Class of Nuke 'em High (1986)

Erg vervelende film die ik ooit gezien heb omdat ik The Toxic Avenger zo leuk vond... Dat laatste vind ik nog steeds, maar de anderhalf uur die ik aan deze film verprutst heb wil ik wel graag terug. Nooit om te lachen en acteerwerk om te huilen, maar bovenal dodelijk saai.

1*.

Fout maar vermakelijk.

Deze cultclassic weet wel te onderhouden, ondanks dat de inhoud volslagen onzin is. Troma stond en staat garant voor troep, maar dit is toch wel een klein uitschietertje omhoog. Doorspekt met een schitterend foute eighties-soundtrack en dito sound-effects. De acteerprestaties schommelen tussen superslecht en aardig, maar de gore, de (onbedoelde) humor en het feit dat de film zichzelf niet al te serieus neemt zorgen ervoor dat je de tijd wel doorkomt.

Redelijk.

Nucleair afval, een doorgedraaide high school en het Tromaplaatje is compleet. De film kon mij niet helemaal bekoren. Het het net allemaal iets meer over-the-top moeten zijn, zoals bijvoorbeeld bij The Toxic Avenger. Desondanks was het wel een aardig prentje om eens gezien te hebben. Troma kent beter.

Bijna vergeten dat ik hier nog het één en ander over heb geschreven op eigenwereld.nl. Leek me een mooie kans om weer eens een troma-pareltje te zien. En laat dat maar aan Lloyd over, zijn humoristische over-de-top kenmerken zijn weer om te smullen.

Kleurrijke figuren, krankzinnigheid ten top en de humor is lekker onsubtiel. Tsja, wat moet ik nog zeggen...het is alles wat ik kon verwachten en dat betekent dus dat dit weer relatief briljant uitpakte.

Het einde brengt nog wat toffe effecten dus alles is weer vertegenwoordigt...lekker!

Om de een of andere reden is mijn interesse geprikkeld voor dit soort smakeloze puberfilms. In het pulpgenre is Class of Nuke ´em High de Citizen Kane van de wansmaak. Naar de typische traditie van Troma worden de meest uiteenliggende genres vermengd (porky´s meets Re-Animator) en aangevuld met een soort maatschappijkritische boodschap. South Park avant la lettre. Het meeste plezier aan deze film valt te beleven aan de uitzinnige kostuums en een aanstekelijk jaren´80- sfeertje.

Tromaville en hun nucleair afval. :,) Zojuist de 'alternate cut' die Troma zelf op youtube had gezet bekeken. De film heeft mede door zijn korte speelduur (ongeveer 77 minuten) een lekker vlot tempo. Daarnaast zorgen de vele bizarre personages, zoals een inboorling met een bot, voor genoeg kijkplezier. Een heerlijke film voor de liefhebbers van de Troma sleaze.

Wellicht was ik niet in de juiste stemming voor een Troma, maar ik heb niet zo kunnen genieten van Nuke 'em High, terwijl de film toch duidelijk veel zaken in zijn voordeel heeft. Zo is de soundtrack echt heerlijk 80's, de setting een no-brainer en de plot veelbelovend. Toch vond ik de film in het midden enorm sleuren en werkte de humor niet altijd even goed. Grootste ergernis vond ik het bijzonder luidruchtige einde. Het geschreeuw i.c.m. de soundtrack werkte als een kakofonie van geluid. Jammer, want het monster vond ik dan weer wel overtuigend. Het zal wel mijn stemming zijn geweest. Misschien dat een herziening in de toekomst wonderen doet.
2,5*

Ik heb er meer van genoten dan vooraf gedacht. Misschien omdat er veel milde reacties over waren, of omdat het verhaal wel heel veel weg heeft van The Toxic Avenger en die toch niet overtroffen zou worden. Maar Kaufman vrot zijn film weer vol met randdebielen en teringzooi waardoor Troma-leken het hazenpad zullen kiezen, maar de fans vermaakt zullen worden. En daarvoor ben je een indiestudio.

De jaren '80 sfeer is perfect verzorgd. Het Tromaville High School-leven is genieten met veel seks, drugs en bendes. De kledingstijl was al apart in de eighties maar geheel volgens Troma-maatstaven wordt het allemaal nog wat aangedikt met schmink, enorm rare kapsels en grote neusringen. Met de meeste personages is iets goed mis. Daardoor zijn enkele erg leuk of grappig, en andere irritant of slaan ze de plank volledig mis. Zoals vaker bij Troma; hilarisch enerzijds, ontzettend kinderachtig anderzijds. De heerlijke soundtrack draagt in elk geval bij aan de algehele sfeer waardoor de film niet verveelt.

Je zult je afvragen waarom Kaufman niet met iets nieuws als toxic waste komt. Misschien wel omdat er nog wat props over waren van Toxie? Origineel is het niet, maar in de uitvoering is het optimaal. De groene smurrie vliegt weer in het rond, lichaamsdelen worden opgepompt en hoofden verpulverd. Alles natuurlijk met de hand gemaakt. Niet realistisch, wél overtuigend. Het monster-design is geniaal, ondanks dat het pak niet af was - en weet meer indruk te maken dan Toxie, al is laatstgenoemde natuurlijk goedaardig.

Erg leuke Troma dus weer niet zich mag vergelijken met Toxie, maar net dat beetje tekort komt om hem van de troon te stoten. De kans dat mensen die niet bekend zijn met Troma dit leuk vinden is niet erg groot, maar mocht je het toch willen proberen; graag, maar houdt de verwachtingen laag en geniet van low-budget onzin.

“Why don’t you go play with some plutonium or something huh? Leave us alone!”

De film laat zich misschien het beste omschrijven als een John Hugh’s 80’s high-school- film maar dan op de manier waarvoor Troma bekend is. In Tromaville, de chemisch afvalhoofdstad van de wereld, staat een nucleaire reactor vlak naast een High-school. Als puberhormonen onder invloed van radioactieve skunk opspelen, zijn de gevolgen niet te overzien... Wat volgt zijn absurde situaties, dialogen en personages. Het groepje wat de Cretins wordt genoemd spannen de kroon en zien eruit als zwaar aangedikte 70’s punk-stijl. En ik ben de tel kwijtgeraakt hoe vaak de naam Chrissy, wel niet werd gezegd? Tja dat krijg je als ze opeens topless was.De film heeft zelden een saai moment. Het acteren is zoals gewoonlijk bij een Troma ronduit slecht, maar dat draagt ​​alleen maar bij aan de charme van zo'n film. De speciale effecten daartegen zijn geweldig! Politiek incorrect, sadistische grappen, onsmakelijke scènes en eindigen met een BOOM! Tja, niet het beste op filmvlak maar wel OOOzo leuk!

Regisseursduo Richard W. Haines en Lloyd Kaufman leveren een film af die vooral inzet op excentrieke personages en vergezochte concepten. De opening is gelukkig meteen raak om daar een dikke stempel op te drukken, maar daarna vervalt de film snel in saaiheid en kan het lompe visuele aspect al gauw niet meer compenseren. Het helpt dan ook niet dat Troma-films steeds weer moeten komen met nogal ondermaats en slecht acteerwerk, waardoor een hoop sterk aangezette typetjes totaal niet uit de verf willen komen. De praktische effecten zijn gelukkig aanzienlijk charmanter en passen perfect bij de omgeving die Haines en Kaufman willen opbouwen, maar deze worden spijtig genoeg beperkt tot een minimum. Aangezien het komedie-gehalte niet echt wil werken is vrijwel het volledige middenstuk inwisselbaar, maar de slotfase daarentegen komt opvallend spectaculair en lollig voor de dag.