Four Lions (2010)

De film blijft een beetje hangen in mild-grappig, maar zodra ze bij de Londonse marathon aankomen is het echt een aaneenschakeling van de meest idiote situaties die je kan voorstellen met zelfmoord terroristen, van hilarische verwijzingen als Counter-Strike tot aan Teenage Mutant Ninja Turtles. Dikke drie*

Overigens een aanrader voor Chewbacca haters

So we're like proper Mujahid then, yeah?

Rubber Dinghy Rapids!

Helaas niet helemaal geslaagd.

Idee is op zich erg geinig (en behoorlijk zwart), maar er zit helaas te veel flauwe humor in. De balans tussen scherpe humor die in het verhaal past en sketchachtige absurde humor is vaak nogal zoek, wat jammer

is.

Gelukkig ook nog wel genoeg lollige dingen, met name door Barry met z'n dikke accent, wat een kerel .

Geweldige trailer, aardige film.

Film viel erg tegen, hier en daar langdradig.

Redelijk onderhoudende film.

Erg origineel concept (een komedie over Jihad zelfmoordterroristen kende ik nog niet), aardige uitwerking. Alleen had er voor mijn gevoel wel meer ingezeten. De film had een aantal grappige momenten, maar het had nog veel meer over the top gekund. Toch wel een paar keer een grijns gehad met bv de Heimlich greep met de daaropvolgende explosie, het per ongeluk opblazen van die gozer in het weiland, het Turtle pak en de CounterStrike verwijzing om eens wat te noemen.

De hoofdpersonen doen het best goed. Ze hebben zichtbaar plezier in hun rol en ik vind dat Engelse accent altijd leuk om te horen.
Wel was de film soms wat langdradig en oninteressant. Dan was het weer wachten tot het ergens grappiger werd. Maar gelukkig kwamen die momenten dan wel weer terug. Door het originele concept en een aantal geslaagde momenten is de film zeker een voldoende waard.

3*

Originele zwarte komedie, met een gewaagd onderwerp. Niet overal even sterk en de balans is hier en daar wat zoek, maar er zijn veel effectieve scenes en de film durft grimmige momenten af te wisselen met droogkomische. De onbevredigend onuitgewerkte thuissituatie van de hoofdpersoon is het meest zwakke element van de film. De eindcredits bevatten nog een ijzersterke grap, dus blijf vooral kijken.

Wat een vreselijke, onhumoristische, irriterende klotefilm.

MMM De je houdt niet van De Dijk omdat je Frans Bauer niet leuk vindt? Knollen met citroenen ben ik bang.

Four Lions is een film die zowel grappig als verontrustend is. Het gemak waarmee mensen meedoen aan een aanslag omdat ze zich zo makkelijk dom/onzeker laten houden en blindelings een overduidelijke idioot volgen is verontrustend. Ik ben bang dat dit niet eens heel ver overdreven is.

De humor komt soms op zeer zwarte plekken naar voren en het geweld is soms erg onverwacht. Heel veel van de humor zit in taalgrappen met heerlijke absurdismen "you can't win an argument just by being right"

Zeker een aanrader, al vind ik hem niet geschikt voor kinderen vanaf 6 jaar zoals de kijkwijzer suggereert.

Bij vlagen extreem hilarisch, bijzonder stupide en erg wrang t.o.v. de realiteit. Maar soms ook saai en is de regie niet van een zodanig niveau dat je meegesleept wordt in de film. Erg wisselvallig.

3*

Verfrissende film of terrorisme. Bij vlagen hilarisch. Dé manier om extremisme en fundamentalisme te bestrijden....met humor.

Geruststellend ook, zo'n stel ramdebielen bij elkaar die alles verkloten.

Het doet zeker wel denken aan Monty Python (zie terreurbestrijding anno 1969 The funniest joke in the world) en ook Blackadder, en iig erg Britse humor, wel een aantal taalgrappen gemist denk ik, eigenlijk niet geschikt voor ondertiteling, dan mis je een hoop.

Prachtconcept, zat klaar voor scherpe en subtiele grappen maar dat viel tegen. Bijvoorbeeld zo'n scene over de AK-47 is op zich leuk alleen verliest het z'n kracht als ze er een halve minuut over blijven doorzagen. Het is eerder opzichtige humor en dat is uiteindelijk ook wel goed te doen, vooral het laatste halfuur en die blanke Barry met z'n Britse accent. Verder is het nogal lauw en pikt het wel erg makkelijk typetjes van Ali G en The Office (Gareth).

Oef, viel niet mee dit...

Het concept leek me een goed recept voor een pittige, cynische zwarte komedie. Helaas niets is minder waar, ik kreeg een slappe en flauwe schijn vertoning waarbij de goede grappen op de vingers van een Palestijnse bommenmaker zijn te tellen (dat zijn er hooguit 3 dus)...

Prima, het bevechten van extremisme en fundamentalisme met humor maar doe het dan goed; 'Keep it Real'

In iedere goede comedie hoort een bepaalde kern van waarheid te zitten, een comedie kan een perfecte spiegel zijn als deze goed is uitgevoerd. En daar ontbreekt het in Four Lions serieus aan. Eigenlijk dacht ik te zitten kijken naar een flauwe Engelse gangster rip-off (a la Snatch of Sexy Beast). Probleem is die gasten zijn geen geloofwaardige Moslims en ze zijn al helemaal geen geloofwaardige extremisten dus verwordt het allemaal wel tot een hele slechte en melige grap op het eind van het liedje. Het is een film zonder kern, zonder bedoeling. Dan kan het onderwerp nog zo origineel of gedurfd zijn als de uitvoering zuigt heb je uiteindelijk nog niets.

Ik heb bovendien nog sterk het idee dat de makers zich ingehouden hebben om het risico van een uitgeroepen Jihad op hun hoofden te vermijden... Ik miste het echte venijn en kritiek op (godsdienstig) fanatisme en extremisme. Een film maken over zo'n onderwerp en vervolgens de scherpe randjes zorgvuldig mijden is imo zinloos.

Acteerwerk en dialogen vind ik bovendien wat geforceerd overkomen, weinig spontaniteit. Verder ook een vrij lelijke film alhoewel ik daar niet al te zwaar aan til in dit geval.

Nee, niet al te best dit.

1*

Wederom weer een heerlijke anti-oorlogsfilm van de Engelsen waarbij ik gewoon van het begin tot eind heb genoten en de cynisme er gewoon regelmatig vanaf druipt. Wat zal deze film verschillende rechtse groepen raken zeg. Het thema alleen al: Wannabe-(zelfmoord) terroristen die er toch altijd maar weer van balen als hun terroristische opdracht mislukt of niet door kan gaan. Het begin alleen al, waarbij ze steeds maar lopen te rommelen met hun terroristenboodschap op film. en ieder heeft zo zijn eigen vage eigenschap. Die 4 zogenaamde terroristen zijn ook gewoon stuk voor stuk een stel mafkezen die falen in alles. Wie ik al helemaal geweldig vond was die Barry als moslim van Engels bloed die die 3 andere (1 Engelse en 2 Pakistaanse) op sleeptouw heeft. Wat volgt is gewoon 2 uur aan hillarische momenten waarbij je nog wel eens krom ligt van het lachen en ook denkt van "zo die zit. Zo hebben we bijvoorbeeld die:

Bazooka die Maj verkeerd om afvuurd. Missie mislukt? Aan het einde blijkt van niet want hij had "per ongeluk" de schuilplaats van Bin Laden geraakt.

Die schaap-stunt.

"Do you realy fucked a dog?"

En natuurlijk tegen de einde, dat ze zich opwillen blazen in carnavalspakken.

Maar verder gewoon een zalige film en ook meer dan ik had verwacht. Zeker een aanrader als je ook voor Britse misdaadfilms houd. Alleen is dit er een in een heel ander jasje.

4,5*

Geweldig concept, maar de uitwerking had stukken beter gemoeten. Aanvankelijk heb ik me vooral zitten storen aan de onhandig gekozen filmstijl. Handheld wordt de laatste paar jaar al te vaak ingezet zonder duidelijk reden. Kennelijk omdat het op een documentaire moet lijken (waarom?) of om dichterbij de actie te zitten (heeft er opvallend weinig invloed op), maar op Four Lions is geen van die argumenten van toepassing. Ik heb me nog nooit zo aan handheld camerastijl geërgerd als hier, vooral omdat het geheel soms een ongeregisseerde indruk maakte. Zo werden sommige grappen onduidelijk in beeld gebracht en zat ik me zo nu en dan af te vragen waarom de cameraman zo met de zoomlens zat te spelen. Dan werd er tijdens een gesprek de hele tijd in- en uitgezoomd. Ook spontane, onzinnige, kleine trekjes naar links, rechts, boven of onder zaten er genoeg in. Het ging nergens over, het ziet er niet uit en het maakt de film bepaald niet overzichtelijker. Het kwam erg amateuristisch over. Wel stoorde ik me er in de tweede helft niet meer zo aan, wellicht omdat ik toen meer in het verhaal zat.

En daar zit het andere probleem van Four Lions: de eerste helft is niet echt sterk. Een paar leuke grappen en oneliners daargelaten, maakte ook de komedie zelf een amateuristische indruk. Veel gemakkelijke sitcomgrappen- en typetjes (vreemd gemengd met een verhaal over zelfmoordterroristen) en acteurs die aanvankelijk niet bijzonder grappig zijn. Het wilde maar niet bijtend worden. In plaats daarvan nam men genoegen met wat braaf geklungel. Pas in de tweede helft laat de film zijn tanden zien en wordt het eindelijk een echt goede film, soms zelfs een hele sterke. Vanaf het moment dat een van de leeuwen zichzelf opblaast en een schaap met zich meeneemt is de aanzet voor meer spanning en ernst in de groep en dat doet ook de humor goed. Daarvoor was het nog een stelletje onschuldige moslims die nauwelijks serieus te nemen leken in hun poging tot jihad, het leek een kinderspel. Maar juist satire heeft echte dreiging nodig en dat bewijst de tweede helft van Four Lions. Vooral als de bommen eenmaal om de lichamen van de antihelden zitten en ze zich mengen tussen de marathonlopers wordt het hilarisch. Dan zijn grappen over Chewbacca en zo ineens wél grappig, omdat de context zwarter en ook meteen absurder is. Goed ook dat er voor een compromisloos einde is gegaan.

Nog wel een punt van kritiek is dat ik een duidelijke motivering miste voor de leeuwen om zelfmoordaanslagen te plegen. Je kunt ze zelf bedenken en wellicht is het onderdeel van de grap dat de personages zich inlaten met deze zogenaamde goddelijke missie om redenen die ze zelf niet snappen en die er waarschijnlijk niet zijn, maar het was zoveel grappiger geweest als ten minste een of twee iets van een motivatie had. Daar ligt veel komische potentie en het had wat een meer een scherpe rand aan het geheel kunnen geven. Ook dat de vrouw van een van de bende zo gemakkelijk meegaat met de keuze dat haar man zichzelf wil opblazen, ondanks dat ze duidelijk veel van hem houdt is te makkelijk. Het is een grap op zich: vrouw houdt van man, maar wil dat die zich opblaast, maar in een komedie over (semi-)fundamentele moslims kun je toch veel meer halen uit de enige echte vrouwenrol vermoed ik.

Het blijft wat onbenut potentieel, maar toegegeven het is al heel wat dat het überhaupt gemaakt is en ook dat het nog een sterke helft heeft.
3*

Het uitgangspunt van de film is sterk en het pakt redelijk goed uit. De film heeft een prettige sfeer en het onderwerp is geinig.

Aardige komedie met leuke dialogen maar tergelijkertijd ook enorm voorspelbare situaties zoals het schieten met een bazooka. De jongens zijn mooi op elkaar afgespeeld en iedereen komt erg strak uit de verf. Het camerawerk is typisch Engels en erg rauw maar soms ook lelijk wanneer er werd ingezoomd. De missie die op het programma stond werd onbedoeld een beetje naar de achtergrond geschoven en dit had iets overtuigender kunnen zijn maar de meeste losse scènes zijn prima naar voren gekomen.

Bomb the mosque! Dankbaar onderwerp om eens flink de draak mee te steken, maar echte klappen blijven toch een beetje uit. Bitter of zwartgallig wil het niet echt worden. Daarvoor zijn de leeuwen en de humor te stuntelig en kluchtig van karakter. Het docu stijltje voegt ook niet zoveel toe.

Op zich wel aardig hoe het gezinnetje luchtig praat over de plannen en er zijn een aantal grappen die wel degelijk landen. Het hoofdschudden bijvoorbeeld. Vooral Barry is behoorlijk op dreef wanneer hij zijn idiote ideeën de film in slingert. Verder blijft het jammer genoeg wat te mallotig.

Deze was beter dan gedacht en 'k heb eigenlijk een heel aantal keren moeten lachen met deze film.

Het verhaal was leuk, maar had eigenlijk niet zo veel om het lijf, maar dit stoorde niet. Het einde vond 'k toch ook nog verrassend.

De cast was goed gekozen en kwam overtuigend over. Voor de rest zat de speelduur goed, niet te lang en niet te kort.

Toch wel aangenaam verrast.

Heel melige film over enkele 'jihadstrijders'. Een paar geslaagde grappen, maar de grote lijnen waren zeker niet briljant en hadden wel beter gekund. Toch kijkt het best lekker weg voor een keertje...

Kon hier nog enigszins van genieten omdat ik zelf bekend ben met de Pakistaanse gemeenschap in Engeland, maar het komt uiteindelijk net niet helemaal uit de verf. Grappen zijn niet goed getimed of komen een beetje geforceerd over. Het ergste vind ik dat het niet de juiste balans weet te vinden tussen loodzware thematiek als terrorisme en de luchtige humor. Zeker wanneer de karakters geconfronteerd worden met echte dodenontstond er bij mij een ongemakkelijk gevoel. Is dit nou grappig? Nou nee, eerder pijnlijk leedvermaak dat zijn eigenlijke doel mist. Toch jammer, want in grote lijnen heeft het best een scherp uitgangspunt en weet het op een behoorlijk slimme manier om te gaan met vooroordelen.

Alles wat ik dacht dat ik deze film keek is al door vorige personen aangestipt. Het is heel merkwaardig hoe onevenwichtig deze film is. Ik had meer van Morris verwacht hij is een hele goede comedy schrijver. Hij heeft duidelijk moeite om een lange speelfilm langdurig interessant te houden. Veel grappen missen zijn doel en het is veel te flauw/stereotype. Het eerste deel is niet te best maar het tweede deel vind ik wel heel sterk. De vorm met de shaky cam voegt niks toe en dit is een slechte keuze. Persoonlijk vind ik zijn nieuwste film "the day shall come" veel leuker en kijkt makkelijker en is relevanter. Daar heeft Morris veel meer balans gevonden en voelt het minder als een verzameling korte grappen bij elkaar geveegd. Dat gevoel heb ik bij four lions wel. Maar het is vaak wel grappig vooral het laatste deel en dus ruime voldoende en moeite waard om te kijken ook omdat het een origineel gegeven is.

3 sterren.

Zo nu en dan best grappig, maar het geheel is toch teleurstellend. Dan heb ik mij gisteren toch veel meer vermaakt met Idiocracy die hier veel lager scoort

Goeie film over vier mannen die besluiten strijders te worden in de heilige oorlog. Een gedurfde komedie over zelfmoordterroristen (alleen niet de meest snuggere in dit geval). En in dat opzicht is de film dus ook wel origineel te noemen. De film kent wat opstart-problemen, maar wordt gaandeweg steeds beter en er valt genoeg te lachen.

Ik weet eigenlijk niet zo goed wat ik met deze film aan moet. Hij is waarschijnlijk grappig bedoeld. Vier moslimmannen willen een terroristische aanslag plegen. Maar het gaat er allemaal erg amateuristisch aan toe. En dat is dan waarschijnlijk ook weer grappig bedoeld. Ik heb hem wel helemaal uitgekeken. En dat viel dan nog wel mee.

Gewaagde komediefilm van regisseur Christopher Morris, die met een controversieel onderwerp opvallend genoeg helemaal niet al te veel de controverse zelf opzoekt. In principe is Four Lions een film die met name ruimte geeft aan haar castleden om goed te kunnen acteren en daarbinnen maakt Riz Ahmed een geweldige indruk. De overige leden zijn afwisselend komisch, maar helaas wat te sterk aangezet om een onderwerp als deze goed te kunnen ondersteunen. Het concept van Four Lions moet garant kunnen staan voor een kritische en donkere humorfilm, maar Morris probeert de echt scherpe humor toch te vermijden. Niet dat Four Lions volledig ontdaan is van leuke momenten, maar de ongemakkelijke en iets te lang doorgezette dialoogkomedie tussen de heren is amper effectief en spijtig genoeg overweldigend. Daarbij komt nog kijken dat zo'n flauwe vorm van humor niet echt goed samengaat met de rauwe regiebenadering van Morris. Het geheel voelt hierdoor rommelig en ongebalanceerd aan, maar duurt met 94 minuten gelukkig niet te lang.

Centraal in de film staan vier verwarde geloofsbroeders die zich in de Jihad storten. Allen zijn Brits en maken deel uit van de Britse cultuur. Ze zijn in Sheffield geboren en beïnvloed door de lokale popcultuur. Toch voelen ze zich geroepen om juist tegen de beschaving waaruit ze zijn voortgekomen het zwaard te heffen. Regisseur en schrijver Christopher Moran zet de vijf wannabe-terroristen in een potsierlijke buddymovie-achtige constellatie neer.

Het willen starten van de Jihad is reden tot vaak zwarte humoristische momenten. Die momenten zijn een logisch gevolg van de willekeur, de kromme ideologische idealen en de heldhaftige fantasieën van de vijf Jihadisten die niet meer zijn dan opportunistische amateurs in het terroristenvak. De karakters zijn met ambivalentie uitgerust. Die tegenstrijdige invulling maakt dat de personages zowel sympathiek als antipathiek zijn. Er zit in de personages een brok barmhartigheid en een brok deerniswekkende naïviteit maar ook een verblindende haat tegenover de westerse samenleving. De haatgevoelens lijken overigens eerder het gevolg van ongefundeerd populisme dan het gevolg van een werkelijke overtuiging. Dat is allemaal best grappig uitgewerkt zonder een bepaald geloof in de kern te willen treffen.

De film bemoeit zich niet met de ideologie an sich maar houdt het bij situatiekomedie. De film houdt het bij de bizarre gebeurtenissen waarin de vijf wannabe-terroristen door hun stompzinnigheid verzeild raken. En ‘toevallig’ zijn de personages islamitisch georiënteerde sukkels. Toch geldt de spotternij de personages en niet de geloofsovertuiging. Tenminste niet heel uitdrukkelijk. Je kunt het een moeilijk los zien van het ander. Van mij had de film daarin iets nadrukkelijker mogen zijn. Leuke film trouwens.