Cargo (2017)

Mooi gezegd familiezombiefilm

Overgewaardeerde film. Wat was dit ontzettend slecht. Acteerwerk liet behoorlijk te wensen over. Geef niet snel een cijfer onder de 3, maar deze film slaat echt alles.

Originele zombiefilm die het niet zo moet hebben van de gore, maar meer van de opzet en de geweldige locaties. Daarbij was het kindje een zeer sterke troef. Aparte film die langzaam je waardering weet op te krikken. 7/10

Cargo

Prima Netflix film. Zombies, een schitterend apocalyptisch landschap, een man die voor zijn kind moet zorgen in deze zware omstandigheden etc. Het klinkt allemaal zeer goed. Cargo is meer een menselijk drama dan een horrorfilm, en Freeman en de andere acteurs weten goed over te brengen hoe zwaar deze omstandigheden zijn. En dat er soms levensbedreigende keuzes moeten worden gemaakt Soms zakt het allemaal aardig in en het gebrek aan spanning wreekt zich soms, maar echt saai of langdradig wordt het nergens. Daarvoor zijn de beelden van het Australische landschap te mooi, en het verhaal te interessant.

In 2013 maakten Ben Howling en Yolanda Ramke een korte film Cargo voor de competitie van het Australische filmfestival Tropfest. Het korte filmpje wist de finale te bereiken. Eenmaal op Youtube bereikte het zelfs miljoenen kijkers, wat er uiteraard weer voor zorgde dat er meer geld vrij kwam om de film om te zetten naar een volledige speelfilm. Uiteindelijk 4 jaar later maakte die film zijn debuut op streaming-dienst Netflix.

Het plot is vader Andy Rose moet na een beet van een zombie, bescherming zoeken voor zijn dochtertje. Voor die hoofdrol van vader hebben ze Martin Freeman weten te strikken en deze speelt zijn rol prima. Bewonderenswaardig zelfs want hij draagt de film in zijn eentje! (maar het is ook geen Viggo Mortensen (The Road) Het verhaal heeft verder ook niet heel veel nieuws toe te voegen aan het zombie-genre. Links en rechts laat het wat Aboriginals en hun cultuur zien. De film bezit een veel te lange tijdsduur en een te laag tempo om je als kijker echt op het puntje van je stoel te laten zitten. Het is een aardige en onderhoudende film maar kruipt ook nergens onder je huid, daar zijn de dreiging die vader tegenkomt te slap voor.

Het is voornamelijk de chemie tussen vader en dochter die de film doet dragen. Hoewel de film bij tijd en wijle een poging doet spannend over te komen, komt dat niet geheel lekker uit de verf. Echter word het nergens saai. Het verhaal stak goed in elkaar, en was het Australisch landschap een parel voor het oog.

We have no idea what it was that bit you.

It had fingers, Andy!

Fuck!

Als er één genre is waar het aanbod zo overvloedig is dat het je de keel uithangt, dan is het wel het zombie-genre. Volgens mij wordt er op dagelijkse basis een film ingeblikt waarbij geïnfecteerde, ondoden strompelend op zoek zijn naar slachtoffers voor een portie sappige hersenen. Erg vernieuwend zijn de meeste niet en het verwerken van de gebruikelijke clichés wordt ook niet geschuwd. Maar af en toe kom je zo’n apart geval tegen waarbij men aan het zombie-gebeuren een originele draai wil geven. Net als in “Maggie” gaat het hier ook over een vader die zijn dochtertje wil beschermen. Alleen is de kleine Rosie (Finlay en Nova Sjoberg) zich niet bewust van enige dreiging.

Het verhaal speelt zich af in de Australische bushes (de laatste Australische zombie flick die ik gezien heb was “Wyrmwood”. Nog zo’n aanrader). Andy (Martin “The hobbit” Freeman), vrouw Kay (Susie Porter) en hun baby-dochtertje Rosie varen op een rustige manier over een rivier in een aftandse boot. Het lijkt idyllisch en het heeft een hoog “The African Queen” gehalte. Niets wijst op een post-apocalyptisch gebeuren waarbij de mensheid weeral het slachtoffer is van een virale uitbraak. Totdat ze op een wrak stoten van een zeilboot.

Het enige waaraan ik me stoorde in deze film waren de paar totaal stupide, onlogische beslissingen die men nam. Ik kan best aannemen dat dit gezin niet eeuwig kan blijven ronddobberen zonder zichzelf te voorzien van nieuw proviand. En ik zou ook eens gaan controleren of er niets nuttigs te vinden was aan boord van deze boot. Maar wetende dat je elk moment een bijtgrage zombie op je dak kan krijgen, zou ik dit zeker niet ongewapend doen en zonder de andere op de hoogte te brengen. Ik veronderstel dat man en vrouw van hetzelfde verstandelijk niveau zijn, want ze maken beide achtereenvolgens dezelfde oerdomme fout. Met alle gevolgen van dien.

Het volgende stupide fragment kondigt zich aan op het moment dat de familie op de vlucht is met een achtergelaten terreinwagen. In normale omstandigheden zal je als chauffeur onoplettende, overstekende voetgangers trachten te ontwijken. Dat je hiervoor halsbrekende maneuvers uitvoert die een risico zijn voor je eigen leven kan dan wel eens gebeuren. Maar als je weet dat het vasteland bevolkt wordt door zielloze wezens wiens enige doel is een stevige hap te nemen van elk niet-geïnfecteerde nadat ze deze hebben afgesleept naar een lokale zombie-barbecue, dan zou je toch eerder plankgas geven. Andy niet natuurlijk. Hij is zo goedhartig dat hij liever de terreinwagen tegen een Australische boab knalt dan zo’n schepsel in frut vaneen te rijden. Maar zoals ik al eerder zei, zijn dit ook de enige minpuntjes in dit voor de rest boeiend en vooral emotioneel aangrijpend zombie-verhaal.

De film op zich is niet zenuwslopend spannend. Het toont eerder de zelfopofferende lijdensweg die Andy ondergaat om zijn dochtertje naar een veilige plaats te brengen. Ver van de gemuteerde medemensen en halvegaren die zich bezighouden met totaal geschifte dingen in deze chaotische wereld. Zoals een Aboriginal in een kooi plaats waarna het prijsschieten kan beginnen op de door vers vlees gelokte zombies. Overigens zijn het de Aboriginals die zich het beste weten te handhaven in deze nieuwe wereld. Met primitief lijkende rituelen slagen ze erin zombies te liquideren en plantaardige brouwsels zorgen voor bescherming. Het is ook een jeugdig Aboriginal meisje (Simone Landers) die Andy helpt met zijn tocht door de bush en die voor een veilige thuishaven zorgt.

Eerlijk gezegd vond ik deze film op veel vlakken origineel. Niet alleen het concept zombie werd op een andere manier uitgewerkt. Zo is de transformatie totaal anders dan in een doorsnee zombie-film. Hier is het niet alleen bloed en vleesslierten maar is het een glibberige, slijmerige substantie die zich tijdens de 48-urige transformatie manifesteert. Ook het fenomeen van zich ingravende zombies was verrassend. Was het om zich van de buitenwereld af te sluiten? Of is het een deel van het transformatieproces? Geen flauw idee. Maar het was boeiend genoeg. En tenslotte het meest indrukwekkende voor mij persoonlijk was de sfeer die deze film uitstraalde. Ik had nooit gedacht dat ik ooit een zombie-film zou kijken waarbij ik emotioneel geraakt zou worden. Je moet echt een zombie zijn om niet ontroerd te zijn door deze film. En tenslotte ook lof voor de bewonderenswaardige acteerprestatie van Martin Freeman. Een hele film een centrale rol spelen en geen moment dat ik het gevoel had dat hij een hobbit aan het spelen was. Dat noem ik een prestatie.

3.5*

Een van de betere zombie films. De film groeit en is de moeite waard om te bekijken

Zwak.

Niet echt de beste zombiefilm die er gemaakt is ook voor mij. Dit lijkt ook meer een dramafilm te zijn dan een horrorfilm, dus daar lagen mijn verwachtingen wat lager in. Jammer, want daarmee liep ik wel behoorlijk lang te wachten tot er eindelijk wat ging gebeuren.

Freeman vind ik een prima en leuk acteur, alleen in dit soort rollen valt hij vaak wat door de mand, want dit is niet helemaal de uitstraling die ik kan geven. Sowieso kan ik hem vaak niet serieus nemen, omdat hij altijd onbedoeld grappig is.

De Australische cultuur is eigenlijk toch wel 1 van de weinige mooie stukken in de film. De savannes en culturen zijn goed in beeld gebracht en is optimaal gebruik van gemaakt. Misschien nog wat dieren, maar dat maakt niet veel uit voor mij.

Acteerwerk van dat Afrikaanse / Australische (ik weet het eigenlijk niet) jochie is niet bepaald goed, maar uiteindelijk krijgt hij ook een vrij waardeloos script waarmee een hoop stukken uit de lucht komen vallen. Die baby was natuurlijk wel het schattigst, maarja. Alleen over Pistorius was ik tevreden, de rest vond ik niet bepaald overtuigend overkomen.

Ook niet spannend, en vaak wat saai. Er is weinig dreiging terwijl ik de Australische cultuur een mooie toevoeging vind. Het goede stuk aan de film is dan toch wel de slotfase, voor de rest is dit gewoon een zwakke film.

Mooie film. Keer wat anders dan snelle zombies, slachtpartijen en afgehakte hoofden. Maar gewoon een prima verhaal. Het begin is wel te makkelijk gedaan omdat de hoofdpersonage en zijn vrouw op onnozele manieren gebeten worden. Maar als ik dat even weg denk verveelt de film niet ook al is het niet eens zo´n hele snelle film. Leuk om een keer gezien te hebben. 3,5*

Ik sluit me hierbij helemaal aan bij het vorige bericht van Dennisj.

Deze film bewijst dat een zombiefilm niet altijd moet bestaan uit beelden van duizenden zombies die slachtpartijen aanrichten dat gepaard gaat met veel bloedvergieten.

Deze prent heeft een mooi verhaal, weliswaar zie je ook zombies, maar het verhaal van overleven primeert hier meer dan het bloedvergieten.

Goede cast met een puike rol van Martin Freeman, mooie locaties ook de landschappen van Australië.

Blij dat ik deze film heb gekozen want hij heeft me zeer aangenaam verrast, een topper in het genre !!

Nu ben ik niet bepaald politiek correct, maar dat je 'de Australische cultuur' (je doelt denk ik op Aboriginal, wat op zich al een verzamelnaam is voor tal van stammen) prijst om vervolgens actrice Simone Landers weg te zetten als 'Afrikaans jochie' is een beetje gek.

Bericht is te lang geleden om hier serieus op te reageren. Ik ken het verhaal van deze film allang niet meer. Bovendien lijkt het me een bericht dat je helemaal niet hoefde te plaatsen en alleen ruzie uitlokt. Maar ik denk dat ik je punt begrijp, als het in je ogen niet correct was dan spijt het me.

Heb m'n bericht iets getemperd.

Nou ja, beetje niveau van 'alle Aziaten lijken op elkaar', maar dan met een hele oceaan er tussen. En het is nog een meisje ook! Vind het best ongepast.

Grappig. Daar kom ik dan pas net achter, dat ziet er dan inderdaad wat ongepast uit. Ik had misschien vooraf nog wat moeten googelen, maar als ik de foto's van Cargo zie had ik dat op de dag van vandaag nog steeds niet gezien.

Ach Shadowed ik dacht ook de eerste keer dat Thoomi in beeld kwam dat het een jongetje was maar bij de volgende ontmoeting werd het me duidelijk dat ze een meisje was. De film blinkt nergens uit verloopt wat traagjes maar als drama werkt het prima. Vooral baby Rosie is een pluspunt, ze lijkt ook duidelijk de affectie te zoeken van haar ouders of degene die het goed met haar voorhebben. Rosie werd door 4 verschillende kindjes gespeeld,te begrijpen want ze gaat van hot naar her en dat zou erg vermoeiend zijn geweest moest het steeds hetzelfde kindje zijn geweest. Interessant om deze gecombineerd te zien met de savanne en de Aboriginals uit Australië. Uiteindelijk hebben zombies hun oorsprong toch vanuit stammen die nog in de natuur leven.

Een grotendeels boeiende en meeslepende Drama/Horror.De strijdvaardige maar tegelijkertijd ook wanhopige vader wordt goed neergezet door Freeman en de rest van de cast deed het ook prima. Echt spannend of verrassend is de film nooit en het tempo was vrij traag maar vervelen deed de film niet. De prachtige beelden van het landschap spelen daar ook een rol in.

3*

Deze film "Cargo" bewijst maar weer dat een horror het niet altijd van het gore hoeft te hebben. Ik zag deze film al toen ie pas uit was gekomen en er stond me bij dat ik het toen ook al een aardige film vond. Vanochtend nog weer een keer op nieuw gekeken en ik vind het zelfs nu nog een betere film. Freeman acteert echt heel goed en dat viel me ook weer op toen ik gisteren "Ghost Stories"keek, daar acteert hij ook zeer goed. De film heeft me, ondanks ik 'm al zag, toch nog steeds goed geamuseerd. Sommige noemen het een overgewaardeerde film, ik zou het eerder een ondergewaardeerde film noemen. Nou ben ik ook wel een liefhebben van post-apocalyptische films, en deze vond ik alles behalve slecht.

We hebben dit al veel gezien. Af en toe valt er een pareltje op tussen de vele zombiefilms, maar het is moeilijk om origineel te zijn. De film lijkt wel een aflevering van The Walking Dead, maar dan in Australië. Het draait om de mensen en hoe te overleven, aangevuld met wat mystiek van Aboriginals. Slecht is het niet. De mooie setting is leuk om te zien. En Martin Freeman maakt veel goed. Maar bijzonder is het nooit en het geheel is snel vergeten.

Er zou eigenlijk een wet moeten zijn die verbiedt om serieuze zombiefilms te maken. Elke keer dat iemand dat dan toch weer probeert levert het weer een teleurstellende film op. Zo ook hier - veel te langzaam, en teveel van de verplichte ingredienten ontbreken. En de gore is onsmakelijk - maar op de verkeerde manier. En Freeman is lelijk miscast, het is onmogelijk om hem als mens te zien in plaats van als verdwaalde hobbit.

Wat dan wel weer goed zit zijn de locaties en de Aboriginals. Dat maakt de film dan net weer de moeite.

Een apocalyptische zombiefilm met uiteindelijk weinig zombies, laat staan apocalyptische taferelen. Dit kan in zijn geheel nog verklaard worden omdat we ergens in de outback van Australië zitten. Veel vernielingen of (dode) mensen zijn er daar niet en dat heeft wel een impact van hoe de film aangepakt wordt. Geen rookpluimen, geen shopping malls, geen grote horden mensen of zombies. Het blijft allemaal vrij rustig.

Ook de zombies zelf zijn toch dat tikkeltje anders. Ik kon er moeilijk hoogte van krijgen. Ze worden weliswaar aangetrokken door geluid, maar zien daarentegen niet goed. Al bij al vrij tamme dingen die zelfs gestuurd kunnen worden (zie het einde met de stok en de wortel).

De film is eerder een roadmovie en dat valt op zich wel mee. Beetje vervelend dat de personages wat domme dingen doen. Ik erger me daar toch wat aan. En die combi met de Aboriginals, ik weet het niet. Ik vond het niet altijd geslaagd. De film leek ook te laten uitschijnen dat er bij oorzaak en aanpak van de zombies gepolariseerd werd.

Cargo houdt zich bezig met zombies. De zoveelste film over een epidemie die mensen doet veranderen in slurpende vleeseters. De zoveelste film die in een post-apocalyptische setting is gewenteld met overlevenden die voor hun behoud vechten. Het spreekt voor de film dat de aanpak iets anders is. In plaats van een sensationele film vol gore en bloed is Cargo veel meer een film die het emotionele perspectief opzoekt.

Cargo weet vanaf het begin een naargeestige sfeer neer te zetten. De film doet dat door een heel kort moment in te lassen waarin protagonist Andy varende op een boot op de rivier oogcontact heeft met het gezinshoofd van een kamperende familie op de oever. Die scène geeft de sfeer goed weer. De tijden van open dialogen zijn voorbij. Er is nog slechts ruimte voor wantrouwen, twijfel, angst en gewelddadigheid. Andy wordt al snel in de film voor de opgave gesteld om een veilige haven voor zijn dochtertje te vinden. Op zijn zoektocht komt hij mensen tegen die hij graag zou vertrouwen, maar die hij niet kan vertrouwen. Het is een prominent thema in de film. Een thema dat zorgt voor een paranoïde kijkbeleving..

In de film is een belangrijke plek ingeruimd voor de oorspronkelijke bewoners van Australië. De Aboriginals. Hun rol is essentieel en zou je in zekere zijn als een commentaar op het kolonialisme kunnen zien. Het scenario van Cargo leest absoluut als een erkenning van de betekenis die de inheemse cultuur heeft voor het welbevinden van de Australische cultuur als geheel.

Cargo is heel lang een film die zich bezighoudt met menselijk gedrag in extreme situaties. Een film met een psychologische insteek zogezegd. Daar hoort een wedloop tegen de tijd bij. Daar horen op de achtergrond de zombies bij die voor de dreiging zorgen. Deze elementen plaatsen zich in het verloop steeds meer op de voorgrond, zodat Cargo uiteindelijk wegglijdt in een scenario dat op elke willekeurige zombiefilm van toepassing is. En zo eindigt de film toch weer tamelijk doorsnee en vleselijk.

In eerste instantie heb ik me vreselijk geërgerd aan de stupiditeit van vader en moeder. Maar daarna was de film zo goed dat dit uiteindelijk toch vergeven is.

Een zombiefilm die me zelfs nog raakte ook.

.... ik vond de film een mix van diverse genres. Niet zo maar even in een hokje te plaatsen.

Degelijke zombiefilm. Interessant is dat de zombiecalypse blijkbaar al uitgebroken is wanneer de film begint. Normaal is er een hele opbouw wat dat betreft, hier moeten we juist achter iets komen wat voor de hoofdrolspelers allang duidelijk is. In ieder geval wordt de wereld na de zombiecalypse redelijk overtuigend uitgewerkt. Interessant om eerder op de dag 10 Cloverfield Lane gezien te hebben, een film ergens overeenkomsten heeft met deze film. Geen opbouw naar een apocalypse, maar meer een uitwerking van een postapocalyptische wereld.

Wat jammer is aan deze film is dat de personages niet altijd de meest logische beslissingen nemen. Als de boot al door de man geplunderd is, wat doet de vrouw dan daar later? Hij hoorde er iets, had hij haar niet kunnen waarschuwen? En nadat ze gebeten is, waarom blijft hij zo lang bij haar totdat hij ook gebeten is? Doet toch een beetje afbreuk aan de film, net zoals hoe de hoofdpersoon als een puppy reageert wanneer hij full zombie is en nog het parfum mag ruiken voordat ze een einde aan hem maken. 2,5*.