Jane Eyre (2011)

Acteurs, en dan met name de rijzende sterren Fassbender en Wasikowska, doen hun job allemaal goed, maar het bleef (jammer genoeg) een standaard kostuumdrama. De trailer was in mijn ogen misleidend, nergens werd een horrortoets aangeraakt, daar waar de trailer dit toch deed uitschijnen. De zwarte ogen van Fassbender zaten, als ik juist ben, nergens in de film..


Toch 3.5* want het was zeer degelijk.

Middelmatige verfilming van het boek van Charlotte Brontë , het grootste nadeel was eigenlijk dat er bijna geen andere mensen in beeld zijn dan de hoofdrolspelers ( om en na het kasteel). Te weinig figuranten.

Niet zo goed als de miniserie uit 2006 (ook geproduceerd door de BBC), maar een redelijk goede nieuwe verfilming. Visueel zeer indrukwekkend en goed gecast. Vooral in het begin is de sfeer aan de creepy kant, met uitstapjes richting het werk van Tim Burton en hier en daar een onverwacht schrikeffect. Tegen het einde is ook in deze versie de rek er helaas een beetje uit.

Mjah.

De combinatie van kostuumdramas en dit soort liefdesverhaaltjes tussen mensen uit verschillende klassen kunnen mij sowieso niet bepaald boeien. Ik begon de film dan ook met erg lage verwachtingen.

Positief was dat er hier toch meer aandacht aan het filmische is besteed. De film ziet er sfeervol uit, bij momenten ook gewoon erg mooi camerawerk. Meestal zijn die kostuumdramas ook brak geregisseerd, dat was bij deze film toch anders. Soundtrack viel minder op, verder is het acteerwerk wel oké. En als er dan toch nog iets positiefs gezegd moet worden, ook de poster ziet er erg stijlvol uit.

Maar verder wist het me toch niet echt te boeien. Het gehengel tussen de personages vond ik redelijk saai, einde kwam nogal afgeraffeld over, maar dat wil niet zeggen dat ik de film nog langer gewild had. Twee uur was al rijkelijk teveel voor dit verhaal.

Kan me best inbeelden dan fans van de setting hier vol van kunnen genieten, daar hoor ik echter niet bij.

1.5*

Net zoals Onderhond begon ook ik deze film met lage verwachtingen omdat kostuumfilms nu eenmaal niet direct mijn ding zijn. Daar komt nog bij dat ik het verhaal van Jane Eyre door en door kende omdat ik al meerdere verfilmingen gezien heb van het overbekende boek van Charlotte Brontë. Ik wist dus hoe het af zou lopen. Maar, ondanks dat werd ik met deze zoveelste verfilming van Jane Eyre niettemin zeer aangenaam verrast en heb ik mij uitstekend kunnen vermaken en dat ligt voor een groot deel toch aan het uitstekende acteerwerk van Mia Wasikowska in de rol van Jane Eyre. Wat Jane Eyre betreft kon ik mij volledig identificeren met deze imo zeer sterke vrouw die alles behalve overkwam als een getormenteerde ziel. Dit soort vrouwen dwingen nu eenmaal respect bij mij af.
Qua cinematografie vond ik deze film ook verder dik in orde, het zag er allemaal best sfeervol uit, alleen de score kon mij niet bepaald boeien. Behalve Mia Wasikowka deden de overige hoofdrolspelers het verder ook zonder meer voortreffelijk. Opwinden moest ik me wel aan het begin vanwege de draconische strafmaatregelen die in de naam van God toegepast werden op dat meisjesinternaat. En maar dreigen met de hel. Vreselijk, dat fundamentalistische "christelijke" geloof. Maar goed, iemand als Jane Eyre liet zich daar gelukkig niet door ontmoedigen.
Al met al dus een prima film deze zoveelste Jane Eyre verfilming die mij gelukkig wél wist te boeien.

4,0*

Ik vind zelf de mini serie van 2006 nog het beste, deze film ging heel snel door het verhaal heen, een mini serie is dan beter om dit verhaal te verfilmen

De sfeer van de 19de eeuw is voelbaar en 'proefbaar', en wordt naar mijn mening zeer goed overgebracht. Er wordt zeer sterk geacteerd. Het was wel een kleine schok voor me om Sally Hawkins, die ik toch normaal gesproken ken van behoorlijk grappige rollen, hier te zien als de strenge, gemene tante Mrs. Reed.

Mia Wasikowska, die de rol van Jane Eyre op zich neemt, kende ik nog niet, maar ik vond haar een zeer aangename verschijning, en ze heeft prima huiloogjes voor deze rol.

Judi Dench is natuurlijk ook geknipt voor haar rol, zoals verwacht.

Naar het einde toe zakte de film een beetje in en werd het me allemaal een beetje te poëtisch en neigde het bijna naar opera. Romantici zullen smullen bij deze verfilming van de vele die er zijn van Jane Eyre.

Eerlijk gezegd, heb ik niks met kostuumfilms, maar deze viel toch mee.
Mia Wasikowska acteert hier erg goed, net als de rest van de cast. Het enige waar ik me aan stoorde, was dat het verhaal soms te snel en dan weer erg traag ging. Voor de rest was alles boeiend genoeg, er gebeurde veel en het bleef interessant. Maar wat ik jammer vond, was dat heer Rochester blind is door de brand. Een goede film. 3*

Deze film had ik ontzettend graag in de bioscoop gezien, ware het niet dat de film helaas alleen in de kleine filmtheaters gespeeld werd. Maar mijn vermoedens na het zien van de dvd werden bevestigd, een geweldige film! Dit bewijst maar weer eens dat de grote commerciële massafilms niet altijd de beste hoeven te zijn.

Wie Jane Eyre niet kent moet ongetwijfeld onder een steen leven. Hoe vaak is immers dit boekverhaal wel niet tot een serie of film verfilmd? Sporadisch heb ik wel eens een aflevering van een dergelijke serie gezien en alhoewel Engelse kostuumdrama's in mijn straatje liggen, heb ik geen enkele serie compleet gevolgd. Gelukkig maar, anders had ik misschien een negatief vooroordeel over deze film.

Het mag duidelijk zijn dat Jane Eyre een Engelse kostuumdrama is, maar naar verwachting gelukkig niet zo zoetsappig als menigeen zou verwachten. Over het verhaal ligt namelijk een grimmig, mystiek en donker sfeertje. Iets wat zweeft tussen thriller, drama en romantiek.

Wat ik jammer vind is het feit dat de personages oppervlakkig blijven, maar dat maakt het wellicht ook tot de kracht van de film. Zo spreekt Jane haar gedachten nergens uit, wat de film wel boeiender maakt. Je vult namelijk als het ware de gedachten van Jane immers zelf op. Verder spreken de hoofdpersonages weinig en wat ze zeggen moet ongetwijfeld letterlijke citaten uit het boek zijn.

Sommige ontwikkelingen in de film vond ik te weinig tijd krijgen. Persoonlijk vind ik dat Jane Eyre en Mr. Rochester veel langer om elkaar heen mochten draaien. Ik vind het een beetje ongeloofwaardig dat een liefde met dergelijk verschil in stand tussen twee personen zich zo snel kan ontwikkelen. Dit had wat mij betreft echt duidelijk meer uitgediept mogen worden, het is tenslotte wat centraal in het verhaal staat.

Over de acteerkwaliteiten heb ik geen opmerkingen. Mia Wasikowska brengt de emoties van Jane Eyre heel goed over. Voor Mr. Rochester hadden ze wat mij betreft wel liever iemand anders kunnen kiezen, ik snap namelijk niet wat Jane Eyre in hem zo aantrekkelijk vind. Of ligt het gewoon aan het feit dat ikzelf mannen met overdreven bakkebaarden niet echt aantrekkelijk vind?

De beelden waren prachtig, wel wat aan de donkere kant, maar dat komt de aparte sfeer ten goede. Muziek was natuurlijk ook prachtig en met surroundsound is te horen dat er aandacht aan kleine belevingsdetails is gewerkt. Als je namelijk ziet dat Jane in gedachten is verzonken hoor je de pratende passerende mensen om je heen voorbij zoeven. Dat komt de beleving echt ten goede.

Klinkt Jane Eyre als een suffe zoete kostuumdrama? Mijn advies is om dan tóch deze film te kijken, want hij is toch wel heel anders dan je zou verwachten.

Nou, eindelijk heb ik ‘m dan gezien! Tot mijn grote spijt had ik de bioscooprelease gemist, en toen werd de verkoopdatum ook nog eens meerdere keren uitgesteld. Toen de film dan eindelijk in de winkel was heb ik hem vrijwel onmiddellijk gekocht – en inmiddels al twee keer bekeken…

Als je zulke hoge verwachtingen hebt als ik had, kan een film vaak alleen maar tegenvallen – maar wat blijkt: de film is precies zoals verwacht! Er is eigenlijk maar één minpunt: hij is te kort. Ik had graag nog veel meer scènes tussen Jane en Mr Rochester willen zien, maar helaas. Ook zijn er een aantal deleted scenes die er wat mij betreft gewoon ingelaten hadden kunnen worden.

Tot zover de klachten, nu de lofzangen! Als je het boek kent en andere versies van Jane Eyre hebt gezien (in mijn geval de BBC-serie uit 2006 en gedeelten uit andere versies) ontkom je er niet aan om ze met elkaar te vergelijken. Deze versie is nu absoluut mijn favoriet! Allereerst door het fantastische acteren. Waar ik soms wat moeite had met Ruth Wilson als Jane (niet slecht geacteerd, maar gewoon anders dan ik me voorstelde), is Mia Wasikowska juist wel precies de Jane zoals ik me haar voorstel. Rustig, teruggetrokken, maar onverwoestbaar en met een soort verborgen kracht in haar die af en toe naar buiten sijpelt – en zelfs dan blijft ze beheerst. Juist die subtiliteit vind ik prachtig. Die komt bijvoorbeeld goed tot uiting in de scène dat Mr Rochester haar vertelt dat ze een andere baan moet gaan zoeken. Jane is erg overstuur, maar probeert zich nog te beheersen. Daarom krijgt elk klein gebaar en elke stembuiging heel veel betekenis – in tegenstelling tot dezelfde scène waarin Jane gespeeld wordt door een veel expressievere Ruth Wilson. Met de Jane die Mia Wasikowska neerzet leef ik veel meer mee – complimenten voor haar! En ach, Michael Fassbender – laat ik proberen niet al te veel woorden aan hem te wijden. Hij kon al weinig fout doen bij mij, nu staat hij nog steviger op zijn voetstuk. Zijn Mr Rochester is de meest fascinerende die ik tot nu toe heb gezien. Nors, cynisch, wispelturig, bezitterig, maar toch het type dat wel ‘woest aantrekkelijk’ wordt genoemd… Om nog niet te spreken over zijn stem... De chemie tussen hem en Jane is bijna tastbaar, met name in de scène in Mr Rochesters kamer nadat Jane hem uit de brand heeft gered. Dat is een geweldige scène, juist omdat er van alles nét niet gebeurt. En Mr Rochester is niet alleen donker en aantrekkelijk, hij heeft ook gevoel, en durft het zelfs te uiten. Ik vlei mezelf met de gedachte dat ik niet al te snel zwijmel, maar hier kan ik het niet laten. Knap hoor, van Jane, dat ze bij haar besluit blijft om weg te gaan nadat hij haar zo hartstochtelijk heeft gesmeekt om bij hem te blijven. Ook al zo’n mooie scène!

Goed, genoeg over Jane en Mr Rochester. De bijrollen zijn overigens ook prima, Jamie Bell vond ik erg goed en Judi Dench is zo ongeveer per definitie erg goed. Dan de sfeer van de film: prachtig! Nauwelijks zoetig romantisch, meer donker en mysterieus, tot op het griezelige af. Dat zie je ook terug in de locaties; er is heel mooi gefilmd met veel natuurlijk licht. De muziek is van Dario Marianelli – ook al een favoriet van mij – en perfect voor deze film. Romantisch ja, maar ingetogen.

Het verhaal dan –wat valt daar nou over te klagen? Dat er teveel is weggelaten misschien. De meeste dingen die ze weggelaten hebben, zoals de scène met de waarzegster, vind ik niet echt een gemis. De volgorde waarin het verhaal wordt verteld is een goede keus geweest – ik denk dat zelfs het boek beter was geweest als Charlotte Brontë het zo had geschreven. Door de flashbacks zie je niet alleen wat Jane zoal heeft meegemaakt in haar leven, maar zie je ook hoezeer het haar nog bezig houdt en hoe het haar beïnvloedt. Mooi voorbeeld hiervan is de scène waarin ze de deur open doet voor Mr Rivers en voor een paar momenten denkt dat Mr Rochester haar is komen opzoeken. De scènes uit haar kindertijd komen in deze volgorde beter tot hun recht. Het einde in deze film komt eerder dan in het boek, maar ik weet niet of ik dat erg vind. Ik vond dit zeker wel een mooi einde – alleen kwam het te snel.

Goed, ik zal een einde maken aan mijn lofzangen. Ik ben blij dat een film waarnaar ik zolang heb uitgekeken mij zo goed bevallen is. Ik denk er al langer over om mijn top 10 eens om te gooien, misschien komt deze er dan ook wel in terecht? Ik wilde Jane Eyre eerst 4,5 sterren geven omdat ik heel zuinig ben met mijn 5 sterren, maar goed, ik kan toch geen reden bedenken om de film de laatste halve ster te onthouden. Ik houd van deze film...

Erg mooi.

Ik heb het overbekende boek niet gelezen, noch één van de vele verfilmingen gezien, maar was toch erg benieuwd naar deze film. Ik heb niet veel tijd om boeken te lezen (ik ben immers verknocht aan film), maar het verhaal van Jane Eyre is voor velen cultureel erfgoed en dus wou ik mijn "achterstand" wat inhalen.

De eerste 20 minuten zijn wat moeizaam. Je ziet meteen dat Jane Eyre e.e.a. heeft meegemaakt en wil weten wat. Het duurt even vooraleer je dat te weten komt, want er wordt ook nog wat tijd besteed aan flashbacks - het gedeelte dat me het minst heeft kunnen bekoren.
Na een half uur begint het echte verhaal, wanneer Mr. Rochester ten tonele verschijnt. Vanaf dan is het puur genieten geblazen, want dan leer je Jane Eyre echt kennen, nl als een sterke maar fragiele jonge vrouw.
De scènes tussen haar en de arrogante Mr. Rochester zijn om van te smullen. Ze zijn spannend, ongemakkelijk, maar tegelijkertijd ook mooi om te zien.
Het laatste half uur schakelt de film een verzetje hoger. Het dreigt wat tegen te vallen (aangezien ik het verhaal niet ken(de), wist ik niet of zij nu nog voor een gemakkelijk leven met St. John zou kiezen), maar thank god, neemt het verhaal de juiste wending en schotelt het het best mogelijke einde voor.
Mijn keel werd er droog van en mijn ogen nat, wat een mooi slotakkoord.

Het acteerwerk is héél erg goed. Mia Wasikowska is subliem. Ik weet niet hoe goed of slecht ze de Jane Eyre van het boek gevolgd heeft, maar ik vind ze fantastisch. Ze weet zoveel verschillende emoties te uiten, iets wat haar Jane Eyre ongelooflijk interessant maakt.
Dat haar eigen prestatie zo goed is, heeft ze deels te danken aan Michael Fassbender, die eveneens erg sterk is als zelfingenomen maar charismatische landheer. De chemie die Wasikowska en Fassbender tentoonstellen spat van het scherm en roept zoveel emoties tegelijkertijd op.
De bijrollen van Judi Dench en Jamie Bell zijn secuur, maar vallen - mede door hun beperktheid - in het niet bij de hoofdrolspelers.

Zoals verwacht is de setting piekfijn in orde. Het kasteel en haar omgeving scheppen een sterke sfeer en ook de kostuums zijn verzorgd.
Het contrast tussen het rijkeluisbestaan van de landheren en het beperkte bestaan van de armen kan niet groter zijn.
Het camerawerk is trouwens ook de moeite. Er zitten enkele schitterende plaatjes in, vooral de buitenopnames, die heerlijk zweverig en intiem zijn.
De soundtrack valt wat minder op, maar liever dat dan storende, bombastische muziek.

Aanrader.
4

Jane Eyre .... tja, ik ben een behoorlijke fan van dit soort drama's dus het kon eigenlijk vanaf het begin al niet meer stuk. Laat ik voorop stellen dat ik echt van de film heb genoten. Wat ik wel een beetje mis was toch wel het stukje chemie tussen Mr. Rochester en Jane. Dat vond ik in de versie van 2006 veel sterker over komen. Maar in deze film sprak het personage Jane Eyre sprak mij ook veel meer aan dan in de versie van 2006. De actrice sprak mij meer aan op één of andere manier.

De gehele entourage eromheen was piekfijn in orde. Ik heb wel genoten van alle mooie beelden en mooie kledij. Kortom, dit is zeker een goede versie van Jane Eyre.

Eigenlijk was ik niet van plan om deze film te gaan kijken, maar toen ik bij toeval de eerste paar minuten zag, kon ik de film niet meer loslaten.

De beelden waren sowieso al erg mooi, maar vervolgens bleek het verhaal ook nog eens erg origineel en onvoorspelbaar te zijn. Het acteer werk vond ik erg sterk, en ook de locaties werden erg mooi in beeld gebracht! Voor een lange duur wist de film mij volledig te boeien, en de karakters (met name die van Rochester en Jane) waren erg interessant en soms ook erg komisch! Maar toch moet ik toegeven dat de film tegen het einde ineens flink afzwakte. Hoe dat precies kwam weet ik eigenlijk niet, misschien wel doordat het allemaal ineens wat te snel ging, of omdat de chemie tussen Jane en Rochester iets te vroeg afgekapt werd. Erg jammer in ieder geval, want het leek echt een topper te gaan worden! Uiteindelijk ben ik nog steeds erg blij dat ik deze film -per toeval- gezien heb en geef ik het een 4* (8) maar eigenlijk had het cijfer veel hoger moeten zijn!

Een mooi drama/romantiekfilm...

Prima verhaal...

Mooi kostuumsdrama...

Prachtig mooi landschap...

Prima acteerwerk...

Mooi HD kwaliteit...

Perfect achtergrond geluid/muziek (Dolby Digital)...

Lichtelijk onsamenhangende versie van Jane Eyre. Visueel zit het allemaal prima in elkaar en ook de acteurs weten te overtuigen. Vooral Michael Fassbender zet zijn zoveelste goede rol neer. Mia Wasikowska kan hier niet echt tegenop maar doet het niet onaardig. Verder is de muziek uitstekend maar over het geheel genomen boeit de film net iets te weinig en is onvoldoende uitgewerkt.

Door de genoemde pluspunten kom ik toch nog op drie kleine sterretjes uit.

Redelijk.

Heb het boek nooit gelezen. Hoever de film dus het oorspronkelijk verhaal volgt is mij onbekend maar aan de film voelde ik wel aan dat er nu en dan een zekere overhaasting inzat wellicht om het geheel niet al te lang te doen uitvallen.

Hoe dan ook een knappe film, met oog voor decor, costumering en landschappen, duidelijke dialogen en beide hoofdacteurs met uitstekende vertolkingen. In de rand ook een in haar rol perfect passende Judi Dench en voor éénmaal een ernstige Sally Hawkins.

Tedere muziek

Het klassieke boek Jane Eyre van Charlotte Brontë is al vele malen verfilmd, maar net als dat ik vorig jaar pas voor het eerst een versie zag Wuthering Heights van zusje Emily Brontë, zie ik nu pas voor het eerst een film van deze gotische roman. Ook hier heb ik het boek niet gelezen, al ben ik wel geïnteresseerd geworden. Niet op de laatste plaats omdat het schrijfwerk hier zo goed is. Niet zozeer het verhaal dan, maar meer de dialogen, die soms bijna Shakespereaans zijn. Vrij gekunsteld, duidelijk geen echte spreektaal, maar wel vaak erg mooi. De casting is ook erg sterk hier, wat absoluut helpt. Wasikowska, Dench en vooral Fassbender zijn foutloos hier.

Dit is een gotisch verhaal, dus de sfeer is van essentieel belang. Gelukkig zit het daar meer dan goed mee. Erg prachtig, duister gefilmd. Ik hou niet in het bijzonder van kostuumverfilmingen, maar met dit soort locaties en met zo'n spookachtige atmosfeer vind ik het vaak wel weer erg leuk. Het enige wat een beetje miste was een sterker element van mysterie. Het zat er wel in, maar de opbouw naar de onthulling van Rochesters vrouw was zo zwak uitgevoerd dat het nauwelijks nog iets toevoegde aan de geheimzinnigheid van het geheel. Het kwam net niet uit het niets.

In feite, de lof die uitgaat naar de dialogen kan ik niet doorzetten op het hele script of het verhaal. De zwakte van de film zit hem vooral in het laatste deel. Na de introductie van de verborgen vrouw volgen er een hele hoop ontwikkelingen die Jane en Rochester langzaam weer bij elkaar moeten brengen en bijna allemaal komen ze bijna uit de lucht vallen en het is hoe dan ook allemaal te makkelijk. Dan heb ik het over de plotselinge erfenis van Jane die haar een vrouw van stand maken, de even abrupte verandering van de St. John Rivers in een naar mannetje en het voor het verhaal handige feit dat Rochesters vrouw zelfmoord pleegt (al is dat laatste goed gemotiveerd). Het is dat de laatste scène tussen Jane en de nu blinde Rochester zo sterk en goed gespeeld is, waardoor de film er enigszins mee weg komt, maar het laatste half uur is duidelijk minder sterk dan wat daarvoor kwam. Een wat tamme afronding van een zinderend verhaal. Hoeveel Charlotte Brontë hiervoor verantwoordelijk is en hoeveel het aan de adaptatie ligt durf ik niet te raden. Het maakt een gehaaste indruk, terwijl er gemakkelijk wat andere passages geschrapt hadden kunnen worden om de totale opbouw sterker te maken. Je merkt dat het een romanverfilming is door een kwaal die wel meer voorkomt bij adaptaties, namelijk het niet durven schrappen van enkele momenten, maar ze kort in de film te stoppen. De relatie tussen Jane Eyre en dat zieke meisje op die strenge school is vast een belangrijk onderdeel van het boek, maar is hier zo kort-door-de-bocht dat het er maar bij hangt, evenals de ietwat vreemde passage waarin Jane een zus wordt van de priester en diens zussen.

Toch is er meer aan deze film dat werkt dan dat niet werkt. Naast de sfeer en de dialogen werd ik vooral gegrepen door de hoofdpersoon. Jane Eyre vond ik een zeer boeiend personage en het was enigszins verrassend om zo'n toch wel feministisch karakter terug te vinden in een verhaal van die tijd. Natuurlijk er zijn later films gemaakt over deze periode met een feministische insteek, maar die voelen dan vaak ook wat anachronistisch aan, terwijl Eyre echt aanvoelt als een product van haar tijd, maar tevens iemand die door haar tijd heen weet te prikken. Haar innerlijke strijd tussen liefde en drang naar onafhankelijkheid, in combinatie met haar afstandelijke karakter wisten mij wel te boeien. Ook niet vreemd om te lezen dat het personage echt zeer uniek was voor 19e eeuwse literatuur en Brontë mede daardoor een zeer invloedrijke schrijfster was. Maakt me alleen nog maar nieuwsgieriger naar het boek. Dit is tot nu toe een prima kennismaking. Net niet een echt sterke film, maar over het algemeen wel goed uitgevoerd.
3,5*

Aardige film waarin het weesmeisje Jane Eyre als gouvernante komt te werken voor de wat mysterieuze Edward Rochester. Deze film is mijn kennismaking met Charlotte Brontë's verhaal, en je kunt goed merken dat er flink in het verhaal is geknipt (de film zit te vol). Een kostuumdrama met een wat donkere ondertoon. Goed acteerwerk, echter is er niet echt sprake van chemie tussen de twee hoofdrolspelers.

Wow wat een prachtige film is dit zeg, op het moment dat de film begint kruip je als kijker helemaal in de huid van Jane eyre. Michael fassbender schittert en mia wasikowska speelt de sterren van de hemel, ik heb genoten!

Het lijkt me niet zo ingewikkeld om van een van de mooiste boeken ooit geschreven een mooie film te maken. Dat is ook deze keer erg goed gelukt. Tot nu toe was ik altijd onder de indruk van de versie uit 1943 met Joan Fontaine en Orson Welles, maar deze nieuwste uitvoering kan daarmee zeker wedijveren. Vooral dankzij het ingetogen spel van Mia Wasikowska, terwijl Michael Fassbender opnieuw laat zien een van topacteurs van dit moment te zijn en ja, Judi Dench is gewoon... Judi Dench, gedegen en betrouwbaar.

Maar de basis voor dit alles is toch in de allereerste plaats het onverwoestbare verhaal. Hoe vaak je het ook leest, hoe vaak je ook een verfilmde versie bekijkt, het blijft mooi. Erg mooi.

Jane Eyre is een ontzettend mooie en aangrijpende dramafilm. Heerlijk is het dat de film tot in de puntjes klopt. Ik heb eigenlijk geen enkel punt van kritiek. Alhoewel, het einde vond ik toch wel tegenvallen met de blinde Rochester met zijn nepbaard.

Als ik de bovenstaande positieve reacties bekijk vind ik het gemiddelde toch betrekkelijk laag.

Mooi kostuumdrama, bij vlagen traag maar wist mij toch tot op het einde te boeien.

Als je niet door het boek komt dan is deze versie van Jane Eyre een aanrader.

Vroeger reeds eens gezien en nu nogmaals herbekeken. Goed romantisch drama met meer dan degelijke acteerprestaties.

Charlotte Brontë schreef Jane Eyre in 1847 en men raakt sindsdien niet uitgekeken op het romantische verhaal over de jonge gouvernante die als een blok valt voor Edward Fairfax Rochester. Naast de stormachtige gevoelens van Jane, draait het om het griezelige geheim van Thornfield Hall. Die blijvende populariteit zal dan ook te maken hebben met het feit dat Jane Eyre méér is dan een zomaar kasteelromannetje. Er zit sociaal commentaar in en er zijn de gothic elementen. Dit is de sfeervolle gothic interpretatie van de Amerikaanse regisseur Cary Fukunaga waarin het negentiende-eeuws Engeland altijd is gehuld in regen of mist. De film probeert niet het cineastische wiel opnieuw uit te vinden. Het enige wat in deze versie toegevoegd is zijn mysterieuze elementen die bij vlagen leiden tot bijna horrorachtige scenes. Kippenvel krijg je vooral van de chemie tussen beide hoofdrolspelers. Mia Wasikowska is een actrice wier ware schoonheid pas wordt onthuld wordt als haar verdriet laag na laag is afgepeld. Michael Fassbender is een brok stugheid waar we langzaam barstjes in zien ontstaan. En met zoveel talent in de bijrollen ( Judi Dench, Sally Hawkins, Simon McBurney) is er eigenlijk geen scène zonder memorabel acteerwerk. Daarnaast is het taalgebruik uit Brontë's klassieker is intact gelaten, met bijzonder fraaie dialogen als gevolg. Met zo'n fijne verfilming kunnen we wel weer even vooruit tot de volgende tv-reeks of film verschijnt.

Niet slecht maar ook niet bijzonder goed, met een Jane die perfect haar "mannetje" staat maar een Rochester die niet mysterieus, enigmatisch en bars genoeg is om echt indruk te maken en tot leven te komen (of wordt mijn opvatting van hem teveel gekleurd door de vertolking van Orson Welles uit 1943?). Fraai aangekleed, met een mooi somber Thornfield waar gelukkig geen plaatjesboek van wordt gemaakt, maar de chemie tussen de twee hoofdpersonen is voor mij niet voelbaar. Ik kan tevreden zijn met deze versie, maar echt goed kan ik hem niet vinden, misschien ook wel vanwege wat mijn gewaardeerde voorganger AC1 in zijn laatste zin schrijft. Toch te vlak allemaal?

Degelijke verfilming van het geliefde boek van Charlotte Brönte. Het fraaie spel van Mia Wasikowska in de titelrol en Michael Fassbender als Rochester, de man voor wie Jane komt te werken, doet deze eerbiedige versie van het verhaal iets boven het gemiddelde uit steken. Amelia Clarkson valt ook op als de jonge Jane, maar dit is zeker niet de ultieme verfilming en is daarom vooral aan te raden voor fans van de cast.

In 2015 had ik mijn mening over deze film hier reeds geplaatst, en eerlijk gezegd, ik kende het verhaal "Jane Eyre" maar vaag. Toen ik de film dus de 1e keer zag ging het allemaal een beetje traag voor mij, maar nu,,,,4 jaar later, heb ik het prachtige boek van Charlotte Brontë gelezen, en de ook film herbekeken, het verhaal in de film was wel ingekort, maar ik kon het nu zeker appreciëren. Dus ook een hogere waardering.

Voor de liefhebbers van het genre, maar dan toch wel goed gedaan. De maker wilde echt het boek naar het scherm brengen met aandacht voor de dialogen, mooi acteerwerk en vooral prachtige decors en kostumering. Het is met veel respect voor het boek en gaat dan ook nergens groots creatief, maar brengt wel het mooie verhaal van Charlotte Brontë naar het grote scherm. Vooral Mia Wasikowska schittert in de titelrol. Opvallend zijn enkele bijrollen die me telkens weer opvallen. Denk aan Holliday Grainger (ook in The Borgias, Anna Karenina en Great Expectations) en Tamzin Merchant (ook in The Tudors en Pride & Prejudice) die in hun kleine bijrollen gemaakt zijn voor dit genre.

De film mag wat meer pit gebruiken en evenaart het mooie Pride & Prejudice niet, maar is best wel een mooie romantische film. Hier hou ik wel van.