Hanna (2011)

Lijkt anvankelijk een spannende film te worden maar na een kwartier wordt het verhaal steeds ongeloofwaardiger .De film mist een echt duidelijk verhaal met pittige actie.1.5 meer geef ik echt niet voor deze film.

Redelijk filmpje,

Het begint allemaal veel belovend met de training in de sneeuw. Een vader die zijn dochter voorbereid op heftige gevechten en dergelijke.

Dan komt het zo ver en wordt onze hanna gevangen. Het stuk dat ze ontsnapt is er gaaf hanna killt de bad guys stuk voor stuk en eindigd helemaal onder het bloed. Het stuk dat ze dan nog niet weet hoe alles werkt in de real world is ook nog wel grappig, maar dan....

Dan komt de film toch in een sleur, er zijn nog wel iets of wat boeiende scenes maar over het algemeen is het gewoon een sleur waar de film niet meer uitkomt. Ik was niet meer geintresseerd er was geen spanning, het enige wat over bleef was goed acteer werk.

Jammer een gemiste kans

Onevenwichtig.

Hanna (de film) wil een beetje alles zijn en dat is dan ook meteen het grote manco. Het Haywire-achtig spionageverhaaltje wordt zo nu en dan verweven met een beetje coming-of-agedrama en zelfs ongeremde over-the-topactie.

Uiteindelijk is het als geheel vlees noch vis. Doorsnee is het niet, experimenteel wel, maar uiteindelijk lijkt het een beetje stuurloos.

Saoirse (of hoe je het ook spelt) Ronan zet niettemin een uitstekende rol neer. En toch vind ik ze bij momenten miscast. Namelijk als actieheldin kan ik haar maar moeilijk geloven (het ondersteunende plotje vind ik geen excuus). In de scènes waarvoor enig talent vereist is komt ze dan weer wel erg overtuigend over. En hoewel ik ze verre van een vamp vind heeft ze een ongekende présence. Die bleke huid en dat blonde haar in combinatie met die ik-weet-niet-hoe blauwe ogen: ik kan er naar blijven kijken.

Dezelfde lofbetuigingen gaan echter niet op voor Cate Blanchett en al zeker niet voor Eric Bana. Beiden moeten beter kunnen, dat hebben ze al bewezen.

Ik hoop voor Joe Wright dat hij nu zelf inziet waar zijn grenzen liggen. Als actiethriller is deze film een rommeltje. Niet alleen is de actie lelijk geschoten (op de ondergrondse vechtscène met Bana na), de editing is al even overhaast en ook over het muziekgebruik is niet naar te huis te schrijven.

In de rustige scènes kan Wright wél nog overtuigen. Het gedeelte bij dat gezin is een mooi stukje cinema in een voorts rommelige actiethriller.

2,5

Een goede Actie/Avontuur/Thriller film...

Spannend verhaal...

Prima acteerwerk...

Bekende acteur Eric Bana ...

In het begin mooi landschap, sneeuw...

Mooi HD kwaliteit...

Perfect achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Prima camerawerk...

Heerlijk genoten...

Zeer goede film van Joe Wright,

Hanna is een orginele actiefilm die er visueel erg indrukwekkend uitziet, ook de soundtrack is eigenaardig en goed. Het acteerwerk is prima en ook het plot is orgineler dan de gemiddelde film. Ik vond het een erg goede film die ik zeker nog eens zal zien

Marissa, did she turn out as you hoped?
Marissa: "Better."

Geen flauw idee wat me te wachten stond met deze film. Ik ben ook niet het type dat meningen begint te lezen als richtlijn. Meestal is het dan toch het tegenovergestelde van wat ik ervan vond

Hanna,schitterend vertolkt door Saoirse Ronan,werd jarenlang getraind door haar vader aan de noordpool (veronderstel ik. Er was in ieder geval genoeg sneeuw) voor het uitvoeren van één taak nl. het lequideren van Marissa Wiegler. Deze koele tante was diegene die haar moeder vermoorde doordat ze ervoor moest zorgen dat er geen getuigen meer waren van een geheim experiment met DNA om zo een superieur menselijk wezen te kweken. Een soort super-soldaat. Hana was de laatste getuige hiervan.

Voila , dat is het hele verhaal in een notedop. Ik verwachte me ook aan een soort Jason Bourne-achtige spionage thriller met veel actie en suspense. Dat draaide echter anders uit.
Vooreerst waren er een paar zaken waar ik toch wat bedenkingen over had. Als dat het enige doel was, waarom dan niet gewoon terugkeren naar de besneeuwde vlakte ? Wat doel had Erik voor ogen in Duitsland ? Waarom in godsnaam het doelwit al op de hoogte brengen van je acties d.m.v. dat zendertje ? Om dan het apparaat in gang te zetten zodat ze gevangen kon genomen worden ? Als super-soldaat had ik het anders aangepakt. Hoe komt het dat ze zo panisch reageert op electriciteit, terwijl ze encyclopedische kennis heeft over vanalles en nog wat ? Een rondtrekkende familie komt haar tegen in het midden van de sahara en stelt zich geen vragen ? De 2 tieners vertellen niks aan hun ouders ? Wat gebeurde met de familie uiteindelijk ? En zoals al opgemerkt eerder : uiterst precies commando's uitschakelen maar de confrontatie met 2 hersenloze skinheads en een precies aan astma lijdende flikker,blijkt ineens een enorm obstakel ?
Duidelijk. Een verhaal met gaten zo groot als een melkwegstelsel.

Maar toch was dit voor mij een pareltje van een film.Waarom? Omdat het allemaal op een andere manier getoond, gefilmd en verteld werd dan de meeste actie spionage-thrillers.
De openingscenes in het gure landschap van de Noordpool waren subliem. Daar trok de film mijn aandacht en liet het niet meer los. De beelden van de woestijn en Marokko waren magnifiek en desolaat zoals ze moesten zijn. De wirwar van gangen en tunnels in de ondergrondse basis gaven een desorienterend gevoel.De stad Berlijn werd getoond op manier waardoor je de chaos en obscuriteit van een grootstad kan voelen.
De hele film heeft een art-deco, experimenteel en surrealistische tint. Bij momenten denk je wat een rariteitenkabinet het wel is, een split seconde later vond ik het briljant.

Het personage Hanna is gerafineerd. Een fragiel meisje dat DNA-gewijs omgeprogrammeerd is in een koele doeltreffende moordmachine. Als ze koelbloedig en accuraat in actie komt, staat dit in schril contrast met die heldere blauwe ogen die soms in close-up worden getoond en je dan even ziet hoe kwetsbaar ze is.
Erik is een ex-CIA agent en "That's it". Geen emoties of gevoelens tonen. Eén richtpunt in zijn leven en één hoofddoel om uit te voeren.
Marissa is een maffe doorgedraaide plastieken figuur die haar tanden poets tot bloedens toe. Een subtiel detail dat aantoont dat ze de perfectie nastreeft in alles wat ze doet. Een harde tante om uit de weg te ruimen wat ook blijkt in de ondergrondse basis. Ze was een stapje voor.
Knepler is een weirdo die precies vanonder een paddestoel is gekropen in de Efteling.
Isaacs en zijn 2 stupide rondhossende skinheads zien er totaal verkeerd en belachelijk uit, maar passen toch in het compleet plaatje. Isaacs in zijn trainingspak en lachwekkend tennisoutfit ziet er totaal belachelijk uit.
De familie is een parodie op new-age ouders met een snobistische tienerdochter. Hilarisch op een bepaald manier.

Het is dus het totale beeld van Kubrick-achtige surealistische beelden gemixt op een donkere en obscure mix van The Chemical Brothers als soundtrack, dat het zo'n interessante film werd. Een surrealistisch sprookje vol symboliek waarbij de choreografie en camerabewegingen het naar een hoger level brengt. De actiescenes waren niet technische hoogstandjes, maar waren ook niet van belang in de totale opzet van de film. Het waren voor mij wel aangename onderbrekingen in deze voor de rest zeer arty film.

4* met 2 vingers in de neus !

Heerlijke film van Joe Wright, die zoals al zijn andere films het vooral moet hebben van productie en leuke trucjes, en nog wel het minst van een verhaal vertellen.

Ook in deze zijn het vooral alle losse scènes die zo sterk zijn, en een samenvatting zal al snel een opsomming zijn. Hoogtepunten zijn het gevecht in de metro (in één subliem shot), de ontsnapping uit de gevangenis en het angstig worden van elektriciteit in de hotelkamer. Ook wat kleinere scènes zijn mooi zoals Ronan samen met haar vriendinnetje, maar ook zoiets simpels als dat het land van de gevangenis uiteindelijk Marokko blijkt te zijn een leuke verrassing, want dat had ik echt niet verwacht na die tocht door de woestijn. Je denkt al snel aan de V.S. Verder mooi geschoten met uitstekend gekadreerde shots en fijn belichting, goed gechoreografeerde actie die altijd overzichtelijk is en een heerlijk pompende score eronder.

En dan is er nog Ronan, een geweldig talent en nu al een fijne actrice. Ze is altijd geloofwaardig, ze geeft emotie mee, diepgang aan de rol en zet echt een persoon van vlees en bloed neer. Het zijn dan vooral de kleine momenten die het doen, maar ze is sowieso over de hele breedte goed. Verder is Bana gewoon charismatisch en Blanchet speelt heel behoorlijk als kille madam, al deed ze me denken aan Swinton (vond haar al te mooi tijdens de film daarvoor in uiterlijk).

Al met al een erg fijn filmpje dat een enkele zwakke scène kent en een wat zwak einde, maar verder is het genieten van scène na scène. 4,0*.

Lichtelijk teleurgesteld. Pakweg de eerste 20 minuten waren voor mij duidelijk 5*-materiaal, maar dat weet de film daarna helaas niet vast te houden. Joe Wright weet het wel mooi te verfilmen en de cast deed z'n werk ook gewoon, maar het had niet meer dat overduidelijke actie-thriller sfeertje dat me in het begin deed oppeppen. Nee, ik zie Joe Wright toch liever nieuwe (romantische) drama's maken.

3*

I just missed your heart.

Joe Wright geeft Saoirse Ronan haar doorbrekende rol in Atonment en zorgt er nu voor dat ze doorbreekt als een hoofdrolspeelster.

Ronan's Hanna is een zestienjarig meisje die door vader Erik (Eric Bana) opgeleid en voorbereid word voor een gevecht tot de dood, Hanna's moeder leeft niet meer en ze is opzoek naar wraak.

Cate Blanchett speelt de vrouw die Hanna's moeder het leven heeft afgepakt en weet dat Hanna onderweg is terwijl vader Erik naar Berlijn vertrekt probeert Hanna haar onschuld en kinderlijk uiterlijk tot haar voordeel te gebruiken, als ze eenmaal haar einddoel is blijkt niet alles te kloppen.

Ik was erg onder de indruk van deze film, Wright is heerlijk creatief en zorgt voor een paar geweldige scene's.

Visueel is het echt abnormaal mooi uitgewerkt, niks word gefilmd zoals je het al eerder gezien hebt, de muziek is erg modern maar wel zeer passend.

Ik denk als Ronan nog een paar goede films als deze uitkiest in de toekomst, dat ze zonder twijfel een grootheid word.

Excellent!

Als je door het ongeloofwaardige heen kan prikken wacht je eigenlijk best een leuke film. Het stelt natuurlijk allemaal niet zo heel veel voor, maar Ronan, Bana en Blanchett spelen hun rol overtuigend en weten het geheel uiteindelijk behoorlijk op te krikken.

3,0*

Aparte film. Het is van alles wat. Actiefilm, drama en zelfs een beetje komedie. Thriller zou ik het niet noemen. Sommige karakters zijn erg over the top (de 3 achtervolgers) en zelfs het karakter Marissa Wiegler is wat over the top. De vechtscenes van Eric Bana zien er erg nep uit. Toch is het een aardige film om een keer te zien. 3 sterren

'k vond dit nog een prima film. Vlot verfilmd, tof verhaaltje en een leuke cast.

De speelduur zat ook goed, niet te lang en niet te kort.

Deze meegepikt via tv en 'k vond deze zeker het bekijken waard. Prima kijkvoer voor een geslaagde filmavond.

Aangename verrassing voor een film die ik voor zijn mooie affiche gekozen heb. Vrouwelijke actieheldinnen zijn al een minderheid, maar er zijn nog ongebruikelijke zaken. Wat mij vooral opviel, was de intimiteit, dankzij de hoorbare ademhaling en de close-ups van de ogen. Saoirse R. is iemand om te volgen. Cate Blanchett, die meer op Gillian Anderson lijkt dan op zichzelf, leeft zich uit in een voor haar atypische rol. Een leuke verrassing is Jessica Barden, die Sophie speelt, een flapuit die met beroemdheden dweept en met een plat Engels accent spreekt.

Verder zijn er de contrasterende locaties, enkele sf-elementen en de leuke soundtrack van The Chemical Brothers.

Prima actie film! Mooi in beeld gebracht! Niets mis mee! En voor mij een pluspunt dat de muziek word verzorgd door de chemical brothers! Saoirse Ronan is een van mijn favourite actrices.

Goeie film over een meisje dat haar hele leven in afzondering met haar vader heeft geleefd die haar getraind heeft. Het plot (dat uiteindelijk niet al te veel voorstelt) ontvouwt zich langzaam en hierdoor blijft het avontuurlijke verhaal onderhoudend. Het fish-out-of-water aspect zorgt voor een aantal vermakelijke momenten. Goed camerawerk ook.

Wel een erg matige film. Joe Wright en ik liggen elkaar niet zo heel best. Ben nog geen goede film van hem tegengekomen.

Ook deze film kon me totaal niet boeien en het was echt een straf om de film uit te zitten.

Het verhaal vond ik erg warrig en kende vooral in het middendeel geen enkele memorabele scène. Het einde kon me wat beter bekoren maar toen was m'n humeur al zo verpest dat ik niets anders kan dan een onvoldoende toekennen. Voor het goede camerawerk en de prima rol van Cate Blanchett blijft de schade nog enigszins beperkt.

“This is very, very difficult. But sometimes children are bad people, too.”

Hanna begint ongelooflijk interessant en ik was benieuwd hoe het verhaal verder zou gaan. Jammer genoeg kwam ik er steeds meer achter dat het allemaal niet zo interessant was, en dat de film vooral een actievol avontuur is. Niet erg, want de actie is spectaculair gefilmd en Hanna is een interessant personage.

Hanna is een meisje dat is opgevoed als moordwapen (waarom wordt op het einde duidelijk), maar steeds meer menselijke trekjes krijgt en persoonlijke interactie wenst. Perfect gespeeld door Ronan. Bana en Blanchett zijn degelijk maar hun rollen zijn wat eendimensionaal. Degelijk actieavontuur.

Vermakelijk. Heb het gevoel dat er dingen missen in de film. Kon inderdaad een beter einde hebben.

De film focust zich duidelijk in over the top cinematografie waar ik erg van heb genoten. Sterk camerawerk (niet altijd nodig, maar vermakelijk), mooie editing en een lekker actiemuziekje eronder. Mooie overgang was de eerste keer dat Hanna Westerse muziek hoorde, de prachtige Peer Gynt suite van Grieg (het duistere: "in de hal van de bergkoning") die toepasselijk wordt omdat het gevaar dreigt. Acteerwerk was prima, Hanna blonk uit en de Duits pratende sadistische weirdo was soms wel grappig.

Aan het script werd echter duidelijk minder aandacht besteed, hoewel het goed begon kwamen er steeds meer onrealistische momenten in voor. Wat de film nu wil vertellen weet ik ook niet. Toch waren deze minpunten niet zwaar genoeg om de beoordeling de diepte in te drukken .

De film heeft aardige momenten, maar bij mij blijft teleurstelling heersen. Het verhaal wordt ook afgeraffeld. Het moment dat ze vanuit de put aan de onderkant van een rijdende auto vastpakt heb ik maar even voor lief gelaten.

In een afgelegen bungalow, ver van de bewoonde wereld is de 16-jarige Hanna [Saoirse Ronan] door haar vader Erik [Eric Bana] omgeturnd tot een expert in overlevings- en gevechtstechnieken. Erik heeft zich jaren verscholen houden voor de CIA, maar wanneer Hanna verklaart dat ze ‘er klaar voor is’, sturen ze een signaal waarmee de CIA hun op het spoor komt. Het is het begin van een kat- en muisspel met CIA-agent Marissa Wiegler [Cate Blanchett]. Heeft alles wat je hoopt van een actiefilm: een ijzersterke cast, indrukwekkende actiescènes, een hoog tempo. een aangename dosis humor en Tom Hollander als een campy schurk (dat trainingspak!)

Aardig.

Ondanks dat Hanna niet mijn eerste Wright-film is voelt het wel aan als een film waarin hij als regisseur echt te herkennen is. Zijn oudere films lijken wat meer de creativiteit op te zoeken, en daar is deze film niet anders in. Hanna mag dan geen favoriet van me worden, maar geeft me wel inspiratie om zijn andere films eens te bezoeken.

Deze film profiteert van zijn visuele look die al vroeg in de film uit de doeken wordt gedaan. Het voelt wel degelijk aan als een avontuur, aangezien de film in sneltreinvaart door zijn setpieces loopt. Begint in de sneeuw maar bezoekt allerlei verschillende locaties en cuilturen, waardoor het lekker snel aanvoelt. Het mag ook duidelijk zijn dat Wright met deze film een andere kant op wil, en vermengt allerlei stijlen met elkaar.

Probleem is dat die stijlen niet altijd goed samen gaan. Zo vond ik de actiemomenten met elektronische deuntjes erdoorheen gemonteerd niet zo geslaagd. Camerawerk zweeft aardig mee met de film verder, en fijn ook dat sommige scenes waarin wordt gevochten niet geknipt worden. Geeft toch wel een aardig authentiek sfeertje. Jammer dat de actiemomenten met Ronan dan weer tegenvallen, juist omdat daar dan weer twee keer zoveel in wordt geknipt.

Acteerwerk is best aardig maar de andere personages vervagen wat naast die van Ronan, die duidelijk de meeste aandacht opeist. Ondanks beste pogingen van Wright om de rest van de personages iets eigenzinnigs mee te geven vond ik het jammer dat het wat kort door de bocht aanvoelt. Personages worden niet helemaal naar behoren geïntroduceerd, waardoor er geen enkele echt blijf kleven. Toch wel zonde want het acteerwerk was best.

Wat Hanna mist zijn die echte speciale momenten, al is het maar iets kleins. Het verhaal is onvoorspelbaar genoeg om niet te vervelen, maar het voelt allemaal ondanks de avontuurlijke aanpak wel veilig aan. Geen echt uitdagende momenten en een film die ondanks zijn speelduur van 111 minuten te kort aanvoelt. Alsof er meer te vertellen was. Film kijkt aardig weg maar het gevoel dat er iets ontbreekt blijft nagenoeg altijd hangen en daardoor kan Hanna niet leunen op een flow. Aardig voor wat het is, maar geen film die kleeft en dat is jammer.

Hanna is een film die bij mij dezelfde gevoelens opwekt zoals ik hier in de commentaren lees van andere kijkers. Zeker een sfeervolle en interessante film maar voor je gevoel ontbreekt er toch iets. Het is het net allemaal niet maar had dit wel kunnen zijn. Hierdoor maakt het toch te weinig indruk en is het zo'n typisch werkje wat je snel gaat vergeten. Kan hem ook niet echt aanraden eerlijk gezegd.

eigenlijk geldt hier de slogan "beetje vreemd maar wel lekker"

spannend om zo'n "meissie" als een prima soldaat te zien met allerlei vechttechnieken.

onderhoudende film dat is t zeker

ook mooi om de nog altijd aantrekkelijke Cate Blanchett weer s te zien.

leuk om gezien te hebben...

Ik had vooraf geen andere recensies gelezen en dit is mijn eerste 'Wright' film. Ik ging daarom - ook gezien de filmposter - met totaal verkeerde verwachtingen deze film kijken. Ik had meer een soort 'The Revenent' achtige setting verwacht, maar dan in een moderne CIA tijd. Dat is het dus niet . Wat het wel is, is denk ik door anderen al aardig beschreven, maar maar met dat verschil dat ik het geheel toch beter kan waarderen gezien de relatief lage scores.

Ik vind Ronan geweldig acteren. Duidelijk, wat onderkoelt, maar niet over de top. Naarmate de film vordert krijgt ze meer inhoud, je leert haar beter kennen en ze leert zichzelf vooral beter kennen. Er komt verdieping in haar persoon. Dat gebeurt minder bij andere personen en Cate Blanchett is wat mij betreft de hekkensluiter. Het zal door het script komen, maar ik kan niet goed tegen deze vorm van overacting die voor mij - vooral in het begin van de film - afleidt. Later wordt het wat beter (of stoort het me in iedergeval minder).

Qua genre is de film echt alles: actie, avontuur, fantasy, roadmovie, vleugje komedie, beetje drama, wat romantiek.... Hoewel ik een duidelijke voorkeur heb voor Single Malts als het om de whisky gaat, vind ik hier de blend uitstekend werken. Ik had wel even een half uurtje nodig om te resetten en aan de stijl te wennen (gezien mijn andere verwachtingen).

Camerawerk vond ik erg goed en origineel. De actie is goed in beeld gebracht, en je voelt de adrenaline door de aderen pompen als de actie gaat starten. Niet eerder een film gezien die zo kunstig gebruikt van scherpte diepte.

De adrenaline wordt ook gestimuleerd door de soundtrack: origineel en het versterkt de sfeer die Wright (denk ik ) probeert neer te zetten. De vergelijking met 'Lola Rennt' werd gemaakt en daar kan ik me wel in vinden.

Sommige vinden het verhaal dun. Okay, het is geen gelaagd verhaal met allerlei zijsporen, maar ik vind het zeker niet té dun. Het plot wordt niet snel weggegeven en ik vond de film ook niet afzwakken in het middenstuk. De rustmomenten vond ik zelfs plezierig als contrast tegenover de actiemomenten. Het zijn ook deze tussenmomenten waarop de persoon van Hanna wordt verdiept. Dat er ongeloofwaardigheden in het script zitten is zeker waar . De scene in de woestijn waar Hanna uit een put kruipt is al aangehaald.... yeah right!.... En verwacht ook niet dat als je naar Essaouira gaat in Marokko, het ook maar enigszins lijkt op wat de film laat zien.

Al met al zou ik de film willen zien als een rush, een droom, een sprookje in de vorm van een avontuurlijke roadmovie vol vette actie (wat weer grappig inhaakt op het plot waar een groot deel van de actie zich afspeelt in een park van de gebroeders Grimm). Ik heb er van genoten en ga de komende tijd op zoek naar ander materiaal van dhr. Wright én actrice Ronan. Aanrader, 4 sterren.

Moeilijk om hier een oordeel over te vellen: aan de ene kant moest ik te veel denken aan vergelijkbare films over jeugdige vrouwelijke actiehelden of zelfs supersoldaten (La femme Nikita en de Amerikaanse remake Point of no return, Leon, Colombiana, Kick-ass), aan de andere kant zijn diverse actiescènes zó stijlvol gemaakt en bevat de film zó veel goede acteurs dat ik er toch wel geboeid naar heb zitten kijken, ook al grenst het uitgangspunt (in een kleine blokhut in Finland maakt een vader een martial-arts-expert annex moordmachine van "zijn" genetisch gemanipuleerde dochter?!) aan het ongeloofwaardige en bizarre. Niet alle actiescènes overtuigen (met name het van op afstand gefilmde gevecht van Eric Bana met zijn achtervolgers op het speelterrein deed me weinig), maar Saoirse Ronan legt haar ziel en zaligheid in haar rol zonder er een onmenselijk creatuur van te maken, Cate Blanchett is kil maar effectief, en Wright knoopt op het einde netjes alle eindjes aan elkaar zonder mij onbevredigd achter te laten (maar ook zonder dat ik behoefte heb aan een sequel of zelfs een franchise). Een actiefilm with a difference, eigenlijk net als de eerder genoemde titels.