Con el Viento Solano (1966)

Er bestaan er meerdere van : Aldecoaverfilmingen van auteur Mario Camus... waarbij deze als wapenfeit heeft dat hij werd genomineerd voor een gouden palm. Ik ken het boek niet, maar het was net als de film een verhaal over redemption, zo verzekert men mij. Het hoeft verder niet te verwonderen dat iemand die Camus heet zich interesseerde voor een existentiële vertelling over een absurde anti- held die een zinloze moord pleegt !

Bovenal echter is dit een voor die tijd en plaats tamelijk naturalistische film die zijn eigen subversieve visie geeft op de gekende folkloristische thematiek uit de Spaanse cinema van die tijd: het immer populaire zigeunermilieu, pittoresk en verkitscht tot een VVV spotje van 90 minuten vergelijkbaar met heimatfilms en dergelijke producten. Hier echter groezelig weergegeven, in een soort lumpensetting bevolkt door marginalen en a- socialen.

We zijn in Castilië, meer bepaald provincie Toledo, maar ook- afwijkend voor het zigeuner "genre " in een troosteloze voorstad van Madrid waar de anti- held aanspoelt op de vlucht voor de flikken. Maar in de verdorven grootsteden zul je redemption wel het allerlaatst vinden...waarna de zwerftocht van de anti- held verder gaat.

Een anti- held vertolkt door flamencoster Gades, hier slechts 2 keer dansend in actie en bijna tegen zijn zin lijkt het, of zo moest het overkomen : een antipode van de gekende, populaire dansfilms die het regime gaarne promootte. Het slot- waarvan ik meteen aanneem dat het ook in het boek zo gebracht werd- is uiteraard regimeconform, maar in het laatste shot zien we een duidelijke poging tot subversie...al zal het de censor niet zijn opgevallen.

Zoals alle would be auteursfilms van die plaats en tijd duidelijk beinvloed door de buitenlandse modellen, met pogingen tot Antonioneske totaalfocus als de anti- held weer eens doelloos door een wasteland zwerft, en een NV achtige gefragmenteerde narratieve structuur. Dat laatste trouwens typisch voor die Camus, wiens afstandelijke stijl mij, simpele ziel, nooit echt heeft kunnen bekoren.

Goede score Perez Olea, diegetische flamenco ook, maar spaarzaam. De anti- held heet trouwens...Sebastian Bach ! Rare naam voor een zigeuner...