verraden heeft, en over de manier waarop, al wijst deze film wel een schuldige aan.

De film is me voorbijgevlogen, ondanks de 3 uur dat het duurt. Dat de film in Praag is opgenomen, en ergens een spelfoutje heeft, stoort me niet. Dat kan ik een film die zo'n verhaal vertelt wel vergeven. Het had wel wat toegevoegde waarde gehad als de Duitse of Nederlandse teksten op briefjes ook ik die taal werden getoond, i.p.v. in het Engels, maar ook dat vergeef ik deze film wel.

De film is duidelijk 'low budget', het geld is opgegaan aan het uitstekend casten van de spelers, aan de kleding, en aan de interieurs. Aan de buitenbeelden is minder aandacht besteed, maar ik kan dat nogmaals deze film niet aanrekenen.

Ik denk dat iedereen het verhaal wel kent, maar ik ga zekerheidshalve maar verder als 'spoiler': Van sommige scenes gaan je haren echt overeind staan, zoals het moment dat ze zich moeten registreren als jood, of wanneer je ziet dat er in die joodse schoolklas na een tijdje minder kinderen zijn. Ook dat de film doorgaat waar het dagboek eindigt maakt indruk.

De laatste scenes zijn uitstekend gekozen, niet alleen wat wordt getoond, maar ook wat de film weglaat. Zo vond ik het heel geslaagd en respectvol om de dood van Anne niet op film te zetten. En ook de scene, waarin Otto aanbelt bij het huis van de kennis van Anne die informatie over zijn kinderen heeft maakte indruk. Je loopt als het ware met Otto mee, hij gaat naar binnen, maar het meisje doet de deur voor de neus van de camera dicht: wij mogen niet meekijken hoe zij Otto vertelt dat zijn dochters dood zijn.

Er zijn genoeg details die de film goed verzorgd heeft, de relatie tussen Anna en haar moeder, het geluid van de kerkklokken, de boom waarop ze uit het raam kijkt (we zien die boom niet precies, maar het wordt wel genoemd), haar wens om een Nederlandse te zijn, en ook de prenten die ze aan de muur van haar kamer hangt. Enkele ervan hangen nog aan die muur op haar kamer in het Achterhuis (Anne Frank Museum), veilig achter een glasplaat alsof het om kostbare schilderijen gaat.

De film lijkt me verplichte kost voor wie geinteresseerd is in het verhaal van Anne Frank. Aanrader.

En nog even enkele filmtips voor liefhebbers van deze film, andere indrukwekkende films:

Elle S'appelait Sarah (2010), over de waargebeurde grootschalig aangepakte jodendeportatie uit Parijs. Als je in Parijs rondloopt moet je bij een school even opletten, bijna overal hangt een bord ter nagedachtenis aan de kinderen die uit die school zijn meegenomen en niet zijn teruggekomen.

Die Weiße Rose (1982) Over het indrukwekkend waargebeurd verzet van een groepje Duitse studenten tegen Hitler. Niet iedereen in Duitsland riep "ich habe es nicht gewusst". Ook de film Sophie Scholl - Die Letzten Tage (2005) gaat daarover.

The Great Dictator (1940) De eerste keer dat Charlie Chaplin spreekt. Hou je niet van slapstick of oude films, ga dan naar het einde, daar tref je zijn eerste gesproken woorden aan in de vorm van een indrukwekkende speech over wat er in Duitsland gebeurde, opgenomen in 1940, vóór de oorlog. Ook een must see.

Tot nog toe kende ik alleen de film The Diary of Anne Frank uit 1959. Een prachtige en ontroerende film, maar deze verfilming uit 2001 is superieur daaraan. Het feit dat men met het casten van de uitstekend acterende Hannah Taylor-Gordon een look-alike van de echte Anne Frank heeft gevonden, geeft de film extra cachet.

Het is al weer lang geleden dat ik het dagboek heb gelezen, maar ik heb de indruk dat de filmmakers zich vrij nauwkeurig aan het verhaal van Anne houden. De ruime aandacht voor het leven van haar en haar familie vóór het onderduiken en het verblijf in de Duitse kampen zijn welkome aanvullingen. Je kunt enkel vraagtekens zetten bij de duidelijke beantwoording van de schuldvraag in deze film, omdat ondanks uitgebreide onderzoeken nooit is komen vast te staan, wie de onderduikers heeft verraden.
Het is al met al een aangrijpend geheel, dat mij regelmatig kippenvel bezorgde en dat ik ondanks de lange speelduur bij iedereen kan aanbevelen.

Graag verwijs vanaf deze plaats naar bovenstaande tips van arno74.
Als aanvulling daarop wil ik nog noemen:
La Rafle (2010) over de razzia in Parijs in juli 1942, die ook het vertrekpunt vormt voor Elle S’'Appellait Sarah.

Sorstalanság (2005) over Hongaarse slachtoffers van de Holocaust.

Beide films zijn, evenals de films waar arno74 naar verwijst, meer dan de moeite waard. Net als Anne Frank: the Whole Story verdienen zij een groot publiek, opdat we nooit vergeten!

Redelijke mini-serie over het Joodse meisje Anne Frank die met haar vader en moeder onderduikt tijdens de oorlog. Zoals de titel al doet vermoeden beperkt de film zich niet alleen tot de tijd in het achterhuis. Hannah Taylor-Gordon is uitstekend gecast als Anne Frank. Wel aan de lange kant, en hier en daar overduidelijk een tv-productie.

Waar in The Diary of Anne Frank (2009) nog veel focus lag op haar schrijven, vond ik dat hier maar weinig terug. Toch heb ik het gevoel dat dit verhaal net iets completer is, natuurlijk mede doordat ook het verhaal na Het Achterhuis is beschreven. Ik heb hiervan de lange versie gekeken, van de film uit 2009 de verkorte film. Mogelijk dat het ook daar nog aan ligt.

Het is op veel momenten duidelijk dat het in Praag is opgenomen en niet in Amsterdam, maar hier had ik eigenlijk verrassend weinig moeite mee. De scene op het strand was lachwekkend slecht, zeker in 2001 was dat niet meer nodig. Dit soort dingen laat ik door het grotendeels waargebeurde verhaal en door de dramatische gebeurtenissen wel wat varen. Op het eind van de film was ik dat eigenlijk ook wel weer vergeten, het is dat ik er nu een review over schrijf dat het mij te binnen schiet.

Van te voren wist ik al dat er een verrader in beeld zou komen en was daar dus op voorbereid. Ik blijf het echter jammer vinden. Dit was eigenlijk gewoonweg overbodig. Zonder verrader in beeld hadden ze hen ook van de zolder kunnen halen en kunnen overbrengen naar het concentratiekamp. Er is nooit bekend geworden wie de verrader is geweest en dat had van mij hierin dus ook niet terug hoeven te komen. Ondanks dat je vooraf een 'waarschuwing' krijgt dat het allemaal gedramatiseerd is, welk waargebeurd verhaal niet, was dit zeer overbodig.

Het verhaal dat zich afspeelt nadat ze waren overplaatst kon mij echter meer boeien dan ik had verwacht. Er is niet zo heel veel bekend over het leven na Het Achterhuis. Ik heb me daar eerlijk gezegd ook niet helemaal in verdiept, ik weet dus niet wat daarvan is gedramatiseerd en wat niet. We zullen nooit exact weten wat er daar heeft afgespeeld met deze families, maar ik denk dat er door alle verhalen wel een aardig goed (gruwelijk) beeld is geschetst. Van de hele groep is er natuurlijk één overlevende die zijn verhaal wel kon navertellen en Anne haar wens heeft laten uitkomen, haar dagboek als leidraad voor een boek. Weliswaar is het uiteindelijk haar hele dagboek geworden dat is uitgebracht.

Het verhaal na Het Achterhuis is vermoedelijk het meest gedramatiseerd. Het zal allemaal vast en zeker tegen de waarheid aanliggen, maar niemand kan vertellen wat er daar precies is gebeurd. Behalve Otto Frank natuurlijk, maar hij kan slechts zijn eigen verhaal vertellen en niet die van zijn familie. Wat er binnenshuis heeft afgespeeld ligt volgens mij zeer dichtbij de waarheid. Het komt tevens aardig overeen met het verhaal uit The Diary of Anne Frank uit 2009, het viel mij zelfs op dat sommige zinnen helemaal overeen kwamen. Er zijn natuurlijk kleine dingen, zoals de portemonnee, waar volgens mij nooit iets over bekend is geweest, evenals het verraad wat niemand zeker weet.

Voor de rest een prima film die een goed beeld heeft geschetst over het leven van Anne en haar familie in de oorlog. Het was mooi om te zien hoe Otto terugkwam, maar tevens kwam dat ook keihard aan. Toch is dit volgens mij de enige film die dit laat zien, evenals het leven in een kamp. Omdat het slechts een week geleden is dat ik de film uit 2009 heb gezien, moest ik even wennen aan de acteurs, maar uiteindelijk vond ik ze in deze film veel beter. Ik kom dan ook iets hoger uit dan die film: 4*.

Opnieuw bekeken, en wederom onder de indruk van het afschuwelijke verhaal.

Dit is en blijft een film die iedereen zou moeten gezien hebben, net zoals iedereen het Dagboek van Anne Frank gelezen zou moeten hebben, verplichte leerstof zelfs vind ik.

Omdat deze gebeurtenissen nooit vergeten zouden mogen worden, deze film nog eens warm aanbevelen, meer kan ik niet zeggen!!

Wat dient er hier nog over gezegd te worden? Iedereen kent Anne Frank, zeker in Nederland. Toch bizar dat wij in België onze Anne Frank niet hebben al zijn die er zeker geweest, alleen groeide Anne Frank uit tot een wereldwijd symbool tegen de Holocaust en is er bij ons die leegte. Mede waarschijnlijk ook dat bij ons na de oorlog de klemtoon op de (bestraffing en rehabilitatie van de) collaboratie lag.

Schrijnend portret van de familie Frank die zich naast het Achterhuis ook focust op de deportatie en het concentratiekamp. Blijft indrukwekkend en meeslepend. Los van het tragische onderwerp uitstekende casting en prima acteerwerk.

vrij waarheidsgetrouwe weergave van het dagboek. De verrader treedt hier misschien wat prominenter naar voren, maar dat zal aan de filmische premisses liggen. Ook het slot bij de terugkeer van Otto naar Amsterdam was interessant. Als enige overlevende van zijn familie. Hartverscheurend.