La Vie de Jésus (1997)

Opvallend aan veel Franse regisseurs van de huidige generatie (Breillat, Noe, Denis, Dumont) is dat ze nogal hevige reacties oproepen.Hoe verschillend ze onderling ook zijn, reacties lopen uiteen van geniaal tot extreem negatief. Dat soort hevige reacties maakt altijd nieuwsgierig.

Dit sociale drama was eigenlijk wat minder uitgesproken dan ik vooraf verwacht had. Het is een pessimistische film. Hij speelt zich af in een uitzichtloos dorp in Noord-Frankrijk. Waar voor een groep jongens zonder al te veel toekomst het leven voornamelijk bestaat uit crossen in een auto of op brommers. Banen zijn er nauwelijks. Veel meer dan de plaatselijke harmonie is er niet te doen. Freddy heeft geluk, hij heeft een vriendin. Al is in de plaatselijke verlaten kabelbaan zitten het meest romantische dat je met je vriendin kan doen. En je hebt seks als aardig tijdverdrijf. Alles is droog en observerend gefilmd. Zelfs de volstrekt onromantische en af en toe vrij expliciete seksscenes. De film is gemaakt met amateurs die echt in het dorpje en omgeving leven.

De film doet af en toe denken aan de gebroeders Dardenne (nou helpen brommertjes door troosteloze dorpjes daar wel aan mee), al is Dumont in deze film uiteindelijk bewust afstandelijker. De Dardennes gaan meer tussen de personages zitten, Dumont lijkt eerder gefascineerd toe te kijken van een kleine afstand. De film voelt ook duidelijk wat kunstmatig.. Het is er wel erg grauw en er zit wel erg weinig leven in. Alsof driekwart van de huizen onbewoond zijn. Dumont lijkt af en toe te neigen naar een soort hermetische symboliek die me niet helemaal bevalt (de titel is wel het duidelijkste voorbeeld).

Interessante film, bij vlagen fascinerend dat zeker. Maar toch met een aantal tekortkomingen. Wekt genoeg interesse op om nog eens wat meer van Dumont te gaan zien, al heb ik niet het gevoel er een potentiele favoriete regisseur bij te hebben.

3.5*

Erg krachtig debuut van Dumont.
Hij weet op briljante wijze de leegheid en eenzaamheid van het Franse platteland te tonen. Freddy en zijn vrienden hebben weinig omhanden, ze verdelen hij tijd met het rondrijden op hun brommers, het spelen in een fanfare en met niets doen. Freddy zelf heeft ook nog een relatie met Marie, die steeds meer onder spanning komt te staan.
De amateur-acteurs zijn erg goed en je voelt dat ze worstelen met hun leegheid.
Het camerawerk is heel erg gedetailleerd en de omgeving van het dorp is echt prachtig.

Tegen het eind wordt de film steeds donkerder en weet je dat het niet goed zal aflopen.

4*

Eens met Verhoeven. Bij vlagen erg mooi -weidse landschappen en het snerpende geluid van de scheurende brommertjes-, maar toch is La Vie de Jésus ook erg bezig de arthouse film uit te hangen...

3*

Zwaarmoedige film zonder enige opsmuk: geen muziek, op wat valse fanfarenoten na, een onsympathieke hoofdpersoon die zich nauwelijks laat kennen, en een koele registrerende camera.

Jammer van het wat al te dramatische einde, dat had deze film niet nodig: het leven in een dorpje in Noord-Frankrijk leek me al dramatisch genoeg. Al zul je zulke dorpjes ongetwijfeld ook in Nederland en Belgie hebben.