Sherman's March (1986)

Film die al lang op mijn kijklijstje stond maar waar ik maar tegenaan bleef hikken vanwege de speelduur. En tijdsbeleving blijkt maar weer eens subjectief te zijn, want waar ik eerder vandaag bij een film van anderhalf uur regelmatig op de tijd lette, was deze film opeens afgelopen.

Het is natuurlijk niet écht een veelbelovende premisse, een regisseur die de route van de Union generaal Sherman wil volgen maar onderweg vooral bezig is met het opkrikken van zijn wat matige liefdesleven. Toch is het een bijzonder leuke docu geworden, en omdat de vrouwen die Ross opzoekt zo van elkaar verschillen -een meisje dat actrice wilde worden maar die behalve deze docu slechts een rolletje in een serie heeft bemachtigd, zo leert IMDb; een wetenschapper die teruggetrokken op een eilandje leeft (wat me een weinig logische plek voor een linguïst lijkt, maar goed); een vrouw die zich voorbereid op een nucleaire winter; een coverbandzangeres die het wil maken in NYC; een mormoon die wacht op het Einde der Tijden, en dan vergeet ik er nog een paar- ook behoorlijk afwisselend, en McElwee die als een Louis Theroux observeert maar ook participeert als niet-erg-stralend middelpunt, met onderkoelde humor, soms wat al te kansloos -zijn gesprekken met de advocate ("why can't you fall in love with me?") waren vrij pijnlijk- maar hijzelf constateert dat ook al.

Het is verder ook een road movie, een portret van het zuiden van de VS van de vroege jaren 80, het gaat over de nucleaire dreiging die toen behoorlijk reëel was, en ja, ook Sherman komt af en toe voorbij, al zullen Civil War enthousiastelingen wellicht van een koude kermis thuiskomen. Misschien moet je zelf een beetje een nerd zijn om deze docu te kunnen waarderen, het zij zo.