• 15.735 nieuwsartikelen
  • 177.873 films
  • 12.196 series
  • 33.962 seizoenen
  • 646.802 acteurs
  • 198.940 gebruikers
  • 9.369.475 stemmen
Avatar
 
banner banner

Prank (2016)

Komedie / Drama | 78 minuten
3,00 1 stemmen

Genre: Komedie / Drama

Speelduur: 78 minuten

Oorsprong: Canada

Geregisseerd door: Vincent Biron

Met onder meer: Étienne Galloy, Alexandre Lavigne en Simon Pigeon

IMDb beoordeling: 5,9 (123)

  • On Demand:

  • Netflix Niet beschikbaar op Netflix
  • Pathé thuis Niet beschikbaar op Pathé Thuis
  • Videoland Niet beschikbaar op Videoland
  • Prime Video Niet beschikbaar op Prime Video
  • Disney+ Niet beschikbaar op Disney+
  • Google Play Niet beschikbaar op Google Play
  • meJane Niet beschikbaar op meJane

Plot Prank

Stefie, een onopvallende tiener en eenzaat, wordt aangeworven door Martin, Jean-Sé en Lea om hun dagelijkse capriolen op te nemen met zijn mobieltje. De vier grappenmakers besluiten een stunt op te zetten die verder gaat dan alles wat ze tot nu toe hebben gedaan... Maar wie zal deze keer het slachtoffer zijn?

Externe links

Video's en trailers

Reviews & comments


avatar

Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van Malick

Malick

  • 9142 berichten
  • 640 stemmen

Draaide in Venetië [International Critics’ Week] maar valt me nu pas op:

There’s a self-reflexive moment in Vincent Biron’s feature debut where a group of delinquents watch Béla Tarr’s The Turin Horse (2011) stoned in a backyard. It’s an odd cinephilic reference point for a film that is ostensibly the bastard child of Harmony Korine’s Trash Humpers (2009) and Todd Solondz’s Welcome to the Dollhouse (1995), and it signals either that Biron aspires to the Hungarian miserabilist’s nihilism or sees Tarr’s work as nothing more than a self-indulgent stunt.
Kan lachen worden.